K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.
Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.
1 Marcinie, klejnocie czysty,
Świecący w komnatach chwały,
Przybywaj ku nam, przynosząc
Podarunek miłości.
2 Bo ciebie miłość nieziemska
I postać twą wyrzeźbiła,
Byś był dla ludzi obrazem
Miłości Chrystusowej.
3 Żywiącym napełnion Duchem,
Objąłeś sercem gorącym
Chorych, ubogich, sieroty,
Ojcem zwany przez wszystkich.
4 Tym nas płomieniem przenikaj,
Byśmy gorliwiej płonęli,
I Boga sercem kochali,
I miłowali braci.
5 Niech wszystko miłość zatopi,
Przed którą wszelkie zło znika,
Niech jeden pokój rozbłyśnie
Jedną Krwią odkupionym.
6 Chwała bądź Ojcu, Synowi,
I Duchowi Pocieszenia,
Bogu, co tak wielkie łaski
Hojnie przez ciebie daje. Amen.
1 ant.
Gdy dajesz jałmużnę, * niech nie wie twoja ręka lewa, co czyni prawa.
Psalm 21, 2-8. 14
Dziękczynienie za zwycięstwo króla
Chrystus otrzymał życie, by zmartwychwstał, i długie dni na wieki, i na zawsze (św. Ireneusz)
Panie, król się weseli z Twojej potęgi *
i z Twej pomocy tak bardzo się cieszy.
Spełniłeś pragnienie jego serca *
i nie odmówiłeś błaganiom warg jego.
Bo pomyślne błogosławieństwo wcześniej nań zesłałeś, *
szczerozłotą koronę włożyłeś mu na głowę.
Prosił Ciebie o życie, *
Ty go obdarzyłeś długimi dniami na wieki i na zawsze.
Wielka jest jego chwała dzięki Twej pomocy, *
ozdobiłeś go dostojeństwem i blaskiem.
Gdyż błogosławieństwem uczyniłeś go na wieki, *
napełniłeś go radością Twojej obecności.
Król bowiem w Panu pokłada nadzieję *
i nie zachwieje się z łaski Najwyższego.
Powstań, Panie, w swojej potędze, *
będziemy śpiewać i sławić moc Twoją.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Gdy dajesz jałmużnę, / niech nie wie twoja ręka lewa, co czyni prawa.
2 ant.
Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, * weźcie w posiadanie królestwo, / przygotowane wam od założenia świata.
Psalm 92
Doskonałość Boża
Psalm ten wysławia dzieła Jednorodzonego (św. Atanazy)
I
Dobrze jest dziękować Panu, *
śpiewać Twojemu imieniu, Najwyższy,
Rano głosić łaskawość Twoją, *
a wierność Twoją nocami,
Na harfie dziesięciostrunnej i lirze, *
pieśnią przy dźwiękach cytry.
Bo weselę się, Panie, Twoimi czynami, *
raduję się dziełami rąk Twoich.
Jak wielkie są dzieła Twoje, Panie, *
i jakże głębokie Twe myśli!
Nie zna ich człowiek nierozumny *
i głupiec ich nie pojmuje.
Chociaż występni się plenią jak zielsko, *
a złoczyńcy jaśnieją przepychem,
I tak pójdą na wieczną zagładę, *
Ty zaś, Panie, na wieki jesteś wywyższony.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, / weźcie w posiadanie królestwo, / przygotowane wam od założenia świata.
3 ant.
Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, * Mnieście uczynili, mówi Pan.
II
Bo oto wrogowie Twoi, Panie, †
bo oto wrogowie Twoi poginą, *
rozproszą się wszyscy złoczyńcy.
Dałeś mi siłę bawołu, *
skropiłeś mnie świeżym olejkiem.
Moje oko spogląda z góry na nieprzyjaciół, †
a uszy me usłyszały o klęsce przeciwników, *
tych, którzy na mnie powstają.
Sprawiedliwy zakwitnie jak palma, *
rozrośnie się jak cedr na Libanie.
Zasadzeni w domu Pańskim *
rozkwitną na dziedzińcach Boga naszego.
Nawet i w starości wydadzą owoc, *
zawsze pełni życiodajnych soków,
Aby świadczyć, że Pan jest sprawiedliwy; *
On moją Opoką i nie ma w Nim nieprawości.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, / Mnieście uczynili, mówi Pan.
K.
Pan pomaga pokornym czynić dobrze.
W.
Ubogich uczy dróg swoich.
