|
WERSJA PREMIUM: |
|
|
|
Tu jesteś: |
|
|
|
Menu: |
|
Tabele stron Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
|
|
Kolor szat:
|
Czwartek, 8 stycznia 2026
II tydzień psałterza
Okres Narodzenia Pańskiego
|
 |
Nieszpory
(monastyczna LG)
(monastyczna LG)
K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja. 1 Czemu, okrutny Herodzie,
Lękiem cię Chrystus napełnia?
On ziemskiej władzy nie pragnie,
Dając królestwo wieczyste.
2 Mędrcy dążyli za gwiazdą,
Która im drogę wskazała;
W blasku jej światła szukając,
Boga wyznali darami.
3 Stanął niewinny Baranek
W nurtach czystego strumienia;
Sam będąc wolny od grzechu,
Zgładził go, nas obmywając.
4 Nowy to cud Jego mocy:
W stągwiach czerwieni się woda,
Która przelana w puchary,
Winem wybornym się stała.
5 Bądź pochwalony na wieki,
Jezu z Twym Ojcem i Duchem,
Ty, który wszystkim narodom
Siebie objawiasz w jasności. Amen. 1 ant.
Prawym przystoi pieśń chwały, * śpiewajcie Panu wdzięcznie.
Psalm 33
Pochwała Opatrzności Bożej
Wszystko przez Słowo się stało (J 1, 3)
Sprawiedliwi, radośnie wołajcie na cześć Pana, *
prawym przystoi pieśń chwały.
Sławcie Pana na cytrze, *
grajcie Mu na harfie o dziesięciu strunach.
Śpiewajcie Mu pieśń nową, *
pełnym głosem śpiewajcie Mu wdzięcznie.
Bo słowo Pana jest prawe, *
a każde Jego dzieło godne zaufania.
On prawo i sprawiedliwość miłuje, *
ziemia jest pełna Jego łaski.
Przez słowo Pana powstały niebiosa, *
wszystkie gwiazdy przez tchnienie ust Jego.
On morskie wody gromadzi jak w bukłaku, *
otchłanie oceanu w zbiornikach.
Niech cała ziemia boi się Pana, *
niech się Go lękają wszyscy mieszkańcy świata.
Bo przemówił, i wszystko się stało, *
sam rozkazał, i zaczęło istnieć.
Pan udaremnia zamiary narodów, *
wniwecz obraca ludów zamysły.
Zamiary Pana trwają na wieki, *
zamysły Jego serca przez pokolenia.
Błogosławiony lud, którego Pan jest Bogiem, *
naród, który On wybrał na dziedzictwo dla siebie.
Pan spogląda z nieba, *
widzi wszystkich ludzi.
Patrzy z miejsca, gdzie przebywa, *
na wszystkich mieszkańców ziemi.
On, który serca wszystkich ukształtował, *
który zważa na wszystkie ich czyny.
Liczne wojsko nie da zwycięstwa królowi *
ani wielka siła nie ocali wojownika.
Zwodniczy ratunek w koniu, *
bo mimo swej siły nie umknie.
Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, *
na tych, którzy oczekują Jego łaski,
Aby ocalił ich życie od śmierci *
i żywił ich w czasie głodu.
Dusza nasza oczekuje Pana, *
On jest naszą pomocą i tarczą.
Raduje się w Nim nasze serce, *
ufamy Jego świętemu imieniu.
Niech nas ogarnie Twoja łaska, Panie, *
według nadziei pokładanej w Tobie.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen. Ant.
Prawym przystoi pieśń chwały, / śpiewajcie Panu wdzięcznie.
2 ant.
Z ufnością oczekujemy * przyjścia naszego Zbawiciela w chwale.
Psalm 62
Pokój Boży
Bóg, dawca nadziei, niech wam udzieli pełni radości i pokoju w wierze (Rz 15, 13)
Jedynie w Bogu spokój znajduje ma dusza, *
od Niego przychodzi moje zbawienie.
Tylko On jest opoką i zbawieniem moim, *
On moją twierdzą, więc się nie zachwieję.
Jak długo będziecie napadać na człowieka, †
przewracać go wszyscy jak pochyłą ścianę, *
jak mur, który się wali?
Oto usiłują go poniżyć *
i kłamstwem się rozkoszują.
Błogosławią kłamliwymi ustami, *
a przeklinają w sercu.
Jedynie w Bogu szukaj spokoju, duszo moja, *
bo od Niego pochodzi moja nadzieja.
