WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

W zakonie dominikańskim:

Kolor szat:
Piątek, 28 sierpnia 2026
ŚW. AUGUSTYNA, BISKUPA I DOKTORA KOŚCIOŁA
Święto

Godzina Czytań

Możliwość wydruku dostępna wyłącznie
dla użytkowników wersji premium

Wersja do druku - biało-czarna    Wersja do druku - kolorowa 


Hymn | Psalmodia | I Czytanie | Responsorium
II Czytanie | Responsorium | Te Deum | Modlitwa

K. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.



Wielki ojcze Augustynie,
Modły nasze przyjąć racz,
Aby przez nie nasz Stworzyciel
Zmiłowanie zesłał nam.
O, pasterzu najsławniejszy,
Swoją trzodę prowadź wciąż.

Miłośnikiem ty ubóstwa
Przez ubogich jesteś zwan,
A dla sędziów sprawiedliwych
Tyś obrońcą prawdy jest.
Gdy objaśniasz słowa Pisma,
Z ust twych płynie słodki miód.

To, co pierwej było ciemne,
Jasnym czynisz dla nas wnet,
Słowem zaś naszego Zbawcy
Niczym chlebem karmisz nas,
Dajesz nam też napój życia,
Którym psalmów nektar jest.

Ty regułę dla kleryków
Sporządziłeś świętą nam,
Aby ci, co ją wybiorą,
Po królewskiej drodze szli
I po twoich świętych śladach
Do Ojczyzny mogli dojść.

Bogu Ojcu i Synowi
Niechaj wieczna chwała brzmi,
Niech podaje wiek wiekowi
Hymn triumfu, dzięki, czci.
A równemu Im Duchowi
Niechaj wieczna chwała brzmi. Amen.



1 ant. Po śmierci matki Augustyn powrócił do własnych posiadłości, * gdzie, wraz z przyjaciółmi spędzając czas na postach i modlitwach, / pisał książki i nauczał nieoświeconych.

Psalm 21, 2-8. 14
Dziękczynienie za zwycięstwo króla
Chrystus otrzymał życie, by zmartwychwstał, i długie dni na wieki, i na zawsze (św. Ireneusz)

Panie, król się weseli z Twojej potęgi *
i z Twej pomocy tak bardzo się cieszy.
Spełniłeś pragnienie jego serca *
i nie odmówiłeś błaganiom warg jego.
Bo pomyślne błogosławieństwo wcześniej nań zesłałeś, *
szczerozłotą koronę włożyłeś mu na głowę.
Prosił Ciebie o życie, *
Ty go obdarzyłeś długimi dniami na wieki i na zawsze.
Wielka jest jego chwała dzięki Twej pomocy, *
ozdobiłeś go dostojeństwem i blaskiem.
Gdyż błogosławieństwem uczyniłeś go na wieki, *
napełniłeś go radością Twojej obecności.
Król bowiem w Panu pokłada nadzieję *
i nie zachwieje się z łaski Najwyższego.
Powstań, Panie, w swojej potędze, *
będziemy śpiewać i sławić moc Twoją.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Po śmierci matki Augustyn powrócił do własnych posiadłości, / gdzie, wraz z przyjaciółmi spędzając czas na postach i modlitwach, / pisał książki i nauczał nieoświeconych.

2 ant. Gdy rozeszła się jego sława, * błogosławiony Walery, biskup Hippony, wezwał go do siebie / i wbrew jego woli uczynił prezbiterem.

