.:ILG:. - 8 lipca 2026: GODZINA CZYTAŃ

Kolor szat:	Środa, 8 lipca 2026 ŚW. JANA Z DUKLI, PREZBITERA Wspomnienie obowiązkowe

W archidiecezji przemyskiej: Patrona archidiecezji

Godzina Czytań

Możliwość wydruku dostępna wyłącznie
dla użytkowników wersji premium

W wersji PREMIUM dostępne jest nagranie tej Godziny w formacie MP3
(lewy górny róg strony).

K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.

W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze,

i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.

HYMN

LG tom III: P, str. 1503-1504; LG skrócone: P, str. 1672-1673

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 Ty jesteś, Chryste, zwierzchnikiem i głową

Wszystkich pasterzy Twojego Kościoła,

Przyjmij więc hołdy składane z radością

W święto pasterza.

2 Ty go wybrałeś, by służył Ci wiernie

Jako uczestnik Twojego kapłaństwa;

On zaś z miłością otaczał opieką

Lud odkupiony.

3 Był przewodnikiem i wzorem dla wiernych,

Światłem dla ślepych, ratunkiem ubogich,

Ojcem roztropnym i wszystkim dla wszystkich

Tak jak Apostoł.

4 Chryste, co w niebie nagradzasz zasługi

Świętych pasterzy i dajesz im chwałę,

Pomóż nam dążyć za jego przykładem

Drogą zbawienia.

5 Tobie, o Zbawco i Królu wszechmocny,

Razem z Twym Ojcem i Duchem płomiennym

Cześć, uwielbienie i chwała niech będzie

Teraz i zawsze. Amen.

PSALMODIA

Antyfony - LG tom III: Środa II, str. 726-729; LG skrócone: Środa II, str. 880-882
Psalmy - LG tom III: Środa II, str. 726-729; LG skrócone: Środa II, str. 880-882

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 ant. Wzdychamy z głębi serca * oczekując odkupienia naszego ciała.

Psalm 39
Modlitwa chorego

Stworzenie zostało poddane marności... ze względu na Tego, który je poddał w nadziei (Rz 8, 20)

Rzekłem: "Będę pilnował dróg moich, *

abym nie zgrzeszył językiem,

Nałożę na usta wędzidło, *

dopóki bezbożny jest przy mnie".

Pozbawiony szczęścia, zamilkłem oniemiały, *

a moja boleść wzmogła się na nowo.

W moim wnętrzu rozgorzało serce; *

gdy rozmyślałem, zapłonął w nim ogień.

Przemówił mój język: *

"Panie, pozwól mi poznać kres mego życia

I jaka jest miara dni moich, *

bym wiedział, jak jestem znikomy".

Oto wymierzyłeś dni moje tylko na kilka piędzi, †

a moje życie jest nicością przed Tobą. *

Każdy człowiek trwa tyle, co tchnienie.

Jak cień przemija człowiek, †

na próżno się niepokojąc, *

gromadzi i nie wie, kto weźmie to wszystko.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Wzdychamy z głębi serca / oczekując odkupienia naszego ciała.

2 ant. Usłysz, Panie, modlitwę moją, * na płacz mój nie bądź głuchy.

A teraz w czym mam pokładać nadzieję, Panie? *

Moja nadzieja jest w Tobie!

Wybaw mnie od wszelkich moich nieprawości, *

nie wystawiaj mnie na pośmiewisko głupcom.

Zamilkłem i ust moich nie otwieram, *

Ty bowiem to uczyniłeś.

Oddal ode mnie swe ciosy, *

ginę od uderzeń Twej ręki.

Chłoszczesz człowieka za winy Twą karą, †

jak mól wniwecz obracasz to, czego pożąda. *

Marnością jest każdy człowiek.

Usłysz, Panie, modlitwę moją *

i wysłuchaj mego wołania.

Na płacz mój nie bądź głuchy, †

bo tylko gościem jestem u Ciebie, *

przechodniem, jak wszyscy moi przodkowie.

Odwróć oczy gniewne, niech zaznam radości, *

zanim odejdę i tu mnie już nie będzie.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Usłysz, Panie, modlitwę moją, / na płacz mój nie bądź głuchy.

3 ant. Na wieki zaufam * łaskawości Boga.

Psalm 52
Przeciw oszczercy

Kto się chlubi, niech w Panu się chlubi (1 Kor 1, 31)

Dlaczego się chełpisz złością, *

potężny niegodziwcze?

Dzień cały zamyślasz zgubę, *

twój język jest ostrą brzytwą, sprawco podstępu.

Zło ci jest milsze od dobra, *

kłamstwo od sprawiedliwej mowy.

Kochasz się w każdej mowie, która niesie zgubę, *

podstępny języku.

Dlatego Bóg cię zniweczy na wieki, †

schwyci i zabierze z twojego namiotu, *

wyrwie cię z ziemi żyjących.

Ujrzą to sprawiedliwi i lęk ich ogarnie, *

i śmiać się będą z niego:

"Oto człowiek, który z Boga nie uczynił swej twierdzy, †

ale zaufał obfitości swego bogactwa, *

a w siłę wzrósł przez swoje zbrodnie".

Ja zaś jak oliwka kwitnąca w domu Bożym *

na wieki zaufam łaskawości Boga.

Będę Cię sławił na wieki za to, coś uczynił, †

polegał na Twoim imieniu, *

ponieważ jest dobre dla ludzi oddanych Tobie.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Na wieki zaufam łaskawości Boga.

Werset - LG tom III: Środa II, str. 729; LG skrócone: Środa II, str. 882

K. Pokładam nadzieję w Panu.

W. Dusza moja pokłada nadzieję w Jego słowie.

Jeżeli poniżej nie wyświetliły się teksty czytań i Te Deum, kliknij tutaj i przeładuj tę stronę
(dotyczy głównie użytkowników urządzeń mobilnych).

I CZYTANIE

LG tom III: Środa XIV zw, str. 382-384

Z Drugiej Księgi Samuela

24, 1-4. 10-18. 24b-25

Spis ludności i budowa ołtarza

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj wprowadzenie do niniejszego czytania.

Jeszcze raz Pan zapłonął gniewem przeciw Izraelitom. Pobudził przeciw nim Dawida słowami: "Idź i policz Izraela i Judę". Rzekł więc król do Joaba, dowódcy wojsk, który był z nim: "Przebiegnij wszystkie pokolenia Izraela od Dan do Beer-Szeby i policzcie ludzi, abym się dowiedział, jaka jest liczba narodu". Lecz Joab odpowiedział królowi: "Oby Pan, Bóg twój, dołożył jeszcze sto razy tyle do ludu, do tej liczby, która jest obecnie i którą widzą oczy mojego pana, króla. Dlaczego pan mój, król, tej rzeczy wymaga?" Rozkaz królewski przemógł Joaba i przywódców wojska. Joab oddalił się wraz z dowódcami od króla, aby zliczyć ludność Izraela.

Serce Dawida zadrżało, dlatego że zliczył lud. Dawid zwrócił się do Pana: "Bardzo zgrzeszyłem tym, czego dokonałem, lecz teraz, o Panie, daruj łaskawie winę swego sługi, bo postąpiłem bardzo nierozsądnie".

Gdy Dawid wstał nazajutrz rano, słowo Pańskie następującej treści zostało skierowane do proroka Gada, "Widzącego" Dawidowego: "Idź i oświadcz Dawidowi: To mówi Pan: Przedstawiam ci trzy możliwości. Wybierz sobie jedną z nich, a Ja ci to uczynię". Gad udał się do Dawida i przekazał mu następujące oświadczenie: "Czy chcesz, by w tej ziemi nastało siedem lat głodu, czy wolisz przez trzy miesiące uciekać przed wrogiem, który cię będzie ścigał, czy też przyjść ma na twój kraj zaraza trwająca trzy dni? Pomyśl i rozpatrz, co mam odpowiedzieć Temu, który mię posłał". Dawid odpowiedział Gadowi: "Jestem w wielkiej rozterce. Wpadnijmy raczej w ręce Pana, bo wielkie jest Jego miłosierdzie, ale w ręce człowieka niech nie wpadnę!"

Zesłał więc Pan na Izraela zarazę od rana do ustalonego czasu. Umarło wtedy z narodu od Dan do Beer-Szeby siedemdziesiąt tysięcy ludzi. Anioł wyciągnął już rękę nad Jerozolimą, by ją wyniszczyć; wtedy Pan ulitował się nad nieszczęściem i rzekł do Anioła, niszczyciela ludności: "Wystarczy! Cofnij rękę!" Anioł Pański znajdował się obok klepiska Arauny Jebusyty.

Dawid widząc, że Anioł zabija lud, wołał do Pana: "To ja zgrzeszyłem, to ja zawiniłem, a te owce cóż uczyniły? Niech Twoja ręka obróci się raczej na mnie i na dom mego ojca!" Gad przybył w tym dniu do Dawida i powiedział do niego: "Wyjdź, wznieś ołtarz Panu na klepisku Arauny Jebusyty!" Kupił więc Dawid klepisko i woły za pięćdziesiąt syklów srebra. Następnie zbudował tam ołtarz Panu i złożył całopalenia i ofiary biesiadne. Pan okazał miłosierdzie krajowi i plaga przestała się srożyć w Izraelu.

Z Księgi Przysłów

9, 1-18

Mądrość i głupota

Mądrość zbudowała sobie dom i wyciosała siedem kolumn, nabiła zwierząt, namieszała wina i stół zastawiła. Służące wysłała, by wołały z wyżynnych miejsc miasta: "Prostaczek niech do mnie tu przyjdzie". Do tego, komu brak mądrości, mówiła: "Chodźcie, nasyćcie się moim chlebem, pijcie wino, które zmieszałam. Odrzućcie głupotę i żyjcie, chodźcie drogą rozwagi!"

Kto poucza szydercę, ściąga na siebie wzgardę, strofując nieprawego, sam sobie szkodzi. Nie strofuj szydercy, by cię nie znienawidził, strofuj mądrego, a będzie cię kochał. Ucz mądrego, a stanie się mędrszy, oświeć mądrego, a zwiększy swą wiedzę. Treścią mądrości jest bojaźń Pańska, rozsądkiem - poznanie Świętego. Dzięki mnie twe dni się pomnożą, lata życia będą ci dodane. Pomagasz sobie, gdy jesteś rozumny, a gdyś szydercą, sam na tym ucierpisz.

Niewiasta Głupota ciągle się rzuca, Pustota niczego nie pojmie. Przy bramie swego domu usiadła, na tronie, na wyżynach w mieście, by wołać na przechodzących drogą, na tych, co prosto idą swymi ścieżkami. "Niech zboczy tu niedoświadczony" - odzywa się do tego, komu brak mądrości: "Przyjemna jest woda kradziona, chleb wzięty skrycie jest smaczny". Nie myśli się o tym, że tam bawią zmarli, jej zaproszeni - w głębinach Szeolu.

RESPONSORIUM	por. Jdt 9, 13; 1 Krn 21, 15; 2 Sm 24, 17
W. Pomnij, Panie, na przymierze Twoje † i powiedz do Anioła niszczyciela: / "Powstrzymaj twą rękę", * Aby nie zginęła ziemia / wraz ze wszystkim, co na niej żyje. K. To ja zgrzeszyłem, to ja zawiniłem, a te owce cóż uczyniły? Panie, odwróć swój gniew od Twego ludu. W. Aby nie zginęła ziemia / wraz ze wszystkim, co na niej żyje. II CZYTANIE LG tom III: Własne, str. D 2022, s. 320-322 Z przemówienia papieża Jana Pawła II podczas nawiedzenia grobu św. Jana w Dukli ("L'Osservatore Romano", 31 V - 10 VI 1997, 106-107) Człowiek głębokiej wiary Jakże bliski wydaje się nam błogosławiony Jan w tej świątyni, w której przechowuje się jego relikwie! Bardzo chciałem tu przybyć, aby w ciszy klasztoru wsłuchać się w głos jego serca i wspólnie z wami wgłębić się w tajemnicę jego życia i świętości. A było to życie całkowicie oddane Bogu. Zaczęło się w pobliskiej pustelni. To właśnie tam, wśród ciszy i duchowej walki, "uchwycił go Bóg" i tak już pozostali razem do końca. Wśród tych gór uczył się żarliwej modlitwy i przeżywania Bożych tajemnic. Powoli utwierdzała się jego wiara, krzepła miłość, aby później wydać zbawienne owoce już nie w odosobnieniu, na pustelni, ale w murach klasztoru franciszkanów konwentualnych, a następnie u bernardynów, gdzie spędził ostatni okres swego życia. Zasłynął błogosławiony Jan jako mądry kaznodzieja i gorliwy spowiednik. Tłumnie schodzili się do niego ludzie spragnieni zdrowej Bożej nauki, aby słuchać jego kazań, czy też u kratek konfesjonału szukać umocnienia i porady. Zasłynął jako przewodnik dusz i roztropny doradca wielu ludzi. Zapiski mówią, iż pomimo starości i utraty wzroku pracował nieprzerwanie, prosił, by mu odczytywano kazania, aby mógł dalej nauczać. Szedł do konfesjonału po omacku, aby nadal nawracać i prowadzić do Boga. Świętość błogosławionego Jana wynikała z jego głębokiej wiary. Całe jego życie i gorliwość apostolska, umiłowanie modlitwy i Kościoła, wszystko to było oparte na wierze. Była ona dla niego siłą, dzięki której potrafił wszystko to, co materialne i doczesne, odrzucić, by poświęcić się temu, co Boże i duchowe. Bracia i Siostry, często nawiedzajcie to miejsce! Ono jest wielkim skarbem waszej ziemi, bo tu przemawia Duch Pana do ludzkich serc za pośrednictwem waszego świętego rodaka. Mówi On, że życie osobiste, rodzinne i społeczne trzeba budować na wierze w Jezusa Chrystusa. Wiara bowiem nadaje sens wszystkim naszym wysiłkom. Pomaga odkrywać prawdziwe dobro, ustala prawidłową hierarchię wartości, przenika całe życie. Jak trafnie wyrażają to słowa z Listu św. Jana Apostoła: "Wszystko, co z Boga zrodzone, zwycięża świat; tym właśnie zwycięstwem, które zwyciężyło świat, jest nasza wiara".
RESPONSORIUM	1 Tes 2, 8; Ga 4, 19
W. Będąc pełni życzliwości dla was, † chcieliśmy wam dać nie tylko naukę Bożą, lecz nadto dusze nasze, * Tak bowiem staliście się nam drodzy. K. Dzieci moje, oto ponownie w bólach was rodzę, aż Chrystus w was się ukształtuje. W. Tak bowiem staliście się nam drodzy. MODLITWA LG tom III: Własne, str. D 2022, s. 322; LG skrócone: Własne, str. D 2022, s. 322 Módlmy się. Boże, Ty obdarzyłeś świętego Jana z Dukli, prezbitera, cnotami wielkiej pokory i cierpliwości, † spraw, abyśmy naśladując jego przykład, * otrzymali podobną nagrodę. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen. Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się: K. Błogosławmy Panu. W. Bogu niech będą dzięki.

Inne Godziny - Jutrznia
Modlitwa przedpołudniowa, południowa, popołudniowa
Nieszpory, Kompleta