Cóż jest Prawem Pana, jeśli nie miłość? To ona nas poucza, jak mamy się zachowywać i co czynić. O niej tak mówi głos Tego, który jest Prawdą: "To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali". O niej mówi także i święty Paweł, że "miłość jest wypełnieniem prawa" oraz: "Jeden drugiego brzemiona noście, i tak wypełnicie prawo Chrystusowe". Czyż miłość nie jest najodpowiedniejszym określeniem prawa Chrystusowego? A to prawo wypełniamy wtedy, gdy z miłością nosimy brzemiona naszych braci.

Miłość jednakże niejedno ma oblicze, bo w swej żarliwości obejmuje wszystkie dobre ludzkie poczynania i oto w ten sposób dwojakie jej przykazanie mnoży się niezliczenie. Na to właśnie wskazuje święty Paweł: "Miłość jest cierpliwa i jest łaskawa; nie jest zazdrosna, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą i nie jest bezczelna; nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego; nie cieszy się z niecierpliwości, lecz współweseli się

z prawdą".

Miłość jest cierpliwa, bo ze spokojem ducha znosi wyrządzone jej krzywdy. Jest łaskawa, bo za złe szczodrze wynagradza dobrem. Nie zazdrości, bo nie pożądając zachłannie bogactw tego świata, nie zna uczucia niechęci względem ludzkich powodzeń. Miłość nie szuka Poklasku: szuka jedynie i pragnie nagrody od Pana 1 dlatego nie dba o powodzenie doczesne. Nie unosi się też pychą, bo płonąc tylko miłością Boga i bliźniego trzyma się z dala od dróg nieprawości.

Miłość nie jest bezczelna, bo zapatrzona w to, co ukochała, nie sięga po dobro cudze; nie szuka też swego, bo wie, że tutaj posiada prawdziwie tylko to, co z nią pozostanie na wieki - dlatego wszystkiego innego, co ma tylko do czasu, nie uważa za własne. Nie unosi się gniewem, a doznając krzywdy, nie podsyca w sobie pragnienia zemsty: wie, że za wiele doznanych w tym zciu doświadczeń większe jeszcze czekają ją nagrody. Nie pamięta też złego: ukochała to, co czyste, więc obca jest jej wszelka nienawiść i dlatego nie zatrzymuje się nad tym, co mogłoby ją skalać.

Miłość nie cieszy się z niesprawiedliwości, bo będąc życzliwa dla wszystkich, nie będzie się radować nawet ze zguby swych wrogów. Współweseli się z prawdą - bo ten, kto ukochał prawdziwie, miłuje innych jak siebie samego, gdy więc widzi dobro w innych, raduje się tak, jak gdyby chodziło o niego samego. Tak więc prawo Boże, którym jest miłość, przejawia się rozmaicie i w różny sposób.