Psalm 92
Doskonałość Boża
Psalm ten wysławia dzieła Jednorodzonego (św. Atanazy)

I

Dobrze jest dziękować Panu, *
śpiewać Twojemu imieniu, Najwyższy,
Rano głosić łaskawość Twoją, *
a wierność Twoją nocami,
Na harfie dziesięciostrunnej i lirze, *
pieśnią przy dźwiękach cytry.
Bo weselę się, Panie, Twoimi czynami, *
raduję się dziełami rąk Twoich.
Jak wielkie są dzieła Twoje, Panie, *
i jakże głębokie Twe myśli!
Nie zna ich człowiek nierozumny *
i głupiec ich nie pojmuje.
Chociaż występni się plenią jak zielsko, *
a złoczyńcy jaśnieją przepychem,
I tak pójdą na wieczną zagładę, *
Ty zaś, Panie, na wieki jesteś wywyższony.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Gdy rozeszła się jego sława, / błogosławiony Walery, biskup Hippony, wezwał go do siebie / i wbrew jego woli uczynił prezbiterem.

3 ant. Zostawszy prezbiterem, założył niebawem wspólnotę * i zaczął żyć według reguły opartej na nauce świętych Apostołów.

II

Bo oto wrogowie Twoi, Panie, †
bo oto wrogowie Twoi poginą, *
rozproszą się wszyscy złoczyńcy.
Dałeś mi siłę bawołu, *
skropiłeś mnie świeżym olejkiem.
Moje oko spogląda z góry na nieprzyjaciół, †
a uszy me usłyszały o klęsce przeciwników, *
tych, którzy na mnie powstają.
Sprawiedliwy zakwitnie jak palma, *
rozrośnie się jak cedr na Libanie.
Zasadzeni w domu Pańskim *
rozkwitną na dziedzińcach Boga naszego.
Nawet i w starości wydadzą owoc, *
zawsze pełni życiodajnych soków,
Aby świadczyć, że Pan jest sprawiedliwy; *
On moją Opoką i nie ma w Nim nieprawości.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Zostawszy prezbiterem, założył niebawem wspólnotę / i zaczął żyć według reguły opartej na nauce świętych Apostołów.

K. Usłyszysz z ust moich słowo.
W. Które będziesz głosił w moim imieniu.


Jeżeli poniżej nie wyświetliły się teksty czytań i Te Deum, kliknij tutaj i przeładuj tę stronę
(dotyczy głównie użytkowników urządzeń mobilnych).


Z Listu
św. Pawła Apostoła do Kolosan

3, 12-17

Na wszystko przyobleczcie miłość

Jako wybrańcy Boży, święci i umiłowani, obleczcie się w serdeczne miłosierdzie, dobroć, pokorę, cichość, cierpliwość, znosząc jedni drugich i wybaczając sobie nawzajem, jeśliby miał ktoś zarzut przeciw drugiemu: jak Pan wybaczył wam, tak i wy. Na to zaś wszystko przyobleczcie miłość, która jest więzią doskonałości. A sercami waszymi niech rządzi pokój Chrystusowy, do którego też zostaliście wezwani w jednym Ciele. I bądźcie wdzięczni.
Słowo Chrystusa niech w was mieszka z całym swym bogactwem: z wszelką mądrością nauczajcie i napominajcie samych siebie przez psalmy, hymny, pieśni pełne ducha, pod wpływem łaski śpiewając Bogu w waszych sercach. I wszystko, cokolwiek byście działali słowem lub czynem, wszystko czyńcie w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu Ojcu przez Niego.

Z Listu
św. Pawła Apostoła do Kolosan
3, 12-17

Na wszystko przyobleczcie miłość

Jako wybrańcy Boży, święci i umiłowani, obleczcie się w serdeczne miłosierdzie, dobroć, pokorę, cichość, cierpliwość, znosząc jedni drugich i wybaczając sobie nawzajem, jeśliby miał ktoś zarzut przeciw drugiemu: jak Pan wybaczył wam, tak i wy. Na to zaś wszystko przyobleczcie miłość, która jest więzią doskonałości. A sercami waszymi niech rządzi pokój Chrystusowy, do którego też zostaliście wezwani w jednym Ciele. I bądźcie wdzięczni.
Słowo Chrystusa niech w was mieszka z całym swym bogactwem: z wszelką mądrością nauczajcie i napominajcie samych siebie przez psalmy, hymny, pieśni pełne ducha, pod wpływem łaski śpiewając Bogu w waszych sercach. I wszystko, cokolwiek byście działali słowem lub czynem, wszystko czyńcie w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu Ojcu przez Niego.
Wyznania, VII, 10, 16

