|
Menu: |
Tabele stron Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
Teksty Liturgia Horarum
|
|
|
Kolor szat:
|
Czwartek, 4 czerwca 2026
NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI CHRYSTUSA (rok A)
Uroczystość
|
 |
Godzina Czytań
(monastyczna LG)
K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.
Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.
1 Niech radość przenika ten dzień uroczysty
I pieśni pochwalne unoszą się z duszy,
Niech przeszłość już minie, odnowi się wszystko:
Serca, uczynki i słowa.
2 Sławimy pamiątkę Ostatniej Wieczerzy,
Na której Zbawiciel wypełnił przepisy
Prastarych obrzędów, gdy podał swym uczniom
Chleb przaśny oraz baranka.
3 Uczynił dla słabych swe Ciało pokarmem,
A Krwi swojej czarą napoił strapionych;
I wtedy powiedział: "Weźmijcie ten kielich,
Wszyscy się z niego napijcie".
4 A gdy ustanowił Najświętszą Ofiarę,
Polecił ją spełniać jedynie kapłanom
I do nich należy spożywać tę ucztę
Dzieląc ją razem z wiernymi.
5 Już chlebem aniołów posila się człowiek
I w chlebie niebiańskim skończyły się znaki;
Jak wielkim jest cudem, gdy Pana przyjmuje
Sługa pokorny i biedny.
6 Prosimy Cię, Boże, coś w Trójcy jedyny,
Byś z nami zamieszkał, gdy hołd Ci składamy;
Swoimi drogami zaprowadź do światła,
W którym przebywasz na wieki. Amen.
1 ant.
Twoi wierni żyją bezpiecznie, * nasyceni obfitością pszenicy i wina.
Psalm 4
Dziękczynienie
Godnym podziwu uczynił Pan Tego, którego wskrzesił z martwych (św. Augustyn)
Kiedy Cię wzywam, odpowiedz mi, Boże, *
który wymierzasz mi sprawiedliwość.
Tyś mnie wydźwignął z utrapienia, *
zmiłuj się nade mną i wysłuchaj moją modlitwę.
Jak długo będą ociężałe wasze serca, mężowie? *
Czemu kochacie marność i szukacie kłamstwa?
Wiedzcie, że godnym podziwu czyni Pan swego wiernego, *
Pan mnie wysłucha, gdy będę Go wzywał.
Zadrżyjcie i już nie grzeszcie, *
rozważcie na waszych łożach i zamilknijcie.
Złóżcie należne ofiary *
i miejcie nadzieję w Panu.
Wielu powiada: "Któż nam szczęście ukaże?" *
Wznieś ponad nami, Panie, światłość Twojego oblicza!
Więcej wlałeś radości w moje serce *
niż w czasie obfitych plonów pszenicy i wina.
Spokojnie zasypiam, kiedy się położę, †
bo tylko Ty jeden, Panie, *
pozwalasz mi żyć bezpiecznie.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Twoi wierni żyją bezpiecznie, / nasyceni obfitością pszenicy i wina.
2 ant.
Bóg nas jednoczy w swej świętej ofierze, * to On jest naszym dziedzictwem i przeznaczeniem.
Psalm 16
Bóg najwyższym dobrem
Bóg wskrzesił Jezusa, zerwawszy więzy śmierci (Dz 2, 24)
Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, †
mówię do Pana: "Tyś jest Panem moim, *
poza Tobą nie ma dla mnie dobra".
Wzbudził On we mnie miłość przedziwną *
do świętych, którzy mieszkają na Jego ziemi.
A wszyscy, którzy idą za obcymi bogami, *
pomnażają swoje udręki.
Nie będę wylewał krwi w ofiarach dla nich, *
nie wymówią ich imion moje wargi.
Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *
to On mój los zabezpiecza.
Sznur mierniczy szczodrze mi dział wyznaczył, *
jak miłe jest dla mnie dziedzictwo moje!
Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, *
bo serce napomina mnie nawet nocą.
Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *
On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.
Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, *
a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie,
Bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz *
i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.
Ty ścieżkę życia mi ukażesz, †
pełnię radości przy Tobie *
i wieczne szczęście po Twojej prawicy.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Bóg nas jednoczy w swej świętej ofierze, / to On jest naszym dziedzictwem i przeznaczeniem.
3 ant.
Niech Bóg pamięta o naszej ofierze * i niech Mu ona będzie miła.
Psalm 20
Modlitwa o zwycięstwo dla króla
Każdy, kto wzywać będzie imienia Pańskiego, będzie zbawiony (Dz 2, 21)
Niech Pan cię wysłucha w dniu utrapienia, *
niech ciebie chroni imię Boga Jakuba.