Tylko On jest opoką i zbawieniem moim, *
On moją twierdzą, więc się nie zachwieję.
W Bogu zbawienie moje i chwała, *
Bóg opoką mocy mojej i moją ucieczką.
W każdym czasie Jemu ufaj, narodzie, †
przed Nim wylejcie wasze serca. *
Bóg jest naszą ucieczką!
Synowie ludzcy są tylko tchnieniem, *
synowie mężów kłamliwi.
Unoszą się w górę na wadze, *
bo wszyscy razem są lżejsi niż oddech.
Nie pokładajcie ufności w przemocy †
ani na próżno nie łudźcie się rabunkiem, *
do bogactw, choćby rosły, serc nie przywiązujcie.
Bóg raz powiedział, dwakroć to słyszałem, *
że moc należy do Boga.
I u Ciebie, Panie, jest łaska, *
bo Ty każdemu oddasz według jego czynów.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen. Ant.
Z ufnością oczekujemy przyjścia naszego Zbawiciela w chwale.
3 ant.
Wysławiajcie Pana, Boga naszego, * i pokłon Mu oddajcie.
Psalm 99
Chwalcie Najświętszego Boga
Zasiadasz, Panie, nad cherubinami, Ty, który stając się podobnym do nas, uzdrowiłeś ziemię (św. Atanazy)
Pan jest Królem, drżą narody, *
zasiada na tronie z cherubów, a ziemia się trzęsie.
Wielki jest Pan na Syjonie, *
wywyższony ponad wszystkie ludy.
Niech wielbią imię Twoje, wielkie i straszliwe, *
ono jest święte.
I króluje Potężny, który sprawiedliwość kocha: †
Tyś ład ustanowił, *
wymierzasz sprawiedliwość i prawo w Jakubie.
Wysławiajcie Pana, waszego Boga, †
padajcie przed podnóżkiem stóp Jego, *
bo On jest święty.
Wśród Jego kapłanów są Mojżesz i Aaron †
i Samuel wśród tych, którzy wzywali Jego imienia, *
wzywali Pana, a On ich wysłuchał.
Przemawiał do nich w słupie obłoku, *
a oni strzegli przykazań i prawa, które im nadał.
Boże, nasz Panie, Tyś ich wysłuchał, *
łaskę im okazałeś, lecz karałeś występki.
Wysławiajcie Pana, Boga naszego, †
pokłon oddajcie Jego świętej górze, *
bo Pan nasz i Bóg jest święty.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen. Ant.
Wysławiajcie Pana, Boga naszego, / i pokłon Mu oddajcie.
4 ant.
Przykazanie nowe daję wam, * byście się wzajemnie miłowali.
Pieśń (1 Kor 13, 1-8. 13)
Prawdziwa miłość Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, *
a miłości bym nie miał,
Stałbym się jak miedź brzęcząca *
albo cymbał brzmiący.
Gdybym też miał dar prorokowania *
i poznał wszystkie tajemnice,
I posiadał wszelką wiedzę, †
i wszelką możliwą wiarę, tak iżbym góry przenosił, *
a miłości bym nie miał, byłbym niczym.
I gdybym całą majętność moją rozdał na jałmużnę, †
a ciało wydał na spalenie, lecz nie miał miłości, *
nic bym nie zyskał.
Miłość cierpliwa jest i łaskawa, †
miłość nie zazdrości i nie szuka uznania, *
nie unosi się pychą;
Nie dopuszcza się bezwstydu i swego nie szuka, *
nie unosi się gniewem, nie pamięta złego;
Nie cieszy się z niesprawiedliwości, *
lecz weseli się z prawdy.
Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, †
we wszystkim pokłada nadzieję *
i wszystko przetrzyma.
Miłość nigdy nie ustaje *
i nie jest jak proroctwa, które się kończą,
Albo jak dar języków, który zniknie, *
lub jak wiedza, której zabraknie.
Trwają więc wiara, nadzieja i miłość, *
a miłość jest z nich największa.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen. Ant.
Przykazanie nowe daję wam, / byście się wzajemnie miłowali. | |
Ef 2, 3b-5
| |
|
Byliśmy potomstwem z natury zasługującym na gniew, jak i wszyscy inni. A Bóg, będąc bogaty w miłosierdzie, przez wielką swą miłość, jaką nas ukochał, i to nas, umarłych na skutek występków, razem z Chrystusem przywrócił do życia. Łaską bowiem jesteśmy zbawieni! K.
