|

|
Kolor szat:
|
Środa, 11 listopada 2026
ŚW. MARCINA Z TOURS, BISKUPA
Wspomnienie obowiązkowe
|
 |
Teksty liturgii Mszy św.
Inne dostępne formularze Mszy świętej:
Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.
|
|
|
Ef 5, 19-20
|
Śpiewajcie i wysławiajcie Pana w waszych sercach, * dziękujcie zawsze za wszystko Bogu Ojcu * w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa.
|
|
|
Boże, Ty rządzisz całym światem, przyjmij łaskawie prośby, które zanosimy za naszą ojczyznę, niech dzięki mądrości rządzących i uczciwości obywateli panuje zgoda i sprawiedliwość, * abyśmy żyli w pokoju i dobrobycie.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
|
Albo:
|
|
Boże, nasz Ojcze, od Ciebie pochodzi wszystko, czym jesteśmy i co posiadamy, spraw, abyśmy w Twoich darach dostrzegali Twoją nieskończoną dobroć * i miłowali Ciebie z całego serca i ze wszystkich sił naszych.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
|
|
Chrześcijanie powinni naśladować Chrystusa w łagodności
|
Tt 3, 1-7
|
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Tytusa
Umiłowany:
Przypominaj wszystkim, że powinni podporządkować się zwierzchnim władzom, słuchać ich i okazywać gotowość do wszelkiego dobrego czynu: nikogo nie lżyć, unikać sporów, odznaczać się uprzejmością, okazywać każdemu człowiekowi wszelką łagodność. Niegdyś bowiem i my byliśmy nierozumni, oporni, błądzący, służyliśmy różnym żądzom i rozkoszom, żyjąc w złości i zawiści, godni obrzydzenia, pełni nienawiści jedni ku drugim.
Gdy zaś ukazała się dobroć i miłość Zbawiciela naszego, Boga, do ludzi, nie ze względu na sprawiedliwe uczynki, jakie spełniliśmy, lecz z miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego, abyśmy usprawiedliwieni Jego łaską stali się w nadziei dziedzicami życia wiecznego.
Oto słowo Boże.
|
|
|
Ps 23 (22), 1b-3a. 3b-4. 5. 6 (R.: por. 1b)
|
Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.
| 1 | Pan jest moim pasterzem,
| | | niczego mi nie braknie, *
| | 2 | pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
| | | Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *
| | 3 | orzeźwia moją duszę.
| Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.
| | | | | Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *
| | | przez wzgląd na swoją chwałę.
| | 4 | Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę,
| | | zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. *
| | | Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.
| Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.
| | | | 5 | Stół dla mnie zastawiasz *
| | | na oczach mych wrogów.
| | | Namaszczasz mi głowę olejkiem, *
| | | kielich mój pełny po brzegi.
| Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.
| | | | 6 | Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *
| | | przez wszystkie dni życia
| | | i zamieszkam w domu Pana *
| | | po najdłuższe czasy.
| Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.
| | | |
|
|
Por. 1 Tes 5, 18
|
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Za wszystko dziękujcie Bogu,
taka jest bowiem wola Boża względem was
w Jezusie Chrystusie.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. |
|
Niewdzięczność uzdrowionych z trądu
|
Łk 17, 11-19
|
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Zdarzyło się, że Jezus, zmierzając do Jeruzalem, przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei.
Gdy wchodzili do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: «Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami!» Na ten widok rzekł do nich: «Idźcie, pokażcie się kapłanom!» A gdy szli, zostali oczyszczeni.
Wtedy jeden z nich, widząc, że jest uzdrowiony, wrócił, chwaląc Boga donośnym głosem, padł na twarz u Jego nóg i dziękował Mu. A był to Samarytanin.
Jezus zaś rzekł: «Czyż nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? Czy się nie znalazł nikt, kto by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec?» Do niego zaś rzekł: «Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła».
Oto słowo Pańskie.
|
|
|
|
Panie, nasz Boże, bez naszej zasługi udzieliłeś nam Twoich darów, składamy Tobie Ofiarę uwielbienia i pokornie prosimy, * abyśmy ich używali na Twoją chwałę.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|
39. Chwalenie Boga jest Jego darem
|
|
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, * aby Ciebie, Boże, chwaliły niebo i ziemia.
Chociaż nie potrzebujesz naszego uwielbienia, * pobudzasz nas jednak swoją łaską, * abyśmy Tobie składali dziękczynienie. * Nasze hymny pochwalne niczego Tobie nie dodają, * ale się przyczyniają do naszego zbawienia, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Dlatego zjednoczeni z chórami Aniołów, * wysławiamy Ciebie, z radością wołając...
|
|
|
Ps 138 (137), 1
|
Będę Cię sławił, Panie, z całego serca, * bo usłyszałeś słowa ust moich.
|
|
Albo:
|
Ps 116 (115), 12-13
|
Czym się Panu odpłacę za wszystko, co mi wyświadczył? * Podniosę kielich zbawienia i wezwę imienia Pana.
|
|
|
|
Wszechmogący Boże, posilając nas Chlebem życia uwalniasz nas z więzów grzechu i umacniasz nasze siły, daj, abyśmy nieustannie doskonalili nasze życie * i oczekiwali na udział w Twojej chwale.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|
Albo:
|
|
Wszechmogący Boże, Ty nam dałeś Pokarm duchowy z Najświętszej Ofiary Twojego Syna, którą złożyliśmy Tobie na dziękczynienie, obdarz nas męstwem i radością, * abyśmy gorliwiej Tobie służyli i mogli otrzymać nowe dobrodziejstwa.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|