"Jeśli kto chce pójść za Mną, niech zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje". Te słowa Pana o zaparciu się siebie wydają się nam twarde i trudne do przyjęcia. Ale nie jest twarde ani przykre to, co On nakazuje, skoro daje nam moc spełnienia swoich przykazań. Jakże prawdziwe jest to, co psalmista mówi do Boga: "Według słowa warg Twoich trzymałem się trudnej drogi". A także prawdą jest to, co mówi Pan: "Jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie". Bo miłość sprawia, że lekkim się staje i twarde przykazanie.

Co znaczą słowa: "niech weźmie krzyż swój"? Znaczą one, że trzeba znosić wszelkie przeciwności i w ten sposób iść za Panem. Bo kiedy ktoś zacznie Go naśladować i słuchać Jego nauk, to spotyka go wiele sprzeciwów, wielu ludzi będzie się starało go przekonać i odwieść od tego postanowienia, i to nawet spośród tych, którzy uważają, że należą do Chrystusa. Chrystusowi towarzyszyli i tacy, którzy wzbraniali niewidomym wołać do Pana. Tak więc, jeżeli chcecie iść za Chrystusem, waszym krzyżem będą te wszystkie nawoływania, pochlebstwa i sprzeciwy. Z tym należy się zgodzić, znosić to wszystko i nie załamywać się pod tym ciężarem.

W tym więc świecie, świętym, dobrym, pojednanym, zbawionym lub przynajmniej wezwanym do zbawienia, "w nadziei bowiem już jesteśmy zbawieni"; w tym świecie, to jest w Kościele, idącym całkowicie za Panem, rozlega się Jego głos mówiący wszystkim: "Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie".

Pan zwraca się nie tylko do dziewic, do mnichów i do duchownych, ale także i do wdów oraz do żyjących w małżeństwie i w świecie. Bo cały Kościół, całe Jego Ciało, wszystkie jego członki, każdy na swoim miejscu i w swoich obowiązkach, wszyscy oni mają iść za Chrystusem.

Ma więc iść za Panem ta Jego jedyna, Gołębica i Oblubienica, odkupiona i ozdobiona krwią Oblubieńca. I znajdzie się tu miejsce dla wszystkich: zarówno dla czystych dziewic, jak i dla wdów żyjących we wstrzemięźliwości, a także dla małżonków nie kalających swego związku.

A wszyscy oni, mieszczący się w Ciele Chrystusa, i każdy z osobna w swoim środowisku i w swoich zajęciach: wszyscy mają iść za Panem. Mają się wyrzec samych siebie i mają wziąć swój krzyż, to znaczy w tym świecie znosić dla Chrystusa te wszystkie cierpienia, które świat im zada. Mają miłować Tego, który jedyny zawieść nie może, którego nie da się zmylić i który sam się nie myli. Mają Go miłować, bo prawdą jest to, co obiecuje. Ale gdy nie daje już teraz, wiara się chwieje. Masz wytrwać i nie uciekać, masz wyczekiwać cierpliwie i tak nieść swój krzyż.