Błogosławić Go będą * Wszystkie ludy ziemi. W. Błogosławić Go będą / Wszystkie ludy ziemi. K. Wywyższać Go będą wszelkie narody. W. Wszystkie ludy ziemi. K. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. W. Błogosławić Go będą / Wszystkie ludy ziemi. | |
Łk 1, 46-55 | |
Ant.
Jako światłość ze światłości objawiłeś się, Chryste, * a mędrcy złożyli Ci dary, / alleluja.
Wielbi dusza moja Pana *
i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy. *
Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia.
Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, *
a Jego imię jest święte.
Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie *
nad tymi, którzy się Go boją.
Okazał moc swego ramienia, *
rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.
Strącił władców z tronu, *
a wywyższył pokornych.
Głodnych nasycił dobrami, *
a bogatych z niczym odprawił.
Ujął się za swoim sługą, Izraelem, *
pomny na swe miłosierdzie,
Jak obiecał naszym ojcom, *
Abrahamowi i jego potomstwu na wieki.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Jako światłość ze światłości objawiłeś się, Chryste, / a mędrcy złożyli Ci dary, / alleluja.
Można użyć krótszej formy próśb.
Zjednoczeni ze wszystkimi chrześcijanami w uwielbianiu Boga i modlitwie, zanośmy do Pana nasze błagania: Ojcze święty, usłysz wołanie swych dzieci! Przybądź z pomocą tym, którzy po omacku szukają Ciebie jako Boga nieznanego, - oświeć ich światłością Chrystusa. Ojcze święty, usłysz wołanie swych dzieci! Wejrzyj na wszystkich, którzy wielbią Ciebie, jedynego Boga, i oczekują Twego przyjścia na sąd w dniu ostatecznym, - niech wszyscy wraz z nimi doznamy Twego miłosierdzia. Ojcze święty, usłysz wołanie swych dzieci! Pamiętaj o wszystkich, których obdarzasz życiem i oświecasz, - spraw, aby nie żyli z daleka od Ciebie. Ojcze święty, usłysz wołanie swych dzieci! Niechaj opieka Twoich aniołów strzeże wszystkich pielgrzymów na drodze życia, - zachowaj ich od nagłej i niespodziewanej śmierci. Ojcze święty, usłysz wołanie swych dzieci! Panie, Ty objawiłeś swą prawdę zmarłym, gdy jeszcze żyli na ziemi, - doprowadź ich do oglądania blasku Twego majestatu. Ojcze święty, usłysz wołanie swych dzieci! | |
|
Po prośbach przełożony odmawia lub śpiewa Modlitwę Pańską aż do słów "i nie wódź nas na pokuszenie" włącznie, na którą wszyscy odpowiadają "ale nas zbaw ode złego". W razie nieobecności przełożonego Modlitwę Pańską odmawiają lub śpiewają wszyscy:
K. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje; przyjdź królestwo Twoje; bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj; i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom; i nie wódź nas na pokuszenie, W. ale nas zbaw ode złego.
Boże, Twój Jednorodzony Syn ukazał się w naszym ludzkim ciele, † spraw, aby Zbawiciel, który zewnętrznie był do nas podobny, * przekształcił nas wewnętrznie.
Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * przez wszystkie wieki wieków. Amen. Jeśli kapłan lub diakon przewodniczy oficjum, zwraca się do wiernych ze słowami:
Można użyć innego, uroczystego błogosławieństwa.K. Pan z wami. W. I z duchem twoim. K. Niech was błogosławi Bóg wszechmogący: Ojciec i Syn, † i Duch Święty. W. Amen. Jeśli wierni mają się rozejść, dodaje się wezwanie: K. Idźcie w pokoju Chrystusa. W. Bogu niech będą dzięki. W razie nieobecności kapłana lub diakona tę Godzinę kończy się mówiąc: K. Błogosławmy Panu. W. Bogu niech będą dzięki. W oficjum odmawianym indywidualnie mówi się: Niech nas Pan błogosławi, broni od wszelkiego zła i doprowadzi do życia wiecznego. Amen. Tu, gdzie jest zwyczaj śpiewania po Komplecie pieśni Bogurodzica, po Nieszporach śpiewa się lub odmawia jedną z końcowych antyfon do NMP. Zgodnie ze zwyczajem, Nieszpory można zakończyć wspomnieniem o braciach (siostrach) nieobecnych: K. Pomoc Boża niech będzie zawsze z nami. W. I z naszymi braćmi (siostrami) nieobecnymi. Amen. | |
Dalej - Kompleta
