|
Menu: |
Tabele stron Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
Teksty Liturgia Horarum
|
|
|
Kolor szat:
|
Poniedziałek, 2 lutego 2026
OFIAROWANIE PAŃSKIE
Święto
|
 |
Godzina Czytań
(monastyczna LG)
K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.
Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.
1 Ten, który niebo i ziemię uczynił,
Który ze swego tronu rozkazuje
Duchom światłości,
Teraz zapragnął posłusznie wypełnić
Obrzędy Prawa.
2 Błogosławiona Matka Pana świata
Niesie skrytego w cielesnej postaci,
Pieści i tuli
Boga-Człowieka, Stworzyciela swego,
Syna i Pana.
3 Ten jest światłością dla narodów daną
I chwałą ludu swego Izraela:
Kamieniem próby,
Ludów zbawieniem i tym, co objawi
Serc tajemnice.
4 Niech Bogu Ojcu wieczna będzie chwała,
Synowi Jego Jednorodzonemu
Cześć i potęga,
Hołd uwielbienia Duchowi Świętemu
Teraz i zawsze. Amen.
1 ant.
Raduj się, córko Syjonu, * oto Król twój przychodzi, sprawiedliwy i zwycięski.
Psalm 8
Wielkość Stwórcy i godność człowieka
Bóg wszystko poddał pod stopy Chrystusa, a Jego samego ustanowił nade wszystko Głową dla Kościoła (Ef 1, 22)
O Panie, nasz Panie, †
jak przedziwne jest Twoje imię na całej ziemi! *
Tyś swój majestat wyniósł nad niebiosa.
Sprawiłeś, że na przekór Twoim przeciwnikom †
usta dzieci i niemowląt oddają Ci chwałę, *
aby poskromić nieprzyjaciela i wroga.
Gdy patrzę na Twe niebo, dzieło palców Twoich, *
na księżyc i gwiazdy, któreś Ty utwierdził:
Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, *
czym syn człowieczy, że troszczysz się o niego?
Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów, *
uwieńczyłeś go czcią i chwałą.
Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk Twoich, *
wszystko złożyłeś pod jego stopy:
Owce i bydło wszelakie, *
i dzikie zwierzęta,
Ptaki niebieskie i ryby morskie, *
wszystko, co szlaki mórz przemierza.
O Panie, nasz Panie, *
jak przedziwne jest Twoje imię na całej ziemi!
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Raduj się, córko Syjonu, / oto Król twój przychodzi, sprawiedliwy i zwycięski.
2 ant.
On zbuduje świątynię Pana * i jako panujący zasiądzie na tronie.
Psalm 19
Chwała Boga Stwórcy i Prawodawcy
Nawiedzi nas z wysoka Wschodzące Słońce, aby nasze kroki skierować na drogę pokoju (Łk 1, 78. 79)
Niebiosa głoszą chwałę Boga, *
dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon.
Dzień opowiada dniowi, *
noc nocy wiadomość przekazuje.
Nie są to słowa ani nie jest to mowa, *
których by dźwięku nie usłyszano.
Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, *
ich słowa aż po krańce świata.
Tam słońcu namiot postawił, †
a ono jak oblubieniec wychodzi ze swej komnaty, *
cieszy się jak siłacz ruszający do biegu.
Ono wschodzi na krańcu nieba †
i biegnie aż po drugi kraniec, *
a nic przed jego żarem się nie schroni.
Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, *
świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości.
Jego słuszne nakazy radują serce, *
jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.
Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, *
sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne,
Cenniejsze nad złoto, nad złoto najczystsze, *
słodsze od miodu płynącego z plastra.
Zważa na nie Twój sługa *
i nagrodę otrzyma za ich przestrzeganie.
Kto jednak widzi swoje błędy? *
Oczyść mnie z błędów przede mną ukrytych.
Także od pychy broń swojego sługę, *
by nie panowała nade mną.
Wtedy będę bez skazy *
i wolny od wielkiego występku.
Niech znajdą uznanie przed Tobą †
słowa ust moich i myśli mego serca, *
Panie, moja opoko i mój Zbawicielu.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
On zbuduje świątynię Pana / i jako panujący zasiądzie na tronie.
3 ant.
Przekonasz się, że ja jestem Panem, * nie zawiedzie się ten, kto we mnie pokłada nadzieję.
Psalm 45
Zaślubiny króla
Oblubieniec nadchodzi, wyjdźcie mu na spotkanie (Mt 25, 6)
Z mego serca płynie piękne słowo, †
pieśń moją śpiewam królowi, *
język mój jest jak rylec biegłego pisarza.
Najpiękniejszy jesteś spośród synów ludzkich, †
wdzięk się rozlewa na twoich wargach, *
przeto Bóg pobłogosławił tobie na wieki.
Przypasz do biodra swój miecz, mocarzu, *
chlubę twoją i ozdobę.
Wstąp szczęśliwie na rydwan †
w obronie wiary, prawa i ubogich, *
a twoja prawica niech ci wskaże wielkie czyny.
Twe ostre strzały trafiają w serce wrogów króla, *
ludy padają przed tobą.
Tron Twój, Boże, trwa na wieki, *
berłem sprawiedliwym berło Twego królestwa.
Miłujesz sprawiedliwość, wstrętne ci bezprawie, †
dlatego Bóg, twój Bóg, namaścił ciebie *
olejkiem radości hojniej niż równych ci losem.
Twe szaty pachną mirrą, kasją i aloesem, *
z pałaców z kości słoniowej cieszy cię dźwięk lutni.
Córki królewskie wychodzą na spotkanie z tobą, *
królowa w złocie z Ofiru stoi po twojej prawicy.
Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha, *
zapomnij o swym ludzie, o domu swego ojca.
Król pragnie twego piękna, *
on twoim panem, oddaj mu pokłon.
Oto córa Tyru zbliża się z darami, *
możni narodów szukają twych względów.
Córa królewska wchodzi pełna chwały, *
w złotogłów odziana.
W szacie wzorzystej do króla ją prowadzą, *
za nią przywodzą do ciebie dziewice, jej druhny.
Wiodą je z radością i w uniesieniu, *
wkraczają do królewskiego pałacu.
Synowie twoi zajmą miejsce twych ojców, *
ustanowisz ich książętami na całej ziemi.
Przez wszystkie pokolenia upamiętnię twe imię, *
dlatego na wieki sławić cię będą narody.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Przekonasz się, że ja jestem Panem, / nie zawiedzie się ten, kto we mnie pokłada nadzieję.
K.
Prawo wyjdzie z Syjonu.
W.
I z Jeruzalem słowo Pana.
|
|
Z Księgi Wyjścia
|
13, 1-2. 11-16
|
Pan powiedział do Mojżesza: "Poświęćcie Mi wszystko pierworodne. U synów Izraela do Mnie należeć będą pierwociny łona matczynego - zarówno człowiek, jak i zwierzę".
Mojżesz powiedział do ludu: "Gdy Pan wprowadzi cię do kraju Kananejczyka, jak poprzysiągł tobie i przodkom twoim, i da go tobie, oddasz wszelkie pierwociny łona matki dla Pana i wszelki pierwszy płód bydła, jaki będzie u ciebie; co jest rodzaju męskiego, należy do Pana. Lecz pierworodny płód osła wykupisz jagnięciem, a jeślibyś nie chciał wykupić, to musisz mu złamać kark. Pierworodnych ludzi z synów twoich wykupisz.
Gdy cię syn zapyta w przyszłości: Co to oznacza? - odpowiesz mu: Pan ręką mocną wywiódł nas z Egiptu, z domu niewoli. Gdy faraon wzbraniał się nas uwolnić, Pan wybił wszystko, co pierworodne w ziemi egipskiej, zarówno pierworodne z ludzi, jak i z bydła, dlatego ofiaruję dla Pana męskie pierwociny łona matki i wykupuję pierworodnego mego syna.
Będzie to dla ciebie znakiem na ręce i ozdobą między oczami przypominając, że Pan potężną ręką wywiódł nas z Egiptu".
|
|
|
|
K.
Do Mnie należy wszystko, co pierworodne w Izraelu.
W.
Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu.
K.
Przynieśli dziecię Jezus do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu.
W.
Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu.
1 ant.
Przychodząc na świat rzekłem: * Oto idę, abym spełniał wolę twoją, Boże.
