Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.
Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.
1 Już ciemność nocy ustaje
I nowy dzień się przybliża;
W nim Katarzyny zasługi
I liczne cuda sławimy.
2 Witaj nam ty, która z krzyża
I męki czerpiesz naukę;
Ofiaro Bożej miłości,
Lilio czystości dziewiczej.
3 Pomóż nam zdążać za tobą
Królewską drogą miłości,
I nasze serca rozpalaj
Serca Twojego płomieniem.
4 Wyrzeźbij w naszych umysłach
I w sercach naszych umocnij
Stygmaty Męki Chrystusa,
Które na sobie nosiłaś.
5 O Jezu, synu Maryi,
I miłośniku dziewictwa;
Niech Ciebie duchy przeczyste
Wielbią na wieki bez końca. Amen.
1 ant.
Teraz już nie ja żyję, * lecz żyje we mnie Chrystus: / przecież ja na ciele swoim noszę blizny, / znamię przynależności do Jezusa Chrystusa.
Psalm 108
Bóg nadzieją swego ludu
Ponieważ Syn Boży został wyniesiony ponad niebiosa, Jego chwała jest głoszona po całej ziemi (Arnobiusz)
W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj link do papieskiej katechezy na temat tego psalmu.
Gotowe jest serce moje, Boże,
gotowe jest serce moje, *
zaśpiewam psalm i zagram.
Zbudź się, duszo moja,
zbudź się, harfo i cytro, *
a ja obudzę jutrzenkę.
Będę Cię chwalił wśród ludów, Panie, *
zaśpiewam Ci psalm wśród narodów.
Bo Twoja łaska sięga aż do nieba, *
a wierność Twoja po chmury.
Wznieś się ponad niebiosa, Panie, *
nad całą ziemię Twoja chwała.
Aby ocaleli, których Ty miłujesz, *
wspomóż nas Twoją prawicą i wysłuchaj.
Bóg przemówił w swojej świątyni:
"Będę się radował i podzielę Sychem, *
a dolinę Sukkot wymierzę.
Do mnie należy Gilead i ziemia Manassesa,
Efraim jest szyszakiem mej głowy, *
Juda berłem moim.
Moab jest moją misą do mycia,
na Edomie mój but postawię, *
zatriumfuję nad Filisteą!"
Któż mnie wprowadzi do miasta warownego? *
Któż mnie doprowadzi do Edomu?
Czyż nie Ty, Boże, który nas odrzuciłeś *
i już nie wychodzisz, Boże, z naszymi wojskami?
Daj nam pomoc przeciw nieprzyjacielowi, *
bo ludzkie wsparcie jest zawodne.
Dokonamy w Bogu czynów pełnych mocy, *
a On podepcze naszych nieprzyjaciół.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Teraz już nie ja żyję, / lecz żyje we mnie Chrystus: / przecież ja na ciele swoim noszę blizny, / znamię przynależności do Jezusa Chrystusa.
2 ant.
Dusza moja raduje się w moim Bogu, * gdyż odział mnie w szaty zbawienia i okrył płaszczem sprawiedliwości, / jak oblubienicę zdobną w swe klejnoty.
Pieśń (Iz 61, 10 - 62, 5)
Radość Nowego Jeruzalem
Ujrzałem Miasto Święte - Jeruzalem Nowe... przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swojego męża (Ap 21, 2)
W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj link do papieskiej katechezy na temat tej pieśni.
Ogromnie weselę się w Panu, *
dusza moja raduje się w moim Bogu,
Gdyż odział mnie szatami zbawienia *
i okrył płaszczem sprawiedliwości,
Jak oblubieńca, który wkłada zawój, *
jak oblubienicę zdobną w swe klejnoty.
Tak jak ziemia wydaje swoje plony, *
jak ogród rozplenia swe zasiewy,
Tak Pan Bóg sprawi, że sprawiedliwość się rozmnoży *
i hołdy będą Mu składane wobec wszystkich narodów.
Ze względu na Syjon nie umilknę, *
ze względu na Jerozolimę nie spocznę,
Aż jej sprawiedliwość wzejdzie jak zorza *
i jak pochodnia zapłonie jej zbawienie.
Wtedy sprawiedliwość twoją ujrzą narody *
i twoją chwałę wszyscy królowie.
I nazwą cię nowym imieniem *
nadanym przez usta Pana.
Będziesz wspaniałą koroną w rękach Pana, *
królewskim diademem w dłoni twego Boga.
Nie będą więcej mówić o tobie "Porzucona", *
nie powiedzą "Spustoszona" o twojej krainie.
Raczej cię nazwą "Moje w niej upodobanie", *
a twoją krainę "Poślubiona",
Bo spodobałaś się Panu *
i twoja kraina męża otrzyma.
Bo jak młodzieniec poślubia dziewicę, *
tak twój Budowniczy poślubi ciebie.
I jak oblubieniec cieszy się oblubienicą, *
tak twój Bóg rozweseli się tobą.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Dusza moja raduje się w moim Bogu, / gdyż odział mnie w szaty zbawienia i okrył płaszczem sprawiedliwości, / jak oblubienicę zdobną w swe klejnoty.
3 ant.
Przyoblecz się pięknem wiecznej chwały: * Bóg bowiem ukaże w tobie światłość swoją.
Psalm 146
Szczęśliwi ufający Bogu
Chwalmy Boga przez nasze życie, czyli przez nasze postępowanie (Arnobiusz)
W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj link do papieskiej katechezy na temat tego psalmu.
Chwal, duszo moja, Pana;
będę chwalił Pana do końca mego życia, *
będę śpiewał mojemu Bogu, dopóki istnieję.
Nie pokładajcie ufności w książętach *
ani w człowieku, który zbawić nie może.
Kiedy duch go opuści, znów w proch się obraca *
i przepadają wszystkie jego zamiary.
Szczęśliwy ten, kogo wspiera Bóg Jakuba, *
kto pokłada nadzieję w Panu Bogu.
On stworzył niebo i ziemię, i morze *
ze wszystkim, co w nich istnieje.
On wiary dochowuje na wieki, *
uciśnionym sprawiedliwość wymierza,
Chlebem karmi głodnych, *
wypuszcza na wolność uwięzionych.
Pan przywraca wzrok ociemniałym,
Pan dźwiga poniżonych, *
Pan kocha sprawiedliwych.
Pan strzeże przybyszów,
ochrania sierotę i wdowę, *
lecz występnych kieruje na bezdroża.
Pan króluje na wieki, *
Bóg twój, Syjonie, przez pokolenia.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Przyoblecz się pięknem wiecznej chwały: / Bóg bowiem ukaże w tobie światłość swoją.