Garść informacji:

Pośród męczenników, którzy w XX w. złożyli świadectwo wiary w Chrystusa, przelewając własną krew, a w łączności z cierpieniami i trudami ludzi i narodów wzywają pokoju i pojednania dla świata, są i ci, którzy zginęli w Hiszpanii podczas wojny domowej. Pośród nich są bracia naszego Zakonu (prezbiterzy, współpracownicy i nowicjusze) zastrzeleni w tym samym 1936 roku, ale w różne dni.
Jacek Serrano López nauczał na Studium Generalnym w Walencji, następnie, po wybuchu wojny domowej, jako wikariusz Prowincji Aragonii przygotowywał ucieczkę braci do Francji, sam pozostając w Barcelonie. Tam go aresztowano, a potem przewieziono do miejscowości Puebla de Híjar, gdzie został zamordowany 25 listopada. Trzej inni męczennicy pochodzili z konwentu w Walencji: Ludwik Urbano Lanaspa został zabity 25 sierpnia, Konstanty Fernández Álvarez 29 sierpnia, a Rafał Pardo Molina 26 września. Inni męczennicy pochodzili z konwentu w Calanda. Siedmiu z nich: Luchjusz Martínez Mncebo, Antoni López Couceiro, Felicystym Díez González, Saturian Rey Robles, Tyrsus Manrique Melero, Gumesind Soto Barros i nowicjusz Lambert de Navascués y de Juan, zostało zabitych w Calanda 29 lipca, dwóch zaś: Józef Maria Muro Sanmiguel i nowicjusz Joachim Prats Baltue?a następnego dnia w miejscowości Castelseras, do którego zbiegli z własnego konwentu. Dwaj inni zostali zabici w mieście Hiíjar: Franciszek Calvo Burillo 1 sierpnia, a neoprezbiter Franciszek Monón Romeo 29 sierpnia. Trzej inni zginęli w Barcelonie: Rajmund Peiró Victori 21 sierpnia oraz należący do konwentu w Walencji: Jóżef Maria Vidal Segú 21 lub 22 września i Jakub Meseguer Burillo w grudniu.
Wszyscy oni naśladowali św. Ojca Dominika, czy to przez modlitwę, czy przez studium, czy przez posługę duszpasterską bądź dialog ekumeniczny. Przyjęli śmierć, łącząc się do końca z Chrystusem ukrzyżowanym. Niektórzy obawiali się śmierci, nie mając o sobie wielkiego mniemania, jednakże w ostatniej godzinie pokornie śmierć przyjęli, wzywając w sercach wszystkich królestwa Chrystusa.
Wszyscy oni, to jest: czternastu prezbiterów, dwóch braci współpracowników i dwóch nowicjuszy, przychodzący z wielkiego ucisku z powodu miłości do Boga i ojczyzny, 11 marca 2001 roku zostali, wraz z dwoma prezbiterami diecezji aragońskiej, wpisani w poczet błogosławionych przez papieża Jana Pawła II.
W gronie wspominanych dzisiaj błogosławionych jest także Bonawentura García Paredes, były generał Zakonu, który zginął w Madrycie w roku 1936. Został beatyfikowany w 2007 r. przez papieża Benedykta XVI.