WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

U franciszkanów konwentualnych:

Kolor szat:
Poniedziałek, 11 maja 2026
ŚW. IGNACEGO Z LACONI, ZAKONNIKA
Wspomnienie dowolne

U kapucynów:
Wspomnienie obowiązkowe

Jutrznia

Możliwość wydruku dostępna wyłącznie
dla użytkowników wersji premium

Wersja do druku - biało-czarna    Wersja do druku - kolorowa 

Pomoc
Hymn | Psalmodia | Czytanie | Responsorium krótkie
Pieśń Zachariasza | Prośby | Modlitwa

K. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.



Rozpal w nas, Panie, pragnienie świętości,
Które Ignacy w swym życiu ukazał;
Niechaj w Kościele rozbłyśnie na nowo
Blask Ewangelii.

W nim Jezus jaśniał, ubogi i prosty,
Pragnący spotkać każdego człowieka,
By go przygarnąć jak owcę zgubioną
Do swego stada.

W nim Jezus działał, pouczał prostaczków,
By w ręce Ojca swą ufność złożyli;
Wdzięczny za dar powołania do wiary,
Wychwalał Stwórcę.

Święty Ignacy, ty Pana oglądasz,
Cieszysz się chwałą wspólnoty wyznawców,
Wyproś nam łaskę dawania świadectwa
O Zmartwychwstałym.

Ty jesteś święty, Ty jesteś pokorą,
Tyś cierpliwością, słodyczą i mocą,
Ty jesteś naszym jedynym bogactwem,
Najwyższy Boże. Amen.



1 ant. Jak łania pragnie wody ze strumieni, * tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże. / Alleluja.

Psalm 42
Tęsknota za Bogiem i świątynią
Kto odczuwa pragnienie, niech przyjdzie; kto chce, niech wody życia zaczerpnie (Ap 22, 17)

Jak łania pragnie wody ze strumieni, *
tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże.
Dusza moja Boga pragnie, Boga żywego, *
kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże?
Łzy są moim chlebem we dnie i w nocy; *
"Gdzie jest twój Bóg?" pytają mnie co dzień.
Rozpływa się we mnie moja dusza, *
gdy wspominam, jak z tłumem kroczyłem do Bożego domu
W świątecznym orszaku, *
wśród głosów radości i chwały.
Czemu zgnębiona jesteś, duszo moja, *
i czemu trwożysz się we mnie?
Ufaj Bogu, bo jeszcze wysławiać Go będę: *
On zbawieniem mojego oblicza i moim Bogiem!
A we mnie samym dusza przygnębiona, †
przeto wspominam Cię z ziemi Jordanu, *
z ziemi Hermonu i góry Misar.
Głębia przyzywa głębię hukiem wodospadów. *
Wszystkie Twe nurty i fale nade mną się przewalają.
Niech Pan udzieli mi we dnie swej łaski, †
a w nocy będę Mu śpiewał, *
będę sławił Boga mego życia.
Mówię do Boga: Opoko moja, czemu zapominasz o mnie? *
Czemu chodzę smutny, gnębiony przez wroga?
Kości we mnie się kruszą, *
gdy lżą mnie przeciwnicy,
Gdy cały dzień mówią do mnie: *
"Gdzie jest Bóg twój?"
Czemu zgnębiona jesteś, duszo moja, *
i czemu trwożysz się we mnie?
Ufaj Bogu, bo jeszcze wysławiać Go będę: *
On zbawieniem mojego oblicza i moim Bogiem!
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Jak łania pragnie wody ze strumieni, / tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże. / Alleluja.

2 ant. Napełnij, Panie, lud swój Twoim słowem, * aby głosił Twoje cuda. / Alleluja.

Pieśń (Syr 36, 1-5. 10-13)
Modlitwa za Jerozolimę
To jest życie wieczne: aby poznali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa (J 17, 3)

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj link do papieskiej katechezy na temat tej pieśni.

Zmiłuj się nad nami, Panie, Boże wszystkich rzeczy, *
spójrz i ześlij bojaźń przed Tobą na wszystkie narody.
Wyciągnij rękę przeciw obcym ludom, *
aby ujrzały Twoją potęgę.
Bo jak przez nas okazałeś im świętość swoją, *
tak przez nich wobec nas okaż się wielkim.
Niech i one uznają, jak my uznajemy, *
że nie ma Boga, oprócz Ciebie, Panie.
Powtórz znaki i znów uczyń cuda, *
wsław swoją rękę i ramię prawe.
Zgromadź wszystkie pokolenia Jakuba *
i weź je w posiadanie, jak było na początku.
Panie, zlituj się nad narodem nazwanym Twoim imieniem, *
nad Izraelem, którego uznałeś za pierworodnego.
Miej miłosierdzie nad Twym świętym miastem, *
nad Jeruzalem, miejscem Twego odpoczynku.
Napełnij Syjon wysławianiem Twej mocy, *
a Twój lud swoją chwałą.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Napełnij, Panie, lud swój Twoim słowem, / aby głosił Twoje cuda. / Alleluja.

3 ant. Chwała Boga oświeca miasto święte, * a jego lampą jest Baranek. / Alleluja.

Psalm 19 A, 2-7
Chwała Boga Stwórcy
Nawiedzi nas z wysoka Wschodzące Słońce... aby nasze kroki skierować na drogę pokoju (Łk 1, 78. 79)

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj link do papieskiej katechezy na temat tego psalmu.

Niebiosa głoszą chwałę Boga, *
dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon.
Dzień opowiada dniowi, *
noc nocy wiadomość przekazuje.
Nie są to słowa ani nie jest to mowa, *
których by dźwięku nie usłyszano.
Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, *
ich słowa aż po krańce świata.
Tam słońcu namiot postawił, †
a ono jak oblubieniec wychodzi ze swej komnaty, *
cieszy się jak siłacz ruszający do biegu.
Ono wschodzi na krańcu nieba †
i biegnie aż po drugi kraniec, *
a nic przed jego żarem się nie schroni.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Chwała Boga oświeca miasto święte, / a jego lampą jest Baranek. / Alleluja.


Rz 10, 8b-10

Słowo jest blisko ciebie, na twoich ustach i w sercu twoim. A jest to słowo wiary, którą głosimy. Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg wskrzesił Go z martwych, osiągniesz zbawienie. Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami - do zbawienia.



K.   Powstał z grobu Chrystus. * Alleluja, alleluja.
W.  Powstał z grobu Chrystus. / Alleluja, alleluja.
K.   Który za nas umarł na krzyżu.
W.  Alleluja, alleluja.
K.   Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
W.  Powstał z grobu Chrystus. * Alleluja, alleluja.


Łk 1, 68-79

Ant. Po tym wszyscy poznają, * że jesteście moimi uczniami, / jeśli będziecie się wzajemnie miłowali. / Alleluja.

Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, *
bo lud swój nawiedził i wyzwolił.
I wzbudził dla nas moc zbawczą *
w domu swego sługi Dawida.
Jak zapowiedział od dawna *
przez usta swych świętych proroków,
Że nas wybawi od naszych nieprzyjaciół *
i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą;
Że naszym ojcom okaże miłosierdzie *
i wspomni na swe święte przymierze,
Na przysięgę, którą złożył *
ojcu naszemu Abrahamowi.
Da nam, że z mocy nieprzyjaciół wyrwani, *
służyć Mu będziemy bez trwogi,
W pobożności i sprawiedliwości przed Nim *
po wszystkie dni nasze.
A ty, dziecię, zwać się będziesz prorokiem Najwyższego, *
gdyż pójdziesz przed Panem przygotować Mu drogi.
Jego ludowi dasz poznać zbawienie *
przez odpuszczenie grzechów.
Dzięki serdecznej litości naszego Boga, *
z jaką nas nawiedzi z wysoka Wschodzące Słońce,
By oświecić tych, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają, *
aby nasze kroki skierować na drogę pokoju.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Po tym wszyscy poznają, / że jesteście moimi uczniami, / jeśli będziecie się wzajemnie miłowali. / Alleluja.



Z ufnością módlmy się do Boga Ojca, któremu Jezus Chrystus przyniósł chwałę przez swoją śmierć i zmartwychwstanie:
Oświeć nas, Panie, blaskiem swej światłości.

Boże, Ojcze światłości, Ty opromieniłeś świat blaskiem chwalebnego zmartwychwstania Chrystusa,
- rozjaśnij dzisiaj nasze umysły światłem wiary.
Oświeć nas, Panie, blaskiem swej światłości.

Ty przez zmartwychwstanie swojego Syna otwarłeś ludziom bramę wieczności,
- wśród dzisiejszych trudów zachowaj w nas nadzieję wiecznego życia.
Oświeć nas, Panie, blaskiem swej światłości.

Ty przez swego zmartwychwstałego Syna posłałeś na świat Ducha Świętego,
- rozpal nasze serca ogniem swej miłości.
Oświeć nas, Panie, blaskiem swej światłości.

Ty wydałeś swojego Syna na śmierć, aby nas wyzwolić,
- spraw, aby On był dla nas dzisiaj zbawieniem i odkupieniem.
Oświeć nas, Panie, blaskiem swej światłości.

Modlitwę Pańską można poprzedzić krótką formułą.

Ojcze nasz, któryś jest w niebie,
święć się imię Twoje;
przyjdź królestwo Twoje;
bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi.
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj;
i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom;
i nie wódź nas na pokuszenie,
ale nas zbaw ode złego.



Boże, Ty drogą pokory, niewinności i braterskiej miłości zaprowadziłeś świętego Ignacego na szczyty świętości, spraw, abyśmy naśladując jego cnoty, * darzyli na ziemi wszystkich ludzi prawdziwą i uczynną miłością. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.


Jeśli kapłan lub diakon przewodniczy oficjum, zwraca się do wiernych ze słowami:
K. Pan z wami.
W. I z duchem twoim.
K. Niech was błogosławi Bóg wszechmogący: Ojciec i Syn, i Duch Święty.
W. Amen.

Można użyć innego, uroczystego błogosławieństwa.

Jeśli wierni mają się rozejść, dodaje się wezwanie:
K. Idźcie w pokoju Chrystusa.
W. Bogu niech będą dzięki.

W razie nieobecności kapłana lub diakona oraz w oficjum odmawianym przez jedną tylko osobę, kończy się tę Godzinę słowami:
Niech nas Bóg błogosławi, broni od wszelkiego zła i doprowadzi do życia wiecznego. W. Amen.


Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG