K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.
Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.
1 Ty jesteś, Chryste, zwierzchnikiem i głową
Wszystkich pasterzy Twojego Kościoła,
Przyjmij więc hołdy składane z radością
W święto pasterza.
2 Ty go wybrałeś, by służył Ci wiernie
Jako uczestnik Twojego kapłaństwa;
On zaś z miłością otaczał opieką
Lud odkupiony.
3 Był przewodnikiem i wzorem dla wiernych,
Światłem dla ślepych, ratunkiem ubogich,
Ojcem roztropnym i wszystkim dla wszystkich
Tak jak Apostoł.
4 Chryste, co w niebie nagradzasz zasługi
Świętych pasterzy i dajesz im chwałę,
Pomóż nam dążyć za jego przykładem
Drogą zbawienia.
5 Tobie, o Zbawco i Królu wszechmocny,
Razem z Twym Ojcem i Duchem płomiennym
Cześć, uwielbienie i chwała niech będzie
Teraz i zawsze. Amen.
1 ant.
Powstań, Panie, * i pośpiesz mi z pomocą.
Psalm 35, 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Wołanie o pomoc
Zebrali się... i odbyli naradę, żeby Jezusa podstępnie ująć i zabić (Mt 26, 3. 4)
I
Walcz, Panie, przeciw tym, którzy walczą ze mną, *
uderz na moich napastników!
Chwyć puklerz i tarczę †
i powstań mi na pomoc. *
Powiedz mej duszy: "Jam twoim zbawieniem".
Dusza moja będzie radować się w Panu, *
z Jego pomocy będzie się weselić.
Powiedzą wszystkie kości moje: *
"Któż, Panie, podobny jest do Ciebie?
Ty wyrywasz biedaka z rąk silniejszego, *
nędzarza i biedaka z mocy grabieżcy".
Powstali fałszywi świadkowie, *
pytali o to, czego nie wiem.
Złem płacili za dobro, *
czyhali na moje życie.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Powstań, Panie, i pośpiesz mi z pomocą.
2 ant.
Boże, wystąp w obronie mej sprawy, * bo jesteś potężny.
II
Gdy oni chorowali, wkładałem wór pokutny †
i umartwiałem się postem, *
jednak moja modlitwa była bezskuteczna.
Chodziłem smutny jak po stracie przyjaciela lub brata, *
jak ten, co opłakuje matkę, uginałem się z żalu.
Lecz kiedy się chwieję, z radością się zbiegają, *
schodzą się przeciw mnie obcy, których nie znam.
Szarpią mnie bez przyczyny, †
napastują i szydzą ze mnie, *
zgrzytają przeciw mnie zębami.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Boże, wystąp w obronie mej sprawy, / bo jesteś potężny.
3 ant.
Język mój cały dzień * będzie głosił sprawiedliwość Twoją.
III
Jak długo, Panie, będziesz na to patrzeć? †
Ratuj moją duszę od zagłady, *
lwom odbierz jedyne me życie!
Będę Ci dziękował w wielkim zgromadzeniu, *
będę Cię chwalił wśród licznego ludu.
Niech się nie śmieją ze mnie zakłamani wrogowie, †
którzy nienawidzą mnie bez przyczyny *
i dają sobie znaki oczyma.
Widziałeś, Panie, więc nie milcz dłużej, *
Panie, nie bądź ode mnie daleko!
Przebudź się, wystąp w obronie mego prawa, *
w mej sprawie, mój Boże i Panie.
A sprzyjający mej sprawie niech się radują i cieszą, †
i mówią zawsze: "Pan jest wielki, *
który chce pomyślności swojego sługi".
A język mój będzie głosił sprawiedliwość Twoją *
i cały dzień Twoją chwałę.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Język mój cały dzień będzie głosił sprawiedliwość Twoją.
K.
Synu mój, przestrzegaj słów moich.
W.
Strzeż mych nakazów, a żyć będziesz.
Jeżeli poniżej nie wyświetliły się teksty czytań i Te Deum, kliknij tutaj i przeładuj tę stronę (dotyczy głównie użytkowników urządzeń mobilnych).
Z Księgi proroka Zachariasza
|
12, 9-12a; 13, 1-9
|
Ocalenie Jerozolimy
To mówi Pan: W owym dniu sprawię, że wszystkie ludy, które targnęły się na Jeruzalem, będą zniszczone. Na dom Dawida i na mieszkańców Jeruzalem wyleję Ducha pobożności. Będą patrzeć na tego, którego przebili, i boleć będą nad nim, jak się boleje nad jedynakiem, i płakać będą nad nim, jak się płacze nad pierworodnym. W owym dniu będzie wielki płacz w Jeruzalem, podobny do płaczu w Hadad-Rimmon na równinie Megiddo. I płakać będzie cały kraj, każda rodzina oddzielnie.
W owym dniu wytryśnie źródło, dostępne dla domu Dawida i dla mieszkańców Jeruzalem, dla obmycia grzechu i zmazy. Wówczas - wyrocznia Pana Zastępów - wyniszczę imiona bożków w kraju, aby już nikt o nich nie wspomniał. I wypędzę z kraju wróżbitów i ducha nieczystego. A jeśli wystąpi ktoś jako prorok, wówczas ojciec i matka, rodzice jego, powiedzą mu: "Nie możesz pozostać przy życiu, bo głosisz kłamstwa w imię Pana". I ojciec z matką, jego rodzice, przebiją go, gdyby prorokował.
Wówczas prorocy będą okryci pogardą za swoje widzenia prorockie; i nie będą już więcej nosić płaszcza z sierści w celu okłamywania. Każdy będzie mówił: "Nie jestem prorokiem, ale rolnikiem, od młodości trudnię się uprawą roli". A gdy go ktoś zapyta: "Cóż to za rany masz na twoim ciele?" Wówczas odpowie: "Tak mnie pobito w domu moich najmilszych".
Mieczu, podnieś się na mego Pasterza, na Męża, który jest Mi bliski - wyrocznia Pana Zastępów. Uderz Pasterza, aby się rozproszyły owce, bo prawicę moją zwrócę przeciwko słabym. W całym kraju - wyrocznia Pana - dwie części zginą i śmierć poniosą, trzecia część tylko ocaleje. I tę trzecią część poprowadzę przez ogień, oczyszczę ją, jak się oczyszcza srebro, i wypróbuję tak, jak złoto próbują. I wzywać będzie mego imienia - a Ja wysłucham, i będę mówił: "Oto mój lud", a on powie: "Pan moim Bogiem".
|
Z Księgi proroka Daniela
|
2, 26-47
|
Wizja posągu i kamienia. Wieczne królestwo Boga
W owych dniach król Nabuchodonozor zwrócił się i powiedział do Daniela, który nosił imię Belteszassar: "Czy możesz rzeczywiście wyjawić mi sen, jaki widziałem, i jego znaczenie?" Daniel odpowiedział królowi: "Tajemnicy, o jaką król pyta, nie zdołają wyjawić ani mędrcy, ani wykładacze snów, ani wróżbici, ani astrologowie. Jest jednak Bóg w niebie, który odsłania tajemnice, i On oznajmia królowi Nabuchodonozorowi, co nastąpi przy końcu dni. Twój sen i widzenia, jakie miałeś na swym łożu, są następujące:
Ciebie, królu, na twym łożu ogarnęły myśli o tym, co ma później nastąpić. Ten zaś, który odsłania tajemnice, wyjawił tobie, co się stanie. Co do mnie zaś, tajemnica ta stała mi się wiadoma nie dlatego, jakobym był mędrszy od wszystkich ludzi, lecz aby udzielić wyjaśnienia królowi, a ty, byś rozumiał myśli swego serca. Ty, królu, patrzyłeś: Oto posąg bardzo wielki, o nadzwyczajnym blasku stał przed tobą, a widok jego był straszny. Głowa tego posągu była z czystego złota, pierś jego i ramiona ze srebra, brzuch i biodra z miedzi, golenie z żelaza, stopy zaś częściowo z żelaza, częściowo z gliny.
Patrzyłeś, a oto odłączył się kamień, mimo że nie dotknęła go ręka ludzka, i ugodził posąg w jego stopy z żelaza i gliny, i połamał je. Wtedy natychmiast uległy skruszeniu żelazo i glina, miedź, srebro i złoto - i stały się jak plewy na klepisku w lecie; uniósł je wiatr, tak że nawet ślad nie pozostał po nich. Kamień zaś, który uderzył posąg, rozrósł się w wielką górę i napełnił całą ziemię. Taki jest sen, a jego znaczenie przedstawimy królowi.
Ty, królu, królu królów, któremu Bóg Nieba oddał panowanie, siłę, moc i chwałę, w którego ręce oddał w całym zamieszkałym świecie ludzi, zwierzęta polne i ptaki powietrzne i którego uczynił władcą nad nimi wszystkimi - ty jesteś głową ze złota. Po tobie jednak powstanie inne królestwo, mniejsze niż twoje, i nastąpi trzecie królestwo miedziane, które będzie panowało nad całą ziemią. Czwarte zaś królestwo będzie trwałe jak żelazo. Tak jak żelazo wszystko kruszy i rozrywa, skruszy ono i zetrze wszystko razem.
To, że widziałeś stopy i palce częściowo z gliny, częściowo zaś z żelaza, oznacza, że królestwo ulegnie podziałowi; będzie miało coś z trwałości żelaza. To zaś, że widziałeś żelazo zmieszane z mulistą gliną, a palce u nóg częściowo z żelaza, częściowo zaś z gliny, oznacza, że królestwo będzie częściowo trwałe, częściowo zaś kruche. To, że widziałeś żelazo zmieszane z mulistą gliną, oznacza, że zmieszają się oni przez ludzkie nasienie, ale nie będą się odznaczać spoistością, podobnie jak żelazo nie da się pomieszać z gliną.
W czasach tych królów Bóg Nieba wzbudzi królestwo, które nigdy nie ulegnie zniszczeniu. Jego władza nie przejdzie na żaden inny naród. Zetrze i zniweczy ono wszystkie te królestwa, samo zaś będzie trwało na zawsze, jak to widziałeś, gdy kamień oderwał się od góry, mimo że nie dotknęła go ludzka ręka, i starł żelazo, miedź, glinę, srebro i złoto. Wielki Bóg wyjawił królowi, co nastąpi później; prawdziwy jest sen, a wyjaśnienie jego pewne".
Wtedy Nabuchodonozor upadł na twarz i oddał pokłon Danielowi i rozkazał złożyć mu dary i wonne kadzidła. Następnie zwrócił się król do Daniela i powiedział: "Wasz Bóg jest naprawdę Bogiem bogów, Panem królów, który wyjawia tajemnice, ponieważ zdołałeś wyjawić tę tajemnicę".
|
|
|
Mt 26, 31; Za 13, 7
|
W.
Wy wszyscy † zwątpicie we Mnie tej nocy. / Bo jest napisane: * Uderzę pasterza, a rozproszą się owce stada.
K.
Mieczu, podnieś się na mego Pasterza, na Męża, który jest Mi bliski, mówi Pan. W. Uderzę pasterza, a rozproszą się owce stada.
Z konferencji św. Rafała Kalinowskiego, prezbitera
(Świętymi bądźcie! Konferencje i teksty ascetyczne,
Kraków 1987, rozdz. 28, s. 93-97)
Świętymi bądźcie!
Nic nie jest bardziej zalecane w Piśmie Świętym, jak życie w doskonałości i świętości, zupełne i doskonałe wykonywanie naszych obowiązków. W Starym Testamencie Pan i Bóg nasz, nauczając swój lud, wołał ku niemu: "Bądźcie świętymi, ponieważ Ja jestem święty!". Pan nasz, Jezus Chrystus, który został nam dany przez Ojca Przedwiecznego za Nauczyciela, Mistrza i Przewodnika, potwierdził i umocnił to samo wezwanie, gdy nakazał nam, abyśmy stawili przed sobą jako wzór do naśladowania samą świętość Jego Ojca: "Bądźcie więc wy doskonali, jak i doskonały jest Ojciec wasz niebieski". Lecz cóż jest wymaganym, aby być świętym, aby być doskonałym? Na to dają odpowiedź doktorowie Kościoła - znawcy duszy, mistrzowie życia duchowego: "Jeżeli chcesz stać się świętym, stać się doskonałym, bądź wiernym wykonawcą twoich obowiązków". Jeden z ojców pustyni, zapytany przez młodego pustelnika, jakie to są książki, które czytając, mógłby biec drogą świętości, następującej udzielił mu odpowiedzi: "Co do mnie, dwie tylko znam księgi: Ewangelię - i tę rano czytam, i księgę Reguły, czytaną przeze mnie wieczorem. Pierwsza naucza mnie, jak mam postępować, by się stać uczniem Pana naszego Jezusa Chrystusa, druga zaś - co mam wykonywać, by się stać dobrym zakonnikiem. I to mi wystarcza".
Czytajmy więc nasze prawa, by móc stosować do nich nasze postępowanie! "Gdy idziesz, niech one cię wiodą, czuwają nad tobą, gdy zaśniesz; gdy budzisz się - niech mówią do ciebie". Gdziekolwiek jesteśmy, niech nam towarzyszą dla kierowania naszych kroków w klasztorze lub w ogrodzie; niech będą przy nas, gdy zasypiamy; niech będą owocne w naszej myśli, gdy czuwać zaczynamy - aby otrząsły z nas ociężałość, gdy słyszymy głos do wstawania. Wyjdziemy z nimi zwycięsko z powątpiewań, zwalczymy przeszkody i upór ze strony natury, nieprzyjaciółki trudów, wrogiej wszelkiemu poświęcaniu się, miłośniczki wygód, wymyślnej w wyszukiwaniu pobudki do uniewinniania swych nikczemności. Nasze prawa dadzą nam zwalczyć bojaźń wyimaginowanych niebezpieczeństw i pobudzą nas, by rączo iść drogą posłuszeństwa, gdy nas ono wzywa czy do modlitwy myślnej, czy do chóru, czy do innej pracy lub jakichkolwiek aktów zakonnej karności. Niech będą zawsze przy nas w ciągu całego dnia, dla szukania w nich rady i wysłuchania odpowiedzi w duchu uległości, a wspaniałomyślnym sercem.
|
|
|
1 P 1, 15; Kpł 11, 44
|
W.
W całym postępowaniu, † na wzór Boga, który was powołał, * Stańcie się wy również świętymi.
K.
Gdyż jest napisane: "Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty". W. Stańcie się wy również świętymi.
Módlmy się.
Boże, Ty napełniłeś świętego Rafała, prezbitera, duchem mocy w przeciwnościach i wielkim umiłowaniem jedności Kościoła, † spraw za jego wstawiennictwem, * abyśmy, mocni w wierze i wzajemnej miłości, wielkodusznie współdziałali dla osiągnięcia jedności wszystkich wiernych w Chrystusie.
Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.
Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się:
K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.
|
|
