.:ILG:. - 10 stycznia 2026: GODZINA CZYTAŃ

W niektórych krajach (tu, gdzie uroczystość Objawienia Pańskiego była przeniesiona na niedzielę):
Kolor szat:	Sobota, 10 stycznia 2026 II tydzień psałterza Okres Narodzenia Pańskiego

Godzina Czytań

Możliwość wydruku dostępna wyłącznie
dla użytkowników wersji premium

W wersji PREMIUM dostępne jest nagranie tej Godziny w formacie MP3
(lewy górny róg strony).

K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.

W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze,

i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.

HYMN

LG tom I: Narodzenie Pańskie II, str. 482; LG skrócone: Narodzenie Pańskie II, str. 206

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 Nieznana gwiazda zabłysła na niebie

I swoim blaskiem, jaśniejszym od słońca,

Przenika z mocą umysły i serca

Szlachetnych mędrców.

2 Największe trudy dalekiej wędrówki

Wśród mroźnych nocy i skwaru południa

Nie mogły wstrzymać spragnionych odkrycia

Tajemnej prawdy.

3 A kiedy doszli do kresu swej drogi,

Znaleźli Dziecię zrodzone w ubóstwie;

Pokorną wiarą, silniejszą niż rozum,

Poznali Pana.

4 Gdy ich nadzieja spełniła się wreszcie,

Wyznali Boga w postaci człowieka;

Upadli przed Nim i pełni radości

Złożyli dary.

5 Dla Boga Stwórcy: obłoki kadzidła,

Dla Króla istnień: złociste klejnoty,

Ludzkiemu ciału, co umrze na krzyżu:

Pachnąca mirra.

6 Wielbimy Ciebie, przedwieczna Mądrości,

I Twego Ojca, i Ducha Świętego;

Niech gwiazda wiary prowadzi nas wszystkich

Ku Tobie, Jezu. Amen.

PSALMODIA

Antyfony - LG tom I: Sobota II, str. 748-752; LG skrócone: Sobota II, str. 931-932
Psalmy - LG tom I: Sobota II, str. 748-751; LG skrócone: Sobota II, str. 931-932

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 ant. Pamiętaj o nas, Panie, * i przyjdź nam z pomocą.

Psalm 106
Niewdzięczność ludu wybranego

Spisane to zostało ku pouczeniu nas, których dosięga kres czasów (1 Kor 10, 11)

Chwalcie Pana, bo jest dobry, *

bo na wieki trwa Jego łaska.

Któż wysłowi potężne dzieła Pana *

i rozgłosi całą Jego chwałę?

Szczęśliwi, którzy strzegą przykazań *

i sprawiedliwie postępują w każdym czasie.

Pamiętaj o nas, Panie, gdyż upodobałeś sobie w Twym ludzie, *

przyjdź nam z pomocą,

Abyśmy ujrzeli szczęście Twych wybranych, †

cieszyli się radością Twojego ludu, *

chlubili się razem z Twym dziedzictwem.

Grzeszyliśmy jak nasi ojcowie, *

popełnialiśmy nieprawość, żyliśmy występnie.

Ojcowie nasi w Egipcie nie pojęli Twych cudów, †

nie pamiętali ogromu łask Twoich, *

lecz bunt podnieśli przeciw Najwyższemu nad Morzem Czerwonym.

Ale ocalił ich przez wzgląd na swoje imię, *

aby objawić swą potęgę.

Zgromił Morze Czerwone, i wyschło, *

i poprowadził ich przez fale jak przez pustynię.

Ocalił ich z rąk ciemięzcy *

i uwolnił z rąk przeciwnika.

Wody zakryły ich wrogów, *

ani jeden z nich nie ocalał.

Uwierzyli więc Jego słowom *

i śpiewali Mu pochwały.

Ale szybko zapomnieli o Jego czynach, *

nie czekali na Jego radę.

Pożądaniem pałając na pustyni, *

wystawili tam Boga na próbę.

Uczynił zadość ich żądaniu, *

lecz zesłał na nich zarazę.

Zazdrościli Mojżeszowi w obozie, *

Aaronowi, świętemu Pana.

Otwarła się ziemia i połknęła Datana, *

i zasypała zgraję Abirama.

Ogień zapłonął przeciw ich zgrai *

i płomień strawił bezbożnych.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Pamiętaj o nas, Panie, / i przyjdź nam z pomocą.

2 ant. Strzeż się, abyś nie zapomniał * o przymierzu z Panem, Bogiem twoim.

U stóp Horebu zrobili cielca *

i pokłon oddawali bożkowi ulanemu ze złota.

Zamienili swą Chwałę *

na podobieństwo cielca jedzącego siano.

Zapomnieli o Bogu, który ich ocalił, *

który wielkich rzeczy dokonał w Egipcie,

Rzeczy przedziwnych w krainie Chamitów, *

zdumiewających nad Morzem Czerwonym.

Postanowił ich zatem wytracić, *

gdyby nie Mojżesz, Jego wybraniec.

On wstawił się do Niego, *

aby odwrócić Jego gniew niszczący.

I wzgardzili wspaniałą ziemią, *

nie wierzyli Jego słowom,

Ale szemrali w swoich namiotach, *

nie słuchali głosu Pana.

I przysiągł im z ręką podniesioną, *

że powali ich na pustyni,

Że ich potomstwo rozproszy wśród ludów, *

że rozmiecie ich po całej ziemi.

Potem przystali do Baal Peora, *

jedli ofiary składane martwym bogom.

Rozdrażnili Pana swymi postępkami *

i spadła na nich plaga.

Lecz powstał Pinchas, który sąd odbył, *

i ustąpiła zaraza.

To mu poczytano za czyn sprawiedliwy *

przez wszystkie pokolenia, na wieki.

Znów rozdrażnili Pana przy wodach Meriba, *

przez nich Mojżesza spotkało nieszczęście,

Bo jego ducha rozgoryczyli *

i powiedział rzeczy nierozważne.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Strzeż się, abyś nie zapomniał / o przymierzu z Panem, Bogiem twoim.

3 ant. Ratuj nas, Boże, * i zgromadź nas z krajów pogańskich.

III

Nie wytępili narodów, *

jak im to Pan nakazał,

Ale zmieszali się z poganami *

i uczyli się postępować jak oni.

Poczęli czcić ich bałwany, *

które stały się dla nich pułapką.

Składali w ofierze swych synów *

i swoje córki złym duchom.

Krew niewinną przelali, †

krew swoich synów i córek, *

które złożyli w ofierze posągom kananejskim.

Ziemia krwią się skalała, †

a oni splamili się swoimi czynami

i dopuścili się wiarołomstwa przez swoje występki.

Gniew Pana zapłonął przeciw Jego ludowi, *

aż poczuł wstręt do własnego dziedzictwa.

Wydał ich w ręce pogan, *

zawładnęli nimi przeciwnicy.

Wrogowie znęcali się nad nimi, *

pod ich ręką doznawali ucisku.

Uwalniał ich wiele razy, †

oni zaś buntowali się przeciw Jego zamysłom *

i ginęli przez swoje nieprawości.

Lecz wejrzał na ich utrapienie, *

wysłuchał ich modlitwy.

I wspomniał dla ich dobra na swoje przymierze, *

zlitował się nad nimi w swej wielkiej łaskawości.

Litość dla nich wzbudził *

u wszystkich, którzy ich mieli w niewoli.

Ratuj nas, Boże, nasz Panie, *

zgromadź nas z krajów pogańskich,

Abyśmy wielbili święte imię Twoje *

i dumni byli z Twej chwały.

Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, †

od wieków na wieki, *

a cały lud niech powie: Amen!

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Ratuj nas, Boże, / i zgromadź nas z krajów pogańskich.

Werset - LG tom I: 12 I, str. 543; LG skrócone: 12 I, str. 234

K. Była światłość prawdziwa.

W. Która oświeca każdego człowieka.

Jeżeli poniżej nie wyświetliły się teksty czytań i Te Deum, kliknij tutaj i przeładuj tę stronę
(dotyczy głównie użytkowników urządzeń mobilnych).

I CZYTANIE

LG tom I: 12 I, str. 543-545

Z Księgi proroka Izajasza

66, 10-14. 18-23

Powszechne zbawienie

Radujcie się wraz z Jerozolimą, weselcie się w niej wszyscy, co ją miłujecie! Cieszcie się z nią bardzo wy wszyscy, którzy się nad nią smuciliście, ażebyście ssać mogli aż do nasycenia z piersi jej pociech; ażebyście ciągnęli mleko z rozkoszą z pełnej piersi jej chwały.

Tak bowiem mówi Pan: "Oto Ja skieruję do niej pokój jak rzekę i chwałę narodów - jak strumień wezbrany. Ich niemowlęta będą noszone na biodrach i na kolanach będą pieszczone. Jak kogoś pociesza własna matka, tak Ja was pocieszać będę; w Jerozolimie doznacie pociechy". Na ten widok rozradują się serca wasze, a kości wasze nabiorą świeżości jak murawa. Ręka Pana da się poznać Jego sługom, a gniew - Jego nieprzyjaciołom.

"A Ja znam ich czyny i zamysły. Przybędę, by zebrać wszystkie narody i języki; przyjdą i ujrzą moją chwałę. Ustanowię u nich znak i wyślę niektórych ocalałych z nich do narodów Tarszisz, Put, Lud, Meszek i Rosz, Tubal i Jawan, do wysp dalekich, które nie słyszały o mojej sławie ani nie widziały mojej chwały. Oni rozgłoszą chwałę moją wśród narodów.

Z wszelkich narodów przyprowadzą jako dar dla Pana wszystkich waszych braci - na koniach, na wozach, w lektykach, na mułach i na dromaderach - na moją świętą górę w Jeruzalem - mówi Pan - podobnie jak Izraelici przynoszą ofiarę pokarmową w czystych naczyniach do świątyni Pana. Z nich także wezmę sobie niektórych jako kapłanów i lewitów - mówi Pan.

Bo jak nowe niebiosa i nowa ziemia, które Ja uczynię, trwać będą przede Mną - wyrocznia Pana - tak będzie trwało wasze potomstwo i wasze imię. Sprawdzi się to, że każdego miesiąca podczas nowiu i każdego tygodnia w szabat przyjdzie każdy człowiek, by Mi oddać pokłon" - mówi Pan.

Z Księgi proroka Barucha

4, 30 - 5, 9

Pociecha dla Jerozolimy

Nie upadaj na duchu, Jeruzalem, pocieszy cię Ten, który ci nadał imię. Biada tym, którzy cię skrzywdzili i cieszą się z twego nieszczęścia. Biada tym miastom, którym służą twe dzieci, biada temu, które przyjęło twych synów. Jak bowiem cieszyło się twoim zniszczeniem i radowało się twoim upadkiem, tak będzie zasmucone własnym spustoszeniem. Odbiorę mu radość z wielkiej liczby mieszkańców, a pycha jego przemieni się w smutek. Albowiem Przedwieczny ześle na nie ogień przez wiele dni i długi czas złe duchy zamieszkiwać je będą.

Jerozolimo, spojrzyj na Wschód i zobacz radość, która ci przychodzi od Pana. Oto idą synowie twoi, których wysłałaś, idą, zebrani ze wschodu i zachodu na słowo Świętego, ciesząc się chwałą Boga.

Złóż, Jeruzalem, szatę smutku i utrapienia swego, a przywdziej wspaniałe szaty chwały, dane ci na zawsze przez Pana. Oblecz się płaszczem sprawiedliwości, pochodzącej od Boga, włóż na głowę swą koronę chwały Przedwiecznego! Albowiem Bóg chce pokazać wspaniałość twoją wszystkiemu, co jest pod niebem. Imię twe u Boga na wieki będzie nazwane: "Pokój sprawiedliwości i chwała pobożności!" Podnieś się, Jeruzalem! Stań na miejscu wysokim, spojrzyj na Wschód, zobacz twe dzieci, zgromadzone na słowo Świętego od wschodu słońca aż do zachodu, rozradowane, że Bóg o nich pamiętał.

Wyszli od ciebie pieszo, pędzeni przez wrogów, a Bóg przyprowadzi ich niesionych z chwałą, jakby na tronie królewskim. Albowiem postanowił Bóg zniżyć każdą górę wysoką, pagórki odwieczne, doły zasypać do zrównania z ziemią, aby bezpiecznie mógł kroczyć Izrael w chwale Pana. Na rozkaz Pana lasy i drzewa pachnące ocieniać będą Izraela. Z radością bowiem poprowadzi Bóg Izraela do światła swej chwały z właściwą sobie sprawiedliwością i miłosierdziem.

RESPONSORIUM	Iz 66, 18. 19; J 17, 6. 18
W. Przybędę, † by zebrać wszystkie narody i języki. * Przyjdą i ujrzą moją chwałę, / i rozgłoszą ją wśród narodów. K. Objawiłem imię Twoje ludziom, których Mi dałeś ze świata. Jak Ty Mnie posłałeś, tak Ja ich posłałem. W. Przyjdą i ujrzą moją chwałę, / i rozgłoszą ją wśród narodów. II CZYTANIE LG tom I: 12 I, str. 545-546 Kazanie Faustusa, biskupa Riez (Kazanie 5 na Objawienie Pańskie, nr 2) Gody Chrystusa i Kościoła "Trzeciego dnia odbywały się gody". Jakież to gody, jeśli nie świętowanie radości z ludzkiego zbawienia, które czcimy jako trzecią tajemnicę tego dnia, wyznając Trójcę Przenajświętszą i wiarę w zmartwychwstanie? Podobnie, przy śpiewie hymnów i dźwiękach instrumentów muzycznych, odziani w szaty godowe, wspominamy ewangeliczny opis powrotu syna marnotrawnego, czyli nawrócenia się narodów pogańskich. Tak więc Pan, "jak oblubieniec wychodzący ze swej komnaty", zstąpił na ziemię, aby przez swoje wcielenie zgromadzić pogan w Kościele, któremu dał zaręczynowy podarunek i posag: podarunek, gdy Bóg złączył się z człowiekiem; posag, gdy został ofiarowany dla zbawienia człowieka. Przez podarunek rozumiemy ofiarowane nam odkupienie, przez posag - życie wieczne. Dla tych, którzy to oglądali, były to cudowne wydarzenia, dla rozumiejących je są świętymi znakami. Bo gdy się uważnie nad nimi zastanowimy, wtedy wody ukażą nam obraz chrztu i odrodzenia. Zwyczajna woda otrzymuje inne przeznaczenie; zwykły żywioł nabiera innej mocy dzięki tajemniczej przemianie, która w niej się dokonała; w ten zaś sposób spełnia się w niej misterium powtórnych narodzin. Oto nagle woda się przemienia, aby mogła następnie przemieniać ludzi. W Kanie Galilejskiej Chrystus swoją mocą przemienia wodę w wino, to znaczy: ustępuje Prawo, a nastaje łaska; pierzchają cienie, a ukazuje się prawda; wartości ziemskie wzbogacone są wartościami duchowymi; dawne przymierze przechodzi w nowe i jak mówi Apostoł: "To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe". W stągwiach nie zmniejszyła się ilość zawartego w nich płynu, tylko stał się on inny. Również i Prawo przez przyjście Chrystusa nie zostało obalone, lecz dopełnione. Zabrakło wina i podano wino inne. Dobrym winem było dawne przymierze, ale lepszym jest nowe. Dawne przymierze, zachowywane przez Żydów, ginie jako Prawo, nowe zaś, które nam zostało dane, roztacza woń życia przez łaskę. "Dobre wino", to znaczy dobre przykazanie Prawa, mówi: "Będziesz miłował bliźniego swego, a nieprzyjaciela swego będziesz nienawidził". Ale lepsze i doskonalsze jest wino Ewangelii mówiącej: "A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół; dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą".
RESPONSORIUM	Tb 13, 13; Łk 13, 29
W. Miasto Boże, wspaniałe światło promieniować będzie z ciebie na wszystkie krańce ziemi. Liczne narody przyjdą do ciebie z daleka * I przyniosą w swoich rękach dary dla Króla niebios. K. Przyjdą ze wschodu i zachodu, z północy i południa. W. I przyniosą w swoich rękach dary dla Króla niebios. MODLITWA LG tom I: 12 I, str. 547; LG skrócone: 12 I, str. 235 Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, Ty przez swojego Jednorodzonego Syna sprawiłeś, że staliśmy się dla Ciebie nowym stworzeniem, † spraw, byśmy dzięki Twej łasce upodobnili się do Chrystusa, * w którym nasze człowieczeństwo zjednoczyło się z Twoim Bóstwem. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen. Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się: K. Błogosławmy Panu. W. Bogu niech będą dzięki.

Inne Godziny - Jutrznia
Modlitwa przedpołudniowa, południowa, popołudniowa
Nieszpory, Kompleta