K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.
Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.
1 Wielki ojcze Augustynie,
Modły nasze przyjąć racz,
Przez nie grzechów odpuszczenie
Niech nam Stwórca raczy dać.
Rządź i strzeż owczarnię całą,
Ty biskupów wielka chwało.
2 Ciebie, biednych miłośniku,
Wychwalają wszyscy wraz.
Tobie, prawdy przewodniku,
Cześć składamy w każdy czas.
Pismo święte gdy wykładasz,
Całym naszym sercem władasz.
3 To, co było dla nas mgliste,
Jasną czynisz tego treść.
Zbawcy słowa wiekuiste
Pragniesz nam na pokarm nieść.
Psalmów sens podając wierny,
Dajesz napój nieśmiertelny.
4 Ty Regułę piszesz braciom
Swym zakonnym jako wzór;
Ten, co ją wypełnia pracą,
Do niebiańskich dąży gór
I za twoim przewodnictwem
Bożym cieszy się dziedzictwem.
5 Niech Królowi królów będzie
Cześć i władza, chwała wraz;
Trójcy Świętej zawsze, wszędzie
Hołd i sława w każdy czas.
Daj nam, Boże, przy twym tronie
Życie wieczne w świętych gronie. Amen.
1 ant.
On mnie oświeca, niech ustąpią ciemności. * On mnie wybawia, niech pierzchnie słabość. / W Jego świetle przebywając, będę mocny: / Kogóż mam się lękać?
Psalm 1
Dwie drogi życia
Błogosławieni, którzy mając nadzieję w krzyżu, zanurzyli się w wodzie (Anonim z II w.)
Szczęśliwy człowiek, *
który nie idzie za radą występnych,
Nie wchodzi na drogę grzeszników *
i nie zasiada w gronie szyderców,
Lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie *
i rozmyśla nad nim dniem i nocą.
On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, *
które wydaje owoc w swoim czasie.
Liście jego nie więdną, *
a wszystko, co czyni, jest udane.
Co innego grzesznicy: *
są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Przeto nie ostoją się na sądzie występni *
ani grzesznicy w zgromadzeniu sprawiedliwych.
Albowiem droga sprawiedliwych jest Panu znana, *
a droga występnych zaginie.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
On mnie oświeca, niech ustąpią ciemności. / On mnie wybawia, niech pierzchnie słabość. / W Jego świetle przebywając, będę mocny: / Kogóż mam się lękać?
2 ant.
Bądź pokorny, jeśli chcesz zawsze błogosławić Pana, * a chwała Pańska niech będzie stale na twoich ustach.
Psalm 2
Mesjasz Król zwycięski
Zeszli się rzeczywiście przeciw świętemu Słudze Twemu, Jezusowi, którego namaściłeś (Dz 4, 27)
Dlaczego się burzą narody, *
czemu ludy żywią daremne zamysły?
Buntują się królowie ziemi †
i władcy wraz z nimi spiskują *
przeciw Panu i Jego Pomazańcowi:
"Stargajmy Ich pęta, *
a więzy precz odrzućmy od siebie!"
Śmieje się Ten, który mieszka w niebie, *
Pan się z nich naigrawa,
A potem do nich mówi w gniewie swoim *
i w swej zapalczywości wzbudza w nich trwogę:
"Oto Ja ustanowiłem swego Króla *
na Syjonie, świętej górze mojej".
Wyrok Pański ogłoszę: †
On rzekł do mnie: "Tyś jest moim Synem, *
Ja dzisiaj zrodziłem Ciebie.
Żądaj, a dam Ci w dziedzictwo narody *
i krańce ziemi w posiadanie Twoje.
Żelazną rózgą będziesz nimi rządził, *
skruszysz ich jak gliniane naczynie".
A teraz, królowie, zrozumcie, *
nauczcie się, sędziowie ziemi:
Służcie Panu z bojaźnią, *
z drżeniem całujcie Mu stopy,
Bo jeśli gniewem zapłonie, wejdziecie na drogę zagłady, †
gdyż gniew Jego prędko wybucha. *
Szczęśliwi wszyscy, którzy Mu ufają.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Bądź pokorny, jeśli chcesz zawsze błogosławić Pana, / a chwała Pańska niech będzie stale na twoich ustach.
3 ant.
Tylko tacy żyją ze sobą w zgodzie, * którzy posiadają doskonałą miłość Chrystusa.
Psalm 3
Pan moim opiekunem
Zasnął snem ogarnięty, lecz się obudził, bo Pan Go wspomógł (św. Ireneusz)
Panie, jak liczni są moi prześladowcy, *
jak wielu przeciw mnie powstaje!
Mnóstwo jest tych, którzy mówią o mnie: *
"Nie znajdzie on w Bogu zbawienia".
Ty zaś, Panie, tarczą moją jesteś i chwałą, *
Ty moją głowę podnosisz.
Głośno wołam do Pana, *
a On mi odpowiada ze świętej swej góry.
Kładę się, zasypiam i znowu się budzę, *
ponieważ Pan mnie wspomaga.
I nie ulęknę się wcale tysięcy ludzi, *
którzy zewsząd na mnie nastają.
Powstań, Panie, ocal mnie, mój Boże! †
Bo zdruzgotałeś szczęki wszystkich moich wrogów *
i połamałeś zęby grzesznikom.
U Pana jest zbawienie. *
Nad Twoim ludem Twe błogosławieństwo.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Tylko tacy żyją ze sobą w zgodzie, / którzy posiadają doskonałą miłość Chrystusa.
K.
Słodycz prawdy winna nas pociągać do nauki.
W.
Obowiązek miłości przynagla nas, byśmy innych uczyli.
Jeżeli poniżej nie wyświetliły się teksty czytań i Te Deum, kliknij tutaj i przeładuj tę stronę (dotyczy głównie użytkowników urządzeń mobilnych).
Z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian
|
12, 1-18
|
Zgoda i miłość braterska
Proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście dali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu przyjemną, jako wyraz waszej rozumnej służby Bożej. Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe.
Mocą bowiem łaski, jaka została mi dana, mówię każdemu z was: Niech nikt nie ma o sobie wyższego mniemania, niż należy, lecz niech sądzi o sobie trzeźwo - według miary, jaką Bóg każdemu w wierze wyznaczył. Jak bowiem w jednym ciele mamy wiele członków, a nie wszystkie członki spełniają tę samą czynność - podobnie wszyscy razem tworzymy jedno ciało w Chrystusie, a każdy z osobna jesteśmy nawzajem dla siebie członkami. Mamy zaś według udzielonej nam łaski różne dary: bądź dar proroctwa - do stosowania zgodnie z wiarą; bądź to urząd diakona - dla wykonywania czynności diakońskich; bądź urząd nauczyciela - dla wypełniania czynności nauczycielskich; bądź dar upominania - dla karcenia. Kto zajmuje się rozdawaniem, niech to czyni ze szczodrobliwością; kto jest przełożonym, niech działa z gorliwością; kto pełni uczynki miłosierdzia, niech to czyni ochoczo. Miłość niech będzie bez obłudy.
Miejcie wstręt do złego, podążajcie za dobrem! W miłości braterskiej nawzajem bądźcie życzliwi! W okazywaniu czci jedni drugich wyprzedzajcie! Nie opuszczajcie się w gorliwości! Bądźcie płomiennego ducha! Pełnijcie służbę Panu! Weselcie się nadzieją! W ucisku bądźcie cierpliwi, w modlitwie - wytrwali! Zaradzajcie potrzebom świętych! Przestrzegajcie gościnności.
Błogosławcie tych, którzy was prześladują! Błogosławcie, a nie złorzeczcie! Weselcie się z tymi, którzy się weselą, płaczcie z tymi, którzy płaczą. Bądźcie zgodni we wzajemnych uczuciach! Nie gońcie za wielkością, lecz niech was pociąga to, co pokorne! Nie uważajcie sami siebie za mądrych! Nikomu złem za złe nie odpłacajcie. Starajcie się dobrze czynić wobec wszystkich ludzi! Jeżeli to jest możliwe, o ile to od was zależy, żyjcie w zgodzie ze wszystkimi ludźmi.
|
Z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian
|
12, 1-18
|
Zgoda i miłość braterska
Proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście dali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu przyjemną, jako wyraz waszej rozumnej służby Bożej. Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe.