Niech tobie ześle pomoc ze świątyni *
i niech cię wspiera ze Syjonu.
Niech pamięta o wszystkich twoich ofiarach *
i niech Mu będzie miłe twe całopalenie.
Niech ci udzieli, czego w sercu pragniesz, *
i każdy twój zamysł wypełni.
Będziemy się cieszyć z twego ocalenia †
i w imię naszego Boga podniesiemy sztandary. *
Niech Pan spełni wszystkie twoje prośby.
Wiem teraz, że Pan wybawi swego pomazańca. †
Odpowiada mu ze świętych swych niebios *
zbawczymi czynami swojej prawicy.
Jedni ufają rydwanom, inni zaś koniom, *
a naszą siłą jest imię Boga, naszego Pana.
Tamci zachwiali się i upadli, *
a my stoimy i trwamy.
Panie, ocal króla, *
a nas wysłuchaj w dniu, w którym Cię wzywamy.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Niech Bóg pamięta o naszej ofierze / i niech Mu ona będzie miła.
K.
Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano.
W.
Dał im do jedzenia chleb z nieba.
|
|
Z Księgi Wyjścia
|
24, 1-11
|
Pan rzekł do Mojżesza: "Wstąp do Pana, ty, Aaron, Nadab, Abihu i siedemdziesięciu ze starszych Izraela i oddajcie pokłon z daleka. Mojżesz sam zbliży się do Pana, lecz oni się nie zbliżą i lud nie wstąpi z nim".
Wrócił Mojżesz i obwieścił ludowi wszystkie słowa Pana i wszystkie Jego zlecenia. Wtedy cały lud odpowiedział jednogłośnie: "Wszystkie słowa, jakie powiedział Pan, wypełnimy". Spisał więc Mojżesz wszystkie słowa Pana. Nazajutrz wcześnie rano zbudował ołtarz u stóp góry i postanowił dwanaście stel, stosownie do liczby dwunastu pokoleń Izraela.
Potem polecił młodzieńcom izraelskim złożyć Panu ofiarę całopalną i ofiarę biesiadną z cielców. Mojżesz zaś wziął połowę krwi i wylał ją do czar, a drugą połową krwi skropił ołtarz. Wtedy wziął Księgę Przymierza i czytał ją głośno ludowi. I oświadczyli: "Wszystko, co powiedział Pan, uczynimy i będziemy posłuszni". Mojżesz wziął krew i pokropił nią lud, mówiąc: "Oto krew przymierza, które Pan zawarł z wami na podstawie wszystkich tych słów".
Wstąpił Mojżesz razem z Aaronem, Nadabem, Abihu i siedemdziesięciu starszymi Izraela. Ujrzeli Boga Izraela, a pod Jego stopami jakby jakieś dzieło z szafirowych kamieni, świecących jak samo niebo. Na wybranych Izraelitów nie podniósł On swej ręki, mogli przeto patrzeć na Boga. Potem jedli i pili.
|
|
|
|
K.
Jam jest chleb życia. Ojcowie wasi spożywali mannę na pustyni i pomarli.
W.
To jest chleb, który z nieba zstępuje: kto go spożywa, nie umrze.
K.
Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba: jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki.
W.
To jest chleb, który z nieba zstępuje: kto go spożywa, nie umrze.
1 ant.
Przystąpię do ołtarza Bożego, * przyjmę Boga, który jest moim weselem i radością.
Psalm 43
Tęsknota za świątynią
Ja jako światło przyszedłem na świat (J 12, 46)
Osądź mnie, Boże, sprawiedliwie †
i broń mojej sprawy przeciw ludowi nie znającemu litości, *
wybaw mnie od człowieka podstępnego i niegodziwego.
Ty bowiem, Boże, jesteś ucieczką moją. †
Dlaczego mnie odrzuciłeś? *
Czemu chodzę smutny i gnębiony przez wroga?
Ześlij światłość i wierność swoją, *
niech mnie one wiodą,
Niech mnie zaprowadzą na Twą górę świętą *
i do Twoich przybytków.
I przystąpię do ołtarza Bożego, †
do Boga, który jest moim weselem i radością, *
i będę Cię chwalił przy dźwiękach lutni, Boże, mój Boże!
Czemu zgnębiona jesteś, duszo moja, *
i czemu trwożysz się we mnie?
Ufaj Bogu, bo jeszcze wysławiać Go będę: *
On zbawieniem mojego oblicza i moim Bogiem!
