|
|
W zakonach karmelitańskich:
|
|
Kolor szat:
|
Czwartek, 15 października 2026
ŚW. TERESY OD JEZUSA,
DZIEWICY I DOKTORA KOŚCIOŁA, NASZEJ MATKI
Uroczystość
|
 |
Teksty liturgii Mszy św.
|
|
Ps 41, 2-3
|
Jak łania pragnie wody ze strumieni, * tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże. * Dusza moja Boga pragnie, * Boga żywego.
|
Odmawia się hymn Chwała na wysokości Bogu...
|
|
|
Boże, Ty przez swojego Ducha natchnąłeś świętą Teresę od Jezusa (naszą Matkę), aby wskazała Kościołowi drogę wiodącą do doskonałości, † spraw, abyśmy się karmili jej duchową nauką * i zapłonęli pragnieniem prawdziwej świętości.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
|
|
Przyzywałem i przyszedł na mnie duch Mądrości
|
Mdr 7, 7-14
|
Czytanie z Księgi Mądrości.
Modliłem się i dano mi zrozumienie, przyzywałem, i przyszedł na mnie duch Mądrości. Przeniosłem ją nad berła i trony i w porównaniu z nią za nic miałem bogactwa. Nie porównałem z nią drogich kamieni, bo wszystko złoto wobec niej jest garścią piasku, a srebro przy niej ma wartość błota. Umiłowałem ją nad zdrowie i piękność i wolałem mieć ją aniżeli światło, bo nie zna snu blask od niej bijący. A przyszły mi wraz z nią wszystkie dobra i niezliczone bogactwa w jej ręku. Ucieszyłem się ze wszystkich, bo wiodła je Mądrość, a nie wiedziałem, że ona jest ich rodzicielką.
Rzetelnie poznałem, bez zazdrości przekazuję i nie chowam dla siebie jej bogactwa. Jest bowiem dla ludzi skarbem nieprzebranym: ci, którzy go zdobyli, przyjaźń sobie Bożą zjednali, podtrzymani darami, co biorą początek z karności.
Oto słowo Boże.
|
|
|
Ps 84, 2-5. 11-13
Refren: Serce i ciało wołają do Boga.
Jak miłe są Twoje przybytki, *
Panie Zastępów!
Dusza moja stęskniona pragnie przedsionków Pańskich. *
Serce moje i ciało radośnie wołają do Boga żywego.
Refren: Serce i ciało wołają do Boga.
Nawet wróbel znajduje swój dom, a jaskółka gniazdo, †
gdzie złoży swe pisklęta: *
przy Twoich ołtarzach, Panie Zastępów, Królu mój i Boże!
Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie, *
nieustannie Ciebie wielbiąc.
Refren: Serce i ciało wołają do Boga.
Doprawdy dzień jeden w przybytkach Twoich *
lepszy jest niż innych tysiące.
Wolę stać w progu domu mojego Boga, *
niż mieszkać w namiotach grzeszników.
Refren: Serce i ciało wołają do Boga.
Bo Pan Bóg jest słońcem i tarczą: †
On hojnie darzy łaską i chwałą, *
nie odmawia dobrodziejstw żyjącym nienagannie.
Panie Zastępów, *
szczęśliwy człowiek, który ufa Tobie!
Refren: Serce i ciało wołają do Boga.
|
|
|
Otrzymaliśmy ducha przybrania za synów
|
Rz 8, 14-17. 26-27
|
Czytanie z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian.
Bracia: Wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli, by się znowu pogrążyć w bojaźni, ale otrzymaliście ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: "Abba, Ojcze!" Sam Duch wspiera swym świadectwem naszego ducha, że jesteśmy dziećmi Bożymi. Jeżeli zaś jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa; skoro wspólnie z Nim cierpimy, to po to, by też wspólnie mieć udział w chwale.
Podobnie także Duch przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami. Ten zaś, który przenika serca, zna zamiar Ducha, wie, że przyczynia się za świętymi zgodnie z wolą Bożą.
Oto słowo Boże.
|
|
|
J 14, 23
|
Alleluja, alleluja, alleluja.
Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego,
i będziemy w nim przebywać.
Alleluja, alleluja, alleluja.
|
|
Moja nauka nie jest moją, lecz Tego, który Mnie posłał
|
J 7, 14-18. 37-39a
|
Słowa Ewangelii według św. Jana.
W połowie świąt Jezus przybył do świątyni i nauczał. Żydzi zdumiewali się mówiąc: "W jaki sposób zna On Pisma, skoro się nie uczył?"
Odpowiedział im Jezus mówiąc: "Moja nauka nie jest moją, lecz Tego, który Mnie posłał. Jeśli kto chce pełnić Jego wolę, pozna, czy nauka ta jest od Boga, czy też Ja mówię od siebie samego. Kto mówi we własnym imieniu, ten szuka własnej chwały. Kto zaś szuka chwały tego, który go posłał, ten godzien jest wiary i nie ma w nim nieprawości".
W ostatnim, najbardziej uroczystym dniu Święta Namiotów, Jezus stojąc zawołał donośnym głosem: "Jeśli kto jest spragniony, a wierzy we Mnie, niech przyjdzie do Mnie i pije. Jak rzekło Pismo: «Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza»".
A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego.
Oto słowo Pańskie.
|
|
Albo:
|
|
Panie, daj mi tej wody
|
J 4, 5-15a
|
Słowa Ewangelii według św. Jana.
Jezus przybył do miasteczka samarytańskiego, zwanego Sychar, w pobliżu pola, które niegdyś dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział przy studni. Było to około szóstej godziny. Nadeszła tam kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody.
Jezus rzekł do niej: "Daj Mi pić". Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta dla zakupienia żywności.
Na to rzekła do Niego Samarytanka: "Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić?" Żydzi bowiem nie utrzymują stosunków z Samarytanami.
Jezus odpowiedział jej na to: "O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: «Daj Mi się napić», prosiłabyś go wówczas, a dałby ci wody żywej".
Powiedziała do Niego kobieta: "Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego Jakuba, który dał nam tę studnię, z której pił i on sam, i jego synowie, i jego bydło?"
W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: "Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskującej ku życiu wiecznemu".
Rzekła do Niego kobieta: "Panie, daj mi tej wody".
Oto słowo Pańskie.
|
Odmawia się Wierzę w jednego Boga...
|
|
|
|
Boże, niech nasze dary będą miłe Twojemu majestatowi, * podobnie jak podobała się Tobie ofiara miłości świętej Teresy (naszej Matki).
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|
|
|
Do wyboru jedna z dwóch prefacji:
Chrystus źródłem wszelkiej świętości
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy w doskonałości wszystkich świętych wychwalali Ciebie, Boże, * a obchodząc dzisiaj uroczystość świętej Teresy, * razem z nią głosili Twoje miłosierdzie.
Ty jesteś Bogiem żywym i prawdziwym. * W Twojej dobroci i mądrości napełniasz wszystkie stworzenia swoją obecnością, * a w naszych sercach zamieszkujesz przez swoją łaskę. * Ty postanowiłeś objawić nam tajemnicę niezmierzonej miłości * w Sakramencie Ciała Twojego Syna. * Jego nam dałeś za Towarzysza w naszej słabości, * za Nauczyciela prawdy, * za wzór synowskiego obcowania z Tobą, * za Przyjaciela i Oblubieńca oddającego się w przedziwnej miłości, * za źródło nieustannej świętości Kościoła. * Jego uwielbia niebo i ziemia, * Aniołowie i Archaniołowie.
Prosimy, aby i nasze głosy przyłączyły się do nich, * w pokornym uwielbieniu wołając...
lub:
Charyzmat świętej Teresy w Kościele
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy Tobie, Panie, Ojcze Święty, wszechmogący, wieczny Boże, * zawsze i wszędzie składali dziękczynienie * i abyśmy Ciebie wielbili * w uroczystość świętej Teresy.
Hojnie ją ubogaciłeś darami natury i łaski, * aby połączona Boską przyjaźnią z Chrystusem Oblubieńcem i Nauczycielem, * troszczyła się o świętość i jedność Kościoła, * przez ustawiczną modlitwę i gorliwą pokutę. * Ją także, ozdobioną charyzmatem mądrości Świętych, * dałeś Twojemu ludowi za nauczycielkę doskonałości * i duchową matkę nowej Rodzinie Karmelu.
Dlatego zjednoczeni z chórami Aniołów, * wysławiamy Ciebie, z radością wołając...
|
|
|
Ps 88, 2
|
Na wieki będę opiewać łaski Pana, * moimi ustami będę głosić Twą wierność przez wszystkie pokolenia.
|
|
|
|
Panie, nasz Boże, spraw, aby oddana Tobie Rodzina, którą nakarmiłeś niebieskim Chlebem, * za przykładem świętej Teresy na wieki wychwalała Twoje miłosierdzie.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|
