.:ILG:. - 4 marca 2026: II NIESZPORY (Monastyczna LG)

W metropolii białostockiej (diecezje: białostocka, drohiczyńska i łomżyńska) oraz w diecezji radomskiej:
Kolor szat:	Środa, 4 marca 2026 ŚW. KAZIMIERZA, KRÓLEWICZA głównego patrona metropolii i diecezji Uroczystość

II Nieszpory
(monastyczna LG)

K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu. W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen. HYMN 1 Książę niezłomny, święty Kazimierzu, Królewski synu i chlubo Ojczyzny, Jesteś jak gwiazda, która zajaśniała Nad naszą ziemią. 2 Żyjąc na świecie, ale nie dla świata, Wybrałeś drogę pokornej miłości Wiedząc, że tylko w Bogu jest wesele I pełnia szczęścia. 3 Jakże jest trudno wzgardzić zaszczytami I w głębi serca pozostać ubogim; Jakże niełatwo wśród młodości pokus Zachować czystość! 4 Naucz nas, książę, szukać woli Pana I czułą Matkę znajdować w Maryi; Ona niech raczy oba twe narody Ogarnąć płaszczem. 5 Módl się za nami, święty królewiczu, Bo chcemy z tobą w niebieskiej ojczyźnie Pieśnią wdzięczności wielbić Boga w Trójcy Przez wszystkie wieki. Amen. PSALMODIA 1 ant. Chwalcie naszego Boga, * wszyscy święci Jego. Psalm 113 Chwalebne jest imię Pana Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych (Łk 1, 52) Chwalcie, słudzy Pańscy, * chwalcie imię Pana. Niech imię Pana będzie błogosławione, * teraz i na wieki. Od wschodu aż do zachodu słońca * niech będzie pochwalone imię Pana. Pan jest wywyższony ponad wszystkie ludy, * ponad niebiosa sięga Jego chwała. Kto jest jak nasz Pan Bóg, który mieszka w górze * i w dół spogląda na niebo i na ziemię? Podnosi z prochu nędzarza * i dźwiga z gnoju ubogiego, By go posadzić wśród książąt, * wśród książąt swojego ludu. Tej, co była niepłodna, każe mieszkać w domu * jako matce cieszącej się dziećmi. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen. Ant. Chwalcie naszego Boga, / wszyscy święci Jego. 2 ant. Będę Ci śpiewał * psalm wobec aniołów. Psalm 138 Dziękczynienie Wniosą królowie ziemi swój przepych do Miasta Świętego (por. Ap 21, 24) Będę Cię sławił z całego serca, Panie, * bo usłyszałeś słowa ust moich. Będę psalm Ci śpiewał wobec aniołów, * pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku. I będę sławił Twe imię † za łaskę i wierność Twoją, * bo ponad wszystko wywyższyłeś Twe imię i obietnicę. Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem, * pomnożyłeś moc mojej duszy. Wszyscy królowie ziemi będą dziękować Tobie, Panie, * gdy usłyszą słowa ust Twoich. I będą opiewać drogi Pana: * "Zaprawdę, chwała Pana jest wielka!" Zaprawdę, Pan jest wzniosły, † patrzy łaskawie na pokornego, * pyszałka zaś dostrzega z daleka. Gdy chodzę wśród utrapienia, Ty podtrzymujesz me życie, † wyciągasz swoją rękę przeciw gniewowi mych wrogów, * wybawia mnie Twoja prawica. Pan za mnie wszystkiego dokona. † Panie, Twa łaska trwa na wieki, * nie porzucaj dzieła rąk swoich! Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen. Ant. Będę Ci śpiewał psalm wobec aniołów. 3 ant. Przeniknij, Boże, moje serce, * prowadź mnie drogą odwieczną. Psalm 139, 1-18. 23-24 Bóg wszystko przenika Kto poznał myśl Pana albo kto był Jego doradcą? (Rz 11, 34) Przenikasz i znasz mnie, Panie, * Ty wiesz, kiedy siedzę i wstaję. Z daleka spostrzegasz moje myśli, † przyglądasz się, jak spoczywam i chodzę, * i znasz wszystkie moje drogi. Zanim słowo się znajdzie na moim języku, * Ty, Panie, już znasz je w całości. Ty ze wszystkich stron mnie ogarniasz * i kładziesz na mnie swą rękę. Zbyt przedziwna jest dla mnie Twoja wiedza, * tak wzniosła, że pojąć jej nie mogę. Gdzie ucieknę przed duchem Twoim? * Gdzie oddalę się od Twego oblicza? Jeśli wstąpię do nieba, Ty tam jesteś, * jesteś przy mnie, gdy położę się w Otchłani. Gdybym wziął skrzydła jutrzenki, * gdybym zamieszkał na krańcach morza, Tam również będzie mnie wiodła Twa ręka * i podtrzyma mnie Twoja prawica. Jeśli powiem: "Niech więc mnie ciemność zasłoni * i noc mnie otoczy jak światło", To nawet mrok nie będzie dla Ciebie ciemny, † a noc jak dzień będzie jasna, * bo mrok jest dla Ciebie jak światło. Ty bowiem stworzyłeś moje wnętrze * i utkałeś mnie w łonie mej matki. Sławię Cię, żeś mnie tak cudownie stworzył; † godne podziwu są Twoje dzieła * i duszę moją znasz do głębi. Nie byłem dla Ciebie tajemnicą, † kiedy w ukryciu nabierałem kształtów, * utkany we wnętrzu ziemi. Oczy Twoje widziały moje czyny * i wszystkie spisane są w Twej księdze Dni przeznaczone dla mnie, * nim choćby jeden z nich nastał. Jak bezcenne są dla mnie Twoje myśli, Boże, * jak niezmierzona jest ich liczba! Gdybym chciał je zliczyć, więcej ich niż piasku; * gdybym doszedł do końca, nadal jestem z Tobą. Przenikaj mnie, Boże, i poznaj moje serce, * doświadcz mnie i poznaj moje myśli. I zobacz, czy idę drogą nieprawą, * a prowadź mnie drogą odwieczną. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen. Ant. Przeniknij, Boże, moje serce, / prowadź mnie drogą odwieczną. 4 ant. Bóg uwieńczy chwałą * świętych swoich w królestwie niebios. Pieśń (Ef 1, 3-10) Bóg Zbawca Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec * naszego Pana Jezusa Chrystusa. On napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym * na wyżynach niebieskich w Chrystusie. W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, * abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie † jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, * według postanowienia swojej woli, Ku chwale majestatu swej łaski, * którą nas obdarzył w Umiłowanym. W Nim odkupienie mamy przez krew Jego, † odpuszczenie wykroczeń * według bogactwa Jego łaski. Szczodrze ją na nas wylał * w postaci wszelkiej mądrości i zrozumienia, Przez to, że nam oznajmił tajemnicę swej woli, † według swojego postanowienia, które przedtem w Nim powziął * dla dokonania pełni czasów, Aby wszystko zjednoczyć na nowo w Chrystusie jako Głowie: * to, co jest w niebiosach, i to, co jest na ziemi. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen. Ant. Bóg uwieńczy chwałą świętych swoich / w królestwie niebios.
CZYTANIE KRÓTKIE	Flp 3, 7-8
Wszystko, co było dla mnie zyskiem, ze względu na Chrystusa uznałem za stratę. I owszem, nawet wszystko uznaję za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa, Pana mojego. Dla Niego wyzułem się ze wszystkiego i uznaję to za śmieci, bylebym pozyskał Chrystusa. RESPONSORIUM K. Pan go umiłował * I czcią przyozdobił. W. Pan go umiłował / I czcią przyozdobił. K. Odział go szatą chwały. W. I czcią przyozdobił. K. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. W. Pan go umiłował / I czcią przyozdobił.
PIEŚŃ MARYI	Łk 1, 46-55
Ant. Ci, którzy Cię miłują, Panie, * będą przed Tobą jak słońce wschodzące w swym blasku. Wielbi dusza moja Pana * i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim. Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy. * Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia. Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, * a Jego imię jest święte. Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie * nad tymi, którzy się Go boją. Okazał moc swego ramienia, * rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich. Strącił władców z tronu, * a wywyższył pokornych. Głodnych nasycił dobrami, * a bogatych z niczym odprawił. Ujął się za swoim sługą, Izraelem, * pomny na swe miłosierdzie, Jak obiecał naszym ojcom, * Abrahamowi i jego potomstwu na wieki. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen. Ant. Ci, którzy Cię miłują, Panie, / będą przed Tobą jak słońce wschodzące w swym blasku. PROŚBY Można użyć krótszej formy próśb. Błagajmy Ojca, który jest źródłem wszelkiej świętości, aby przez przykład i orędownictwo świętych pozwolił nam osiągnąć doskonałość życia: Uświęć nas, Ojcze! Ojcze święty, Ty zechciałeś, abyśmy nazywali się świętymi i rzeczywiście nimi byli, - niech Kościół na całej ziemi daje świadectwo o Tobie. Uświęć nas, Ojcze! Ojcze święty, Ty chcesz, abyśmy podobali się Tobie przez godne postępowanie, - daj nam przynosić owoce dobrych uczynków. Uświęć nas, Ojcze! Ojcze święty, Ty przez Chrystusa pojednałeś nas ze sobą, - zachowaj nas w swoim imieniu, abyśmy wszyscy stanowili jedno. Uświęć nas, Ojcze! Ojcze święty, Ty nas wezwałeś na niebiańską ucztę, - spraw, abyśmy spożywając Chleb, który z nieba zstąpił, osiągnęli pełnię miłości. Uświęć nas, Ojcze! Ojcze święty, daruj winy wszystkim grzesznikom - i dopuść zmarłych do oglądania blasku Twojego oblicza. Uświęć nas, Ojcze!
Po prośbach przełożony odmawia lub śpiewa Modlitwę Pańską aż do słów "i nie wódź nas na pokuszenie" włącznie, na którą wszyscy odpowiadają "ale nas zbaw ode złego". W razie nieobecności przełożonego Modlitwę Pańską odmawiają lub śpiewają wszyscy: K. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje; przyjdź królestwo Twoje; bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj; i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom; i nie wódź nas na pokuszenie, W. ale nas zbaw ode złego. MODLITWA Boże, Ty dałeś wytrwanie w dobrym świętemu Kazimierzowi, żyjącemu na dworze królewskim i narażonemu na pokusy świata, † prosimy Cię, abyśmy za jego wstawiennictwem nauczyli się odrywać serca od radości doczesnych * i dążyć do wiecznych. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen. Jeśli kapłan lub diakon przewodniczy oficjum, zwraca się do wiernych ze słowami: K. Pan z wami. W. I z duchem twoim. K. Niech was błogosławi Bóg wszechmogący: Ojciec i Syn, † i Duch Święty. W. Amen. Można użyć innego, uroczystego błogosławieństwa. Jeśli wierni mają się rozejść, dodaje się wezwanie: K. Idźcie w pokoju Chrystusa. W. Bogu niech będą dzięki. W razie nieobecności kapłana lub diakona tę Godzinę kończy się mówiąc: K. Błogosławmy Panu. W. Bogu niech będą dzięki. W oficjum odmawianym indywidualnie mówi się: Niech nas Pan błogosławi, broni od wszelkiego zła i doprowadzi do życia wiecznego. Amen. Tu, gdzie jest zwyczaj śpiewania po Komplecie pieśni Bogurodzica, po Nieszporach śpiewa się lub odmawia jedną z końcowych antyfon do NMP. Zgodnie ze zwyczajem, Nieszpory można zakończyć wspomnieniem o braciach (siostrach) nieobecnych: K. Pomoc Boża niech będzie zawsze z nami. W. I z naszymi braćmi (siostrami) nieobecnymi. Amen.

Dalej - Kompleta