Módl się słuchając

W wersji PREMIUM
dostępne jest nagranie tej Godziny
w formacie MP3
(opracowane przy użyciu
syntezatora mowy).


WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Czwartek, 21 maja 2026
ŚWIĘTYCH MĘCZENNIKÓW
KRZYSZTOFA MAGALLANESA, PREZBITERA,
I TOWARZYSZY
Wspomnienie dowolne

Godzina Czytań

Możliwość wydruku dostępna wyłącznie
dla użytkowników wersji premium

Wersja do druku - biało-czarna    Wersja do druku - kolorowa 


Hymn | Psalmodia | I Czytanie | Responsorium
II Czytanie | Responsorium | Modlitwa

W wersji PREMIUM dostępne jest nagranie tej Godziny w formacie MP3
(lewy górny róg strony).

K. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.


LG tom II: Okres Wielkanocny II, str. 731-732; LG skrócone: Okres Wielkanocny II, str. 564-565

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

Królu odwieczny wszechświata
I Zbawco całej ludzkości,
Twoje zwycięstwo nad śmiercią
Otwarło łaski podwoje.

Dzisiaj wstępujesz do nieba,
By zasiąść z Ojcem na tronie;
On Ci na wieki przekazał
Władanie wszelkim stworzeniem.

Wszystko, co żyje na ziemi,
Napełnia Otchłań i niebo,
Tobie poddane na zawsze,
Przed Tobą zgina kolano.

Drżą aniołowie zdumieni
Odmianą losu człowieka:
Ciało obmyte z przewiny
Króluje w Słowie Wcielonym.

Ty jesteś, Chryste, radością,
Nagrodą nam obiecaną;
Świata całością kierujesz,
Poskramiasz złudy doczesne.

Przeto prosimy Cię, Panie,
Byś wszystkim grzechy przebaczył,
Serca pociągnął ku Tobie
Przez łaskę z nieba wylaną.

Kiedy zaś przyjdziesz nas sądzić
Wśród chmur płonących czerwienią,
Daruj nam karę należną
I przywróć godność straconą.

Jezu, co w niebo wstępujesz,
Niech Ciebie z Ojcem i Duchem
Śpiew odkupionych wysławia
Przez całą wieczność bez końca. Amen.


Antyfony - LG tom II: Czwartek III, str. 1081-1083; LG skrócone: Czwartek III, str. 1011-1013
Psalmy - LG tom II: Czwartek III, str. 1081-1083; LG skrócone: Czwartek III, str. 1011-1013


W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 ant. Wejrzyj, Panie, * i zobacz nasze poniżenie.

Psalm 89, 39-53
Upadek domu Dawida
Wzbudził Bóg moc zbawczą w domu Dawida (por. Łk 1, 69)

IV

Panie, ze wzgardą odrzuciłeś swego pomazańca *
i rozgniewałeś się na niego.
Zerwałeś przymierze z Twoim sługą, *
zrzuciłeś na ziemię jego koronę.
Zburzyłeś jego mury, *
zrujnowałeś jego twierdze.
Ograbili go wszyscy przechodzący drogą, *
stał się pośmiewiskiem dla swoich sąsiadów.
Podniosłeś prawicę nieprzyjaciół jego, *
radością napełniłeś wszystkich jego wrogów.
Stępiłeś ostrze jego miecza *
i nie podtrzymałeś go w bitwie.
Pozbawiłeś blasku jego berło, *
tron jego wywróciłeś na ziemię.
Skróciłeś dni jego młodości, *
okryłeś go niesławą.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Wejrzyj, Panie, i zobacz nasze poniżenie.

2 ant. Jam jest odrośl i potomstwo Dawida, * gwiazda świecąca poranna. / Alleluja.

V

Jak długo, Panie? Czy zawsze będziesz się ukrywał? *
Czy Twoje oburzenie będzie płonąć jak ogień?
Pamiętaj, jak krótkie jest moje życie, *
jak znikomymi stworzyłeś wszystkich ludzi.
Czy jest ktoś, kto by żył i nie zaznał śmierci, *
kto by swoje życie wyzwolił z władzy Otchłani?
Gdzież są, o Panie, Twoje dawne łaski, *
któreś na swoją wierność zaprzysiągł Dawidowi?
Wspomnij, Panie, na zniewagę sług Twoich, *
noszę w swoim własnym sercu całą wrogość pogan,
Z jaką szydzą, Panie, przeciwnicy Twoi *
i wyśmiewają kroki Twojego pomazańca.
Niech Pan będzie błogosławiony na wieki! *
Amen, amen!
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Jam jest odrośl i potomstwo Dawida, / gwiazda świecąca poranna. / Alleluja.

3 ant. Lata nasze przemijają jak trawa, * a Ty, Boże, trwasz na wieki. / Alleluja.

Psalm 90
Bóg nadzieją człowieka
Jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień (2 P 3, 8)

Panie, Ty dla nas byłeś ucieczką *
z pokolenia na pokolenie.
Zanim narodziły się góry, †
nim powstał świat i ziemia, *
od wieku po wiek Ty jesteś Bogiem.
Obracasz w proch człowieka *
i mówisz: "Wracajcie, synowie ludzcy".
Bo tysiąc lat w Twoich oczach †
jest jak wczorajszy dzień, który minął, *
albo straż nocna.
Porywasz ich, stają się niby sen poranny, *
jak trawa, która rośnie:
Rankiem zielona i kwitnąca, *
wieczorem więdnie i usycha.
Zaprawdę, Twój gniew nas niszczy, *
trwoży nas Twoje oburzenie.
Położyłeś przed sobą nasze grzechy, *
nasze skryte winy w świetle Twojego oblicza.
Wszystkie nasze dni mijają w Twoim gniewie, *
nasze lata dobiegają końca jak westchnienie.
Miarą naszego życia jest lat siedemdziesiąt, *
osiemdziesiąt, gdy jesteśmy mocni.
A większość z nich, to trud i marność, *
bo szybko mijają, my zaś odlatujemy.
Któż może poznać siłę Twego gniewu *
i kto znieść zdoła moc Twego oburzenia?
Naucz nas liczyć dni nasze, *
byśmy zdobyli mądrość serca.
Powróć, Panie, jak długo będziesz zwlekał? *
Bądź litościwy dla sług Twoich.
Nasyć nas o świcie swoją łaską, *
abyśmy przez wszystkie dni nasze mogli się radować i cieszyć.
Daj radość w zamian za dni Twego ucisku, *
za lata, w których zaznaliśmy niedoli.
Niech sługom Twoim ukaże się Twe dzieło, *
a Twoja chwała nad ich synami.
Dobroć Pana, Boga naszego, niech będzie nad nami †
i wspieraj pracę rąk naszych, *
dzieło rąk naszych wspieraj!
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Lata nasze przemijają jak trawa, / a Ty, Boże, trwasz na wieki. / Alleluja.

Werset - LG tom II: Czwartek VII OW, str. 776; LG skrócone: Czwartek III, str. 1013

K. Bóg wskrzesił Chrystusa. Alleluja.
W. I nas wskrzesi swoją mocą. Alleluja.


Jeżeli poniżej nie wyświetliły się teksty czytań i Te Deum, kliknij tutaj i przeładuj tę stronę
(dotyczy głównie użytkowników urządzeń mobilnych).

LG tom II: Czwartek VII OW, str. 776-777

Z Pierwszego Listu
św. Jana Apostoła

5, 13-21

O modlitwie za grzeszników

Najmilsi, o tym napisałem do was, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie życie wieczne.
Ufność, którą w Nim pokładamy, polega na przekonaniu, że wysłuchuje On wszystkich naszych próśb zgodnych z Jego wolą. A jeśli wiemy, że wysłuchuje wszystkich naszych próśb, pewni jesteśmy również posiadania tego, o cośmy Go prosili. Jeśli ktoś spostrzeże, że brat popełnia grzech, który nie sprowadza śmierci, niech się modli, a przywróci mu życie; mam na myśli tych, których grzech nie sprowadza śmierci. Istnieje taki grzech, który sprowadza śmierć. W takim wypadku nie polecam, aby się modlono. Każde bezprawie jest grzechem, są jednak grzechy, które nie sprowadzają śmierci.
Wiemy, że każdy, kto się narodził z Boga, nie grzeszy, lecz Narodzony z Boga strzeże go, a Zły go nie dotyka. Wiemy, że jesteśmy z Boga, cały zaś świat leży w mocy Złego. Wiemy także, że Syn Boży przyszedł i obdarzył nas zdolnością rozumu, abyśmy poznawali Prawdziwego. Jesteśmy w prawdziwym Bogu, w Synu Jego, Jezusie Chrystusie. On zaś jest prawdziwym Bogiem i Życiem wiecznym.
Dzieci, strzeżcie się fałszywych bogów.

Z Dziejów Apostolskich

27, 21-44

Rozbicie statku Pawła

A gdy już ludzie nawet jeść nie chcieli, powiedział do nich Paweł: "Trzeba było mnie posłuchać i nie odpływać od Krety, a oszczędzić sobie tej niedoli oraz szkód. A teraz radzę wam być dobrej myśli, bo nikt z was nie zginie, tylko okręt. Tej nocy ukazał mi się anioł Boga, do którego należę i któremu służę, i powiedział: «Nie bój się, Pawle, musisz stanąć przed cezarem, a Bóg podarował ci wszystkich, którzy płyną razem z tobąW. Bądźcie więc dobrej myśli, bo ufam Bogu, że będzie tak, jak mi powiedziano. Musimy przecież dopłynąć do jakiejś wyspy".
Kiedy zapadła czternasta noc, a nas rzucało po Adriatyku, zdawało się około północy żeglarzom, że zbliżają się do jakiegoś lądu. Spuścili sondę i stwierdzili dwadzieścia sążni. Nieco dalej spuścili ją znowu i stwierdzili piętnaście sążni. Lękając się, abyśmy nie wpadli na skały, zrzucili z rufy cztery kotwice i wyczekiwali świtu. Kiedy żeglarze, usiłując zbiec z okrętu, spuścili łódź na morze pod pozorem zarzucenia kotwicy z dziobu okrętu, rzekł Paweł do setnika i żołnierzy: "Jeśli ci nie zostaną na okręcie, wy nie zdołacie się uratować". Wtedy żołnierze przecięli liny od łodzi i pozwolili jej spaść.
Kiedy zaczynało świtać, Paweł zachęcał wszystkich do posiłku: "Dzisiaj już czternasty dzień trwacie w oczekiwaniu, o głodzie, bez żadnego posiłku. Dlatego proszę was, abyście się posilili, bo to przyczyni się do waszego ocalenia; nikomu z was bowiem włos z głowy nie spadnie". Po tych słowach wziął chleb, złożył Bogu dziękczynienie na oczach wszystkich i ułamawszy, zaczął jeść. Wtedy wszyscy nabrali otuchy i posilili się. A było nas wszystkich na okręcie dwustu siedemdziesięciu sześciu. Kiedy się najedli, ulżyli okrętowi, wyrzucając zboże do morza.
Gdy dzień nastał, nie rozpoznawali lądu, widzieli jednak jakąś zatokę o płaskim wybrzeżu, do którego chcieli - jeśliby się dało - doprowadzić okręt. Poodcinali kotwice i zostawili je w morzu. Równocześnie rozluźnili wiązania sterowe, nastawili pod wiatr przedni żagiel i zmierzali ku brzegowi. Wpadli jednak na mieliznę i osadzili na niej okręt. Dziób okrętu zarył się i pozostał nieruchomy, a rufa zaczęła się rozpadać pod naporem fal. Żołnierze postanowili pozabijać więźniów, aby któryś nie uciekł po dopłynięciu do brzegu. Lecz setnik, chcąc ocalić Pawła, przeszkodził ich zamiarowi. Rozkazał, aby ci, co umieją pływać, skoczyli pierwsi do wody i wyszli na brzeg, pozostali zaś [dopłynęli] jedni na deskach, a drudzy na resztkach okrętu. W ten sposób wszyscy cało znaleźli się na lądzie.

1 J 5, 20; J 1, 18

W. Wiemy, że Syn Boży przyszedł * I obdarzył nas zdolnością rozumu, / abyśmy poznali prawdziwego Boga. / Alleluja.
K. Boga nikt nigdy nie widział, Jednorodzony Syn, który jest w łonie Ojca, o Nim pouczył. W. I obdarzył nas zdolnością rozumu, / abyśmy poznali prawdziwego Boga. / Alleluja.


LG tom II: Własne, str. D 2022, s. 102-104

Kazanie św. Cezarego z Arles, biskupa
(Kazanie 225, 1-2: CCL 104, 888-889)

Kto da świadectwo prawdzie, będzie męczennikiem Chrystusa

Ilekroć obchodzimy uroczystości męczenników, winniśmy pamiętać, najdrożsi bracia, że walczymy pod rozkazami tego samego Króla, pod którymi i oni walczyli, co więcej - osiągnęli zwycięstwo. Powinniśmy uważać siebie za zbawionych przez ten sam chrzest, przez który i oni zostali zbawieni; że korzystamy i czerpiemy moc z tych samych sakramentów, które i oni mieli szczęście przyjmować; że nosimy na czole znak tego Władcy, którego znak i oni szczęśliwie przenieśli przez życie.
I dlatego, ilekroć pragniemy obchodzić narodziny dla nieba świętych męczenników, błogosławieni męczennicy powinni dostrzec w nas coś ze swoich cnót, aby napawało ich radością to, że wypraszają nam Boże miłosierdzie. Każda bowiem dusza miłuje podobną sobie. Jeśli więc dusza podobna łączy się z podobną, to niepodobna znacznie się oddala. Oto nasz szczególny święty, którego święto pragniemy uczcić z radością, żył w trzeźwości: w jaki sposób będzie mógł połączyć się z nim ktoś, kto oddawał się pijaństwu? Jaką wspólnotę będzie mógł stworzyć pokorny z pyszałkiem, dobroduszny z człowiekiem zawistnym, szczodrobliwy z chciwcem, łagodny z popędliwym w gniewie? Święty męczennik był bez wątpienia czysty: w jaki sposób będzie mógł do niego dołączyć cudzołożnik? A ponieważ chwalebni męczennicy rozdali biednym nawet swoje własne dobra, jakżeż, najdrożsi bracia, będą mogli być z nimi w przyjaźni ci, którzy rabują dobra cudze? Święci męczennicy starali się także kochać nieprzyjaciół: w jaki sposób będą z nimi dzielić los ci, którzy częstokroć nawet przyjaciołom nie chcą się odwzajemnić miłością? Nie zniechęcajmy się zatem, najdrożsi bracia, zwłaszcza w naśladowaniu, na ile to możliwe, świętych męczenników, abyśmy dzięki ich zasługom i modlitwom uzyskali wolność od wszystkich grzechów.
Lecz powie ktoś: któż jest tym, kto może naśladować świętych męczenników? Chociaż nie we wszystkim, to jednak w wielu sprawach z pomocą Boga nie tylko możemy, lecz nawet powinniśmy. Nie możesz wytrzymać w płomieniu ognia? Lecz możesz unikać rozwiązłości. Nie możesz ścierpieć bólu po rozszarpaniu pazurem? Odrzuć chciwość, która wciąga w niegodziwe sprawy i doradza bezbożne korzyści. Jeśli cię bowiem pokonują rzeczy delikatne, jakżeż nie złamią cię brutalne? Czas wolny od prześladowań ma także swoich męczenników: przezwyciężenie gniewu, wzgardzenie zazdrością jako żmijową trucizną, odrzucenie pychy, wypędzenie z serca nienawiści, opanowanie niepohamowanej żądzy łakomstwa, wystrzeganie się pijaństwa - jest w znacznej mierze sprawą męczeństwa.
I ilekroć lub gdziekolwiek jawnie cierpisz dla słusznej sprawy, jeśli złożysz o niej świadectwo, będziesz męczennikiem. A ponieważ Chrystus jest sprawiedliwością i prawdą, gdziekolwiek więc sprawiedliwość albo prawda, albo czystość będą zagrożone, jeśli staniesz w ich obronie, na ile masz siły, otrzymasz nagrodę męczenników. Ponieważ słowo "męczennik" po łacinie znaczy "świadek", kto da świadectwo prawdzie, oczywiście Chrystusowej, bo On jest prawdą, będzie męczennikiem.


Flp 1, 21; Ga 6, 14

W. Dla mnie żyć, to Chrystus, a śmierć jest mi zyskiem. * Obym się chlubił nie z czego innego, / jak tylko z krzyża Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
K. Przez którego świat został dla mnie ukrzyżowany, a ja dla świata. W. Obym się chlubił nie z czego innego, / jak tylko z krzyża Pana naszego, Jezusa Chrystusa.


LG tom II: Własne, str. D 2022, s. 104; LG skrócone: Własne, str. D 2022, s. 104

Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, Ty sprawiłeś, że święty Krzysztof, prezbiter, i jego Towarzysze pozostali wierni Chrystusowi Królowi aż do męczeńskiej śmierci, przez ich wstawiennictwo spraw, abyśmy trwając w wyznawaniu prawdziwej wiary, * zawsze wypełniali przykazania Twojej miłości. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.


Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się:

K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.


Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG