Otrzymaliśmy wiadomość o mających się odbyć wkrótce uroczystościach jubileuszowych 975 rocznicy powstania pierwszej Metropolii na ziemiach polskich, do takiej bowiem godności podniósł przesławny Kościół gnieźnieński Nasz poprzednik, błogosławionej pamięci papież Sylwester II. Wydarzenie zaiste godne wspomnienia, a uroczystość powyższa tym więcej nas raduje, że się zbiega z dniem poświęconym czci św. Wojciecha, niebieskiego patrona waszego kraju, którego imię wiąże się ściśle z początkami wiary w Polsce, a miejsce jego spoczynku otoczone jest u was wielką czcią.

Z ojcowską troskliwością śledzimy wszystkie pomyślne, a także i przeciwne losy waszego narodu, i pisząc te słowa pragniemy w ten sposób duchem uczestniczyć w owych obchodach, bo chodzi o wydarzenie zapisane złotymi zgłoskami w dziejach Polski. Dobrze wiemy, jak dalece przyczyniło się utworzenie tej prowincji kościelnej do umocnienia świeżo wówczas u was założonego Kościoła katolickiego, do jego dalszego pomyślnego rozwoju i powiązania waszego narodu mocnymi więzami ze Stolicą Apostolską. Wiadomo Nam również, jak dobroczynny był stąd wpływ na dzieło misyjne Kościoła w sąsiednich krajach, nie znających jeszcze chrześcijańskiej wiary, bo Kościół gnieźnieński troskliwie wspierał i otaczał opieką tych, którzy z polecenia Stolicy Apostolskiej z tak dobrym skutkiem głosili tym ziemiom Ewangelię.

A zatem bardzo słusznie postanowiłeś, Czcigodny Nasz Bracie, by przede wszystkim te początki wiary podkreślić w ciągu mających się odbyć uroczystości. Sądzimy, że będzie to ku chwale pradawnego Kościoła gnieźnieńskiego i pożyteczne dla dobra dusz. Chwalebny przykład tylu waszych ojców w wierze, tak ścisły związek ze Stolicą Piotrową, tak znamienne świadectwo wierności katolickiej religii dawane zawsze, nawet w najcięższych chwilach, to wszystko powinno skłaniać wiernych do zbawiennych postanowień, a was przynaglać, aby tym pilniej strzec i rozwijać święte dziedzictwo przekazane wam przez waszych przodków, mianowicie katolicką wiarę, z którą zawsze wielkość i dobro Polski były powiązane.

Niech Bóg sprawi, by uroczystości, które będziecie obchodzić, przyniosły wam wyczekiwaną obfitość zbawiennych łask; niech z Bożą pomocą przyszłość pięknie i zgodnie łączy się z przeszłością dzięki niewzruszonej wierze, bratniej miłości, wierności względem Stolicy Apostolskiej, trwałej jedności wszystkich z waszym Arcypasterzem. Nadal, jak to czynicie, strzeżcie owej jedności i ją umacniajcie, pamiętając o słowach zachęty świętego Augustyna: "Zachowajmy jedność, ukochani bracia; bez niej nawet i ten, kto czyni cuda, nic nie znaczy".