Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.
Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.
1 Przyszedł Pośrednik, jak wieszcze głosili,
Zstąpił na ziemię z niebieskiego tronu;
Przestań się smucić i płakać w tej chwili,
Córko Syjonu.
2 W ogrodzie rajskim śmiertelnej niemocy
Grzech cię napada; lecz życie przywiodły
W Ogrójcu świętym wznoszone wśród nocy
Chrystusa modły.
3 Rozbraja słuszny gniew Ojca na niebie,
Grożące gromy wstrzymuje łagodnie,
Zabiega karom poświęceniem siebie
Za nasze zbrodnie.
4 Tak skruszył na nas piekła pęta srogie,
Otworzył nieba zaparte podwoje.
Wezwał nas wszystkich na wesele błogie
W królestwo swoje.
5 Chwała Ci, Ojcze i zrodzony Synu,
Co jest Twe imię nad wszystkie imiona,
Chwała Wam z Duchem, niechaj wieczna płynie
Cześć nieskończona. Amen.
1 ant.
Jezus, gdy przyszedł do Ogrójca, * rzekł "Usiądźcie tutaj, / Ja tymczasem odejdę i będę się modlił".
Psalm 43
Tęsknota za świątynią
Przyszedłem na świat jako światło (J 12, 46)
W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj link do papieskiej katechezy na temat tego psalmu.
Osądź mnie, Boże, sprawiedliwie
i broń mojej sprawy przeciw ludowi nie znającemu litości, *
wybaw mnie od człowieka podstępnego i niegodziwego.
Ty bowiem, Boże, jesteś ucieczką moją.
Dlaczego mnie odrzuciłeś? *
Czemu chodzę smutny i gnębiony przez wroga?
Ześlij światłość i wierność swoją, *
niech one mnie wiodą,
Niech mnie zaprowadzą na Twą górę świętą *
i do Twoich przybytków.
I przystąpię do ołtarza Bożego,
do Boga, który jest moim weselem i radością, *
i będę Cię chwalił przy dźwiękach lutni, Boże, mój Boże!
Czemu zgnębiona jesteś, duszo moja, *
i czemu trwożysz się we mnie?
Ufaj Bogu, bo jeszcze wysławiać Go będę: *
On zbawieniem mojego oblicza i moim Bogiem!
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Jezus, gdy przyszedł do Ogrójca, / rzekł "Usiądźcie tutaj, / Ja tymczasem odejdę i będę się modlił".
2 ant.
Smutna jest moja dusza aż do śmierci. * Zostańcie tu i czuwajcie ze Mną.
Pieśń (Iz 38, 10-14. 17. 19b-20)
Bóg uzdrowieniem umierającego
Byłem umarły, a oto jestem żyjący i dzierżę klucze śmierci (Ap 1, 18)
W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj link do papieskiej katechezy na temat tej pieśni.
Rzekłem: W połowie dni moich *
odejść muszę.
W bramach Otchłani mnie opuści *
lat moich reszta.
Mówiłem: Nie ujrzę już Boga *
na ziemi żyjących,
Nie zobaczę już nikogo *
spośród mieszkańców tego świata.
Rozbiorą moje mieszkanie i przeniosą ode mnie *
jak namiot pasterski.
Jak tkacz zwinąłem me życie,
a Pan jego nić przeciął. *
Od świtu do nocy kres mi położysz.
Krzyczę do rana. *
On jak lew miażdży wszystkie me kości.
Kwilę jak pisklę jaskółcze, *
wzdycham jak gołębica.
Zmęczone są me oczy od patrzenia w górę; *
Panie, stań przy mnie, bo jestem w ucisku.
I oto ustrzegłeś moją duszę *
od czeluści zagłady,
Gdyż odrzuciłeś za siebie *
wszystkie moje grzechy.
Ojciec głosi dzieciom wierność Twoją. *
Pan mi przychodzi z pomocą.
Więc grać Mu będziemy pieśni na strunach
przez wszystkie dni naszego życia *
w świątyni Pańskiej.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Smutna jest moja dusza aż do śmierci. / Zostańcie tu i czuwajcie ze Mną.
3 ant.
Ojcze, jeśli chcesz, * zabierz ode Mnie ten kielich. / Jednak nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie!
Psalm 65
Podzięka za urodzaje
Zrozum, że Syjonem jest miasto w niebiosach (Orygenes)
W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj link do papieskiej katechezy na temat tego psalmu.
Ciebie, Boże, należy wielbić na Syjonie, *
Tobie dopełnić ślubów.
Do Ciebie, który próśb wysłuchujesz, *
wszelki śmiertelnik przychodzi, wyznając swoje grzechy.
Przygniatają nas nasze winy, *
a Ty je odpuszczasz.
Szczęśliwy, kogo wybierasz i przygarniasz, *
on mieszka w Twoich pałacach.
Niech nasycą nas dobra Twego domu, *
świętość Twojego przybytku.
Cudami Twojej sprawiedliwości
odpowiadasz nam, Boże, nasz Zbawco, *
nadziejo wszystkich krańców ziemi i mórz dalekich.
Ty swą mocą utwierdzasz góry, *
jesteś opasany potęgą.
Uśmierzasz burzliwy szum morza, *
huk jego fal, zgiełk narodów.
Z powodu Twych cudów przejęci są trwogą
mieszkańcy krańców ziemi; *
Ty ją napełniasz radością od wschodu do zachodu.
Nawiedziłeś i nawodniłeś ziemię, *
wzbogaciłeś ją obficie.
Strumień Boży wezbrał wodami,
przygotowałeś im zboże *
i tak uprawiłeś ziemię:
Nawodniłeś jej bruzdy, wyrównałeś jej skiby, *
spulchniłeś ją deszczami i pobłogosławiłeś plonom.
Rok uwieńczyłeś swoimi dobrami, *
tam, gdzie przejdziesz, wzbudzasz urodzaje.
Stepowe pastwiska są pełne rosy, *
a wzgórza przepasane weselem,
Łąki się stroją trzodami,
doliny okrywają się zbożem, *
razem śpiewają i wznoszą okrzyki radości.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Ojcze, jeśli chcesz, / zabierz ode Mnie ten kielich. / Jednak nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie!