|

|
U kapucynów:
|
|
Kolor szat:
|
Piątek, 26 czerwca 2026
BŁ. ANDRZEJA JACKA LONGHINA, BISKUPA
Wspomnienie dowolne
|
 |
Czytania liturgii Mszy św.
Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.
|
|
Zburzenie Jerozolimy i drugie przesiedlenie do Babilonu
|
2 Krl 25, 1-12
|
Czytanie z Drugiej Księgi Królewskiej
W dziewiątym roku panowania Sedecjasza, dziesiątego miesiąca i dziesiątego dnia miesiąca wyruszył król babiloński, Nabuchodonozor, z całym swym wojskiem przeciw Jerozolimie, oblegał ją, budując dokoła niej wały oblężnicze. Miasto było oblężone aż do jedenastego roku panowania króla Sedecjasza. W czwartym zaś miesiącu, dziewiątego dnia miesiąca, kiedy głód srożył się w mieście i nie było już chleba dla ludności kraju, uczyniono wyłom w murze miasta.
Wszyscy wojownicy uciekli z miasta nocą przez bramę między podwójnym murem powyżej ogrodów królewskich. Chaldejczycy zaś znajdowali się dokoła miasta. Wyszli więc drogą prowadzącą ku Arabie. Lecz wojsko chaldejskie ścigało króla i dopędziło go na stepie Jerycha, całe zaś jego wojsko opuściło go i poszło w rozsypkę. Schwytali więc króla i zaprowadzili go do króla babilońskiego, do Ribla, i wydali na niego wyrok. Synów Sedecjasza zabito na jego oczach, a król babiloński kazał wyłupić oczy Sedecjaszowi i zakuć go w podwójne kajdany z brązu. Potem uprowadził go do Babilonu.
W piątym zaś miesiącu, siódmego dnia miesiąca był to dziewiętnasty rok panowania króla babilońskiego, Nabuchodonozora wkroczył do Jerozolimy Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, sługa króla babilońskiego. Spalił świątynię Pańską, pałac królewski i wszystkie domy Jerozolimy wszystkie wielkie domy spalił. Całe zaś wojsko chaldejskie, które było z dowódcą straży przybocznej, zburzyło mur dokoła Jerozolimy. Resztę zaś ludności, która pozostała w mieście, i zbiegów, którzy przeszli do króla babilońskiego, oraz pozostały tłum Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, uprowadził na wygnanie. Lecz spośród ubogiej ludności kraju dowódca straży przybocznej pozostawił niektórych do uprawy winnic i roli.
Oto słowo Boże.
|
|
|
|
W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję wprowadzenia do pierwszego czytania.
|
|
|
Ps 137 (136), 1-2. 3. 4-5. 6 (R.: por. 6b)
|
Refren: Kościele święty, nie zapomnę ciebie.
| 1 | Nad rzekami Babilonu siedzieliśmy, *
| | | płacząc na wspomnienie Syjonu.
| | 2 | Na topolach tamtej krainy *
| | | zawiesiliśmy nasze harfy.
| Refren: Kościele święty, nie zapomnę ciebie.
| | | | 3 | Bo ci, którzy nas uprowadzili, *
| | | żądali od nas pieśni.
| | | Nasi gnębiciele żądali pieśni radosnej: *
| | | «Zaśpiewajcie nam którąś z pieśni syjońskich!»
| Refren: Kościele święty, nie zapomnę ciebie.
| | | | 4 | Jakże możemy śpiewać pieśń Pańską *
| | | w obcej krainie?
| | 5 | Jeruzalem, jeśli zapomnę o tobie, *
| | | niech uschnie moja prawica.
| Refren: Kościele święty, nie zapomnę ciebie.
| | | | 6 | Niech mi język przyschnie do gardła, *
| | | jeśli nie będę o tobie pamiętał,
| | | jeśli nie wyniosę Jeruzalem *
| | | ponad wszelką swoją radość.
| Refren: Kościele święty, nie zapomnę ciebie.
| | | |
|
|
Por. Mt 8, 17
|
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Jezus wziął na siebie nasze słabości
i dźwigał nasze choroby.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. |
|
Uzdrowienie trędowatego
|
Mt 8, 1-4
|
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Gdy Jezus zszedł z góry, postępowały za Nim wielkie tłumy. A oto podszedł trędowaty i upadł przed Nim, mówiąc: «Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić». Jezus wyciągnął rękę, dotknął go i rzekł: «Chcę, bądź oczyszczony!» I natychmiast został oczyszczony z trądu.
Jezus powiedział do niego: «Uważaj, nie mów o tym nikomu, ale idź, pokaż się kapłanowi i złóż ofiarę, którą przepisał Mojżesz, na świadectwo dla nich».
Oto słowo Pańskie.
|
|