|
Menu: |
Tabele stron Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
|
|

|
Kolor szat:
|
Wtorek, 3 listopada 2026
ŚW. MARCINA DE PORRES, ZAKONNIKA
Wspomnienie dowolne
|
 |
Teksty liturgii Mszy św.
Inne dostępne formularze Mszy świętej:
Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.
|
|
|
Rz 14, 7-8
|
Nikt z nas nie żyje dla siebie * i nikt nie umiera dla siebie: * jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana, * jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. * I w życiu, i w śmierci należymy do Pana.
|
Albo:
|
por. Iz 53, 4
|
Chrystus obarczył się naszym cierpieniem * i dźwigał nasze boleści.
|
|
|
Wszechmogący i miłosierny Boże, Ty przez śmierć Chrystusa otworzyłeś ludziom bramę życia wiecznego, wejrzyj łaskawie na Twoje sługi, którzy toczą ostateczną walkę, * spraw, aby zjednoczeni z męką Chrystusa i odkupieni Jego krwią mogli bez grzechu stanąć przed Tobą.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
|
|
Chrystus uniżył samego siebie, dlatego Bóg Go wywyższył
|
Flp 2, 5-11
|
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian
Bracia:
To dążenie niech was ożywia; ono też było w Chrystusie Jezusie.
On to, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stając się podobnym do ludzi. A w zewnętrznej postaci uznany za człowieka, uniżył samego siebie, stając się posłusznym aż do śmierci i to śmierci krzyżowej.
Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych. I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.
Oto słowo Boże.
|
|
|
Ps 22 (21), 26b-27. 28-30a. 31-32 (R.: por. 26a)
|
Refren: Będę Cię chwalił w wielkim zgromadzeniu.
| 26 | Wypełnię moje śluby wobec czcicieli Boga. *
| | 27 | Ubodzy będą jedli i zostaną nasyceni,
| | | będą chwalić Pana ci, którzy Go szukają: *
| | | «Serca wasze niech żyją na wieki».
| Refren: Będę Cię chwalił w wielkim zgromadzeniu.
| | | | 28 | Przypomną sobie i wrócą do Pana wszystkie krańce ziemi, *
| | | oddadzą Mu pokłon wszystkie szczepy pogańskie,
| | 29 | bo władza królewska należy do Pana
| | | i On panuje nad narodami. *
| | 30 | Jemu się pokłonią wszyscy śpiący w ziemi.
| Refren: Będę Cię chwalił w wielkim zgromadzeniu.
| | | | 31 | Potomstwo moje Jemu będzie służyć, *
| | 32 | przyszłym pokoleniom o Panu opowie.
| | | I sprawiedliwość Jego ogłoszą ludowi,
| | | który się narodzi: *
| | | «Pan to uczynił».
| Refren: Będę Cię chwalił w wielkim zgromadzeniu.
| | | |
|
|
Mt 11, 28
|
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Przyjdźcie do Mnie wszyscy,
którzy utrudzeni i obciążeni jesteście,
a Ja was pokrzepię.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. |
|
Przypowieść o zaproszonych na ucztę
|
Łk 14, 15-24
|
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Gdy Jezus siedział przy stole, jeden ze współbiesiadników rzekł do Niego: «Szczęśliwy ten, kto będzie ucztował w królestwie Bożym».
On zaś mu powiedział: «Pewien człowiek wyprawił wielką ucztę i zaprosił wielu. Kiedy nadeszła pora uczty, posłał swego sługę, aby powiedział zaproszonym: „Przyjdźcie, bo już wszystko jest gotowe”. Wtedy zaczęli się wszyscy jednomyślnie wymawiać. Pierwszy kazał mu powiedzieć: „Kupiłem pole, muszę wyjść je obejrzeć; proszę cię, uważaj mnie za usprawiedliwionego”. Drugi rzekł: „Kupiłem pięć par wołów i idę je wypróbować; proszę cię, uważaj mnie za usprawiedliwionego”. Jeszcze inny rzekł: „Poślubiłem żonę i dlatego nie mogę przyjść”.
Sługa powrócił i oznajmił to swemu panu. Wtedy rozgniewany gospodarz nakazał swemu słudze: „Wyjdź co prędzej na ulice i w zaułki miasta i sprowadź tu ubogich, ułomnych, niewidomych i chromych!” Sługa oznajmił: „Panie, stało się, jak rozkazałeś, a jeszcze jest miejsce”. Na to pan rzekł do sługi: „Wyjdź na drogi i między opłotki i przynaglaj do wejścia, aby mój dom był zapełniony.
Albowiem powiadam wam: Żaden z owych ludzi, którzy byli zaproszeni, nie skosztuje mojej uczty”».
Oto słowo Pańskie.
|
|
|
|
Panie, nasz Boże, przyjmij Ofiarę, którą z wiarą składamy za naszych braci i siostry zbliżających się do końca doczesnego życia; mocą tej Ofiary oczyść ich ze wszystkich grzechów * i spraw, aby po udręczeniach tego życia znaleźli u Ciebie wieczny odpoczynek.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|
40. Proklamacja misterium Chrystusa
|
|
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy nieustannie wysławiali Ciebie, * wszechmogący, wieczny Boże, * i Tobie za wszystko składali dziękczynienie, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Zjednoczeni w miłości wspominamy śmierć Jego, * z żywą wiarą wyznajemy Jego zmartwychwstanie * i z mocną nadzieją * oczekujemy Jego przyjścia w chwale.
Dlatego z Aniołami i wszystkimi Świętymi * wysławiamy Ciebie, razem z nimi wołając...
|
|
|
Kol 1, 24
|
Dopełniam w moim ciele braki cierpień Chrystusa * dla dobra Jego Ciała, którym jest Kościół.
|
|
Albo:
|
J 6, 54
|
Kto spożywa moje Ciało i pije Krew moją, * ma życie wieczne, * a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.
|
|
|
|
Boże, nasz Ojcze, mocą tej Ofiary udziel Twoim sługom łaski wytrwania aż do końca, aby w godzinie śmierci nie ulegli podstępom szatana, * lecz pod opieką Aniołów przeszli do życia wiecznego.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|