K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.
Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.
1 Ty, co jaśniejesz w niebie blaskiem chwały,
Panno Przeczysta, Ozdobo Karmelu,
O Matko nasza, łaskawie przyjm pieśni
Pełne miłości.
2 Skarbnico Boża, Pośredniczko szczodra,
Tyś wciąż gotowa obdarzać łaskami
Szczep, co się zrodził w tajemniczych grotach
Góry Karmelu.
3 Usłysz modlitwy, które zanosimy,
I bądź nam Gwiazdą Przewodnią, Dziewico;
Oświecaj drogę, ucz nas, jak bezpiecznie
Podążać w niebo.
4 Króluj nam, Matko, na Górze Karmelu,
Rosę ożywczą zsyłaj na jej kwiaty,
By w Twym ogrodzie rozkwitały bujnie,
Zdobiąc Twój ołtarz.
5 Matczynym sercem ogarniając dzieci,
Zechciej, prosimy, wzmocnić nas, Maryjo,
Byśmy wraz z Tobą sycili się darem
Światła wiecznego.
6 Niech będzie chwała Bogu w Trójcy Świętej,
Który Cię zwieńczył królewską koroną,
I ustanowił dla nas, o Dziewico,
Matką Karmelu! Amen.
1 ant.
Kto wstąpi na górę Pana, * kto stanie w Jego świętym miejscu? / Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca.
Psalm 24
Pan wkracza do świątyni
Bramy niebios zostały otwarte dla Chrystusa ze względu na wywyższenie Jego ludzkiej natury (św. Ireneusz)
Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, *
świat cały i jego mieszkańcy.
Albowiem On go na morzach osadził *
i utwierdził ponad rzekami.
Kto wstąpi na górę Pana, *
kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, †
którego dusza nie lgnęła do marności *
i nie przysięgał kłamliwie.
On otrzyma błogosławieństwo od Pana *
i zapłatę od Boga, swego Zbawcy.
Oto pokolenie tych, którzy Go szukają, *
którzy szukają oblicza Boga Jakuba.
Bramy, podnieście swe szczyty, †
unieście się, odwieczne podwoje, *
aby mógł wkroczyć Król chwały!
"Któż jest tym Królem chwały?" †
Pan dzielny i potężny, *
Pan potężny w boju.
Bramy, podnieście swe szczyty, †
unieście się, odwieczne podwoje, *
aby mógł wkroczyć Król chwały!
"Któż jest tym Królem chwały?" *
Pan Zastępów, On jest Królem chwały.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Kto wstąpi na górę Pana, / kto stanie w Jego świętym miejscu? / Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca.
2 ant.
Przyprowadzę ich na moją Świętą Górę * i rozweselę w moim domu modlitwy.
Psalm 46
Bóg schronieniem i mocą
Nadadzą Mu imię Emmanuel, to znaczy: "Bóg z nami" (Mt 1, 23)
Bóg jest dla nas ucieczką i siłą, *
najpewniejszą pomocą w trudnościach.
Przeto nie będziemy się bali, choćby zatrzęsła się ziemia *
i góry zapadły w otchłań morza.
Niech jego wody burzą się i kipią, *
niech góry się chwieją pod jego naporem;
Pan Zastępów jest z nami, *
Bóg Jakuba jest naszą obroną!
Nurty rzeki rozweselają miasto Boże, *
najświętszy przybytek Najwyższego.
Bóg w nim przebywa, a ono się nie zachwieje, *
Bóg je wspomoże o świcie.
Zaszemrały narody, wzburzyły się królestwa, *
zagrzmiał głos Jego i rozpłynęła się ziemia.
Pan Zastępów jest z nami, *
Bóg Jakuba jest naszą obroną!
Przyjdźcie, zobaczcie dzieła Pana, *
zdumiewające czyny, których dokonał na ziemi.
On uśmierza wojny aż po krańce ziemi, †
On kruszy łuki i łamie włócznie, *
a tarcze ogniem pali.
"Połóżcie temu kres, a we Mnie Boga uznajcie, *
wywyższonego wśród narodów, wywyższonego na ziemi".
Pan Zastępów jest z nami, *
Bóg Jakuba jest naszą obroną!
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Przyprowadzę ich na moją Świętą Górę / i rozweselę w moim domu modlitwy.
3 ant.
Wspaniałe rzeczy głoszą o Tobie, Miasto Boże; * Pan Cię zbudował na świętych górach.
Psalm 87
Syjon matką narodów
Górne Jeruzalem cieszy się wolnością i ono jest naszą matką (Ga 4, 26)
Gród Jego wznosi się na świętych górach, †
umiłował Pan bramy Syjonu *
bardziej niż wszystkie namioty Jakuba.
Wspaniałe rzeczy głoszą o tobie, *
miasto Boże.
"Wymienię Egipt i Babilon *
wśród tych, którzy mnie znają.
Oto Filistea, Tyr i Etiopia, *
nawet taki kraj tam się narodził".
O Syjonie powiedzą: †
"Każdy człowiek urodził się na nim, *
a Najwyższy sam go umacnia".
Pan zapisuje w księdze ludów: *
"Oni się tam narodzili".
I tańcząc śpiewać będą: *
"Wszystkie moje źródła są w tobie".
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Wspaniałe rzeczy głoszą o Tobie, Miasto Boże; / Pan Cię zbudował na świętych górach.
K.
Wprowadziłem was do ziemi Karmelu.
W.
Byście spożywali jej owoce i zasoby.
Jeżeli poniżej nie wyświetliły się teksty czytań i Te Deum, kliknij tutaj i przeładuj tę stronę (dotyczy głównie użytkowników urządzeń mobilnych).
Z Księgi proroka Izajasza
|
35, 1-10; 61, 8-11
|
Chwałą Karmelu Ją obdarzono
Niech się rozweselą pustynia i spieczona ziemia,
niech się raduje step i niech rozkwitnie!
Niech wyda kwiaty jak lilie polne,
niech się rozraduje, skacząc i wykrzykując z uciechy.
Chwałą Libanu ją obdarzono, ozdobą Karmelu i Szaronu.
Oni zobaczą chwałę Pana, wspaniałość naszego Boga.
Pokrzepcie ręce osłabłe, wzmocnijcie kolana omdlałe!
Powiedzcie małodusznym:
Odwagi! Nie bójcie się!
Oto wasz Bóg, oto pomsta;
przychodzi Boża odpłata;
On sam przychodzi, by was zbawić.
Wtedy przejrzą oczy niewidomych
i uszy głuchych się otworzą.
Wtedy chromy wyskoczy jak jeleń
i język niemych wesoło wykrzyknie.
Bo trysną zdroje wód na pustyni i strumienie na stepie;
spieczona ziemia zmieni się w pojezierze,
spragniony kraj w krynice wód;
a badyle w kryjówkach, gdzie legały szakale
- w trzcinę i sitowie.
Będzie tam droga czysta, którą nazwą drogą świętą.
Nie przejdzie nią nieczysty, gdy odbywa podróż,
i głupi nie będą się tam wałęsać.
Nie będzie tam lwa,
ni zwierz najdzikszy nie wstąpi na nią
ani się tam nie znajdzie,
ale tamtędy pójdą wyzwoleni.
Odkupieni przez Pana powrócą,
przybędą na Syjon z radosnym śpiewem,
ze szczęściem wiecznym na czołach;
osiągną radość i szczęście, ustąpi smutek i wzdychanie.
Albowiem Ja, Pan, miłuję praworządność,
nienawidzę grabieży i bezprawia,
dam im uczciwą zapłatę
i zawrę z nimi wieczyste przymierze.
Plemię ich będzie znane wśród narodów
i między ludami - ich potomstwo.
Wszyscy, co ich zobaczą, uznają,
że oni są błogosławionym szczepem Pana.
Ogromnie się weselę w Panu,
dusza moja raduje się w Bogu moim,
bo mnie przyodział w szaty zbawienia,
okrył mnie płaszczem sprawiedliwości,
jak oblubieńca, który wkłada zawój,
jak oblubienicę strojną w swe klejnoty.
Zaiste, jak ziemia wydaje swe plony,
jak ogród rozplenia swe zasiewy,
tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość
i chwała wobec wszystkich narodów.
|
Z Pierwszej Księgi Królewskiej
|
18, 36-39. 41-45a
|
Eliasz modlił się na szczycie Karmelu i spadł deszcz
W porze składania ofiary z pokarmów prorok Eliasz wystąpił i rzekł: "O Panie, Boże Abrahama, Izaaka oraz Izraela! Niech dziś będzie wiadomo, że Ty jesteś Bogiem w Izraelu, a ja, Twój sługa, na Twój rozkaz to wszystko uczyniłem. Wysłuchaj mnie, o Panie! Wysłuchaj, aby ten lud zrozumiał, że Ty, o Panie, jesteś Bogiem i Ty nawróciłeś ich serce".
A wówczas spadł ogień od Pana z nieba i strawił żertwę i drwa oraz kamienie i muł, jako też pochłonął wodę z rowu. Cały lud to ujrzał i upadł na twarz, a potem rzekł: "Naprawdę Pan jest Bogiem! Naprawdę Pan jest Bogiem!"
Potem Eliasz powiedział Achabowi: "Idź! Jedz i pij, bo słyszę odgłos deszczu!" Achab zatem poszedł jeść i pić, a Eliasz wszedł na szczyt Karmelu i pochyliwszy się ku ziemi, wtulił twarz między swe kolana. Potem powiedział swemu słudze: "Podejdź no, i spójrz w stronę morza!" On poszedł, spojrzał i wnet powiedział: "Nie ma nic". Na to mu rzekł: "Wracaj siedem razy!" Za siódmym razem powiedział: "Oto obłok mały, jak dłoń człowieka, podnosi się z morza!" Wtedy mu rozkazał: "Idź, powiedz Achabowi: «Zaprzęgaj i odjeżdżaj, aby cię deszcz nie zaskoczył»". Niebawem chmury oraz wiatr zaciemniły niebo i spadła ulewa.
|
|
|
por. Ps 72, 6. 19; Iz 35, 1-2
|
W.
Zstąpię jak deszcz na trawę, † jak deszcz rzęsisty, co nawadnia ziemię. * Jego chwały pełna jest ziemia.
K.
Niech wyda kwiaty jak lilie polne, niech się rozraduje, skacząc i wykrzykując z uciechy. W. Jego chwały pełna jest ziemia.
Z Wykładów o mistyce Michała od św. Augustyna
(Wykłady o mistyce, ks. I, wykład 1, rozdz. 18; Antwerpia 1671)
Przez Maryję do Jezusa
Nie potrafię się powstrzymać, aby nie zachęcać wszystkich do serdecznego nabożeństwa, dziecięcej miłości oraz najdelikatniejszego uczucia do ukochanej Matki Maryi jako szczególnego i skutecznego środka do życia w Chrystusie. To Ją właśnie pozdrawia się mianem: Matka łaski Bożej, Matka miłosierdzia. Ta zaś łaska i miłosierdzie są absolutnie konieczne do pobożnego życia. Wobec tego, do kogóż mamy większe prawo uciekać się, jak nie do Niej, Matki łaski i Matki miłosierdzia? Powtarzam więc za Apostołem: "Przybliżmy się z ufnością do tronu łaski, abyśmy otrzymali miłosierdzie i znaleźli łaskę dla uzyskania pomocy w stosownej chwili".
Abyśmy zaś do tego tronu i Matki łaski mogli przystąpić z ufnością, trzeba zjednać sobie Jej miłość do nas. Dlatego wszyscy, którzy siebie z chlubą uznają za Jej niewolników, synów i braci, powinni dostosować życie do wymagań swego powołania, starając się tak naśladować Jej doskonałości i dać się przeniknąć Jej najlepszą cząstką, by upodobnić się do tej świętej Patronki, kochającej Matki i łaskawej Siostry. Przeto, jeśli miłujesz Ją jako Matkę, naśladuj Jej pokorę, czystość, ubóstwo i posłuszeństwo, naśladuj Ją w miłości Boga i bliźniego oraz w innych cnotach.
Abyś zaś okazał Jej to, co winieneś, a także należną Jej cześć i miłość, postaraj się każdego dnia, po oddaniu siebie, swych spraw i wszystkich rzeczy Najświętszej Trójcy - zgodnie z wolą Chrystusa i w jedności z Jego zasługami - ofiarować siebie i wszelkie swe sprawy również twojej najukochańszej Matce i, jak wszystko czynisz w imię Boże, czyń to także w imię Maryi.
Powierz się Jej cały, przystąp do Niej jak do najlepszej Mistrzyni, poradź się jako najroztropniejszej Dziewicy. Jednym słowem, postępuj jak przystoi dobremu synowi, a z doświadczenia przekonasz się, że Ona jest "Matką pięknej miłości i świętej nadziei, z której spłynie na ciebie wszelka łaska drogi i prawdy, w której zajaśnieje ci wszelka nadzieja życia i cnoty". Ona też nigdy nie przestanie upraszać dla ciebie łaski koniecznej do wytrwania w prawdziwej pobożności i, co więcej, Ona posłuży ci za źródło wody żywej. Ona także w godzinę twojej śmierci nie będzie się wahała powiedzieć, że "jest Siostrą, a nawet Matką twoją, aby dobrze ci się wiodło i abyś dzięki Niej utrzymał się przy życiu".
Tak więc, żyjąc pobożnie, oddając cześć Maryi i będąc Jej uległy, zasłużysz sobie na to, że bezpiecznie, łagodnie i czule w Jej miłości oddasz ducha i zostaniesz w Jej matczynych ramionach szczęśliwie doprowadzony do portu zbawienia. Miłującym bowiem Maryję "dobrze będzie przy końcu życia".
|
|
|
por. Ps 34, 12; Iz 2, 3; Syr 24, 18. 22
|
W.
Pójdźcie, synowie, słuchajcie Mnie; / chodźcie, wstąpmy na Górę Pańską. * Kto jest Mi posłuszny, nie dozna wstydu.
K.
Jam Matka pięknej miłości i nadziei świętej, we Mnie wszelka łaska drogi i prawdy. W. Kto jest Mi posłuszny, nie dozna wstydu.
HYMN CIEBIE, BOŻE, CHWALIMY
Ciebie, Boże, chwalimy,
Ciebie, Panie, wysławiamy.
Tobie, Ojcu Przedwiecznemu,
wszystka ziemia cześć oddaje.
Tobie wszyscy Aniołowie,
Tobie niebiosa i wszystkie Moce:
Tobie Cherubini i Serafini
nieustannym głoszą pieniem:
Święty, Święty, Święty
Pan Bóg Zastępów!
Pełne są niebiosa i ziemia
majestatu chwały Twojej.
Ciebie przesławny chór Apostołów,
Ciebie Proroków poczet chwalebny,
Ciebie wychwala
Męczenników zastęp świetlany.
Ciebie po wszystkiej ziemi
wysławia Kościół święty:
Ojca niezmierzonego majestatu,
godnego uwielbienia, prawdziwego
i Jedynego Twojego Syna,
Świętego także
Ducha Pocieszyciela.
Tyś Królem chwały, o Chryste,
Tyś Ojca Synem Przedwiecznym.
Ty, dla zbawienia naszego biorąc człowieczeństwo,
nie wahałeś się wstąpić w łono Dziewicy.