Jeżeli poniżej nie wyświetliły się teksty czytań i Te Deum, kliknij tutaj i przeładuj tę stronę (dotyczy głównie użytkowników urządzeń mobilnych).
Z Księgi Syracydesa
|
29, 8-13; 4, 1-10
|
Człowiek dobry ręczyć będzie za bliźniego
Dla biednego bądź łaskawy i nie daj mu długo czekać na jałmużnę. Zgodnie z przykazaniem przyjdź z pomocą biednemu i stosownie do jego potrzeby nie odsyłaj go z pustymi rękami. Strać raczej pieniądze dla brata i przyjaciela, niżby miały zardzewieć, zmarnować się pod kamieniem. Umieść skarb twój według przykazań Najwyższego, a korzystniejsze to będzie dla ciebie niż złoto. Zamknij jałmużnę w sercu ubogiego, a ona wybawi cię z każdego nieszczęścia. Lepiej niż tarcza mocna, niżeli ciężka włócznia za ciebie walczyć będzie z wrogiem.
Synu, nie odmawiaj biedakowi rzeczy niezbędnych do życia i oczu potrzebującego nie męcz zwlekaniem. Nie dręcz duszy głodnego i nie pobudzaj do gniewu człowieka w jego niedostatku. Serca rozgniewanego w większy zamęt nie wprowadzaj i nie zwlekaj z datkiem dla potrzebującego. Nie odpychaj żebrzącego w strapieniu, a od ubogiego nie odwracaj swej twarzy. Nie odwracaj oka od proszącego i nie dawaj człowiekowi sposobności, aby cię przeklinał. Gdy bowiem przeklnie cię w gorzkości duszy, Ten, co go stworzył, wysłucha jego życzenia.
Czyń siebie godnym kochania w zgromadzeniu, a przed władcą skłaniaj głowę. Nakłoń ucha swego biednemu i łagodnie odpowiedz mu spokojnymi słowami. Wyrwij krzywdzonego z ręki krzywdzącego, a gdy sądzić będziesz, nie bądź małodusznym. Bądź ojcem dla sierot, jakby mężem dla ich matki, a staniesz się jakby synem Najwyższego, i miłować cię On będzie bardziej niż twoja matka.
|
Z Księgi Syracydesa
|
29, 8-13; 4, 1-10
|
Człowiek dobry ręczyć będzie za bliźniego
Dla biednego bądź łaskawy i nie daj mu długo czekać na jałmużnę. Zgodnie z przykazaniem przyjdź z pomocą biednemu i stosownie do jego potrzeby nie odsyłaj go z pustymi rękami. Strać raczej pieniądze dla brata i przyjaciela, niżby miały zardzewieć, zmarnować się pod kamieniem. Umieść skarb twój według przykazań Najwyższego, a korzystniejsze to będzie dla ciebie niż złoto. Zamknij jałmużnę w sercu ubogiego, a ona wybawi cię z każdego nieszczęścia. Lepiej niż tarcza mocna, niżeli ciężka włócznia za ciebie walczyć będzie z wrogiem.
Synu, nie odmawiaj biedakowi rzeczy niezbędnych do życia i oczu potrzebującego nie męcz zwlekaniem. Nie dręcz duszy głodnego i nie pobudzaj do gniewu człowieka w jego niedostatku. Serca rozgniewanego w większy zamęt nie wprowadzaj i nie zwlekaj z datkiem dla potrzebującego. Nie odpychaj żebrzącego w strapieniu, a od ubogiego nie odwracaj swej twarzy. Nie odwracaj oka od proszącego i nie dawaj człowiekowi sposobności, aby cię przeklinał. Gdy bowiem przeklnie cię w gorzkości duszy, Ten, co go stworzył, wysłucha jego życzenia.
Czyń siebie godnym kochania w zgromadzeniu, a przed władcą skłaniaj głowę. Nakłoń ucha swego biednemu i łagodnie odpowiedz mu spokojnymi słowami. Wyrwij krzywdzonego z ręki krzywdzącego, a gdy sądzić będziesz, nie bądź małodusznym. Bądź ojcem dla sierot, jakby mężem dla ich matki, a staniesz się jakby synem Najwyższego, i miłować cię On będzie bardziej niż twoja matka.
|
|
|
Syr 29, 12; 3, 30; Łk 11, 41
|
W.
Ukryjcie jałmużnę w sercu ubogiego, a ona będzie się za was modlić do Pana. * Bo jak woda gasi ogień, tak jałmużna gładzi grzechy.
K.
Dajcie jałmużnę, mówi Pan, a oto wszystko będzie dla was czyste. W. Bo jak woda gasi ogień, tak jałmużna gładzi grzechy.
Z listu bł. Humberta z Romans, prezbitera, O zachowywaniu reguły zakonnej
(Opera de vita regulari,
ed. J.-J. Berthier, vol. I, Roma 1888, pp. 33-34)
Pilnie rozważajcie, po co tu przybyliście, porzucając świat
Bracia najdrożsi, abyście mogli lepiej osiągnąć cel, do którego dążycie, pilnie rozważajcie, po co tu przybyliście, porzucając świat. Złamcie swoją wolę i uznajcie się za umarłych dla świata.
Z serc waszych wyrzućcie próżną ciekawość, niegodne uczucia, przewrotne zamiary, gwałtowność, zbędny smutek, partykularną przyjaźń oraz zmysłowość. Obawiajcie się myśleć przed Bożymi oczyma o tym, co wstydzicie się czynić wobec ludzi.
Niech zatem każdy stara się mieć serce podobne do ogrodu, który zakwita drzewami cnót i wydaje woń świętych uczuć. Starajcie się jaśnieć gwiazdami Bożego oświecenia niczym niebo. Niech wasze serca będą jak kwiat, który przyjmuje niebiańską rosę, niech będą podobne do skrzyni skrywającej cudowny skarb, do źródła, z którego wciąż wypływają strumienie pobożności, oraz do zwierciadła odbijającego oblicze Pana. O, szczęśliwe to serce, które stało się tronem Boga, komnatą Jego spoczynku, pieczęcią z Jego podobizną, piwnicą pełną Jego wina, księgą Jego myśli, złotem w Jego ręku, by rozporządzał nim wedle swej łaskawości.
Niech zatem każdy wciąż na nowo zabiega o to, by mieć serce Bogu oddane, roztropne w myśleniu, czujne wobec pokus, dalekie od zapiekłości, niespieszne do osądzania, odległe od pragnienia dóbr cudzych, zranione miłością, jaśniejące poznaniem, w działaniu pełne bojaźni, wzniesione w kontemplacji, zatroskane o dobro, skruszone żalem, uświęcone przez czystość, strzeżone przez bojaźń i ozdobione łaską.
Jak najpilniej i całym sercem odwracajmy się, bracia, od grzechu i miejmy zło w nienawiści. Całym sercem zwróćmy się ku Bogu, pokutujmy i z całego serca szukajmy Pana, błagając o łaskę. Całym sercem przylgnijmy do Pana, miłując Go ponad wszystko; całym sercem służmy Panu, chwaląc Go, całym sercem idźmy za Panem, naśladując Jego drogi. Jesteśmy to dłużni Bogu, bo On udziela naszemu sercu łask niezliczonych.
Wszak sam Bóg oświeca nasze serca mądrością, rządzi dobrocią, karmi słodyczą, przywabia pięknością, mocą przemienia, jednoczy miłością, przyciąga obietnicami, wychowuje karami, groźbami trwoży, a łagodzi dobrodziejstwami.
Sam Bóg najsłodszy spogląda w nasze serca, gdy je wypróbowuje, zwraca się do nich z pouczeniem, dotyka, wzbudzając wzruszenie, odwiedza z pocieszeniem, ożywia usprawiedliwieniem i otwiera oświeceniem.
Za to wszystko winniśmy bez znużenia składać dziękczynienie.
|
|
|
por. Mt 20, 28; 1 Kor 9, 22
|
W.
Za przykładem Chrystusa, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć, błogosławiony Marcin * Stał się wszystkim dla wszystkich.
K.
Tak wszystkich darzył miłością, że nazwano go Marcinem od miłości. W. Stał się wszystkim dla wszystkich.
HYMN CIEBIE, BOŻE, CHWALIMY
Ciebie, Boże, chwalimy,
Ciebie, Panie, wysławiamy.
Tobie, Ojcu Przedwiecznemu,
wszystka ziemia cześć oddaje.
Tobie wszyscy Aniołowie,
Tobie niebiosa i wszystkie Moce:
Tobie Cherubini i Serafini
nieustannym głoszą pieniem:
Święty, Święty, Święty
Pan Bóg Zastępów!
Pełne są niebiosa i ziemia
majestatu chwały Twojej.
Ciebie przesławny chór Apostołów,
Ciebie Proroków poczet chwalebny,
Ciebie wychwala
Męczenników zastęp świetlany.
Ciebie po wszystkiej ziemi
wysławia Kościół święty:
Ojca niezmierzonego majestatu,
godnego uwielbienia, prawdziwego
i Jedynego Twojego Syna,
Świętego także
Ducha Pocieszyciela.
Tyś Królem chwały, o Chryste,
Tyś Ojca Synem Przedwiecznym.
Ty, dla zbawienia naszego biorąc człowieczeństwo,
nie wahałeś się wstąpić w łono Dziewicy.
Ty, skruszywszy żądło śmierci,
otworzyłeś wierzącym królestwo niebios.
Ty po prawicy Boga zasiadasz
w Ojcowskiej chwale.
Ty przyjdziesz jako Sędzia:
tak wszyscy wierzymy.
Błagamy Cię przeto: dopomóż swym sługom,
których najdroższą Krwią odkupiłeś.
Policz ich między świętych Twoich
w wiekuistej chwale.
Następującą część hymnu można według uznania opuścić:
Zachowaj lud swój, o Panie,
i błogosław dziedzictwu swojemu.
I rządź nimi,
i wywyższaj ich aż na wieki.
Po wszystkie dni
błogosławimy Ciebie
I wysławiamy imię Twe na wieki,
na wieki bez końca.
Racz, Panie, w dniu dzisiejszym
zachować nas od grzechu.
Zmiłuj się nad nami, Panie,
zmiłuj się nad nami.
Niech miłosierdzie Twoje, Panie, okaże się nad nami,
jako my w Tobie ufność pokładamy.
W Tobie, o Panie, złożyłem nadzieję,
nie będę zawstydzon na wieki.
Ciebie, Boga, wysławiamy,
Tobie, Panu, wieczna chwała.
Ciebie, Ojca, niebios bramy,
Ciebie wielbi ziemia cała.
Tobie wszyscy Aniołowie,
Tobie Moce i niebiosy,
Cheruby, Serafinowie
ślą wieczystej pieśni głosy:
Święty, Święty nad Świętymi
Bóg Zastępów, Król łaskawy,
Pełne niebo z kręgiem ziemi
majestatu Twojej sławy.
Apostołów Tobie rzesza,
chór Proroków pełen chwały,
Tobie hołdy nieść pośpiesza
Męczenników orszak biały.
Ciebie poprzez okrąg ziemi
z głębi serca, ile zdoła,
Głosy ludów zgodzonymi
wielbi święta pieśń Kościoła.
Niezmierzonej Ojca chwały,
Syna, Słowo wiekuiste,
Z Duchem, wszechświat wielbi cały:
Królem chwały Tyś, o Chryste!
Tyś Rodzica Syn z wiek wieka.
By świat zbawić swoim zgonem,
Przyoblókłszy się w człowieka,
nie wzgardziłeś Panny łonem.
Tyś pokruszył śmierci wrota,
starł jej oścień w męki dobie
I rajskiego kraj żywota
otworzyłeś wiernym sobie.
Po prawicy siedzisz Boga,
w chwale Ojca, Syn Jedyny,
Lecz gdy zabrzmi trąba sroga,
przyjdziesz sądzić ludzkie czyny.
Prosim, słudzy łask niegodni,
wspomóż, obmyj grzech, co plami,
Gdyś odkupił nas od zbrodni
drogiej swojej Krwi strugami.
Ze świętymi w blaskach mocy
wiecznej chwały zlej nam zdroje,
Zbaw, o Panie, lud sierocy,
błogosław dziedzictwo swoje!
Następującą część hymnu można według uznania opuścić:
Rządź je, broń po wszystkie lata,
prowadź w niebios błogie bramy.
My w dzień każdy, Władco świata,
Imię Twoje wysławiamy.
Po wiek wieków nie ustanie
pieśń, co sławi Twoje czyny.
O, w dniu onym racz nas, Panie,
od wszelakiej ustrzec winy.
Zjaw swą litość w życiu całym
tym, co żebrzą Twej opieki;
W Tobie, Panie, zaufałem,
nie zawstydzę się na wieki.
Módlmy się.
Boże, Ty doprowadziłeś świętego Marcina drogą pokory do chwały niebieskiej, † spraw, abyśmy naśladowali jego przykład * i razem z nim zostali wywyższeni w niebie.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.
Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się:
K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.
|
|