Psalm 66
Przy ofiarze dziękczynnej
Psalm o zmartwychwstaniu Pana i nawróceniu pogan (Hezychiusz)
Z radością sławcie Boga, wszystkie ziemie, †
opiewajcie chwałę Jego imienia, *
cześć Mu wspaniałą oddajcie.
Powiedzcie Bogu: "Jak zadziwiające są Twe dzieła! †
Muszą Ci schlebiać Twoi wrogowie *
ze względu na wielką moc Twoją.
Niechaj Cię wielbi cała ziemia †
i niechaj śpiewa Tobie, *
niech Twoje imię opiewa".
Przyjdźcie i patrzcie na dzieła Boga, *
zadziwiających rzeczy dokonał wśród ludzi.
Morze na suchy ląd zamienił, †
pieszo przeszli przez rzekę, *
Nim się przeto radujmy.
Jego potęga włada na wieki, †
oczy Jego śledzą narody: *
niech buntownicy nie podnoszą się przeciw Niemu!
Błogosławcie, ludy, naszemu Bogu *
i rozgłaszajcie Jego chwałę,
Bo On życiem obdarzył naszą duszę *
i nie dał się potknąć naszej nodze.
Albowiem Tyś nas doświadczył, Boże, *
poddałeś próbie ognia, jak się bada srebro.
Wprowadziłeś nas w pułapkę, *
włożyłeś na grzbiet nasz ciężkie brzemię.
Kazałeś ludziom deptać nasze głowy, †
przeszliśmy przez ogień i wodę, *
ale wyprowadziłeś nas na wolność.
Wejdę w Twój dom z całopaleniem *
i wypełnię, co ślubowałem Tobie,
Co wymówiły moje wargi, *
co usta moje przyrzekły w ucisku.
Tłuste owce złożę Ci w całopalnej ofierze †
i dym ofiarny z baranów, *
ofiaruję Ci krowy i kozły.
Przyjdźcie i słuchajcie mnie wszyscy, †
którzy czcicie Boga, *
opowiem, co uczynił mej duszy.
Do Niego wołałem moimi ustami, *
chwaliłem Go moim językiem.
Gdybym w swym sercu zamierzał nieprawość, *
Pan by mnie nie wysłuchał.
Ale Bóg mnie wysłuchał, *
przyjął głos mojej modlitwy.
Błogosławiony Bóg, który nie odepchnął mej prośby *
i nie oddalił ode mnie swej łaski.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Przychodząc na świat rzekłem: / Oto idę, abym spełniał wolę twoją, Boże.
2 ant.
Symeon rzekł do Maryi: * Oto ten jest przeznaczony na upadek i na powstanie wielu w Izraelu.
Psalm 85
Bliskie jest nasze zbawienie
Kiedy nasz Zbawiciel przyszedł na świat, pobłogosławił Bóg swojej ziemi (Orygenes)
Łaskawym się okazałeś, Panie, dla Twej ziemi, *
odmieniłeś los Jakuba.
Odpuściłeś winę swojemu ludowi *
i zakryłeś wszystkie jego grzechy.
Powściągnąłeś całe zagniewanie Twoje, *
powstrzymałeś swoją zapalczywość w gniewie.
Odnów nas, Boże, nasz Zbawco, *
Twego oburzenia na nas poniechaj.
Czyż będziesz się gniewał na wieki, *
czy gniew swój rozciągniesz na wszystkie pokolenia?
Czyż to nie Ty przywrócisz nam życie, *
a Twój lud w Tobie będzie się weselił?
Okaż nam, Panie, łaskę swoją *
i daj nam swoje zbawienie.
Będę słuchał tego, co Pan Bóg mówi: †
oto ogłasza pokój ludowi i swoim wyznawcom, *
którzy się zwracają ku Niemu swym sercem.
Zaprawdę, bliskie jest Jego zbawienie †
dla tych, którzy Mu cześć oddają, *
i chwała zamieszka w naszej ziemi.
Łaska i wierność spotkają się ze sobą, *
ucałują się sprawiedliwość i pokój.
Wierność z ziemi wyrośnie, *
a sprawiedliwość spojrzy z nieba.
Pan sam szczęściem obdarzy, *
a nasza ziemia wyda swój owoc.
Sprawiedliwość będzie kroczyć przed Nim, *
a śladami Jego kroków zbawienie.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu,
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Symeon rzekł do Maryi: / Oto ten jest przeznaczony na upadek i na powstanie wielu w Izraelu.
