Garść informacji:

John Henry (Jan Henryk) Newman urodził się 21 lutego 1801 roku w Londynie jako najstarszy z sześciorga rodzeństwa. Studiował teologię anglikańską w Oksfordzie, a w 1825 roku otrzymał święcenia kapłańskie w Kościele anglikańskim. Z Kościołem katolickim zetknął się przy okazji podróży na Sycylię. Zainspirowany lekturą ojców Kościoła i poszukując prawdy, której nie znajdował w pełni w Kościele anglikańskim, w 1845 roku przeszedł na katolicyzm. Po studiach w Rzymie, 30 maja 1847 roku przyjął święcenia kapłańskie w Kościele katolickim. Został członkiem Federacji Kongregacji Oratorium św. Filipa Neri i mając upoważnienie papieża Piusa IX, w 1848 roku założył pierwsze filipińskie oratorium w Anglii. Podjął się również organizacji uniwersytetu katolickiego w Dublinie. W latach późniejszych był pomawiany o nadmierny liberalizm i musiał usunąć się z życia kościelnego. W tym czasie pisał dzieła, które z czasem weszły do klasyki teologii duchowości. Leon XIII w pełni go zrehabilitował i 12 maja 1879 roku obdarzył godnością kardynalską. Zmarł 11 sierpnia 1890 roku w Birmingham. Papież Franciszek kanonizował go 13 października 2019 roku, a papież Leon XIV 1 listopada 2025 roku ogłosił go doktorem Kościoła powszechnego.