.:ILG:. - 17 czerwca 2026: GODZINA CZYTAŃ

Poza Polską:
Kolor szat:	Środa, 17 czerwca 2026 III tydzień psałterza XI tydzień Okresu Zwykłego

Godzina Czytań

Możliwość wydruku dostępna wyłącznie
dla użytkowników wersji premium

W wersji PREMIUM dostępne jest nagranie tej Godziny w formacie MP3
(lewy górny róg strony).

K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.

W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze,

i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.

HYMN

LG tom III: Środa III, str. 840; LG skrócone: Środa III, str. 994

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 Przez Boga naród wybrany

Stał się rodziną Chrystusa

I więzią ludzkość łączącą

Z łaską Nowego Przymierza.

2 Przez jego losy i dzieje

Kroczy sam Bóg miłosierny,

A słowa dawnych proroków

Głoszą nadejście Mesjasza.

3 Królewski dom Dawidowy

Zrodził nam Pana i Zbawcę,

By w ciele wziętym z Dziewicy

Bóg stał się jedno z człowiekiem.

4 Niech będzie chwała na wieki

Ojcu i Jego Synowi,

Którego łaska nam daje

Ducha Świętego pociechę. Amen.

PSALMODIA

Antyfony - LG tom III: Środa III, str. 840-843; LG skrócone: Środa III, str. 994-997
Psalmy - LG tom III: Środa III, str. 840-843; LG skrócone: Środa III, str. 994-997

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 ant. Łaska i wierność * kroczą przed Tobą, Panie.

Psalm 89, 2-38
Wyniesienie rodu Dawida

Z potomstwa Dawida, stosownie do obietnicy, wyprowadził Bóg Zbawiciela Jezusa (Dz 13, 22. 23)

O łaskach Pana będę śpiewał na wieki, †

Twą wierność będę głosił moimi ustami *

przez wszystkie pokolenia.

Albowiem powiedziałeś: †

"Na wieki ugruntowana jest łaska", *

utrwaliłeś swą wierność w niebiosach.

"Zawarłem przymierze z moim wybrańcem, *

przysiągłem mojemu słudze Dawidowi:

Twoje potomstwo utrwalę na wieki *

i tron twój umocnię na wszystkie pokolenia".

Niebiosa wysławiają cuda Twoje, Panie, *

a zgromadzenie świętych wierność Twoją.

Bo któż na obłokach będzie równy Panu, *

kto z synów Bożych będzie doń podobny?

Bóg przejmuje lękiem zgromadzenie świętych, *

większy od wszystkich wokół - przyprawia o drżenie.

Kto dorówna Tobie, Panie, Boże Zastępów? *

Potężny jesteś, Panie, wierność w krąg Cię otacza.

Ty ujarzmiasz pyszniące się morze, *

Ty poskramiasz jego wzburzone fale,

Ty jak padlinę zdeptałeś Rahaba, *

możnym swym ramieniem rozproszyłeś Twych wrogów.

Twoje jest niebo i Twoja jest ziemia, *

Ty świat założyłeś ze wszystkim, co na nim żyje.

Ty stworzyłeś północ i południe, *

Tabor i Hermon wykrzykują radośnie na cześć Twego imienia.

Twoje ramię jest pełne potęgi, *

Twoja ręka jest mocna, a prawica wzniesiona.

Prawo i sprawiedliwość podstawą Twego tronu, *

łaska i wierność kroczą przed Tobą.

Błogosławiony lud, który umie się cieszyć *

i chodzi, Panie, w blasku Twojej obecności.

Cieszą się zawsze Twym imieniem, *

Twoja sprawiedliwość ich wywyższa.

Bo Ty jesteś blaskiem ich potęgi, *

a przychylność Twoja dodaje nam mocy.

Bo do Pana należy nasza tarcza, *

a król nasz do Świętego Izraela.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Łaska i wierność kroczą przed Tobą, Panie.

2 ant. Syn Boży * pochodzi według ciała z rodu Dawida.

Mówiąc kiedyś w widzeniu do świętych Twoich, †

rzekłeś: "Na głowę mocarza włożyłem koronę, *

wyniosłem wybrańca z ludu.

Znalazłem Dawida, mojego sługę, *

namaściłem go moim świętym olejem,

By ręka moja zawsze przy nim była *

i umacniało go moje ramię.