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Przystąpię do ołtarza Bożego, / przyjmę Boga, który jest moim weselem i radością.
2 ant.
Pan swoich wiernych karmi * wyborną pszenicą / i syci ich miodem z opoki.
Psalm 81
Uroczyste odnowienie przymierza
Uważajcie, aby w kimś z was nie było przewrotnego serca niewiary (Hbr 3, 12)
Radośnie śpiewajcie Bogu, który jest naszą mocą, *
wykrzykujcie na cześć Boga Jakuba!
Zacznijcie śpiewać i w bęben uderzcie, *
w cytrę słodko dźwięczącą i lirę.
Zadmijcie w róg w czas nowiu, *
w czas pełni, w nasz dzień uroczysty.
Bo tak ustanowiono w Izraelu *
przykazania Boga Jakuba.
Ustanowił to prawo dla Józefa, *
gdy wyruszał z ziemi egipskiej.
Słyszę słowa nieznane: †
"Uwolniłem od brzemienia jego barki, *
jego ręce porzuciły kosze.
Wołałeś w ucisku, a Ja cię ocaliłem, †
odpowiedziałem ci z grzmiącej chmury, *
doświadczyłem cię przy wodach Meriba.
Słuchaj, mój ludu, chcę cię napomnieć; *
obyś Mnie posłuchał, Izraelu!
Nie będziesz miał obcego boga, *
cudzemu bogu nie będziesz się kłaniał.
Jam jest Pan, Bóg twój, †
który cię wywiódł z ziemi egipskiej, *
szeroko otwórz usta, abym je napełnił.
Lecz mój lud nie posłuchał mego głosu, *
Izrael nie był Mi posłuszny.
Zostawiłem ich przeto ich twardym sercom, *
niech postępują według swych zamysłów.
Gdyby mój lud Mnie posłuchał, *
a Izrael kroczył moimi drogami,
Natychmiast bym zgniótł ich wrogów *
i obrócił rękę na ich przeciwników.
Schlebialiby Panu ci, którzy Go nienawidzą, *
a kara ich trwałaby na wieki.
A jego bym karmił wyborną pszenicą *
i sycił miodem z opoki".
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Pan swoich wiernych karmi wyborną pszenicą / i syci ich miodem z opoki.
3 ant.
Pan nas szczęściem obdarzył, * nasza ziemia wydała swój owoc.
Psalm 85
Bliskie jest nasze zbawienie
Kiedy nasz Zbawiciel przyszedł na świat, pobłogosławił Bóg swojej ziemi (Orygenes)
Łaskawym się okazałeś, Panie, dla Twej ziemi, *
odmieniłeś los Jakuba.
Odpuściłeś winę swojemu ludowi *
i zakryłeś wszystkie jego grzechy.
Powściągnąłeś całe zagniewanie Twoje, *
powstrzymałeś swoją zapalczywość w gniewie.
Odnów nas, Boże, nasz Zbawco, *
Twego oburzenia na nas poniechaj.
Czyż będziesz się gniewał na wieki, *
czy gniew swój rozciągniesz na wszystkie pokolenia?
Czyż to nie Ty przywrócisz nam życie, *
a Twój lud w Tobie będzie się weselił?
Okaż nam, Panie, łaskę swoją *
i daj nam swoje zbawienie.
Będę słuchał tego, co Pan Bóg mówi: †
oto ogłasza pokój ludowi i swoim wyznawcom, *
którzy się zwracają ku Niemu swym sercem.
Zaprawdę, bliskie jest Jego zbawienie †
dla tych, którzy Mu cześć oddają, *
i chwała zamieszka w naszej ziemi.
Łaska i wierność spotkają się ze sobą, *
ucałują się sprawiedliwość i pokój.
Wierność z ziemi wyrośnie, *
a sprawiedliwość spojrzy z nieba.
Pan sam szczęściem obdarzy, *
a nasza ziemia wyda swój owoc.
Sprawiedliwość będzie kroczyć przed Nim, *
a śladami Jego kroków zbawienie.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu,
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Pan nas szczęściem obdarzył, / nasza ziemia wydała swój owoc.
K.
Chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje.
W.
I życie daje światu.
Z dzieł świętego Tomasza z Akwinu
(Opusculum 57, 1-4)
O drogocenna i zbawcza Uczto!
Jednorodzony Syn Boży chciał, abyśmy mieli udział w Jego Boskiej naturze, stał się więc człowiekiem, aby ludzi uczynić podobnymi Bogu; tę zaś naturę ludzką, którą od nas przyjął, uczynił narzędziem naszego zbawienia.
