K. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.
1 Już ziemię okrył nocy cień,
Otulił mrokiem cały świat,
Gdy przeczuwanej śmierci dzień
Ojcu miast łoża popiół kładł.
2 Z jakąż stałością święty mąż
W wierze, nadziei mocnej trwał:
Miłości płomień, rosnąc wciąż,
Pożarem w sercu mu się stał.
3 Płaczą synowie, klęcząc w krąg:
"Nie odchodź, Ojcze, jeszcze czas!
Owieczki swe już puszczasz z rąk
I któż prowadzić będzie nas?"
4 On w niebo podniósł jasny wzrok,
Wyciągnął ręce i tak rzekł:
"Bóg łaską swą rozproszy mrok,
Bóg będzie żywił was i strzegł.
5 Tylko z serc waszych wszelki kłam,
Precz odrzucajcie wszelki brud,
A dusze czyste i bez plam
Niechaj jaśnieją blaskiem cnót".
6 Tak pożegnawszy trzódkę swą,
Odchodzi cicho z ziemskich dróg.
Już mu w wieczności gwiazdy lśnią,
Już w niebios progu czeka Bóg.
7 Ojcu, Synowi wieczną cześć
Niech kornie składa każdy z nas.
Duchowi równej chwały pieśń
Śpiewajmy, aż po wieczny czas. Amen.
1 Kiedy cień nocy okrył już ziemię,
Mrokiem uśpiony świat otulając,
Ojciec Franciszek, żegnając braci,
Kończy pogodnie życia pielgrzymkę.
2 W sercu miłości ogień się pali,
Lotem ku Bogu umysł porwany.
Jego synowie mówią mu, płacząc:
"Jak możesz, ojcze, nas pozostawiać?"
3 Oczy podnosi święty Franciszek,
Ręką zranioną ich błogosławi:
"Niech na was, bracia, spłynie obficie
Łaska i pokój dobrego Boga.
4 Niech On oddali od was grzech wszelki,
Miłość żarliwą w sercach ożywi;
Niechaj w umysłach płomień zapali,
Który rozświetla drogę do celu".
5 Słowa na wargach ojca już gasną,
Duch jego w niebo lekko się wznosi,
Promieniejąca twarz pokazuje
Najdoskonalszą radość niebieską.
6 Chwałę oddajmy Ojcu, Synowi,
Dawcy pociechy, który uświęca,
Trójcy przedwiecznej, błogosławionej,
Która nagradza w niebie pokornych. Amen.
Antyfony - LG tom IV: Niedziela III, str. 744-747; LG skrócone: Niedziela III, str. 946-947
Psalmy - LG tom IV: Niedziela III, str. 745-746; LG skrócone: Niedziela III, str. 946-947
W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.
1 ant.
Franciszek, mąż katolicki i w pełni apostolski, * został posłany, / aby przygotować drogę do Ewangelii pokoju.
Psalm 112
Szczęście bogobojnego
Postępujcie jak dzieci światłości. Owocem bowiem światłości jest wszelka prawość, sprawiedliwość i prawda (Ef 5, 8-9)
Błogosławiony człowiek, który służy Panu *
i wielką radość znajduje w Jego przykazaniach.
Potomstwo jego będzie potężne na ziemi, *
dostąpi błogosławieństwa pokolenie prawych.
Dobrobyt i bogactwo będą w jego domu, *
a jego sprawiedliwość będzie trwała zawsze.
On wschodzi w ciemnościach jak światło dla prawych, *
łagodny, miłosierny i sprawiedliwy.
Dobrze się wiedzie człowiekowi, który z litości pożycza *
i swoimi sprawami zarządza uczciwie.
Sprawiedliwy nigdy się nie zachwieje *
i pozostanie w wiecznej pamięci.
Nie przelęknie się złej nowiny, *
jego mocne serce zaufało Panu.
Jego wierne serce lękać się nie będzie *
i spojrzy z wysoka na swych przeciwników.
Rozdaje i obdarza ubogich,
jego sprawiedliwość będzie trwała zawsze, *
wywyższona z chwałą będzie jego potęga.
Widzi to grzesznik i złość go ogarnia,
zębami zgrzyta i marnieje. *
Wniwecz się obróci pragnienie grzeszników.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Franciszek, mąż katolicki i w pełni apostolski, / został posłany, / aby przygotować drogę do Ewangelii pokoju.
2 ant.
On za życia swego poprawił dom Pański, * a za dni swoich wzmocnił świątynię.
Psalm 147 B
Jeruzalem wielbi Boga
Chodź, ukażę Ci Oblubienicę, Małżonkę Baranka (Ap 21, 9)
Chwal, Jeruzalem, Pana, *
wysławiaj twego Boga, Syjonie!
Umacnia bowiem zawory bram twoich *
i błogosławi synom twoim w tobie.
Zapewnia pokój twoim granicom *
i wyborną pszenicą ciebie darzy.
Zsyła na ziemię swoje polecenia, *
a szybko mknie Jego słowo.
On prószy śniegiem jak wełną *
i szron jak popiół rozsypuje.
On grad rozrzuca jak okruchy chleba, *
od Jego mrozu ścinają się wody.
Posyła słowo, i lód topnieje, *
powieje wiatrem, i rzeki płyną.
Oznajmił swoje słowo Jakubowi, *
Izraelowi ustawy swe i wyroki.
Nie uczynił tego dla innych narodów, *
nie oznajmił im swoich wyroków.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
On za życia swego poprawił dom Pański, / a za dni swoich wzmocnił świątynię.
3 ant.
Wyprowadź z więzienia duszę moją, * na mnie czekają sprawiedliwi, póki mnie nie nagrodzisz.
Pieśń (Ef 1, 3-10)
Bóg Zbawca
Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec *
naszego Pana Jezusa Chrystusa.
On napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym *
na wyżynach niebieskich, w Chrystusie.
W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, *
abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem.
Z miłości przeznaczył nas dla siebie
jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, *
według postanowienia swojej woli,
Ku chwale majestatu swej łaski, *
którą nas obdarzył w Umiłowanym.
W Nim odkupienie mamy przez krew Jego,
odpuszczenie grzechów, *
według bogactwa Jego łaski.
Szczodrze ją na nas wylał *
w postaci wszelkiej mądrości i zrozumienia,
Przez to, że nam oznajmił tajemnicę swej woli,
według swojego postanowienia, które przedtem w Nim powziął *
dla dokonania pełni czasów,
Aby wszystko zjednoczyć na nowo w Chrystusie jako Głowie: *
to, co jest w niebiosach, i to, co jest na ziemi.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Wyprowadź z więzienia duszę moją, / na mnie czekają sprawiedliwi, póki mnie nie nagrodzisz.