Nie zwiedzie go nieprzyjaciel *

ani złośnik go nie pognębi.

Lecz zetrę przed nim jego przeciwników *

i powalę tych, którzy go nienawidzą.

Z nim moja wierność i łaska, *

w moim imieniu jego moc wywyższona.

Jego władzę rozciągnę nad morzem, *

a jego panowanie nad rzekami.

On będzie wołał do Mnie: «Tyś jest Ojcem moim, *

moim Bogiem, Opoką mojego zbawienia!»

A Ja go ustanowię pierworodnym, *

najwyższym z królów ziemi.

Na wieki zachowam dla niego łaskę *

i trwałe z nim będzie moje przymierze.

Sprawię, że potomstwo jego będzie wieczne, *

a jego tron jak dni niebios trwały".

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Syn Boży pochodzi według ciała z rodu Dawida.

3 ant. Raz przysiągłem Dawidowi, * że jego potomstwo będzie trwało wiecznie.

III

"A jeśli jego synowie porzucą moje prawo *

i nie będą postępować według moich przykazań,

Jeżeli moje ustawy naruszą *

i nie będą pełnili moich rozkazów,

Rózgą ukarzę ich przewinienia, *

a winę ich biczami.

Lecz nie odejmę od niego mej łaski *

i nie zawiodę w wierności.

Nie złamię mojego przymierza *

ani nie zmienię słowa ust moich.

Raz przysiągłem na świętość moją, *

że nie zawiodę Dawida.

Jego potomstwo będzie trwało wiecznie *

i tron jego będzie przede Mną jak słońce,

Jak księżyc, który trwa przez wieki *

jako wierny świadek na niebie".

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Raz przysiągłem Dawidowi, / że jego potomstwo będzie trwało wiecznie.

Werset - LG tom III: Środa III, str. 843; LG skrócone: Środa III, str. 997

K. Panie, poznanie Twoich słów oświeca.

W. I naucza niedoświadczonych.

Jeżeli poniżej nie wyświetliły się teksty czytań i Te Deum, kliknij tutaj i przeładuj tę stronę
(dotyczy głównie użytkowników urządzeń mobilnych).

I CZYTANIE

LG tom III: Środa XI zw, str. 296-298

Z Księgi Sędziów

6, 33-40; 7, 1-8. 16-22a

Gedeon z małym oddziałem wojska zwycięża

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj wprowadzenie do niniejszego czytania.

W owych dniach zebrali się wszyscy Madianici i Amalekici oraz lud ze wschodu, a przeprawiwszy się przez Jordan rozbili obóz w dolinie Jizreel. Ale duch Pana ogarnął Gedeona, który zatrąbił w róg i zgromadził przy sobie ród Abiezera. Wysłał też gońców do całego pokolenia Manassesa, które również zgromadziło się przy nim, a następnie wysłał gońców do pokolenia Asera, Zabulona i Neftalego, które wyruszyły, aby się z nim połączyć.

Rzekł więc Gedeon do Boga: "Jeżeli naprawdę chcesz przeze mnie wybawić Izraela, jak to powiedziałeś, pozwól, że położę runo wełny na klepisku; jeżeli rosa spadnie tylko na runo, a cała ziemia dokoła będzie sucha, będę wiedział, że wybawisz Izraela przeze mnie, jak powiedziałeś". Tak uczynił. Kiedy rano wstał i ścisnął wilgotne runo, wycisnął z runa pełną czaszę wody. I rzekł Gedeon do Boga: "Nie gniewaj się na mnie, jeżeli przemówię jeszcze raz do Ciebie. Pozwól, że jeszcze raz powtórzę doświadczenie z runem: niech rano będzie suche tylko samo runo, a niech na ziemi dokoła będzie rosa". I Bóg sprawił to tej nocy: samo runo pozostało suche, a na ziemi była rosa.

Wstał więc o świcie Jerubbaal, czyli Gedeon, wraz z całym zgromadzonym ludem i rozbił obóz u źródeł Charod. Obozowisko Madianitów leżało na północ od pagórka More w dolinie. Pan rzekł do Gedeona: "Zbyt liczny jest lud przy tobie, abym w jego ręce wydał Madianitów, gdyż Izrael mógłby przywłaszczyć sobie chwałę z pominięciem Mnie i mówić: «Moja ręka wybawiła mnie». Wobec tego tak wołaj do uszu ludu: Ten, który się boi i drży, niech zawróci ku górze Gilead i chroni się". Tak więc odeszło z ludu dwadzieścia dwa tysiące, a pozostało dziesięć tysięcy. Rzekł Pan do Gedeona: "Jeszcze zbyt liczny jest lud. Zaprowadź go nad wodę, gdzie ci go wypróbuję. Będzie tak: o którym powiem: Ten pójdzie z tobą! - on pójdzie z tobą. O którym zaś powiem: Ten nie pójdzie z tobą! - on nie pójdzie".

Zaprowadził więc lud nad wodę, a Pan rzekł do Gedeona: "Wszystkich, którzy będą wodę chłeptać językiem, podobnie jak pies, pozostawisz po jednej stronie, a tych wszystkich, którzy przy piciu uklękną, pozostawisz po drugiej stronie". Liczba tych, którzy chłeptali z ręki podnoszonej do ust wynosiła trzystu mężów. Wszyscy inni pijąc zginali kolana.

Rzekł wówczas Pan do Gedeona: "Przy pomocy tych trzystu mężów, którzy chłeptali wodę językiem, wybawię was i w ręce twoje wydam Madianitów. Wszyscy inni mężowie niech wracają do siebie". Lud wziął ze sobą żywność i rogi, a Gedeon odesłał mężów izraelskich, każdego do swego namiotu, z wyjątkiem owych trzystu mężów. A obóz Madianitów znajdował się w dolinie poniżej jego stanowiska.

Wówczas Gedeon rozdzielił owych trzystu mężów na trzy hufce, dał każdemu z nich do ręki rogi i puste dzbany, a w nich pochodnie. "Patrzcie na mnie - rzekł im - i czyńcie to samo, co ja. Oto ja dojdę do krańca obozu, a co ja będę czynić, i wy czyńcie. Gdy zatrąbię w róg ja i wszyscy, którzy są ze mną, wówczas i wy zatrąbicie w rogi dokoła obozu i będziecie wołać: Za Pana i za Gedeona!"

Gedeon i stu mężów, którzy mu towarzyszyli, doszli do krańca obozu w chwili, gdy tuż po zmianie następowało czuwanie środkowej straży nocnej. Zatrąbili w rogi i potłukli dzbany, które trzymali w swych rękach. Natychmiast zatrąbiły w rogi także owe trzy hufce i potłukły dzbany. Wziąwszy zaś w lewą rękę pochodnie, a w prawą rogi, aby na nich trąbić, wołali: "Za Pana i za Gedeona". I przystanęli, każdy na swoim miejscu, dokoła obozu. Powstali wtedy wszyscy w obozie, poczęli krzyczeć i uciekać. Podczas gdy owych trzystu mężów trąbiło na rogach, Pan sprawił, że w całym obozie jeden przeciw drugiemu skierował miecz.

Z Księgi proroka Aggeusza

1, 1 - 2, 9

Wezwanie do odbudowy świątyni
Przyszła chwała nowej świątyni

W drugim roku rządów króla Dariusza, w pierwszym dniu szóstego miesiąca Pan skierował te słowa przez proroka Aggeusza do Zorobabela, syna Szealtiela, namiestnika Judy, i do arcykapłana Jozuego, syna Josadaka: "Tak mówi Pan Zastępów: Ten lud powiada: Jeszcze nie nadszedł czas, aby odbudowywać dom Pański".

Wówczas Pan skierował te słowa przez proroka Aggeusza: "Czy to jest czas stosowny dla was, by spoczywać w domach wyłożonych płytami, podczas gdy ten dom leży w gruzach? Teraz więc - tak mówi Pan Zastępów: Rozważcie tylko, jak się wam wiedzie! Siejecie wiele, lecz plon macie lichy; przyjmujecie pokarm, lecz nie ma go do sytości; pijecie, lecz nie gasicie pragnienia; okrywacie się, lecz się nie rozgrzewacie; ten, kto pracuje, aby zarobić, pracuje odkładając do dziurawego mieszka!

Tak mówi Pan Zastępów: Wyjdźcie w góry i sprowadźcie drewno, a budujcie ten dom, bym sobie w nim upodobał i doznał czci - mówi Pan. Rozważcie tylko, jak się wam wiedzie! Wyglądaliście wiele, a oto macie mało, a kiedy i to niewiele znieśliście do domu, Ja to rozproszyłem. Dlaczego tak się dzieje? - wyrocznia Pana Zastępów: Z powodu mego domu, który leży w gruzach, podczas gdy każdy z was pilnie się troszczy o swój własny dom.

Dlatego niebiosa nad wami zatrzymały rosę, a ziemia nie dała swego urodzaju. Ja sprowadziłem bowiem suszę na ziemię i na góry, na pszenicę, na winne krzewy i na oliwki - na wszystko, cokolwiek może wydać rola, na ludzi i na bydło, i na wszelką pracę rąk".

Zorobabel, syn Szealtiela, i arcykapłan Jozue, syn Josadaka, a także cała Reszta ludu usłyszeli wówczas głos Pana Boga swego i słowa proroka Aggeusza - jako że wysłał go ich Pan Bóg - i lud przejął się lękiem przed Panem. Aggeusz zaś, wysłannik Pański, pełniąc to poselstwo Pańskie, przemówił do ludu tymi słowami: "Ja jestem z wami! - wyrocznia Pana".

Pobudził więc Pan ducha Zorobabela, syna Szealtiela, namietnika Judy, i ducha arcykapłana Jozuego, syna Josadaka, a także ducha całej Reszty ludu: przyszli więc i wzięli się do pracy przy domu swego Boga, Pana Zastępów, dnia dwudziestego czwartego szóstego miesiąca, w drugim roku rządów króla Dariusza.

Dnia dwudziestego pierwszego siódmego miesiąca Pan skierował te słowa do proroka Aggeusza: "Powiedzże to Zorobabelowi, synowi Szealtiela, namiestnikowi Judy, i arcykapłanowi Jozuemu, synowi Josadaka, a także reszcie ludu: Czy jest między wami ktoś, co widział ten dom w jego dawnej chwale? A jak się on wam teraz przedstawia? Czyż nie wydaje się wam, jakby go w ogóle nie było?

Teraz jednak nabierz ducha, Zorobabelu - wyrocznia Pana - nabierz ducha, arcykapłanie Jozue, synu Josadaka, nabierz też ducha cały lud ziemi! - wyrocznia Pana. Do pracy! Bo Ja jestem z wami, wyrocznia Pana Zastępów. Zgodnie z przymierzem, które zawarłem z wami, gdyście wyszli z Egiptu, duch mój stale przebywa pośród was; nie lękajcie się! Bo tak mówi Pan Zastępów: Jeszcze raz, a jest to jedna chwila, a Ja poruszę niebiosa i ziemię, morze i ląd. Poruszę wszystkie narody, tak że napłyną kosztowności wszystkich narodów, i napełnię chwałą ten dom, mówi Pan Zastępów. Do Mnie należy srebro i do Mnie złoto - wyrocznia Pana Zastępów. Przyszła chwała tego domu będzie większa od dawnej, mówi Pan Zastępów; na tym to miejscu Ja udzielę pokoju - wyrocznia Pana Zastępów".

RESPONSORIUM	1 Kor 1, 27-29; Łk 1, 52
W. Bóg wybrał to, co słabe w oczach świata, † aby poniżyć mocnych; / wybrał to, co nie jest szlachetnie urodzone według świata i wzgardzone, / i to, co nie jest, / by to, co jest, unicestwić. * Tak by się żadne stworzenie nie chełpiło wobec Niego. K. Pan strąca władców z tronu, a wywyższa pokornych. W. Tak by się żadne stworzenie nie chełpiło wobec Niego. II CZYTANIE LG tom III: Środa XI zw, str. 298-300 Z traktatu św. Cypriana, biskupa i męczennika, O Modlitwie Pańskiej (nr 13-15) Przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj wprowadzenie do niniejszego czytania. Mówimy z kolei: "Przyjdź królestwo Twoje". Prosimy, aby przyszło do nas królestwo Boże, podobnie jak błagamy, aby Imię Boga było w nas uświęcone. Kiedyż bowiem Bóg nie jest Królem albo kiedy rozpoczęło się w Nim to, co było zawsze i nigdy nie ustało? Toteż my prosimy, aby nadeszło nasze królestwo, obiecane nam przez Boga, a wysłużone Męką i Krwią Chrystusa, abyśmy, gdy zapanuje ostatecznie Chrystus, my również, niegdyś niewolnicy tego świata, otrzymali królestwo zgodnie z Jego obietnicą: "Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźmijcie w posiadanie królestwo przygotowane wam od założenia świata". Możliwe jest także, bracia umiłowani, iż sam Chrystus jest tym królestwem, którego przyjścia codziennie pragniemy, którego objawienia się pilnie oczekujemy. Albowiem jak Chrystus jest Zmartwychwstaniem, bo w Nim zmartwychwstaniemy, tak samo możemy powiedzieć, iż jest On królestwem Boga, bo w Nim będziemy królować. Słusznie zaś prosimy o królestwo Boże, to jest królestwo niebieskie, ponieważ istnieje też królestwo ziemskie. Ten jednak, kto się wyrzekł świata, jest wyższy od jego zaszczytów i królowania. Mówimy dalej: "Bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi". Prosimy zaś nie o to, aby Bóg mógł czynić to, co chce, lecz abyśmy my potrafili to, czego Bóg chce. Któż zresztą zdołałby przeszkodzić Bogu w dokonywaniu tego, co chce. Ponieważ jednak szatan przeszkadza nam być posłusznym Bogu w myślach i uczynkach, dlatego prosimy i błagamy, aby spełniała się w nas Boża wola. Aby to się stało, potrzeba nam woli Bożej, to jest Bożego wsparcia i opieki. Nikt bowiem o własnych siłach nie jest dość mocny, ale dopiero łaskawość i miłosierdzie Boże czynią go bezpiecznym. Zresztą także sam Pan, wskazując na słabość przyjętej przez siebie natury ludzkiej, powiada: "Ojcze, jeśli możliwe, niech odejdzie ode Mnie ten kielich". Dając zaś przykład uczniom, aby czynili nie swoją, ale Bożą wolę, dodał: "Wszakże nie jako Ja chcę, ale jako Ty". Wolą Bożą jest to, co Chrystus wypełniał i czego nauczał: pokora w postępowaniu, stałość w wierze, powściągliwość w słowach, prawość w działaniu, miłosierdzie w uczynkach, ład w obyczajach; wolą Bożą jest niezdolność wyrządzania krzywdy, zdolność znoszenia krzywdy wyrządzonej, zachowanie pokoju z braćmi, miłowanie Boga całym sercem, miłowanie Go dlatego, że jest Ojcem, lękanie się, bo jest Bogiem, nieprzedkładanie niczego ponad Chrystusa, bo i On niczego ponad nas nie przedkładał. Wolą Bożą jest trwać nieprzerwanie w Jego miłości, ufnie i mężnie stać pod krzyżem; kiedy wypadnie walczyć w Jego Imię i o Jego cześć, okazać w słowach stanowczość wyznawania wiary, podczas tortur - ufność, która podtrzymuje w walce, w chwili śmierci cierpliwość, za którą dostępujemy nagrody. To właśnie oznacza chcieć być współdziedzicem Chrystusa, to oznacza zachowywać Boże przykazania, to oznacza spełniać wolę Ojca.
RESPONSORIUM	Mt 7, 21; Mk 3, 35
W. Kto spełnia wolę mojego Ojca, † który jest w niebie, * Ten wejdzie do królestwa niebieskiego. K. Kto pełni wolę Bożą, ten Mi jest bratem, siostrą i matką. W. Ten wejdzie do królestwa niebieskiego. MODLITWA LG tom III: Środa XI zw, str. 300; LG skrócone: XI tydzień Okresu Zwykłego, str. 616 Módlmy się. Boże, mocy ufających Tobie, bez Ciebie nic nie możemy uczynić, † wysłuchaj nasze błagania i wspomagaj nas swoją łaską, * aby nasza wola i nasze czyny były poddane Twoim przykazaniom. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen. Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się: K. Błogosławmy Panu. W. Bogu niech będą dzięki.

Inne Godziny - Jutrznia
Modlitwa przedpołudniowa, południowa, popołudniowa
Nieszpory, Kompleta