W. Poznał Augustyn, że jest daleko od Boga, w krainie niepodobieństwa. I zdało mu się, że usłyszał głos Boga z wyżyny: / Jam pokarm dorosłych, * Dorośnij, a będziesz Mnie pożywał.
K. I nie wchłoniesz Mnie w siebie, jak się wchłania cielesny pokarm, lecz ty się we Mnie przemienisz. W. Dorośnij, a będziesz mnie pożywał.



Z komentarza bł. Humberta z Romans, prezbitera,
do Reguły św. Augustyna, biskupa
(Opera de vita regulari,
ed. J.-J. Berthier, vol. I, Romae 1888, pp. 43-51)


Reguła św. Augustyna zawiera to, co jest konieczne dla zakonników,
i najlepiej odpowiada powołaniu kaznodziejów

Wśród licznych i różnorodnych reguł, wedle których żyją zakonnicy w Kościele, są takie, które ułożyli mężowie niezapisani w katalogu świętych. Są i takie, które wprawdzie są dziełem świętych, jednakże takich, którzy nie wsławili się mądrością. Nie brak i takich reguł, które choć wyszły spod pióra ludzi świętych bądź pełnych mądrości, nie zyskały wielkiego uznania. Z pewnością świętość męża ma większe znaczenie w ustalaniu zbawiennych zasad niż mądrość, jednakowoż święta prostota, gdy nie kieruje nią mądrość, wypowiada zdania mniej godne pochwały. Z kolei słowa wypowiedziane przez osobę świętą i mądrą, acz bez autorytetu, mniej chętnie są przyjmowane. Jakże więc wspaniała i jak godna przyjęcia jest reguła, o której wiemy, iż została przekazana przez męża wielkiej świętości i mądrości oraz mającego niezmierny autorytet, mianowicie świętego Augustyna, biskupa!
Święty Augustyn ukształtował bowiem swoją regułę na wzór życia apostolskiego, jak to jasno widać z tego, co się na ten temat czyta i śpiewa, że mianowicie zaczął żyć według reguły opartej na nauce świętych Apostołów. A w pewnym kazaniu sam mówi: "Chcemy żyć życiem apostolskim". Któż śmiałby wątpić, że życie apostolskie należy stawiać wyżej niż inne rodzaje życia? Jakimi pochwałami wysławiać regułę wywiedzioną z takiego wzorca?
Ponadto zauważmy, że wiele jest reguł, które nakładają liczne cielesne obserwancje, podczas gdy reguła św. Augustyna dotyczy raczej dzieł duchowych, takich jak miłość Boga i bliźniego, jedność serc, zgodność obyczajów i tym podobne. Któż zaś nie wie, iż ćwiczenia duchowe górują nad cielesnymi? Im bardziej więc reguła dotyczy spraw duchowych niż cielesnych, tym większej godna jest chwały. Reguła św. Augustyna jest przy tym równie odległa od nadmiaru, jak od zbytniej szczupłości nakazów, a nie popadając w zgubne skrajności, zachowuje złoty środek, co jest cechą wszelkiej cnoty.
Zauważmy, że Augustyn w swej regule na początku stawia nakazy. Ponieważ jednak mają one znaczenie jedynie wówczas, gdy są zachowywane, podaje następnie środki do ich wypełnienia. Przekazując zaś nakazy, na pierwszym miejscu stawia przykazania Boże, na drugim zaś swoje. Przedstawiając swoje nakazy, najpierw wyjaśnia sposób ich przekazywania, a potem wyjaśnia poszczególne przykazania. Cóż, pytam, lepszego być może w regule niż nakazy Boskie i ludzkie połączone z tym, co pomaga je zachować? Wszystko to zawiera reguła św. Augustyna, a tym samym zawiera wszystko, co jest konieczne dla zakonników.
Reguła św. Augustyna jest ponadto bardziej niż inne stosowna dla kaznodziejów. Wiadomo, że kaznodzieje powinni być wykształceni. Jakże więc słuszną jest rzeczą, aby zgodnie z regułą tak wykształconego męża, który chciał, by jego uczniowie żadnego dnia nie spędzili bez czytania ksiąg, żyli ci, których zadaniem jest ustawiczne uczenie się i nauczanie! Poza tym, skoro św. Augustyn wzorował swą regułę na życiu apostolskim, które powinni gorliwie naśladować wszyscy głosiciele, reguła ta lepiej odpowiada kaznodziejom niż inne.
Niektóre reguły nakładają takie zobowiązania co do stroju, oficjum i innych spraw, że ich profesi bardzo się różnią sposobem życia od innych ludzi. Tego rodzaju odmienność niekiedy przeszkadza owocnej trosce o dusze, podczas gdy owocności posługi sprzyja upodobnienie do ludzi. Dlatego to Paweł stał się wszystkim dla wszystkich, aby stając się do nich podobnym, wszystkich pozyskać. A zatem reguła św. Augustyna, która nie nakłada osobliwych zobowiązań, lepiej odpowiada kaznodziejom. Zresztą zakładając nowy Zakon Kaznodziejów, należało ustalić pewne nowe zasady tyczące studiów, ubóstwa i tym podobnych, które by dodano do ich reguły. Trzeba więc było wybrać taką regułę, która nie zawierałaby norm przeciwnych temu, co miano ustanowić. To kryterium spełnia reguła św. Augustyna, do której bez trudu można dołączyć wszelkie rozporządzenia odnoszące się do stanu kaznodziejskiego.
A skoro św. Dominik, Ojciec Braci Kaznodziejów, doszedł do doskonałości we wszelkim dobru oraz do owocnej pracy dla zbawienia dusz, zachowując tę właśnie regułę, jak bardzo jego synowie powinni w tym go naśladować i dojść do jego doskonałości!


por. Rz 6, 14; Ga 4, 1-7;
Ef 5, 1-2. 21

W. Niech sprawi Pan, byście przestrzegali tego wszystkiego, kochając duchowe piękno: * Nie jak niewolnicy poddani prawu, lecz jak ludzie wolni, poddający się łasce.
K. Bądźcie naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane, wzajemnie sobie poddani w bojaźni Chrystusowej. W. Nie jak niewolnicy poddani prawu, lecz jak ludzie wolni, poddający się łasce.


Jeśli pragnie się przedłużyć Wigilię tego święta, należy po II responsorium dodać pieśni i Ewangelię.

HYMN CIEBIE, BOŻE, CHWALIMY

Ciebie, Boże, chwalimy,
Ciebie, Panie, wysławiamy.
Tobie, Ojcu Przedwiecznemu,
wszystka ziemia cześć oddaje.
Tobie wszyscy Aniołowie,
Tobie niebiosa i wszystkie Moce:
Tobie Cherubini i Serafini
nieustannym głoszą pieniem:
Święty, Święty, Święty
Pan Bóg Zastępów!
Pełne są niebiosa i ziemia
majestatu chwały Twojej.
Ciebie przesławny chór Apostołów,
Ciebie Proroków poczet chwalebny,
Ciebie wychwala
Męczenników zastęp świetlany.
Ciebie po wszystkiej ziemi
wysławia Kościół święty:
Ojca niezmierzonego majestatu,
godnego uwielbienia, prawdziwego
i Jedynego Twojego Syna,
Świętego także
Ducha Pocieszyciela.
Tyś Królem chwały, o Chryste,
Tyś Ojca Synem Przedwiecznym.
Ty, dla zbawienia naszego biorąc człowieczeństwo,
nie wahałeś się wstąpić w łono Dziewicy.
Ty, skruszywszy żądło śmierci,
otworzyłeś wierzącym królestwo niebios.
Ty po prawicy Boga zasiadasz
w Ojcowskiej chwale.
Ty przyjdziesz jako Sędzia:
tak wszyscy wierzymy.
Błagamy Cię przeto: dopomóż swym sługom,
których najdroższą Krwią odkupiłeś.
Policz ich między świętych Twoich
w wiekuistej chwale.

Następującą część hymnu można według uznania opuścić:

Zachowaj lud swój, o Panie,
i błogosław dziedzictwu swojemu.
I rządź nimi,
i wywyższaj ich aż na wieki.
Po wszystkie dni
błogosławimy Ciebie
I wysławiamy imię Twe na wieki,
na wieki bez końca.
Racz, Panie, w dniu dzisiejszym
zachować nas od grzechu.
Zmiłuj się nad nami, Panie,
zmiłuj się nad nami.
Niech miłosierdzie Twoje, Panie, okaże się nad nami,
jako my w Tobie ufność pokładamy.
W Tobie, o Panie, złożyłem nadzieję,
nie będę zawstydzon na wieki.

Ciebie, Boga, wysławiamy,
Tobie, Panu, wieczna chwała.
Ciebie, Ojca, niebios bramy,
Ciebie wielbi ziemia cała.
Tobie wszyscy Aniołowie,
Tobie Moce i niebiosy,
Cheruby, Serafinowie
ślą wieczystej pieśni głosy:
Święty, Święty nad Świętymi
Bóg Zastępów, Król łaskawy,
Pełne niebo z kręgiem ziemi
majestatu Twojej sławy.
Apostołów Tobie rzesza,
chór Proroków pełen chwały,
Tobie hołdy nieść pośpiesza
Męczenników orszak biały.
Ciebie poprzez okrąg ziemi
z głębi serca, ile zdoła,
Głosy ludów zgodzonymi
wielbi święta pieśń Kościoła.
Niezmierzonej Ojca chwały,
Syna, Słowo wiekuiste,
Z Duchem, wszechświat wielbi cały:
Królem chwały Tyś, o Chryste!
Tyś Rodzica Syn z wiek wieka.
By świat zbawić swoim zgonem,
Przyoblókłszy się w człowieka,
nie wzgardziłeś Panny łonem.
Tyś pokruszył śmierci wrota,
starł jej oścień w męki dobie
I rajskiego kraj żywota
otworzyłeś wiernym sobie.
Po prawicy siedzisz Boga,
w chwale Ojca, Syn Jedyny,
Lecz gdy zabrzmi trąba sroga,
przyjdziesz sądzić ludzkie czyny.
Prosim, słudzy łask niegodni,
wspomóż, obmyj grzech, co plami,
Gdyś odkupił nas od zbrodni
drogiej swojej Krwi strugami.
Ze świętymi w blaskach mocy
wiecznej chwały zlej nam zdroje,
Zbaw, o Panie, lud sierocy,
błogosław dziedzictwo swoje!

Następującą część hymnu można według uznania opuścić:

Rządź je, broń po wszystkie lata,
prowadź w niebios błogie bramy.
My w dzień każdy, Władco świata,
Imię Twoje wysławiamy.
Po wiek wieków nie ustanie
pieśń, co sławi Twoje czyny.
O, w dniu onym racz nas, Panie,
od wszelakiej ustrzec winy.
Zjaw swą litość w życiu całym
tym, co żebrzą Twej opieki;
W Tobie, Panie, zaufałem,
nie zawstydzę się na wieki.


Módlmy się. Boże, Ty w niewysłowionej opatrzności doprowadziłeś świętego Augustyna z ciemności błędów do światła prawdy Ewangelii, spraw, prosimy, abyśmy ciesząc się z miłosierdzia, które mu okazałeś, * za jego przyczyną przemieniali nasze życie. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.


Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się:

K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.


Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG