|
Menu: |
Tabele stron Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
|
|

|
Poza Polską (tu, gdzie uroczystość Bożego Ciała przeniesiona jest na niedzielę):
|
|
Kolor szat:
|
Czwartek, 4 czerwca 2026
I tydzień psałterza
IX tydzień Okresu Zwykłego
|
 |
Teksty liturgii Mszy św.
Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.
|
|
|
Ps 25, 16. 18
|
Wejrzyj na mnie, Panie, i zmiłuj się nade mną, * bo jestem samotny i nieszczęśliwy. * Boże mój, spojrzyj na moją nędzę i utrapienie, * i przebacz mi wszystkie grzechy.
|
|
|
Boże, Twoja opatrzność nigdy się nie myli w swoich zrządzeniach, pokornie Cię błagamy, abyś oddalił od nas wszystko, co nam szkodzi, * i udzielił wszystkiego, co służy naszemu dobru.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
|
|
Wierność Chrystusowi, który dochowuje wiary
|
2 Tm 2, 8-15
|
Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza
Najmilszy:
Pamiętaj na Jezusa Chrystusa, potomka Dawida. On według Ewangelii mojej powstał z martwych. Dla niej znoszę niedolę aż do więzów jak złoczyńca; ale słowo Boże nie uległo spętaniu. Dlatego znoszę wszystko przez wzgląd na wybranych, aby i oni dostąpili zbawienia w Chrystusie Jezusie, wraz z wieczną chwałą.
Nauka to godna wiary: Jeżeli bowiem z Nim współumarliśmy, z Nim także żyć będziemy. Jeśli trwamy w cierpliwości, z Nim też królować będziemy. Jeśli się będziemy Go zapierali, to i On nas się zaprze. Jeśli my odmawiamy wierności, On wiary dochowuje, bo nie może się zaprzeć siebie samego.
To wszystko przypominaj, dając świadectwo w obliczu Boga, byś nie walczył o same słowa, bo to się na nic nie zda, chyba tylko na zgubę słuchaczy. Staraj się, byś sam stanął przed Bogiem jako godny uznania pracownik, który nie przynosi wstydu, trzymając się prostej linii prawdy.
Oto słowo Boże.
|
|
|
|
W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję wprowadzenia do pierwszego czytania.
|
|
|
Ps 25 (24), 4-5. 8-9. 10 i 14 (R.: 4b)
|
Refren: Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
| 4 | Daj mi poznać Twoje drogi, Panie, *
| | | naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
| | 5 | Prowadź mnie w prawdzie według swych pouczeń, *
| | | Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję.
| Refren: Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
| | | | 8 | Dobry jest Pan i łaskawy, *
| | | dlatego wskazuje drogę grzesznikom.
| | 9 | Pomaga pokornym czynić dobrze, *
| | | uczy ubogich dróg swoich.
| Refren: Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
| | | | 10 | Wszystkie ścieżki Pana są pewne i pełne łaski *
| | | dla strzegących Jego praw i przymierza.
| | 14 | Bóg powierza swe zamiary swoim czcicielom *
| | | i objawia im swoje przymierze.
| Refren: Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
| | | |
|
|
Por. 2 Tm 1, 10b
|
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Nasz Zbawiciel, Jezus Chrystus, śmierć zwyciężył,
a na życie rzucił światło przez Ewangelię.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. |
|
Przykazanie miłości
|
Mk 12, 28b-34
|
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jeden z uczonych w Piśmie podszedł do Jezusa i zapytał Go: «Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?»
Jezus odpowiedział: «Pierwsze jest: „Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz jest jedynym Panem. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą”. Drugie jest to: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Nie ma innego przykazania większego od tych».
Rzekł Mu uczony w Piśmie: «Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznie powiedziałeś, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego znaczy daleko więcej niż wszystkie całopalenia i ofiary».
Jezus, widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: «Niedaleko jesteś od królestwa Bożego». I nikt już nie odważył się Go więcej pytać.
Oto słowo Pańskie.
|
|
|
|
Boże, ufając Twojej ojcowskiej dobroci przychodzimy z darami do świętych ołtarzy; * niech Ofiara eucharystyczna, którą składamy, oczyści nas z grzechów.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|
41. Misterium zbawienia w Chrystusie
|
|
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy Tobie, Ojcze święty, * zawsze i wszędzie składali dziękczynienie * przez umiłowanego Syna Twojego, Jezusa Chrystusa.
On jest Słowem Twoim, * przez które wszystko stworzyłeś. * Jego nam zesłałeś jako Zbawiciela i Odkupiciela, * który stał się człowiekiem za sprawą Ducha Świętego * i narodził się z Dziewicy. * On spełniając Twoją wolę, * nabył dla Ciebie lud święty, * gdy wyciągnął swoje ręce na krzyżu, * aby śmierć pokonać i objawić moc Zmartwychwstania.
Dlatego z Aniołami i wszystkimi Świętymi * głosimy Twoją chwałę, razem z nimi wołając...
|
|
|
Ps 17, 6
|
Wołam do Ciebie, bo Ty mnie, Boże, wysłuchasz; * nakłoń ku mnie Twe ucho, usłysz moje słowa.
|
|
Albo:
|
Mk 11, 23. 24
|
Zaprawdę powiadam wam: * Wierzcie, że otrzymacie wszystko, o co prosicie w modlitwie, * a to się wam stanie.
|
|
|
|
Boże, Ty nas posilasz Ciałem i Krwią Twojego Syna, kieruj nami przez Twojego Ducha, * abyśmy świadczyli o Tobie nie tylko słowem, lecz także czynami, i zasłużyli na wejście do królestwa niebieskiego.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|