Na ołtarzu krzyża złożył samego siebie w ofierze Bogu, swojemu Ojcu, jako ofiarę pojednania i przelał swoją krew, dzięki której zostaliśmy wykupieni z nieszczęsnej niewoli i obmyci z grzechów.
Pod postaciami chleba i wina pozostawił nam swoje Ciało i Krew jako pokarm i napój, i jako wiecznie trwającą pamiątkę tak wielkiej łaski nam danej.
O drogocenna i zbawcza Uczto, godna czci i pełna słodyczy! Cóż może być cenniejszego od niej? Za dawnego Przymierza spożywano mięso cielców i kozłów, obecnie zaś sam Chrystus staje się naszym pokarmem. Cóż więc może być cudowniejszego niż ten sakrament? Ponad wszystkie inne jest on źródłem życiodajnej mocy, oczyszcza z grzechów, pomnaża cnoty, obdarza obfitością duchowych łask. Jest ofiarowany w Kościele za żywych i za umarłych, aby wszystkim przynosił pożytek, bo został ustanowiony dla zbawienia wszystkich. Ten tylko zdoła wysłowić jego słodycz, kto jej w nim zakosztował i kto wspomina niezrównaną miłość Chrystusa objawioną w Jego męce.
Tę nieskończoną miłość swoją Chrystus pragnął przelać w serca wiernych, i w tym celu ustanowił ten sakrament, gdy wraz z uczniami spożywał ostatnią wieczerzę, tuż przed odejściem z tego świata do Ojca. Ustanowił go jako trwałą pamiątkę swej męki, pamiątkę spełniającą dawne obietnice, największy ze wszystkich Jego cudów; miała być ona pociechą dla tych, których zasmuciło Jego odejście ze świata.
|
|
|
|
W.
Rozpoznajcie w tym chlebie Ciało, które wisiało na krzyżu, / a w tym kielichu wina / Krew, która z boku spłynęła.
W.
Przyjmijcie więc i spożywajcie Ciało Chrystusowe, / przyjmijcie i pijcie Krew Jego: bo już sami staliście się członkami Chrystusa.
K.
Aby się nie rozdzielić, jedzcie to, co was jednoczy; aby nie zwątpić o swojej wartości, pijcie cenę waszego zbawienia.
W.
Przyjmijcie więc i spożywajcie Ciało Chrystusowe, / przyjmijcie i pijcie Krew Jego: bo już sami staliście się członkami Chrystusa.
Ant.
Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, * a Krew moja jest prawdziwym napojem. / Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, / ma życie wieczne.
Pieśń (Prz 9, 1-6. 10-12)
Mądrość wzywa na ucztę
Pewien człowiek wyprawił wielką ucztę i zaprosił wielu (Łk 14, 16)
Mądrość dom wzniosła dla siebie *
i wyciosała siedem kolumn.
Nabiła zwierząt, przyprawiła wina *
i stół zastawiła.
Wysłała służące, aby wołały †
z miejsc wyżynnych miasta: *
"Niech prosty człowiek do mnie tu przyjdzie!"
Do tego, któremu brak mądrości, mówiła: †
"Przyjdźcie, nasyćcie się moim chlebem *
i pijcie wino, które przyprawiłam.
Odrzućcie głupotę i żyjcie, *
postępujcie drogą rozwagi".
Podwaliną mądrości jest bojaźń Pana, *
rozsądkiem zaś poznanie Świętego.
Dzięki mnie twoje dni się pomnożą, *
lata życia będą ci dodane.
Gdy jesteś rozumny, pomagasz sobie, *
a gdyś szydercą, sam przez to ucierpisz.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Pieśń (Jr 31, 10-14)
Szczęście wyzwolonego ludu
Jezus miał umrzeć, by rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno (J 11, 51. 52)
Słuchajcie, narody, słowa Pańskiego, *
głoście je na wyspach odległych i mówcie:
"Ten, który rozproszył Izraela, znów go zgromadzi *
i będzie nad nim czuwał jak pasterz nad swym stadem".
Pan bowiem uwolni Jakuba, *
wybawi go z ręki silniejszych od niego.
Przyjdą z weselem na szczyt Syjonu †
i rozradują się błogosławieństwem Pana: *
zbożem, winem, oliwą, owcami i wołami.
Ich życie stanie się podobne do zroszonego ogrodu *
i już nigdy więcej sił im nie zabraknie.
