.:ILG:. - 11 października 2026: GODZINA CZYTAŃ

Kolor szat:	Niedziela, 11 października 2026 IV tydzień psałterza XXVIII NIEDZIELA ZWYKŁA (rok A)

Godzina Czytań

Możliwość wydruku dostępna wyłącznie
dla użytkowników wersji premium

W wersji PREMIUM dostępne jest nagranie tej Godziny w formacie MP3
(w lewym górnym rogu strony).

K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.

W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze,

i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.

HYMN

LG tom IV: Niedziela IV, str. 862; LG skrócone: Niedziela IV, str. 1057

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 Na początku było Słowo

Równe Ojcu pełnią bóstwa;

W Nim jest życie, światło ludzi,

Jaśniejące wśród ciemności.

2 Tyś jest Słowem, Zbawicielu,

W Tobie wszystko zaistniało;

Cały wszechświat dzierżysz w dłoni:

Niebo, ziemię i otchłanie.

3 Jesteś Pierwszy i Ostatni,

Król i Sędzia panujących:

Miecz w Twych ustach obosieczny,

By oddzielić zło od dobra.

4 Kościół Boży, Miasto Nowe,

Lśniące złotem i perłami,

Dzięki Twojej krwi wzniesione,

Stało się mieszkaniem naszym.

5 Sam oświecasz Miasto swoje,

Zaślubione Tobie w chwale;

Tam nakarmisz nas w wieczności

Owocami z drzewa życia.

6 Tobie chwała, Zmartwychwstały,

Twemu Ojcu i Duchowi;

Byłeś, jesteś, znów powrócisz,

Więc wołamy: "Przybądź, Panie!" Amen.

PSALMODIA

Antyfony - LG tom IV: Niedziela IV, str. 863-865; LG skrócone: Niedziela IV, str. 1058-1060
Psalmy - LG tom IV: Niedziela IV, str. 863-865; LG skrócone: Niedziela IV, str. 1058-1060

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 ant. Kto wstąpi na górę Pana, * kto stanie w Jego świętym miejscu? / Alleluja.

Psalm 24
Pan wkracza do świątyni

Bramy niebios zostały otwarte dla Chrystusa ze względu na wywyższenie Jego ludzkiej natury (św. Ireneusz)

Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, *

świat cały i jego mieszkańcy.

Albowiem On go na morzach osadził *

i utwierdził ponad rzekami.

Kto wstąpi na górę Pana, *

kto stanie w Jego świętym miejscu?

Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, †

którego dusza nie lgnęła do marności *

i nie przysięgał kłamliwie.

On otrzyma błogosławieństwo od Pana *

i zapłatę od Boga, swego Zbawcy.

Oto pokolenie tych, którzy Go szukają, *

którzy szukają oblicza Boga Jakuba.

Bramy, podnieście swe szczyty, †

unieście się, odwieczne podwoje, *

aby mógł wkroczyć Król chwały!

"Któż jest tym Królem chwały?" †

Pan dzielny i potężny, *

Pan potężny w boju.

Bramy, podnieście swe szczyty, †

unieście się, odwieczne podwoje, *

aby mógł wkroczyć Król chwały!

"Któż jest tym Królem chwały?" *

Pan Zastępów, On jest Królem chwały.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Kto wstąpi na górę Pana, / kto stanie w Jego świętym miejscu? / Alleluja.

2 ant. Błogosławcie, ludy, naszemu Bogu, * który życiem obdarzył naszą duszę. / Alleluja.

Psalm 66
Przy ofierze dziękczynnej

Psalm o zmartwychwstaniu Pana i nawróceniu pogan (Hezychiusz)

Z radością sławcie Boga, wszystkie ziemie, †

opiewajcie chwałę Jego imienia, *

cześć Mu wspaniałą oddajcie.

Powiedzcie Bogu: "Jak zadziwiające są Twe dzieła! †

Muszą Ci schlebiać Twoi wrogowie *

ze względu na wielką moc Twoją.

Niechaj Cię wielbi cała ziemia †

i niechaj śpiewa Tobie, *

niech Twoje imię opiewa".

Przyjdźcie i patrzcie na dzieła Boga, *

zadziwiających rzeczy dokonał wśród ludzi.

Morze na suchy ląd zamienił, †

pieszo przeszli przez rzekę, *

Nim się przeto radujmy.