3 ant.
Anna prorokini mówiła o Nim wszystkim, * którzy oczekiwali wyzwolenia Izraela.
Psalm 98
Chwała Bogu Zbawcy świata
Ten psalm ukazuje pierwsze przyjście Pana i wiarę wszystkich narodów (św. Atanazy)
Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica *
i święte ramię Jego.
Pan okazał swoje zbawienie, *
na oczach pogan swą sprawiedliwość objawił.
Wspomniał na dobroć i na wierność swoją *
dla domu Izraela.
Ujrzały wszystkie krańce ziemi *
zbawienie Boga naszego.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio, *
cieszcie się, weselcie i grajcie.
Śpiewajcie Panu przy wtórze cytry, *
przy wtórze cytry i przy dźwięku harfy.
Przy trąbach i przy głosie rogu *
na oczach Pana, Króla, się radujcie.
Niech szumi morze i wszystko, co w nim żyje, *
krąg ziemi i jego mieszkańcy.
Rzeki niech klaszczą w dłonie, *
góry niech razem wołają z radości.
W obliczu Pana, który nadchodzi, *
aby osądzić ziemię.
On będzie sądził świat sprawiedliwie *
i ludy według słuszności.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Anna prorokini mówiła o Nim wszystkim, / którzy oczekiwali wyzwolenia Izraela.
K.
Oto idę i zamieszkam między wami.
W.
I poznacie, że posłał mnie Pan Zastępów.
Homilia świętego Sofroniusza, biskupa
(Mowa 3 na święto Ofiarowania Pańskiego)
Przyjmijmy jasne i wiekuiste Światło
My wszyscy, którzy tak pobożnie czcimy i świętujemy tę uroczystość Chrystusa, biegnijmy naprzeciw, śpieszmy z całego serca. Niech nikt się nie uchyla, niech nikt nie omieszka wziąć w rękę światło.
Blask gorejących świec oznacza Bożą chwałę Tego, który przychodzi i przez którego wszystko jaśnieje; ten blask rozprasza złe ciemności i ukazuje pełnię wiekuistego światła. Ale nade wszystko ma on wyrażać, że z jasną duszą trzeba nam wyjść naprzeciw Chrystusa.
Bogurodzica, Dziewica nieskalana, niosła w objęciach jedyne prawdziwe światło i była przy tych, którzy powaleni, pozostawali w ciemnościach; a my, oświeceni jego jasnością, trzymając w rękach płonące i wszystkim widoczne świece, spiesznie podążajmy naprzeciw tego, który jest prawdziwą światłością.
"Światło przyszło na świat" i rozproszyło spowijające je ciemności; "Nawiedziło nas Wschodzące Słońce" i zajaśniało tym, którzy przebywali w mrokach. Owa tajemnica w nas się dopełnia. Dlatego też kroczymy ze światłami, dlatego niosąc je bieżymy. Chcemy przez to pokazać, że zajaśniała nam światłość, której chwałę teraz zwiastujemy. A więc biegnijmy wszyscy wraz, śpieszmy naprzeciw Boga.
Ukazała się "światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi". O moi bracia! Niech ona nas wszystkich oświeci, niech w nas wszystkich rozbłyśnie.
Niech nikt z nas nie pozostaje poza zasięgiem tej jasności, niech nikt nie trwa pogrążony w nocy; ale idźmy naprzód, wszyscy jaśniejący, wszyscy opromienieni jej blaskiem, wychodźmy jej naprzeciw. Wraz ze starcem Symeonem przyjmijmy owe jasne i wiekuiste światło. Wraz z nim rozradowani śpiewajmy pieśń dziękczynną Ojcu, Rodzicielowi światła, który zesłał na świat światłość prawdziwą, rozproszył ciemności, a nas wszystkich uczynił jaśniejącymi.
Albowiem Bóg przygotował zbawienie wobec wszystkich narodów i ukazał je ku naszej chwale, nam, którzy jesteśmy nowym Izraelem. I my też ujrzeliśmy je, dzięki łasce Boga. A tak jak Symeon ujrzawszy Chrystusa został wyzwolony z więzów doczesnego życia, tak i my zostaliśmy natychmiast uwolnieni z ciążącego na nas starodawnego i ponurego przestępstwa.
