Niechże nas wzruszy dobroć Jezusa Chrystusa. Gdyby swoje postępowanie wzorował na naszym, już by nas nie było. A więc stańmy się Jego uczniami, uczmy się żyć po chrześcijańsku. Kto sobie przypisuje inne imię niż to, nie należy do Boga. Usuńcie zły kwas, zestarzały i cierpki, bądźcie nowym zaczynem, którym jest Jezus Chrystus. Niech on będzie solą waszego życia i niech nikt z was nie ulegnie skażeniu, bo z wonności, która w was jest, będziecie sądzeni. Jest niedorzecznością wyznawać Jezusa Chrystusa i zachowywać przepisy judaizmu, bo przecież to nie chrześcijanie uwierzyli w judaizm, ale judaizm w chrześcijaństwo; i ono gromadzi wszystkich wierzących w Boga.

Ukochani! Mówię o tym nie dlatego, żebym komuś z was przypisywał takie postępowanie. Mniej jestem godny od was, pragnę jednak was przestrzec, byście się nie dali złowić na próżne słowa, wprost przeciwnie, bądźcie przekonani o prawdzie narodzenia i męki, i zmartwychwstania, które miało miejsce za rządów Poncjusza Piłata. To wszystko spełniło się istotnie w osobie Jezusa Chrystusa. On jest naszą nadzieją. Oby nikt z was się jej nie sprzeniewierzył.

Niechże we wszystkim wami się cieszę, o ile jestem tego godny. Noszę kajdany, a wy jesteście wolni, jednakże nie mogę się porównać z żadnym z was. Wiem, że nie jesteście pyszni, bo macie w sobie Jezusa Chrystusa. Wiem także, że moje pochwały są dla was kłopotliwe, bo przecież jest napisane: "Sprawiedliwy sam siebie oskarża". Nieustannie utwierdzajcie się w nauce Pana i apostołów, wtedy bowiem cokolwiek uczynicie, pomyślnie wam wypadnie i będzie z korzyścią dla ciała i ducha, dla wiary i miłości, które są początkiem i końcem; gdy będziecie pozostawali w jedności z tak bardzo zasłużonym waszym biskupem, z prezbiterium, które jest jak gdyby drogocenną duchową koroną, i ze świętymi diakonami. Bądźcie poddani biskupowi i sobie nawzajem, tak jak Jezus Chrystus na ziemi poddany był Ojcu, tak jak apostołowie byli poddani Chrystusowi i Ojcu, i Duchowi Świętemu, i niech będzie między wami jedność braterska i duchowa.

Wiem, że jesteście pełni Boga, toteż krótkie są te słowa mojej zachęty. Pamiętajcie o mnie w waszych modlitwach, abym dotarł do Boga. Pamiętajcie również o Kościele w Syrii. Nie jestem godny jego imienia i potrzebuję waszej w Bogu miłości i modlitwy, bo w ten sposób wasz Kościół orzeźwi jakby rosą Kościół w Syrii.

Piszę do was ze Smyrny, skąd pozdrawiają was również i Efezjanie. Przybyli oni tutaj dla chwały Boga, tak jak i wy, i we wszystkim umocnili mnie na duchu wraz z Polikarpem, biskupem Smyrny. Również inne Kościoły was pozdrawiają ku czci Jezusa Chrystusa. Bądźcie zdrowi, bracia, posiadający w Bogu nieodłącznego z Nim ducha, to jest Jezusa Chrystusa.