Ty, skruszywszy żądło śmierci,
otworzyłeś wierzącym królestwo niebios.
Ty po prawicy Boga zasiadasz
w Ojcowskiej chwale.
Ty przyjdziesz jako Sędzia:
tak wszyscy wierzymy.
Błagamy Cię przeto: dopomóż swym sługom,
których najdroższą Krwią odkupiłeś.
Policz ich między świętych Twoich
w wiekuistej chwale.
Następującą część hymnu można według uznania opuścić:
Zachowaj lud swój, o Panie,
i błogosław dziedzictwu swojemu.
I rządź nimi,
i wywyższaj ich aż na wieki.
Po wszystkie dni
błogosławimy Ciebie
I wysławiamy imię Twe na wieki,
na wieki bez końca.
Racz, Panie, w dniu dzisiejszym
zachować nas od grzechu.
Zmiłuj się nad nami, Panie,
zmiłuj się nad nami.
Niech miłosierdzie Twoje, Panie, okaże się nad nami,
jako my w Tobie ufność pokładamy.
W Tobie, o Panie, złożyłem nadzieję,
nie będę zawstydzon na wieki.
Ciebie, Boga, wysławiamy,
Tobie, Panu, wieczna chwała.
Ciebie, Ojca, niebios bramy,
Ciebie wielbi ziemia cała.
Tobie wszyscy Aniołowie,
Tobie Moce i niebiosy,
Cheruby, Serafinowie
ślą wieczystej pieśni głosy:
Święty, Święty nad Świętymi
Bóg Zastępów, Król łaskawy,
Pełne niebo z kręgiem ziemi
majestatu Twojej sławy.
Apostołów Tobie rzesza,
chór Proroków pełen chwały,
Tobie hołdy nieść pośpiesza
Męczenników orszak biały.
Ciebie poprzez okrąg ziemi
z głębi serca, ile zdoła,
Głosy ludów zgodzonymi
wielbi święta pieśń Kościoła.
Niezmierzonej Ojca chwały,
Syna, Słowo wiekuiste,
Z Duchem, wszechświat wielbi cały:
Królem chwały Tyś, o Chryste!
Tyś Rodzica Syn z wiek wieka.
By świat zbawić swoim zgonem,
Przyoblókłszy się w człowieka,
nie wzgardziłeś Panny łonem.
Tyś pokruszył śmierci wrota,
starł jej oścień w męki dobie
I rajskiego kraj żywota
otworzyłeś wiernym sobie.
Po prawicy siedzisz Boga,
w chwale Ojca, Syn Jedyny,
Lecz gdy zabrzmi trąba sroga,
przyjdziesz sądzić ludzkie czyny.
Prosim, słudzy łask niegodni,
wspomóż, obmyj grzech, co plami,
Gdyś odkupił nas od zbrodni
drogiej swojej Krwi strugami.
Ze świętymi w blaskach mocy
wiecznej chwały zlej nam zdroje,
Zbaw, o Panie, lud sierocy,
błogosław dziedzictwo swoje!
Następującą część hymnu można według uznania opuścić:
Rządź je, broń po wszystkie lata,
prowadź w niebios błogie bramy.
My w dzień każdy, Władco świata,
Imię Twoje wysławiamy.
Po wiek wieków nie ustanie
pieśń, co sławi Twoje czyny.
O, w dniu onym racz nas, Panie,
od wszelakiej ustrzec winy.
Zjaw swą litość w życiu całym
tym, co żebrzą Twej opieki;
W Tobie, Panie, zaufałem,
nie zawstydzę się na wieki.
Módlmy się.
Boże, Ty ozdobiłeś Zakon Karmelitański zaszczytnym tytułem Najświętszej Rodzicielki Twojego Syna, Maryi zawsze Dziewicy, † spraw łaskawie, abyśmy oddając Jej cześć i umocnieni Jej obroną, * zasłużyli na osiągnięcie wiecznych radości.
Przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.
Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się:
K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.
|
|
