"Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania", albowiem ziarno pszeniczne wpadłszy w ziemię obumarło, by nie samo tylko panowało w niebie; jego to obumarcie dało nam życie, jego słabość nas wspiera, jego cierpieniami od cierpień jesteśmy wyzwoleni, jego też miłością przynagleni szukamy w Brytanii braci jeszcze nam nieznanych, a szukając znaleźliśmy ich dzięki jego łasce.

Któż zaś zdoła wypowiedzieć, jak wielka radość ogarnęła z tego powodu serca wszystkich wiernych? Bo oto Anglowie, za łaską wszechmocnego Boga i dzięki twoim wysiłkom, czcigodny Bracie, porzucili mroki błędów i zostali opromienieni światłem świętej wiary. Ci, których wpierw przenikał niedorzeczny lęk przed bożkami, teraz bez trwogi obalają ich posągi i czystym sercem czczą Jedynego Boga. Oni, którzy przedtem wpadali w liczne występki, dzisiaj trzymają się od nich z daleka dzięki pouczeniom, które otrzymują, i całą duszą poddają się przykazaniom Bożym, kierującym ich umysły ku górze, a w modlitwie korzą się aż do ziemi, aby duchem nie byli przygięci do ziemi. Czyjeż to dzieło, jeśli nie Tego, który powiedział: "Ojciec mój działa aż do tej chwili, i Ja działam"?

Celem głoszenia dobrej nowiny wybrał On i posłał ludzi nieuczonych, aby w ten sposób pokazać, że nawrócenie świata nie jest dziełem mądrości ludzkiej, lecz mocy Bożej. Podobnie postępuje On i w tym wypadku, działając wśród Anglów wielkie rzeczy przez słabych ludzi. Najdroższy Bracie! Powinieneś się radować z tego daru niebios, a równocześnie trzeba Ci obawiać się własnej słabości.

Wiem o tym dobrze, że Bóg wszechmocny ukazał cudowne dzieła swej potęgi wpośród tego ludu, którego zechciał wybrać, i to dzięki miłości, którą w tobie znalazł. Dlatego właśnie twoja radość z powodu łaski Ci danej ma być pełna bojaźni, a bojaźń przeniknięta radością. Raduj się z tego, iż dzięki dziejącym się cudom dusze Anglów są pociągnięte wewnętrzną łaską; ale będąc też słabym człowiekiem, obawiaj się, by czynione znaki nie były Ci powodem do zarozumiałości, a szacunek, którym Cię otaczają, nie był Ci powodem próżnej chwały i upadku.

Trzeba nam zawsze pamiętać o tym, że gdy uczniowie rozesłani przez Pana mówili Mu z radością po swoim powrocie: "Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają", usłyszeli w odpowiedzi te słowa: "Nie z tego się radujcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie".