Zwiastun przyjścia na świat, działalności i śmierci Chrystusa ukazał godną mieszkańców niebios moc swojego bojowania. Bo według słów Pisma: "Choć nawet w oczach ludzi doznał kaźni, jego nadzieja pełna jest nieśmiertelności". I słusznie czcimy uroczyście dzień jego narodzin dla nieba, dzień, który on sam uświęcił poniósłszy w nim mękę, dzień ozdobny i jaśniejący czerwienią jego krwi; słusznie w radości ducha czcimy pamięć tego, który męczeństwem przypieczętował świadectwo dane Panu.

Święty Jan zapowiadał przyjście naszego Odkupiciela, lecz niewątpliwie również i dla Jego imienia został pojmany i uwięziony, dla Niego też oddał swoje życie. Co prawda, jego prześladowca nie kazał mu wyrzec się Chrystusa, lecz tylko zataić prawdę. A jednak dla Chrystusa Jan poniósł śmierć.

Albowiem Chrystus powiedział: "Ja jestem prawdą". A więc Jan został wydany na śmierć za Chrystusa, ponieważ rozlał swą krew za prawdę. Pana, mającego przyjść na świat, głosić dobrą nowinę i udzielać chrztu, Jan zapowiedział swoim przyjściem na świat, swoim orędziem i swoim chrzczeniem; podobnie i swoją męką wskazał na mającego ponieść mękę Pana.

Tak więc ten mąż o wielkiej mocy długo musiał cierpieć, spętany więzami, aż w końcu rozlano jego krew, i taki był kres jego życia. On głosił wolność, którą daje pokój przychodzący z wysoka, a oto bezbożni nałożyli nań więzy; on przyszedł, aby zaświadczyć o światłości. Chrystus, światłość prawdziwa, nazwał go lampą, co płonie i świeci, a oto został zamknięty w mrokach ciemnicy; jemu zostało dane ochrzcić Odkupiciela świata, usłyszeć rozlegający się nad Nim głos Ojca i ujrzeć zstępującą nań moc Ducha, a oto on sam własną krwią został ochrzczony. Ale takim jak on nie było za ciężko za prawdę ponieść cierpienia na ziemi; przeciwnie, były mu one lekkie i pożądane, gdy ich nagrodą miały być niekończące się radości.

Nikt nie uniknie śmierci, albowiem jest ona koniecznością ludzkiej natury; ale dla tych, którzy wyznali imię Chrystusa, jest ona błogosławioną, albowiem jej nagrodą staje się wiekuiste życie. Słusznie mówi Apostoł: "Wam bowiem dane jest to dla Chrystusa: nie tylko w Niego wierzyć, ale i dla Niego cierpieć". Cierpienia, które wybrani mają ponosić dla Chrystusa, dlatego są nazwane Jego darem, ponieważ - jak stwierdza ten sam Apostoł: "Cierpień teraźniejszych nie można stawiać na równi z chwałą, która ma się w nas objawić".