Wtedy dziewica rozweseli się w tańcu, *
a młodzieńcy i starcy cieszyć się będą.
Smutek ich bowiem zamienię w radość, *
pocieszę i rozweselę po ich troskach.
Tłuszczem z ofiar obficie obdarzę kapłanów, *
i błogosławieństwem mój lud się nasyci.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Pieśń (Mdr 16, 20-21. 26; 17, 1a)
Bóg żywił swój lud pokarmem z nieba
Chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i daje życie światu (J 6, 33)
Lud swój, Panie, żywiłeś pokarmem anielskim *
i dałeś im bez wysiłku gotowy chleb z nieba,
Zdolny udzielić wszelkiej rozkoszy *
i każdy smak zaspokoić.
Ten dar objawiał Twoją dobroć dla dzieci, †
a posłuszny pragnieniom jedzącego *
zamieniał się w to, czego każdy pożądał,
Aby pojęli, Panie, Twoi umiłowani synowie, †
że to nie urodzaj plonów żywi człowieka, *
lecz słowo Twoje podtrzymuje ufających Tobie.
Wielkie są Twoje sądy, Panie, *
i niezbadane Twoje słowa.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, / a Krew moja jest prawdziwym napojem. / Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, / ma życie wieczne.
K.
Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca.
W.
Tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie.
|
|
Słowa Ewangelii według świętego Jana
|
J 6, 51-58
|
Jezus powiedział do Żydów: "Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało za życie świata". Sprzeczali się więc między sobą Żydzi mówiąc: "Jak On może nam dać swoje Ciało na pożywienie?"
Rzekł do nich Jezus: "Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywać Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim. Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił, nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a pomarli. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki".
Po odczytaniu Ewangelii można dołączyć homilię wziętą z pism Ojców Kościoła; może ją także wygłosić przewodniczący albo wyznaczony przez przełożonego kapłan.
Ciebie, Boże, chwalimy,
Ciebie, Panie, wysławiamy.
Tobie, Ojcu Przedwiecznemu,
wszystka ziemia cześć oddaje.
Tobie wszyscy Aniołowie,
Tobie niebiosa i wszystkie Moce:
Tobie Cherubini i Serafini
nieustannym głoszą pieniem:
Święty, Święty, Święty
Pan Bóg Zastępów!
Pełne są niebiosa i ziemia
majestatu chwały Twojej.
Ciebie przesławny chór Apostołów,
Ciebie Proroków poczet chwalebny,
Ciebie wychwala
Męczenników zastęp świetlany.
Ciebie po wszystkiej ziemi
wysławia Kościół święty:
Ojca niezmierzonego majestatu,
godnego uwielbienia,
prawdziwego i Jedynego Twojego Syna,
Świętego także
Ducha Pocieszyciela.
Tyś Królem chwały, o Chryste,
Tyś Ojca Synem Przedwiecznym.
Ty, dla zbawienia naszego biorąc człowieczeństwo,
nie wahałeś się wstąpić w łono Dziewicy.
Ty, skruszywszy żądło śmierci,
otworzyłeś wierzącym królestwo niebios.
Ty po prawicy Boga zasiadasz
w Ojcowskiej chwale.
Ty przyjdziesz jako Sędzia:
tak wszyscy wierzymy.
Błagamy Cię przeto: dopomóż swym sługom,
których najdroższą Krwią odkupiłeś.
Policz ich między świętych Twoich
w wiekuistej chwale.
Następującą część hymnu można według uznania opuścić:
Zachowaj lud swój, o Panie,
i błogosław dziedzictwu swojemu.
I rządź nimi,
i wywyższaj ich aż na wieki.
Po wszystkie dni
błogosławimy Ciebie
I wysławiamy imię Twe na wieki,
na wieki bez końca.
Racz, Panie, w dniu dzisiejszym
zachować nas od grzechu.
Zmiłuj się nad nami, Panie,
zmiłuj się nad nami.
Niech miłosierdzie Twoje, Panie, okaże się nad nami,
jako my w Tobie ufność pokładamy.
W Tobie, o Panie, złożyłem nadzieję,
nie będę zawstydzon na wieki.
Módlmy się.
Boże, Ty w Najświętszym Sakramencie zostawiłeś nam pamiątkę swej Męki, † daj nam taką czcią otaczać święte tajemnice Ciała i Krwi Twojej, * abyśmy nieustannie doznawali owoców Twego Odkupienia.
Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego, * przez wszystkie wieki wieków. Amen.
We wspólnym odprawianiu oficjum:
K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.
|
|
