Garść informacji:

Biskup Hippony i największy teolog Zachodu dla nas jest autorem reguły oraz nauczycielem życia wspólnego. Reguła ad servos Dei, pierwotnie przeznaczona dla klasztorów żeńskich, w wieku XII została przyjęta przez kanoników regularnych. Po zakończeniu Soboru Laterańskiego IV (1215 r.), papież Innocenty III zachęcił św. Ojca Dominika, aby wraz z braćmi wybrał którąś ze starszych reguł, po to, by nowa rodzina zakonna mogła się cieszyć zaufaniem. Według bł. Jordana z Saksonii "wkrótce potem ci, którzy mieli stać się Zakonem Kaznodziejów, złożyli śluby na Regułę św. Augustyna, sławnego kaznodziei. Nałożyli na siebie ściślejszą obserwancję co do pożywienia, postów, nocnych czuwań i wełnianych habitów".
Bł. Humbert z Romans wykazał, że św. Augustyn wzorował swą Regułę na życiu Apostołów. Jeśli weźmiemy pod uwagę, że św. Dominik będąc kanonikiem, niemal dwadzieścia lat przeżył wedle Reguły św. Augustyna, zrozumiemy, jak doskonale wybrane przez św. Augustyna życie apostolskie odpowiada celowi naszego Zakonu. Również w naszych czasach posłuszeństwo apostolskiej Regule św. Augustyna i Konstytucjom Zakonu obejmuje całą profesję życia dominikańskiego.