Jego potęga włada na wieki, †

oczy Jego śledzą narody: *

niech buntownicy nie podnoszą się przeciw Niemu!

Błogosławcie, ludy, naszemu Bogu *

i rozgłaszajcie Jego chwałę,

Bo On życiem obdarzył naszą duszę *

i nie dał się potknąć naszej nodze.

Albowiem Tyś nas doświadczył, Boże, *

poddałeś próbie ognia, jak się bada srebro.

Wprowadziłeś nas w pułapkę, *

włożyłeś na grzbiet nasz ciężkie brzemię.

Kazałeś ludziom deptać nasze głowy, †

przeszliśmy przez ogień i wodę, *

ale wyprowadziłeś nas na wolność.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Błogosławcie, ludy, naszemu Bogu, / który życiem obdarzył naszą duszę. / Alleluja.

3 ant. Słuchajcie wszyscy, którzy czcicie Boga, * co uczynił mojej duszy. / Alleluja.

Wejdę w Twój dom z całopaleniem *

i wypełnię, co ślubowałem Tobie,

Co wymówiły moje wargi, *

co usta moje przyrzekły w ucisku.

Tłuste owce złożę Ci w całopalnej ofierze †

i dym ofiarny z baranów, *

ofiaruję Ci krowy i kozły.

Przyjdźcie i słuchajcie mnie wszyscy, †

którzy czcicie Boga, *

opowiem, co uczynił mej duszy.

Do Niego wołałem moimi ustami, *

chwaliłem Go moim językiem.

Gdybym w swym sercu zamierzał nieprawość, *

Pan by mnie nie wysłuchał.

Ale Bóg mnie wysłuchał, *

przyjął głos mojej modlitwy.

Błogosławiony Bóg, który nie odepchnął mej prośby *

i nie oddalił ode mnie swej łaski.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Słuchajcie wszyscy, którzy czcicie Boga, / co uczynił mojej duszy. / Alleluja.

Werset - LG tom IV: Niedziela IV, str. 865; LG skrócone: Niedziela IV, str. 1060

K. Żywe jest słowo Boże i skuteczne.

W. Ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny.

Jeżeli poniżej nie wyświetliły się teksty czytań i Te Deum, kliknij tutaj i przeładuj tę stronę
(dotyczy głównie użytkowników urządzeń mobilnych).

I CZYTANIE

LG tom IV: XXVIII Niedziela Zwykła A, str. 289-291

Początek Księgi proroka Aggeusza

1, 1 - 2, 9

Zachęta do odbudowania świątyni.
Chwała przyszłej świątyni

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj wprowadzenie do niniejszego czytania.

W drugim roku rządów króla Dariusza, w pierwszym dniu szóstego miesiąca Pan skierował te słowa przez proroka Aggeusza do Zorobabela, syna Szealtiela, namiestnika Judy, i do arcykapłana Jozuego, syna Josadaka: "Tak mówi Pan Zastępów: Ten lud powiada: «Jeszcze nie nadszedł czas, aby odbudowywać dom Pański»". Wówczas Pan skierował te słowa przez proroka Aggeusza: "Czy to jest czas stosowny dla was, by spoczywać w domach wyłożonych płytami, podczas gdy ten dom leży w gruzach? Teraz więc tak mówi Pan Zastępów: Rozważcie tylko, jak się wam wiedzie! Siejecie wiele, lecz plon macie lichy; przyjmujecie pokarm, lecz nie ma go do sytości; pijecie, lecz nie gasicie pragnienia; okrywacie się, lecz się nie rozgrzewacie; ten, kto pracuje, aby zarobić, pracuje odkładając do dziurawego mieszka!

Tak mówi Pan Zastępów: Wyjdźcie w góry i sprowadźcie drewno, a budujcie ten dom, bym sobie w nim upodobał i doznał czci - mówi Pan. Rozważcie tylko, jak się wam wiedzie! Wyglądaliście wiele, a oto macie mało, a kiedy i to niewiele znieśliście do domu, Ja to rozproszyłem! Dlaczego tak się dzieje? Wyrocznia Pana Zastępów: Z powodu mego domu, który leży w gruzach, podczas gdy każdy z was pilnie się troszczy o swój własny dom. Dlatego niebiosa nad wami zatrzymały rosę, a ziemia nie dała swego urodzaju. Ja sprowadziłem bowiem suszę na ziemię i na góry, na pszenicę, na winne krzewy i oliwki - na wszystko, cokolwiek może wydać rola, na ludzi i na bydło, i na wszelką pracę rąk".

Zorobabel, syn Szealtiela, i arcykapłan Jozue, syn Josadaka, a także cała Reszta ludu usłyszeli wówczas głos Pana Boga swego i słowa proroka Aggeusza - jako że wysłał go ich Pan Bóg - i lud przejął się lękiem przed Panem. Aggeusz zaś, wysłannik Pański, pełniąc to poselstwo Pańskie, przemówił do ludu tymi słowami: "Ja jestem z wami! - wyrocznia Pana".

Pobudził więc Pan ducha Zorobabela, syna Szealtiela, namiestnika Judy, i ducha arcykapłana Jozuego, syna Josadaka, a także ducha całej Reszty ludu: przyszli więc i wzięli się do pracy przy domu swego Boga, Pana Zastępów, dnia dwudziestego czwartego szóstego miesiąca, w drugim roku rządów króla Dariusza.

Dnia dwudziestego pierwszego siódmego miesiąca Pan skierował te słowa do proroka Aggeusza: "Powiedzże to Zorobabelowi, synowi Szealtiela, namiestnikowi Judy, i arcykapłanowi Jozuemu, synowi Josadaka, a także Reszcie ludu: Czy jest między wami ktoś, co widział ten dom w jego dawnej chwale? A jak się on wam teraz przedstawia? Czyż nie wydaje się wam, jakby go w ogóle nie było?

Teraz jednak nabierz ducha, Zorobabelu - wyrocznia Pana - nabierz ducha, arcykapłanie Jozue, synu Josadaka, nabierz też ducha cały ludu ziemi - wyrocznia Pana. Do pracy! Bo Ja jestem z wami, wyrocznia Pana Zastępów. Zgodnie z przymierzem, które zawarłem z wami, gdyście wyszli z Egiptu, duch mój stale przebywa pośród was; nie lękajcie się!

Bo tak mówi Pan Zastępów: Jeszcze raz, a jest to jedna chwila, a Ja poruszę niebiosa i ziemię, morze i ląd! Poruszę wszystkie narody, tak że napłyną kosztowności wszystkich narodów, i napełnię chwałą ten dom - mówi Pan Zastępów. Do Mnie należy srebro i do Mnie złoto - wyrocznia Pana Zastępów. Przyszła chwała tego domu będzie większa od dawnej - mówi Pan Zastępów; na tym to miejscu Ja udzielę pokoju" - wyrocznia Pana Zastępów.

Z Księgi Syracydesa

10, 6-22

Przeciw pysze

Za każdy zły czyn nie unoś się gniewem na bliźniego i nie czyń nic, co jest dziełem zuchwalstwa. Pycha jest obmierzła Panu i ludziom, a ciemiężenie innych uważają oni za wielkie przestępstwo. Panowanie przechodzi od narodu do narodu przez krzywdy, bezprawia, pieniądze.

Dlaczego pyszni się ziemia i popiół, skoro za życia jeszcze wyrzuca swe wnętrzności? Mała choroba, żartuje lekarz, a kto dziś królem - jutro umiera. Gdy człowiek życie zakończy, odziedziczy zgniliznę, bestie i robaki.

Początkiem pychy człowieka jest odstępstwo od Pana, gdy odstąpił sercem od swego Stworzyciela. Albowiem początkiem pychy - grzech, a kto się da jej opanować, zalany będzie obrzydliwością. Dlatego Pan zesłał przedziwne kary i takich doszczętnie zatracił. Pan wywrócił trony władców, a na ich miejscu posadził pokornych. Pan wysuszył korzenie narodów, a na ich miejscu zasadził pobożnych. Pan spustoszył kraje narodów i zniszczył je aż do fundamentów ziemi. Wyrwał, zatracił i wymazał na ziemi ich pamięć. Nie dla ludzi stworzona jest pycha ani szalony gniew dla zrodzonych z niewiasty.

Jakie pokolenie jest poważne? Pokolenie człowieka. Jakie pokolenie jest szanowane? Bojące się Pana. Jakie pokolenie jest wzgardzone? Pokolenie człowieka. Jakie pokolenie jest wzgardzone? Przekraczające przykazania.

Wśród braci jest poważany ich zwierzchnik, a w oczach Pana - są ci, którzy się Go boją. Czy to bogaty, czy godzien sławy, czy biedny - chlubą ich bojaźń Pana.

RESPONSORIUM	por. Ag 1, 8; Iz 56, 7
W. Pan mówi: Wyjdźcie na górę † i budujcie dom, * Bym sobie w nim upodobał. K. Mój dom będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów. W. Bym sobie w nim upodobał. II CZYTANIE LG tom IV: XXVIII Niedziela Zwykła A, str. 291-292 Z komentarza św. Cyryla Aleksandryjskiego, biskupa, do Księgi Aggeusza (rozdz. 14) Moje imię jest sławione między narodami W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj wprowadzenie do niniejszego czytania. W chwili przyjścia naszego Zbawiciela świątynia Boża objawiła się w sposób nieporównanie chwalebny; o tyle wspanialsza i wznioślejsza od dawnej, o ile kult starotestamentalny różni się od kultu chrześcijańskiego i ewangelicznego, a zapowiedź od rzeczywistości. Na ten temat - jak sądzę - można powiedzieć, co następuje. Świątynia była jedna, i tylko w Jerozolimie. Ofiary sprawował w niej jeden lud izraelski. Odkąd jednak Jednorodzony Syn stał się nam podobny, chociaż był "Bogiem i Panem, oświecił nas" - jak powiada Pismo, odtąd cały świat napełnił się świątyniami i niezliczonymi czcicielami, którzy duchowymi ofiarami i kadzidłami wielbią Boga wszechświata. To właśnie, jak sądzę, zapowiadał Malachiasz w imieniu Boga: "Ja jestem wielkim Królem - mówi Pan - imię moje będzie sławione między narodami, a na każdym miejscu składany będzie mojemu imieniu dar kadzielny i ofiara czysta". Tak więc wspaniałość nowej świątyni, czyli Kościoła, będzie o wiele bogatsza. Tym, którzy zabiegają i trudzą się przy budowie tej świątyni, zostanie udzielony od Boga dar i nagroda z nieba - Chrystus. On jest dla wszystkich pokojem i "przez Niego mamy przystęp w jednym Duchu do Ojca". Pan zapowiada to w słowach: "Na tym miejscu udzielę pokoju, pokoju duszy, jako nagrody dla pracujących przy budowie tej świątyni". Na innym miejscu mówi także Chrystus: "Pokój mój daję wam". O tym, jak bardzo jest on pożyteczny, poucza święty Paweł: "Pokój Chrystusowy, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli". Także Izajasz, mędrzec, modlił się słowami: "Panie nasz, Boże, użycz nam pokoju, albowiem Ty odpłacasz wszystkie nasze czyny". Ci bowiem, co raz się stali godni pokoju Chrystusa, potrafią zachować swą duszę i skierować swe myśli ku przestrzeganiu cnoty. Tak więc każdemu, kto buduje, obiecany jest pokój. Czy to gdy buduje Kościół, i jako mistagog wprowadzający w święte misteria postawiony jest na czele rodziny Bożej, czy też gdy doskonali własną duszę stając się żywym i duchowym kamieniem "świątyni Boga w Duchu", jako nagrodę osiągnie z łatwością zbawienie własnej duszy.
RESPONSORIUM	Ps 84, 5; Za 2, 15
W. Szczęśliwi, † którzy mieszkają w domu Twoim, Panie, * Nieustannie wielbiąc Ciebie. K. Liczne narody przyznają się do Ciebie, Panie, i będą Twoim ludem. W. Nieustannie wielbiąc Ciebie. Jeśli pragnie się przedłużyć Wigilię tej niedzieli, należy po II responsorium dodać pieśni i Ewangelię. HYMN CIEBIE, BOŻE, CHWALIMY LG tom IV: Części stałe, str. 493-496; LG skrócone: Części stałe, str. 698-701 Tekst oficjalny Tekst ludowy Ciebie, Boże, chwalimy, Ciebie, Panie, wysławiamy. Tobie, Ojcu Przedwiecznemu, wszystka ziemia cześć oddaje. Tobie wszyscy Aniołowie, Tobie niebiosa i wszystkie Moce: Tobie Cherubini i Serafini nieustannym głoszą pieniem: Święty, Święty, Święty Pan Bóg Zastępów! Pełne są niebiosa i ziemia majestatu chwały Twojej. Ciebie przesławny chór Apostołów, Ciebie Proroków poczet chwalebny, Ciebie wychwala Męczenników zastęp świetlany. Ciebie po wszystkiej ziemi wysławia Kościół święty: Ojca niezmierzonego majestatu, godnego uwielbienia, prawdziwego i Jedynego Twojego Syna, Świętego także Ducha Pocieszyciela. Tyś Królem chwały, o Chryste, Tyś Ojca Synem Przedwiecznym. Ty, dla zbawienia naszego biorąc człowieczeństwo, nie wahałeś się wstąpić w łono Dziewicy. Ty, skruszywszy żądło śmierci, otworzyłeś wierzącym królestwo niebios. Ty po prawicy Boga zasiadasz w Ojcowskiej chwale. Ty przyjdziesz jako Sędzia: tak wszyscy wierzymy. Błagamy Cię przeto: dopomóż swym sługom, których najdroższą Krwią odkupiłeś. Policz ich między świętych Twoich w wiekuistej chwale. Następującą część hymnu można według uznania opuścić: Zachowaj lud swój, o Panie, i błogosław dziedzictwu swojemu. I rządź nimi, i wywyższaj ich aż na wieki. Po wszystkie dni błogosławimy Ciebie I wysławiamy imię Twe na wieki, na wieki bez końca. Racz, Panie, w dniu dzisiejszym zachować nas od grzechu. Zmiłuj się nad nami, Panie, zmiłuj się nad nami. Niech miłosierdzie Twoje, Panie, okaże się nad nami, jako my w Tobie ufność pokładamy. W Tobie, o Panie, złożyłem nadzieję, nie będę zawstydzon na wieki. Ciebie, Boga, wysławiamy, Tobie, Panu, wieczna chwała. Ciebie, Ojca, niebios bramy, Ciebie wielbi ziemia cała. Tobie wszyscy Aniołowie, Tobie Moce i niebiosy, Cheruby, Serafinowie ślą wieczystej pieśni głosy: Święty, Święty nad Świętymi Bóg Zastępów, Król łaskawy, Pełne niebo z kręgiem ziemi majestatu Twojej sławy. Apostołów Tobie rzesza, chór Proroków pełen chwały, Tobie hołdy nieść pośpiesza Męczenników orszak biały. Ciebie poprzez okrąg ziemi z głębi serca, ile zdoła, Głosy ludów zgodzonymi wielbi święta pieśń Kościoła. Niezmierzonej Ojca chwały, Syna, Słowo wiekuiste, Z Duchem, wszechświat wielbi cały: Królem chwały Tyś, o Chryste! Tyś Rodzica Syn z wiek wieka. By świat zbawić swoim zgonem, Przyoblókłszy się w człowieka, nie wzgardziłeś Panny łonem. Tyś pokruszył śmierci wrota, starł jej oścień w męki dobie I rajskiego kraj żywota otworzyłeś wiernym sobie. Po prawicy siedzisz Boga, w chwale Ojca, Syn Jedyny, Lecz gdy zabrzmi trąba sroga, przyjdziesz sądzić ludzkie czyny. Prosim, słudzy łask niegodni, wspomóż, obmyj grzech, co plami, Gdyś odkupił nas od zbrodni drogiej swojej Krwi strugami. Ze świętymi w blaskach mocy wiecznej chwały zlej nam zdroje, Zbaw, o Panie, lud sierocy, błogosław dziedzictwo swoje! Następującą część hymnu można według uznania opuścić: Rządź je, broń po wszystkie lata, prowadź w niebios błogie bramy. My w dzień każdy, Władco świata, Imię Twoje wysławiamy. Po wiek wieków nie ustanie pieśń, co sławi Twoje czyny. O, w dniu onym racz nas, Panie, od wszelakiej ustrzec winy. Zjaw swą litość w życiu całym tym, co żebrzą Twej opieki; W Tobie, Panie, zaufałem, nie zawstydzę się na wieki. MODLITWA LG tom IV: XXVIII Niedziela Zwykła A, str. 293; LG skrócone: XXVIII tydzień Okresu Zwykłego, str. 637 Módlmy się. Prosimy Cię, Boże, niech Twoja łaska zawsze nas uprzedza i stale nam towarzyszy, * pobudzając naszą gorliwość do pełnienia dobrych uczynków. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen. Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się: K. Błogosławmy Panu. W. Bogu niech będą dzięki.

Inne Godziny - Jutrznia
Modlitwa przedpołudniowa, południowa, popołudniowa
Nieszpory, Kompleta