Garść informacji:

Jan urodził się w Carmonie (Sewilla) w 1546 roku. W wieku dziewiętnastu lat zmienił swoje imię na "Jan Grzesznik" i osiadł w Jerez de la Frontera, gdzie poświęcił się Bogu posługując więźniom, ratując upadłe kobiety, opiekując się ubogimi i nieuleczalnie chorymi. W roku 1574 utworzony przez siebie szpital włączył do dzieł Zakonu Szpitalnego świętego Jana Bożego i zyskując nowych naśladowców, wraz z nimi założył także inne placówki. Dał się poznać jako człowiek bezgranicznego miłosierdzia, jak ewangeliczny dobry Samarytanin. Swoją duchowość szpitalną opierał na głębokim życiu wewnętrznym, co dawało mu siły do całkowitego poświęcenia się zamierzeniom Bożym w postawie ustawicznej modlitwy. Tak stał się mistykiem szpitalnictwa.
Arcybiskup Sewilli zlecił mu przeprowadzenie reformy ówczesnego systemu opieki zdrowotnej w Jerez i w miastach przygranicznych z myślą o objęciu nią najbardziej ubogich.
Zmarł w 1600 roku, stając prawdziwie ofiarą spełnianego miłosierdzia, gdyż zaraził się pielęgnując zadżumionych.
Został beatyfikowany przez Piusa IX dnia 13 listopada 1853 roku i kanonizowany przez Jana Pawła II dnia 2 czerwca 1996 roku. Jest patronem diecezji Jerez de la Frontera. Jego relikwie spoczęły w tym mieście, w kościele szpitalnym bonifratrów, pod jego wezwaniem, który jest zarazem sanktuarium diecezjalnym świętego Jana Grandego.