Garść informacji:

Rupert Mayer urodził się w Stuttgarcie 23 stycznia 1876 r. i po otrzymaniu święceń prezbiteratu w roku 1899, wstąpił do Towarzystwa w 1900 r. Po ukończeniu formacji przez kilka lat głosił misje ludowe, a w roku 1912 wyznaczony na kapelana imigrantów w Monachium, współpracował w założeniu Zgromadzenia Sióstr Świętej Rodziny. Podczas pierwszej wojny światowej bohatersko pełnił obowiązki kapelana wojskowego. Ciężko ranny na froncie rumuńskim i zmuszony do amputowania lewej nogi, wrócił do znanych sobie prac apostolskich, przede wszystkim wśród potrzebujących. Od końca listopada 1921 r. był prezesem Monachijskiej Sodalicji Mariańskiej Mężczyzn, która pod jego przewodnictwem wspaniale się rozwijała liczebnie i wydawała piękne owoce.
Ten błogosławiony człowiek był jednym z pierwszych, którzy rozpoznali prawdziwą naturę ruchu hitlerowskiego, ponieważ to on już od roku 1923 publicznie głosił, że żaden katolik nie może nigdy należeć do tak zwanego narodowego socjalizmu. Tę nieustraszoną walkę prowadził również wtedy, gdy Hitler w roku 1933 doszedł do władzy, a także potwierdził ją kajdanami, wreszcie w roku 1939 został wysłany do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen. Kiedy siły go do tego stopnia opuściły, że naziści się obawiali, by tam nie zmarł jako męczennik, postanowili go odesłać do opactwa w Ettal, gdzie przebywał w całkowitym odizolowaniu aż do końca drugiej wojny światowej. Podjął się wtedy na nowo pracy duszpasterskiej w stolicy Bawarii, gdzie 1 listopada 1945 r., podczas głoszonej przy ołtarzu homilii doznał nagłego wylewu krwi i zmarł. Papież Jan Paweł II w roku 1987 publicznie ogłosił go błogosławionym podczas wspaniałej ceremonii w Monachium.