Ponieważ jutrzenka, zwana też przedświtem, usuwa ciemność, a wprowadza światło, dlatego nie bez racji w ten właśnie sposób nazwany jest cały Kościół wybranych. Kiedy bowiem przechodzi z nocy niewierności do światła wiary, wówczas na podobieństwo jutrzenki zapoczątkowuje dzień po ustąpieniu ciemności dzięki przychodzącemu z wysoka światłu. Dlatego słusznie w księdze Pieśni nad pieśniami powiedziano: "Kimże jest ta, która powstaje jak jutrzenka". I tak Kościół święty, zdążający do nagrody życia wiecznego, został nazwany jutrzenką. Gdy bowiem porzuca mroki grzechów, wtedy rozbłyska blaskiem świętości.

Mając na uwadze wspomnianą właściwość jutrzenki, zauważamy ponadto coś bardzo znamiennego. Brzask jutrzenki zapowiada wprawdzie ustąpienie nocy, ale nie ujawnia dnia w całej jego pełni. Kiedy bowiem usuwa ciemność i przyjmuje światło, daje światło zmieszane z ciemnością. Otóż i my wszyscy, którzy podążamy za prawdą, czymże jesteśmy na tym świecie, jeśli nie brzaskiem jutrzenki? Niektóre bowiem spośród naszych czynów należą do światła, w innych znowu okazujemy się nie pozbawieni resztek ciemności. Dlatego właśnie Prorok zwraca się do Boga w słowach: "Nikt żyjący nie jest sprawiedliwy przed Tobą". A znowu gdzie indziej napisano: "Wszyscy bowiem często upadamy".

Toteż gdy święty Paweł powiada: "Noc się posunęła", nie dodaje: "i nadszedł dzień", ale mówi: "przybliżył się dzień". Kto więc powiada, iż po odejściu nocy nie przyszedł, ale przybliżył się dzień, zaznacza, że znajduje się w okresie pomiędzy światłem a ciemnością, czyli o świtaniu.

Święty Kościół wybranych stanie się pełnym dniem wówczas, kiedy nie będzie w nim już cienia grzechu. Będzie dniem w pełni, kiedy rozbłyśnie całą mocą wewnętrznego światła. O tym, że jutrzenka jakby dopiero powstaje, bardzo słusznie powiada się w słowach: "Wyznaczyłeś miejsce jutrzence". Wyznaczyć komuś miejsce, oznacza zawezwać go z jednego miejsca na drugie. Cóż zaś jest miejscem jutrzenki, jeśli nie blask wiecznego wpatrywania? Skoro tam się dostanie, nie będzie w niej nic z mroków nocy, która przeminęła. Miejsce, do którego zmierza jutrzenka, zapowiedziane jest przez Psalmistę słowami: "Dusza moja pragnie Boga żywego, kiedyż przyjdę i ujrzę oblicze Boże".

Do tego znanego sobie miejsca pośpieszała jutrzenka wówczas, kiedy Paweł mówił, iż "pragnie odejść i być z Chrystusem" i znowu: "Dla mnie życiem jest Chrystus, a śmierć jest mi zyskiem".