WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

W diecezji radomskiej:

Kolor szat:
Środa, 10 czerwca 2026
ŚW. BARNABY, APOSTOŁA
Wspomnienie dowolne

Jutrznia
(monastyczna LG)



K. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.


Sławimy dzisiaj zwycięstwo Barnaby,
Którego w niebie spotkała nagroda,
Bo wiele cierpiał z miłości żarliwej
Ku Chrystusowi.

Opuścił rolę, gdyż płonął pragnieniem,
By przez bogactwo miłości i wiary
Rozwijać gminę nazwaną w tym czasie
Chrześcijanami.

O jakże chętnie podążał za Pawłem,
Którego wielkość uznawał i głosił;
Na rozkaz Ducha pomagał mu w pracy
W rozlicznych krajach.

Nie szczędził siebie, bo chciał do Chrystusa
Przyciągnąć wielu, o których się troszczył,
Aż dowiódł mężnie niezłomnej wierności
Przez śmierć męczeńską.

Prosimy, Boże, za jego przyczyną,
Byś nas umacniał na drodze zbawienia
I w Twoim domu pozwolił Cię chwalić
Przez wszystkie wieki. Amen.


1 ant. Uraduj swego sługę, Panie, * ku Tobie wznoszę moją duszę.

Psalm 86
O pomoc w przeciwnościach
Błogosławiony Bóg, który nas pociesza w każdym naszym utrapieniu (2 Kor 1, 3)

Nakłoń swe ucho i wysłuchaj mnie, Panie, *
bo biedny jestem i ubogi.
Strzeż mojej duszy, bo jestem pobożny, *
zbaw sługę Twego, który ufa Tobie.
Ty jesteś moim Bogiem, †
Panie, zmiłuj się nade mną, *
bo nieustannie wołam do Ciebie.
Uraduj duszę swego sługi, *
ku Tobie, Panie, wznoszę moją duszę.
Tyś bowiem, Panie, dobry i łaskawy, *
pełen łaski dla wszystkich, którzy Cię wzywają.
Wysłuchaj, Panie, modlitwę moją *
i zważ na głos mojej prośby.
W dniu utrapienia wołam do Ciebie, *
ponieważ Ty mnie wysłuchasz.
Nie ma wśród bogów równego Tobie, Panie, *
ani Twemu dziełu inne nie dorówna.
Przyjdą wszystkie ludy przez Ciebie stworzone †
i Tobie, Panie, oddadzą pokłon, *
będą sławiły Twe imię.
Bo Ty jesteś wielki i czynisz cuda, *
tylko Ty jesteś Bogiem.
Naucz mnie, Panie, Twej drogi, †
bym postępował według Twojej prawdy, *
nakłoń me serce, by lękało się Twego imienia.
Będę Cię wielbił z całego serca, Panie mój i Boże, *
i na wieki będę sławił Twoje imię.
Bo wielkie było dla mnie Twoje miłosierdzie, *
a życie moje wyrwałeś z głębin Otchłani.
Boże, pyszni przeciw mnie powstali †
i zgraja zuchwalców czyha na me życie, *
a nie mają oni względu na Ciebie.
Ale Tyś, Panie, Bogiem łaski i miłosierdzia, *
do gniewu nieskory, łagodny i bardzo wierny.
Wejrzyj na mnie i zmiłuj się nade mną, †
siły swej udziel słudze Twojemu, *
ocal syna swojej służebnicy!
Daj mi znak dobroci, †
aby ujrzeli ze wstydem ci, którzy mnie nienawidzą, *
żeś Ty, Panie, mnie wspomógł i pocieszył.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Uraduj swego sługę, Panie, / ku Tobie wznoszę moją duszę.

2 ant. Boże, nasz Zbawco, * napełniasz ziemię radością.

Psalm 65
Podzięka za urodzaje
Zrozum, że Syjonem jest miasto w niebiosach (Orygenes)

