O duszo, o dziewico, której wrodzony wdzięk opromienia piękno łaski - przez co bardziej upodabniasz się do Kościoła - ty, kiedy jesteś nocą w twoim alkierzu, zawsze rozważaj o Chrystusie i zawsze, w każdej chwili, wyczekuj Jego powrotu. Jeśli wydaje ci się, że się opóźnia, ocknij się. Pan nie słyszy psalmów w ustach twoich i dlatego zdaje się ociągać. Oddaj Chrystusowi pierwociny nocnego czuwania i Jemu ofiaruj początek twej pracy. Usłyszałaś Go, jak cię wezwał, mówiąc: "Z Libanu przyjdź, oblubienico, z Libanu przyjdź". Pójdziesz i dojdziesz wsparta o fundament wiary. Pójdziesz w świat, aby walczyć, a dojdziesz do Chrystusa, aby triumfować nad światem. Słyszałaś, że uchronił cię od napaści lwów i lampartów, to znaczy od napaści złych duchów. Słyszałaś, że podoba Mu się piękno twoich cnót. Słyszałaś, że zapach twoich szat, to znaczy miłą wonność twej niewinności, cenił wyżej nad wszelkie wonności. Słyszałaś, że jesteś ogrodem zamkniętym, pełnym owoców wspaniałych drzew. Proś zatem, aby cię natchnął Duch Święty, aby spoczął nad twoim mieszkaniem i hojnie obdarzył zapałem ducha i łaską. On ci odpowie: "Ja śpię, lecz serce me czuwa". Posłuchaj, jak puka do twych drzwi i mówi: Otwórz mi, siostro moja, powstań, przyjaciółko moja, gołąbko moja, nieskalana moja: przyjaciółko - przez miłość, gołąbko - przez prostotę, nieskalana - przez cnotę. Pełna rosy ma głowa.

Taką chce mieć Chrystus, taką cię wybrał. Wchodzi On przez drzwi otwarte. Nie może zawieść Ten, który obiecał przyjść. Obejmij Tego, którego szukałaś; zbliż się do Niego, a znajdziesz się w światłości; zatrzymaj Go, proś, aby jeszcze nie odchodził; błagaj Go, aby się nie oddalił. Bo Słowo Boże nie da się zniewolić, nie uchwyci Go znudzony, nie zatrzyma niedbały. Niech twoja dusza podda się Jego mowom, niech idzie wytrwale drogą niebiańskich nauk, bo Słowo łatwo może cię minąć. Ale cóż mówi oblubienica? "Szukałam Go, lecz nie znalazłam, wołałam Go, lecz nie odpowiedział". Nie sądź, że nie zostałaś przyjęta, skoro wołałaś, prosiłaś, otwarłaś, a On tak prędko uszedł. On często wystawia nas na próbę. Więc nawet, gdy ci się wydaje, że odszedł, wyjdź i nadal Go szukaj. O duszo pobożna, już się nie bój owych zarozumiałych strażników siejących wokół postrach, nie bój się pilnujących miasta. Nie lękaj się ran, bo tym, którzy idą za Chrystusem, nie mogą one zaszkodzić. Nawet gdyby pozbawiono cię ciała, to znaczy życia cielesnego, Chrystus jest blisko. A gdy Go znajdziesz, zważ, gdzie powinnaś z Nim przebywać, aby przypadkiem nie odszedł od ciebie. Albowiem niedbałych szybko opuszcza.