Garść informacji:

Czesław, urodzony około 1180 roku, był jednym z pierwszych braci Zakonu św. Dominika. Towarzyszył biskupowi krakowskiemu Iwonowi Odrowążowi w drodze do Rzymu, gdzie spotkał św. Ojca Dominika. Przejęty jego życiem i ideami, w 1221 roku, wraz ze św. Jackiem przyjął z jego rąk habit zakonny. Wypełniał przyjętą misję głoszenia i rozszerzania Zakonu z ogromną gorliwością, jaśniejąc cnotami apostolskimi. Miał udział w zakładaniu polskiej Prowincji, a zwłaszcza klasztoru wrocławskiego. W latach 1233-1236 był prowincjałem. Działał jako kaznodzieja, głównie na Śląsku. Jego modlitwie przypisywano ocalenie Wrocławia podczas najazdu tatarskiego w 1241 roku. Zmarł 15 lipca 1242 roku we Wrocławiu. Tam też w kaplicy, która w cudowny sposób ocalała w czasie II wojny światowej, przechowywane są jego relikwie. Papież Klemens XI zatwierdził jego kult 27 sierpnia 1712 roku.