Z Betlejem Chrystus wyszedł ku nam. Objęliśmy Gó wiarą i my, wywodzący się z pogan, staliśmy się ludem Bożym, albowiem to Chrystus jest zbawieniem danym nam od Boga Ojca. Oczy nasze ujrzały Boga, który stał się ciałem, zobaczyliśmy Go wśród nas, a Jego obecność napełniła nasze dusze. Jesteśmy nowym Izraelem i corocznie świętujemy przyjście Pana, nigdy o nim nie zapominając.
|
|
|
|
W.
Chwała Boga Izraela weszła do świątyni przez bramę skierowaną ku wschodowi.
W.
I pełna była świątynia chwały Pana.
K.
Dziecię Jezus przynieśli do świątyni Jego rodzice.
W.
I pełna była świątynia chwały Pana.
Ant.
Oto Pan, w którym złożyliśmy naszą ufność: * cieszmy się i radujmy z Jego zbawienia.
Pieśń (Za 2, 14-17)
Zamieszkam pośród ciebie
Ciesz się i raduj, córko Syjonu, *
bo już idę i zamieszkam pośród ciebie.
Wówczas liczne narody przyznają się do Pana †
i będą ludem Jego, *
i zamieszkają pośród ciebie.
A ty poznasz, że Pan Zastępów *
posłał mnie do ciebie.
Pan zawładnie Judą jako swoim dziedzictwem *
i znów Jeruzalem sobie wybierze.
Zamilknij, wszelkie ciało, przed obliczem Pana, *
bo już powstaje ze świętego miejsca swego.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Pieśń (So 3, 19-20)
Zapowiedź wyzwolenia
Oto uczynię koniec wszystkim, *
którzy cię ujarzmiali.
A zachowam chromych i wygnanych zgromadzę, †
i zgotuję z nich chwałę i sławę *
po wszystkiej ziemi, gdzie doznawali zawstydzenia.
W owym czasie was przywiodę, *
w czasie, gdy was zgromadzę,
albowiem dam wam imię i chwałę *
u wszystkich narodów ziemi.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Pieśń (Iz 63, 7-9)
Bóg Wybawiciel z ucisku
Sławić będę dobrodziejstwa Pana, *
chwalebne Jego czyny.
Wszystko, co nam Pan wyświadczył, *
i wielką dobroć dla domu Izraela,
Jaką nam okazał w swoim miłosierdziu *
i według mnóstwa łask swoich.
Powiedział On: Na pewno ci są moim ludem, *
synami, którzy Mnie nie zawiodą.
I stał się ich wybawicielem *
w każdym ich ucisku.
W miłości swej i łaskawości *
On sam ich wykupił.
On wziął ich na siebie i nosił *
przez wszystkie dni przeszłości.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Oto Pan, w którym złożyliśmy naszą ufność: / cieszmy się i radujmy z Jego zbawienia.
K.
Wpatruję się w Ciebie w świątyni.
W.
By ujrzeć Twą potęgę i chwałę.
|
|
Słowa Ewangelii według świętego Łukasza
|
Łk 2, 22-32
|
Gdy upłynęły dni oczyszczenia Maryi według Prawa Mojżeszowego, rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: "Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu". Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.
A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek prawy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż nie zobaczy Mesjasza Pańskiego.
Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił:
"Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu
w pokoju, według Twojego słowa.
Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie,
któreś przygotował wobec wszystkich narodów:
światło na oświecenie pogan
i chwałę ludu Twego, Izraela".
Po odczytaniu Ewangelii można dołączyć homilię wziętą z pism Ojców Kościoła; może ją także wygłosić przewodniczący albo wyznaczony przez przełożonego kapłan.
Błogosławieństwo i chwała,
mądrość i dziękczynienie,
cześć, moc i potęga Bogu naszemu na wieki. Amen.
Módlmy się.
Wszechmogący, wieczny Boże, Twój Jednorodzony Syn, który przyjął nasze ludzkie ciało, został w dniu dzisiejszym przedstawiony w świątyni, † pokornie Cię błagamy, * spraw, abyśmy mogli stanąć przed Tobą z czystymi sercami.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.
We wspólnym odprawianiu oficjum:
K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.
|
|