Mocą bowiem łaski, jaka została mi dana, mówię każdemu z was: Niech nikt nie ma o sobie wyższego mniemania, niż należy, lecz niech sądzi o sobie trzeźwo - według miary, jaką Bóg każdemu w wierze wyznaczył. Jak bowiem w jednym ciele mamy wiele członków, a nie wszystkie członki spełniają tę samą czynność - podobnie wszyscy razem tworzymy jedno ciało w Chrystusie, a każdy z osobna jesteśmy nawzajem dla siebie członkami. Mamy zaś według udzielonej nam łaski różne dary: bądź dar proroctwa - do stosowania zgodnie z wiarą; bądź to urząd diakona - dla wykonywania czynności diakońskich; bądź urząd nauczyciela - dla wypełniania czynności nauczycielskich; bądź dar upominania - dla karcenia. Kto zajmuje się rozdawaniem, niech to czyni ze szczodrobliwością; kto jest przełożonym, niech działa z gorliwością; kto pełni uczynki miłosierdzia, niech to czyni ochoczo. Miłość niech będzie bez obłudy.
Miejcie wstręt do złego, podążajcie za dobrem! W miłości braterskiej nawzajem bądźcie życzliwi! W okazywaniu czci jedni drugich wyprzedzajcie! Nie opuszczajcie się w gorliwości! Bądźcie płomiennego ducha! Pełnijcie służbę Panu! Weselcie się nadzieją! W ucisku bądźcie cierpliwi, w modlitwie - wytrwali! Zaradzajcie potrzebom świętych! Przestrzegajcie gościnności.
Błogosławcie tych, którzy was prześladują! Błogosławcie, a nie złorzeczcie! Weselcie się z tymi, którzy się weselą, płaczcie z tymi, którzy płaczą. Bądźcie zgodni we wzajemnych uczuciach! Nie gońcie za wielkością, lecz niech was pociąga to, co pokorne! Nie uważajcie sami siebie za mądrych! Nikomu złem za złe nie odpłacajcie. Starajcie się dobrze czynić wobec wszystkich ludzi! Jeżeli to jest możliwe, o ile to od was zależy, żyjcie w zgodzie ze wszystkimi ludźmi.
|
|
|
por. Ps 30, 2. 4
|
W.
Chociaż członki ciała są liczne, ciało jest jednością. † Podobnie i Chrystus. * On bez nas może wiele, a nawet wszystko. / My nic nie możemy bez Niego.
K.
My wszyscy razem z naszą Głową stanowimy Chrystusa. Bez naszej Głowy nie możemy niczego zdziałać. W. On bez nas może wiele, a nawet wszystko. / My nic nie możemy bez Niego.
Z listu św. ojca Augustyna do Eudoksjusza
(List św. Augustyna, 48, CSEL. 34, II, 137-9)
Nie stawiajcie wyżej waszego spokoju nad dobro Kościoła.
Ilekroć wspominamy wasz pokój w Chrystusie, doznajemy ulgi zanurzeni w waszej miłości, choć nękają nas różne trudy i przeciwności. Jesteśmy bowiem jednym ciałem i mamy jedną Głowę - także wy macie udział w naszym zapracowaniu, a my w waszym życiu kontemplacyjnym.
Was zaś, bracia, zachęcamy w Panu, byście trzymali się waszego ideału zakonnego i wytrwali do końca. A jeśli Kościół, matka wasza, potrzebuje waszej współpracy, to ani nie podejmujcie jej z powodu kuszącej bezczynności, lecz powolnym sercem bądźcie posłuszni Bogu, w łagodności poddawajcie się Temu, który wami rządzi, który prowadzi cichych w rozsądku, uczy skromnych dróg swoich (Ps 24, 9).
Nie stawiajcie też waszego spokoju nad dobro Kościoła, bo gdyby nikt dobry nie chciał pomóc mu przy rodzeniu was, to w żaden sposób byście się nie narodzili do życia duchowego. Podobnie zaś, jak ostrożnie należy przechodzić między ogniem i wodą, by się nie poparzyć lub się nie utopić, tak samo idąc musimy się trzymać z daleka od stromego szczytu pychy i od przepaści lenistwa, zgodnie z tym zdaniem Pisma św.: "Nie zbaczajcie ani na prawo, ani na lewo" (Ps 30, 21). Niektórzy bowiem, bojąc się, by ich coś nie porwało w górę z prawej strony, staczają się na lewą i toną. Inni zaś zbytnio unikając strony lewej, by się nie dąć pochłonąć bezczynnej gnuśności lenistwa, zamieniają się z drugiej strony w popiół i dym, zepsuci i przeżarci przez chełpliwą dumę.
Tak więc, najdrożsi, ceńcie odpoczynek kontemplacji, by dzięki temu powstrzymać się od ulegania ziemskim przyjemnościom. Pamiętajcie, że nie ma takiego miejsca, gdzie by nie zastawiał swoich sideł ten, który się boi naszego zbliżenia do Boga. Zwyciężajmy nieprzyjaciela wszelkiego dobra, którego byliśmy niewolnikami. I bądźmy przekonani, że nie osiągniemy doskonałego odpoczynku, "aż przeminie nieprawość" (Ps 56, 2), "aż się sprawiedliwość do sądu wróci" (Ps 93, 15).
Tak samo, gdy czynicie coś zdecydowanie i ochoczo, gdy oddajecie się pilnie jakiejś sprawie - na przykład: gdy modlicie, prosicie, dajecie jałmużny lub gdy wspomagacie potrzebujących, przebaczacie krzywdy, tak jak Bóg w Chrystusie wam przebaczył, czy to gdy przezwyciężacie zgubne przyzwyczajenia, umartwiacie ciało i podbijacie je w niewolę, czy to gdy znosicie cierpliwie utrapienia, a szczególnie gdy znosicie siebie nawzajem w miłości - czy potrafi znieść cokolwiek ten, kto nie znosi bliźniego? - czy to gdy dostrzegając chytre zasadzki kusiciela odpieracie i gasicie jego ogniste strzały tarczą wiary, czy wreszcie śpiewacie i nucicie w sercach waszych Panu (Ef 5, 19), lub głośno, ale w zgodzie z sercem - wszystko czynicie na chwałę Boga, sprawcy wszystkiego we wszystkich (1 Kor 12, 6), i niech duch wasz pała gorliwością tak, by dusza chlubiła się w Panu.
Na tym bowiem polega kroczenie prosta drogą z oczyma utkwionymi w Panu, ponieważ On wyrwie nogę nasza z sidła (Ps 24, 15). Żar takiego działania nie stygnie wśród pracy, ani nie ziębnie podczas odpoczynku. Nie jest ono ani gwałtowne, ani ospałe - ani zuchwałe, ani trwożliwe - ani nierozważne, ani zbyt ostrożne. To czyńcie, a Bóg pokoju będzie z wami.
|
|
|
por. Ps 88, 2a. 14
|
W.
Kochajmy naszego Pana. * Kochajmy Jego Kościół.
K.
Boga jako Ojca, Kościół jako Matkę. Boga jako Pana, Kościół jako Jego służebnicę. W. Kochajmy Jego Kościół.
HYMN CIEBIE, BOŻE, CHWALIMY
Ciebie, Boże, chwalimy,
Ciebie, Panie, wysławiamy.
Tobie, Ojcu Przedwiecznemu,
wszystka ziemia cześć oddaje.
Tobie wszyscy Aniołowie,
Tobie niebiosa i wszystkie Moce:
Tobie Cherubini i Serafini
nieustannym głoszą pieniem:
Święty, Święty, Święty
Pan Bóg Zastępów!
Pełne są niebiosa i ziemia
majestatu chwały Twojej.
Ciebie przesławny chór Apostołów,
Ciebie Proroków poczet chwalebny,
Ciebie wychwala
Męczenników zastęp świetlany.
Ciebie po wszystkiej ziemi
wysławia Kościół święty:
Ojca niezmierzonego majestatu,
godnego uwielbienia, prawdziwego
i Jedynego Twojego Syna,
Świętego także
Ducha Pocieszyciela.
Tyś Królem chwały, o Chryste,
Tyś Ojca Synem Przedwiecznym.
Ty, dla zbawienia naszego biorąc człowieczeństwo,
nie wahałeś się wstąpić w łono Dziewicy.
Ty, skruszywszy żądło śmierci,
otworzyłeś wierzącym królestwo niebios.
Ty po prawicy Boga zasiadasz
w Ojcowskiej chwale.
Ty przyjdziesz jako Sędzia:
tak wszyscy wierzymy.
Błagamy Cię przeto: dopomóż swym sługom,
których najdroższą Krwią odkupiłeś.
Policz ich między świętych Twoich
w wiekuistej chwale.
Następującą część hymnu można według uznania opuścić:
Zachowaj lud swój, o Panie,
i błogosław dziedzictwu swojemu.
I rządź nimi,
i wywyższaj ich aż na wieki.
Po wszystkie dni
błogosławimy Ciebie
I wysławiamy imię Twe na wieki,
na wieki bez końca.
Racz, Panie, w dniu dzisiejszym
zachować nas od grzechu.
Zmiłuj się nad nami, Panie,
zmiłuj się nad nami.
Niech miłosierdzie Twoje, Panie, okaże się nad nami,
jako my w Tobie ufność pokładamy.
W Tobie, o Panie, złożyłem nadzieję,
nie będę zawstydzon na wieki.
Ciebie, Boga, wysławiamy,
Tobie, Panu, wieczna chwała.
Ciebie, Ojca, niebios bramy,
Ciebie wielbi ziemia cała.
Tobie wszyscy Aniołowie,
Tobie Moce i niebiosy,
Cheruby, Serafinowie
ślą wieczystej pieśni głosy:
Święty, Święty nad Świętymi
Bóg Zastępów, Król łaskawy,
Pełne niebo z kręgiem ziemi
majestatu Twojej sławy.
Apostołów Tobie rzesza,
chór Proroków pełen chwały,
Tobie hołdy nieść pośpiesza
Męczenników orszak biały.
Ciebie poprzez okrąg ziemi
z głębi serca, ile zdoła,
Głosy ludów zgodzonymi
wielbi święta pieśń Kościoła.
Niezmierzonej Ojca chwały,
Syna, Słowo wiekuiste,
Z Duchem, wszechświat wielbi cały:
Królem chwały Tyś, o Chryste!
Tyś Rodzica Syn z wiek wieka.
By świat zbawić swoim zgonem,
Przyoblókłszy się w człowieka,
nie wzgardziłeś Panny łonem.
Tyś pokruszył śmierci wrota,
starł jej oścień w męki dobie
I rajskiego kraj żywota
otworzyłeś wiernym sobie.
Po prawicy siedzisz Boga,
w chwale Ojca, Syn Jedyny,
Lecz gdy zabrzmi trąba sroga,
przyjdziesz sądzić ludzkie czyny.
Prosim, słudzy łask niegodni,
wspomóż, obmyj grzech, co plami,
Gdyś odkupił nas od zbrodni
drogiej swojej Krwi strugami.
Ze świętymi w blaskach mocy
wiecznej chwały zlej nam zdroje,
Zbaw, o Panie, lud sierocy,
błogosław dziedzictwo swoje!
Następującą część hymnu można według uznania opuścić:
Rządź je, broń po wszystkie lata,
prowadź w niebios błogie bramy.
My w dzień każdy, Władco świata,
Imię Twoje wysławiamy.
Po wiek wieków nie ustanie
pieśń, co sławi Twoje czyny.
O, w dniu onym racz nas, Panie,
od wszelakiej ustrzec winy.
Zjaw swą litość w życiu całym
tym, co żebrzą Twej opieki;
W Tobie, Panie, zaufałem,
nie zawstydzę się na wieki.
Módlmy się.
Wszechmogący Boże, odnów w swoim Kościele ducha, którym obdarzyłeś naszego świętego ojca Augustyna, biskupa, † abyśmy napełnieni tym duchem, pragnęli i szukali Ciebie samego, * bo Ty jesteś źródłem mądrości i miłości wiecznej.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.
Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się:
K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.
|
|