Ciebie, Boże, należy wielbić na Syjonie, *
Tobie dopełnić ślubów.
Do Ciebie, który próśb wysłuchujesz, *
wszelki śmiertelnik przychodzi, wyznając swoje grzechy.
Przygniatają nas nasze winy, *
a Ty je odpuszczasz.
Szczęśliwy, kogo wybierasz i przygarniasz, *
on mieszka w Twoich pałacach.
Niech nasycą nas dobra Twego domu, *
świętość Twojego przybytku.
Cudami Twojej sprawiedliwości †
odpowiadasz nam, Boże, nasz Zbawco, *
nadziejo wszystkich krańców ziemi i mórz dalekich.
Ty swą mocą utwierdzasz góry, *
jesteś opasany potęgą.
Uśmierzasz burzliwy szum morza, *
huk jego fal, zgiełk narodów.
Z powodu Twych cudów przejęci są trwogą †
mieszkańcy krańców ziemi; *
Ty ją napełniasz radością od wschodu do zachodu.
Nawiedziłeś i nawodniłeś ziemię, *
wzbogaciłeś ją obficie.
Strumień Boży wezbrał wodami, †
przygotowałeś im zboże *
i tak uprawiłeś ziemię:
Nawodniłeś jej bruzdy, wyrównałeś jej skiby, *
spulchniłeś ją deszczami i pobłogosławiłeś plonom.
Rok uwieńczyłeś swoimi dobrami, *
tam, gdzie przejdziesz, wzbudzasz urodzaje.
Stepowe pastwiska są pełne rosy, *
a wzgórza przepasane weselem,
Łąki się stroją trzodami, †
doliny okrywają się zbożem, *
razem śpiewają i wznoszą okrzyki radości.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Boże, nasz Zbawco, / napełniasz ziemię radością.

3 ant. Pan daje śmierć i życie, * poniża i wywyższa.

Pieśń (1 Sm 2, 1-10)
Bóg radością pokornych
Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych. Głodnych nasycił dobrami (Łk 1, 52-53)

Moje serce raduje się w Panu, *
dzięki Niemu moc moja wzrasta.
Szeroko się otwarły me usta przeciw moim wrogom, *
bo cieszyć się mogę Twoją pomocą.
Nikt nie jest tak święty jak Ty, Panie, †
bowiem poza Tobą nie ma nikogo, *
prócz naszego Boga nie ma innej opoki.
Nie powtarzajcie słów pełnych pychy, *
niech mowa harda z ust waszych nie wychodzi,
Gdyż Pan jest Bogiem wszechwiedzącym *
i On waży uczynki.
Łuk potężnych się łamie, *
a mocą przepasują się słabi.
Syci za chleb się najmują, *
głodni zaś odpoczywają.
Siedmioro rodzi niepłodna, *
a więdnie wielodzietna.
Pan daje śmierć i życie, *
wtrąca do Otchłani i z niej wyprowadza.
Pan czyni ubogim lub bogatym, *
poniża i wywyższa.
Biedaka z prochu podnosi, *
z błota dźwiga nędzarza,
By wśród książąt go posadzić *
i dać mu tron chwały.
Fundamenty ziemi należą do Pana *
i na nich świat On położył.
On strzeże kroków swoich wiernych, †
grzesznicy zaś zginą w ciemnościach, *
bo nie własną siłą człowiek zwycięża.
Pan wniwecz obraca opornych *
i przeciw nim grzmi na niebiosach.
Pan sądzi krańce ziemi, †
króla obdarza potęgą *
i wywyższa moc swego Pomazańca.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Pan daje śmierć i życie, / poniża i wywyższa.

4 ant. Dobrze jest wysławiać Pana, * bo wielki jest i potężny.

Psalm 147 A
Boża potęga i dobroć
Ciebie, Boże, chwalimy, Ciebie, Panie, wysławiamy

Chwalcie Pana, bo dobrze jest śpiewać psalmy Bogu, *
słodko jest Go wysławiać.
Pan buduje Jeruzalem, *
gromadzi rozproszonych z Izraela.
On leczy złamanych na duchu *
i przewiązuje ich rany.
On liczy wszystkie gwiazdy *
i każdej imię nadaje.
Nasz Pan jest wielki i potężny, *
a Jego mądrość niewypowiedziana.
Pan dźwiga pokornych, *
karki grzeszników zgina do ziemi.
Śpiewajcie Panu pieśń dziękczynną, *
Bogu naszemu grajcie na harfie.
On niebo chmurami osłania, *
przygotowuje deszcz dla ziemi,
Wzgórza trawą pokrywa *
i ziołami, które służą ludziom.
On bydłu pokarm daje, *
pisklętom kruka to, o co wołają.
Nie kocha się w sile rumaka *
ani w potędze męża.
Upodobał sobie tych, którzy cześć Mu oddają, *
którzy ufają Jego dobroci.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Dobrze jest wysławiać Pana, / bo wielki jest i potężny.


1 Kor 15, 1-2a. 3-4

Przypominam, bracia, Ewangelię, którą wam głosiłem, którą przyjęliście i w której też trwacie. Przez nią również będziecie zbawieni. Przekazałem wam na początku to, co przejąłem, że Chrystus umarł - zgodnie z Pismem - za nasze grzechy, że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia zgodnie z Pismem.



K.   Głosili chwałę Pana * I Jego potęgę.
W.  Głosili chwałę Pana / I Jego potęgę.
K.   I cuda, których dokonał.
W.  I Jego potęgę.
K.   Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
W.  Głosili chwałę Pana / I Jego potęgę.


Łk 1, 68-79

Ant. Barnaba i Paweł * dla imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa poświęcili swe życie.

Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, *
bo lud swój nawiedził i wyzwolił.
I wzbudził dla nas moc zbawczą *
w domu swego sługi Dawida.
Jak zapowiedział od dawna *
przez usta swych świętych proroków,
Że nas wybawi od naszych nieprzyjaciół *
i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą;
Że naszym ojcom okaże miłosierdzie *
i wspomni na swe święte przymierze,
Na przysięgę, którą złożył *
ojcu naszemu Abrahamowi.
Da nam, że z mocy nieprzyjaciół wyrwani, *
służyć Mu będziemy bez trwogi,
W pobożności i sprawiedliwości przed Nim *
po wszystkie dni nasze.
A ty, dziecię, zwać się będziesz prorokiem Najwyższego, *
gdyż pójdziesz przed Panem przygotować Mu drogi.
Jego ludowi dasz poznać zbawienie *
przez odpuszczenie grzechów.
Dzięki serdecznej litości naszego Boga, *
z jaką nas nawiedzi z wysoka Wschodzące Słońce,
By oświecić tych, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają, *
aby nasze kroki skierować na drogę pokoju.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Barnaba i Paweł / dla imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa poświęcili swe życie.



Nasz Zbawiciel zniweczył śmierć, a przez Ewangelię rzucił światło na życie i nieśmiertelność. Uwielbiajmy Go i z pokorą błagajmy:
Utwierdź swój Kościół w wierze i miłości!

Panie, Ty wsławiłeś swój Kościół przez świętych i godnych podziwu nauczycieli,
- spraw, aby chrześcijanie zawsze mogli się chlubić ich świętością.
Utwierdź swój Kościół w wierze i miłości!

Panie, Ty odpuszczałeś grzechy ludu, gdy święci pasterze, jak Mojżesz, modlili się do Ciebie,
- przez ich wstawiennictwo nieustannie oczyszczaj i uświęcaj swój Kościół.
Utwierdź swój Kościół w wierze i miłości!

Panie, Ty wybrałeś świętych spośród braci i namaściłeś ich Twoim Duchem,
- napełnij Duchem Świętym wszystkich pasterzy swojego ludu.
Utwierdź swój Kościół w wierze i miłości!

Panie, Ty sam jesteś wiecznym dziedzictwem świętych pasterzy,
- spraw, aby żaden człowiek Krwią Twoją odkupiony nie pozostał z dała od Ciebie.
Utwierdź swój Kościół w wierze i miłości!

Po prośbach przełożony odmawia lub śpiewa Modlitwę Pańską aż do słów "i nie wódź nas na pokuszenie" włącznie, na którą wszyscy odpowiadają "ale nas zbaw ode złego". W razie nieobecności przełożonego Modlitwę Pańską odmawiają lub śpiewają wszyscy:

K. Ojcze nasz, któryś jest w niebie,
święć się imię Twoje;
przyjdź królestwo Twoje;
bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi.
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj;
i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom;
i nie wódź nas na pokuszenie,
W. ale nas zbaw ode złego.



Boże, Ty przeznaczyłeś do nawracania pogan świętego Barnabę, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, spraw, aby Twój Kościół słowem i czynem wiernie szerzył Ewangelię Chrystusa, * którą apostoł odważnie głosił. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.


Jeśli kapłan lub diakon przewodniczy oficjum, zwraca się do wiernych ze słowami:
K. Pan z wami.
W. I z duchem twoim.
K. Niech was błogosławi Bóg wszechmogący: Ojciec i Syn, i Duch Święty.
W. Amen.

Można użyć innego, uroczystego błogosławieństwa.

Jeśli wierni mają się rozejść, dodaje się wezwanie:
K. Idźcie w pokoju Chrystusa.
W. Bogu niech będą dzięki.

W razie nieobecności kapłana lub diakona tę Godzinę kończy się mówiąc:
K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.

W oficjum odmawianym indywidualnie mówi się:
Niech nas Pan błogosławi, broni od wszelkiego zła i doprowadzi do życia wiecznego. Amen.

Zgodnie ze zwyczajem, Jutrznię można zakończyć wspomnieniem o braciach (siostrach) nieobecnych:
K. Pomoc Boża niech będzie zawsze z nami.
W. I z naszymi braćmi (siostrami) nieobecnymi. Amen.


Wydawnictwo Benedyktynów - Tyniec

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Monastycznej Liturgii Godzin - © Copyright by Wydawnictwo Benedyktynów - Tyniec

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG