.:ILG:. - 4 lipca 2026: GODZINA CZYTAŃ

Kolor szat:	Sobota, 4 lipca 2026 ŚW. ELŻBIETY PORTUGALSKIEJ Wspomnienie dowolne

Godzina Czytań

Możliwość wydruku dostępna wyłącznie
dla użytkowników wersji premium

W wersji PREMIUM dostępne jest nagranie tej Godziny w formacie MP3
(lewy górny róg strony).

K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.

W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze,

i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.

HYMN

LG tom III: ŚK, str. 1588; LG skrócone: ŚK, str. 1718

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 Sławmy niewiastę roztropną

I ozdobioną cnotami,

Która, bogata w zasługi,

Nagrodą nieba się cieszy.

2 Sercem pokornym i cichym

Szukała Boga w modlitwie,

Łzami, czuwaniem i postem

Stwierdzając miłość do Niego.

3 Czysta w uczuciach i myśli,

Pochlebstwem świata wzgardziła;

Bóg ją napełnił świętością

I dał jej chwałę wieczystą.

4 Całe swe życie oddała

Doskonałości uczynkom,

Teraz już w niebie z radością

Ogląda Boże oblicze.

5 Bądź pochwalony na wieki,

Nasz Boże w Trójcy Jedyny;

Ciebie prosimy z ufnością,

Byś przyjął nas do królestwa. Amen.

PSALMODIA

Antyfony - LG tom III: Sobota I, str. 662-664; LG skrócone: Sobota I, str. 817-818
Psalmy - LG tom III: Sobota I, str. 662-664; LG skrócone: Sobota I, str. 817-818

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 ant. Kto się uniży jak dziecko, * ten jest największy w królestwie niebieskim.

Psalm 131
Dziecięca ufność w Bogu

Uczcie się ode Mnie, bo jestem łagodny i pokorny sercem (Mt 11, 29)

Panie, moje serce się nie pyszni *

i nie patrzą wyniośle moje oczy.

Nie dbam o rzeczy wielkie *

ani o to, co przerasta me siły.

Lecz uspokoiłem i uciszyłem moją duszę; †

jak dziecko na łonie swej matki, *

jak ciche dziecko jest we mnie moja dusza.

Izraelu, złóż nadzieję w Panu, *

teraz i na wieki.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Kto się uniży jak dziecko, / ten jest największy w królestwie niebieskim.

2 ant. Boże mój, w szczerości serca * wszystko radośnie złożyłem w ofierze.

Psalm 132
Obietnice Boże dla Dawida

Pan Bóg da Mu tron Dawida, Jego ojca (Łk 1, 32)

Pamiętaj, Panie, Dawidowi *

wszystkie jego trudy,

Jak złożył Panu przysięgę, *

związał się ślubem przed Bogiem Jakuba:

"Nie wejdę do mieszkania w moim domu, *

nie wstąpię na posłanie mego łoża,

Nie użyczę snu moim oczom, *

powiekom moim spoczynku,

Póki nie znajdę miejsca dla Pana, *

mieszkania dla Niego, dla Boga Jakuba".

Słyszeliśmy o arce w Efrata, *

znaleźliśmy ją na polach Jaaru.

Wejdźmy do Jego mieszkania, *

padnijmy przed podnóżkiem stóp Jego.

Wyrusz, Panie, na miejsce Twego odpoczynku, *

Ty i arka Twej chwały.

Niech Twoi kapłani w sprawiedliwość się odzieją, *

a Twoi wyznawcy niech śpiewają z radości.

Przez wzgląd na Dawida, Twego sługę, *

nie odtrącaj oblicza swojego pomazańca.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Boże mój, w szczerości serca / wszystko radośnie złożyłem w ofierze.

3 ant. Pan złożył Dawidowi niezłomną obietnicę, * utwierdził jego panowanie na wieki.

Pan złożył Dawidowi niezłomną obietnicę, *

której nie odwoła:

"Zrodzone z ciebie potomstwo *

posadzę na twoim tronie.

A jeśli twoi synowie zachowają moje przymierze *

i wskazania, których im udzielę,

Także ich synowie *

zasiądą na tronie po wieczne czasy".

Pan bowiem wybrał Syjon, *

tej siedziby zapragnął dla siebie.

"Oto miejsce mego odpoczynku na wieki, *

tu będę mieszkał, bo wybrałem je sobie.

Będę hojnie błogosławił jego zasobom, *

jego ubogich nasycę chlebem.

Jego kapłanów odzieję zbawieniem, *

a jego wierni prawdziwie cieszyć się będą.

Wzbudzę tam moc dla Dawida, *

przygotuję światło dla mego pomazańca.

Odzieję wstydem nieprzyjaciół jego, *

a nad nim zajaśnieje jego korona".

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Pan złożył Dawidowi niezłomną obietnicę, / utwierdził jego panowanie na wieki.

Werset - LG tom III: Sobota I, str. 664; LG skrócone: Sobota I, str. 819

K. Przyjdźcie i zobaczcie dzieła Pana.

W. Zdumiewające czyny, których dokonał na ziemi.

I CZYTANIE

LG tom III: Sobota XIII zw, str. 365-366

Z Drugiej Księgi Samuela

11, 1-17. 26-27

O grzechu Dawida

Na początku roku, gdy królowie zwykli wychodzić na wojnę, Dawid wyprawił Joaba i swoje sługi wraz z całym Izraelem. Spustoszyli oni ziemię Ammonitów i oblegali Rabba. Dawid natomiast pozostał w Jerozolimie.

Pewnego wieczora Dawid, podniósłszy się z posłania i chodząc po tarasie swego królewskiego pałacu, zobaczył z tarasu kąpiącą się kobietę. Kobieta była bardzo piękna. Dawid zasięgnął wiadomości o tej kobiecie. Powiedziano mu: "To jest Batszeba, córka Eliama, żona Uriasza Chetyty". Wysłał więc Dawid posłańców, by ją sprowadzili. A gdy przyszła do niego, spał z nią. A ona oczyściła się od swej nieczystości i wróciła do domu. Kobieta ta poczęła, posłała więc, by dać znać Dawidowi: "Jestem brzemienna".

Wtedy Dawid wyprawił posłańca do Joaba: "Przyślij do mnie Uriasza Chetytę". Joab posłał więc Uriasza do Dawida. Kiedy Uriasz do niego przyszedł, Dawid wypytywał się o powodzenie Joaba, ludu i walki. Następnie rzekł Dawid Uriaszowi: "Wstąp do swojego domu i umyj sobie nogi!" Uriasz opuścił pałac królewski, a za nim niesiono dar ze stołu króla. Uriasz położył się jednak u bramy pałacu królewskiego wraz ze wszystkimi sługami swojego pana, a nie poszedł do własnego domu.

Przekazano wiadomość Dawidowi: "Uriasz nie wstąpił do swego domu". Pytał więc Dawid Uriasza: "Czyż nie wracasz z drogi? Dlaczego nie wstępujesz do własnego domu?" Uriasz odpowiedział Dawidowi: "Arka, Izrael i Juda przebywają w namiotach, podobnie też i pan mój, Joab, wraz ze sługami mego pana obozują na otwartym polu, a ja miałbym pójść do swojego domu, aby jeść, pić i spać ze swoją żoną? Na życie Pana i na twoje, czegoś podobnego nie uczynię". Dawid więc rzekł do Uriasza: "Pozostań tu jeszcze dziś, a jutro cię odeślę". Uriasz został więc w Jerozolimie w tym dniu. Nazajutrz Dawid zaprosił go, aby jadł i pił w jego obecności, aż go upoił. Wieczorem poszedł Uriasz, położył się na swym posłaniu między sługami swojego pana, a do domu swojego nie wstąpił.

Następnego ranka napisał Dawid list do Joaba i posłał go za pośrednictwem Uriasza. W liście napisał: "Postawcie Uriasza tam, gdzie walka będzie najbardziej zażarta, potem odstąpicie go, aby został ugodzony i zginął". Joab, obejrzawszy miasto, postawił Uriasza w miejscu, o którym wiedział, że walczyli tam najsilniejsi wojownicy. Ludzie z miasta wypadli i natarli na Joaba. Byli zabici wśród ludu i sług Dawida; zginął też Uriasz Chetyta.

Żona Uriasza dowiedziawszy się, że Uriasz, jej mąż, umarł, opłakiwała swego pana. Gdy czas żałoby przeminął, posłał po nią Dawid i sprowadził do swego pałacu. Została jego żoną i urodziła mu syna. Postępek jednak, jakiego dopuścił się Dawid, nie podobał się Panu.

RESPONSORIUM

2 Sm 12, 9; Wj 20, 2. 13. 14

W. Zabiłeś mieczem Chetytę Uriasza, † a jego żonę wziąłeś sobie za małżonkę. * Czemu zlekceważyłeś słowo Pana, / popełniając to, co złe w Jego oczach?

K. Ja jestem Pan, twój Bóg, który cię wywiódł z ziemi egipskiej. Nie będziesz zabijał. Nie będziesz cudzołożył. W. Czemu zlekceważyłeś słowo Pana, / popełniając to, co złe w Jego oczach?

II CZYTANIE

LG tom III: Własne, str. 1296-1298

Kazanie przypisywane św. Piotrowi Chryzologowi, biskupowi

(O pokoju)

Błogosławieni pokój czyniący

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj wprowadzenie do niniejszego czytania.

Umiłowani! Powiada Ewangelia: "Błogosławieni pokój czyniący, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi". W cnotach chrześcijańskich wzrasta naprawdę ten, kto ze wszystkimi zachowuje pokój Chrystusowy. I nie można zasłużyć sobie na miano syna Bożego, jeśli się nie zasługuje na imię nosiciela pokoju.

Umiłowani! Pokój czyni człowieka wolnym i uszlachetnia; zmienia jego odniesienie do Boga: ze sługi czyni syna, z niewolnika - człowieka wolnego. Pokój wśród braci jest wolą Boga, radością Chrystusa, zwieńczeniem świętości, zasadą sprawiedliwości, stróżem obyczajów, we wszelkich okolicznościach postępowaniem chwalebnym. Pokój jest wsparciem modlitw, łatwą i skuteczną drogą próśb, spełnieniem wszelkich pragnień. Pokój jest matką miłości, węzłem zgody, jawną oznaką czystego serca, które prosi Boga o wszystko, czego pragnie: prosi i otrzymuje. Pokoju należy strzec z najwyższego nakazu, albowiem sam Chrystus Pan powiedział: "Pokój zostawiam wam, pokój mój wam daję". Oznacza to: W pokoju was pozostawiłem, w pokoju pragnę was zastać. Odchodząc zechciał zostawić to, co przy swoim powrocie pragnął u wszystkich odnaleźć.

Bożym jest przeto nakazem zachować to, co nam pozostawił. Powiedział bowiem: "Pragnę odnaleźć to, co pozostawiłem". Ustanawianie trwałego pokoju jest sprawą Boga, burzenie go - dziełem nieprzyjaciela. Albowiem podobnie jak miłość braterska pochodzi od Boga, tak nienawiść pochodzi od szatana. Należy więc odrzucić wszelką nienawiść, ponieważ napisano: "Każdy, kto nienawidzi brata swego, jest zabójcą".

Widzicie więc, umiłowani bracia, dlaczego należy miłować pokój i cenić zgodę; wszak one rodzą i podtrzymują miłość. Wiecie zaś, iż zgodnie ze słowami Apostoła "miłość pochodzi od Boga". W kim przeto nie ma miłości, ten jest z dala od Boga.

Zachowujmy zatem, bracia, przykazania, które dają życie. Niech trwa braterska wspólnota, podtrzymywana więzami prawdziwego pokoju; niechaj umacnia się zbawiennym węzłem wzajemnej miłości, tej miłości, która "zakrywa mnóstwo grzechów". Ze wszystkich sił starajmy się o miłość, albowiem jest źródłem zarówno wszelkich czynów dobrych, jak i wszelkich nagród. Spośród zaś wszystkich cnót najbardziej należy strzec pokoju, albowiem Bóg jest Bogiem pokoju.

Miłujcie pokój, a nastąpi pokój. Dla nas będzie on nagrodą, dla was radością; Kościół zaś umocniony w jedności wynikającej z pokoju prowadzić będzie życie doskonałe w Chrystusie.

RESPONSORIUM

Iz 58, 7-8

W. Dziel swój chleb z głodnym, † wprowadź w dom biednych tułaczy. * Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza i sprawiedliwość twoja poprzedzać cię będzie.

K. Gdy ujrzysz nagiego, przyodziej go, i nie odwróć się od twoich bliźnich. W. Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza i sprawiedliwość twoja poprzedzać cię będzie.

MODLITWA

LG tom III: Własne, str. 1298; LG skrócone: Własne, str. 1357

Módlmy się. Boże, źródło pokoju i miłości, Ty dałeś świętej Elżbiecie, królowej Portugalii, łaskę godzenia zwaśnionych, † spraw za jej wstawiennictwem, * abyśmy byli krzewicielami pokoju i mogli się nazywać dziećmi Bożymi. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się:

K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.

Inne Godziny - Jutrznia
Modlitwa przedpołudniowa, południowa, popołudniowa
Nieszpory, Kompleta