Pragnienie naszego Pana, by szczególnie uczczono Jego Najświętsze Serce, zmierza ku ożywieniu w naszych duszach owoców odkupienia. Albowiem Najświętsze Jego Serce jest niewyczerpanym źródłem i pragnie ono rozlać się w sercach ludzkich wolnych od przywiązań i gotowych poświęcić się dla Niego.

Z tego Boskiego Serca płyną nieustannie jak gdyby trzy krynice: miłosierdzia względem skruszonych i pokutujących grzeszników; miłości względem wszystkich potrzebujących i utrudzonych, zwłaszcza tych, którzy dążą do doskonałości - jest im ona pomocą w przezwyciężeniu przeszkód; umiłowania i światła dla wiernych swoich przyjaciół - Pan chce ściślej połączyć ich ze sobą, udzielić im swojej wiedzy i nauki, aby każdy z nich na swój sposób przyczyniał się do szerzenia Jego chwały.

Boskie Serce jest bezdenną głębiną wszelkiego dobra i ubodzy mogą w Nim zatopić swoje troski: jest głębią radości, pochłaniającą nasze smutki, głębią pokory dającą nam porzucić nasze niedorzeczności, głębią miłosierdzia dla nieszczęsnych, głębią miłości dla całej naszej nędzy.

Trzeba nam przylgnąć do Serca Pana naszego, Jezusa Chrystusa, na początku naszego nawrócenia, aby uzyskać dobre usposobienie, i w pełni nawrócenia, aby zadośćuczynić. Brak nam postępu w modlitwie? Wystarczy wtedy ofiarować Bogu błagania zanoszone za nas przez Zbawiciela w sakramencie ołtarza, a także świętą Jego żarliwość jako zadośćuczynienie za wszystkie nasze opieszałości. A gdy cokolwiek czynimy, mamy się modlić: Mój Boże, to czynię i to znoszę w Sercu Twojego Syna i według Jego myśli, i to Ci ofiaruję dla wyrównania tego, co jest niedoskonałe lub złe w moich czynach. Tak należy postępować we wszystkich okolicznościach życia. A gdy nas spotka coś uciążliwego, przykrego lub krzywdzącego, to powiedzmy sobie: przyjmij, co ci zsyła Najświętsze Serce Jezusa Chrystusa, aby cię ze sobą zespolić.

Ale nade wszystko zachowajmy pokój serca, bo on przewyższa wszelkie dobro. A drogą do tego jest wyrzec się woli własnej i poddać się woli Boskiego Serca tak, aby ona zdziałała to, co się przyczynia do Jego chwały. My zaś z radością mamy poddać się Sercu Jezusa i Jemu we wszystkim ufać.