.:ILG:. - 14 marca 2026: GODZINA CZYTAŃ

Kolor szat:	Sobota, 14 marca 2026 III tydzień psałterza III tydzień Wielkiego Postu

Godzina Czytań

Możliwość wydruku dostępna wyłącznie
dla użytkowników wersji premium

W wersji PREMIUM dostępne jest nagranie tej Godziny w formacie MP3
(lewy górny róg strony).

K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.

W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze,

i na wieki wieków. Amen.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.

HYMN

LG tom II: Wielki Post I, str. 38; LG skrócone: Wielki Post I, str. 248

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 Oto teraz czas właściwy,

Dany nam przez dobroć Boga,

Aby poprzez umartwienie

Świat uleczyć ze słabości.

2 Już się zbliża dzień zbawienia,

Chrystusowym blaskiem świeci,

A skażone grzechem serca

Post nakłania do przemiany.

3 Boże, niechaj wyrzeczenia

Wzmocnią ducha oraz ciało,

Byśmy mogli pragnąć szczerze

Przyjścia dnia wieczystej Paschy.

4 Miłosierny Boże w Trójcy,

Niech Cię wielbi wszechświat cały,

My zaś odrodzeni łaską

Nowym hymnem Cię sławimy. Amen.

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 Z otchłani grzechu wołamy do Ciebie:

Panie, wysłuchaj pokornej modlitwy;

Bo jeśli winy zachowasz w pamięci,

Któż się ostoi?

2 Wszak Ty przebaczasz niewierność i błędy,

Pragniesz nas darzyć bezmiarem swej łaski,

Bo chcesz, by z pełną miłości bojaźnią

Tobie służono.

3 Więc pokładamy niezłomną nadzieję

W Twojej litości dla serc uniżonych

I wyglądamy radosnej jutrzenki

Dnia świętej Paschy.

4 Niech Tobie, Ojcze, z Twym Synem i Duchem

Będzie na wieki majestat i chwała,

A Ty nas prowadź do zdrojów zbawienia

Drogą pokuty. Amen.

PSALMODIA

Antyfony - LG tom II: Sobota III, str. 1107-1110; LG skrócone: Sobota III, str. 1043-1045
Psalmy - LG tom II: Sobota III, str. 1107-1110; LG skrócone: Sobota III, str. 1043-1045

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 ant. Niech dziękują Panu za dobroć Jego, * za Jego cuda wobec synów ludzkich.

Psalm 107
Dziękczynny hymn ocalonych

Bóg posłał swoje słowo synom Izraela, zwiastując im pokój przez Jezusa Chrystusa (Dz 10, 36)

Wysławiajcie Pana, bo jest dobry, *

bo Jego łaska trwa na wieki.

Tak niech mówią odkupieni przez Pana, *

których wybawił z rąk przeciwnika

I których zgromadził z obcych krain, †

ze wschodu i zachodu, *

z północy i południa.

Błądzili na pustynnym odludziu, *

do miasta zamieszkałego nie znaleźli drogi.

Cierpieli głód i pragnienie *

i wygasało w nich życie.

W swoim utrapieniu wołali do Pana, *

a On ich uwolnił od trwogi.

I powiódł ich prostą drogą, *

aż doszli do miasta zamieszkałego.

Niech dziękują Panu za dobroć Jego, *

za Jego cuda wobec synów ludzkich,

Bo głodnego nasycił, *

a łaknącego napełnił dobrami.

Siedzieli w ciemnościach i mroku, *

skuci żelazem i nędzą,

Gdyż bunt podnieśli przeciw słowom Bożym *

i pogardzili zamysłami Najwyższego.

Pracą nad siły ugiął ich serca, *

chwiali się, lecz nikt im nie pomógł.

I w swoim ucisku wołali do Pana, *

a On ich uwolnił od trwogi.

Wyprowadził ich z ciemności i mroku, *

pokruszył ich kajdany.

Niech dziękują Panu za dobroć Jego, *

za Jego cuda wobec synów ludzkich:

Gdyż bramy spiżowe wyłamał *

i skruszył żelazne wrzeciądze.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Niech dziękują Panu za dobroć Jego, / za Jego cuda wobec synów ludzkich.

2 ant. Widzieli dzieła Pana * i Jego cuda.

Chorowali na skutek swoich grzechów *

i nędzę cierpieli przez występki.

Obrzydło im wszelkie jedzenie *

i bliscy byli bram śmierci.

W swoim ucisku wołali do Pana, *

a On ich uwolnił od trwogi.

Posłał swoje słowo, aby ich uleczyć *

i wyrwać od zagłady ich życie.

Niech dziękują Panu za dobroć Jego, *

za Jego cuda wobec synów ludzkich.

Niech składają dziękczynne ofiary, *

niech sławią z radością Jego dzieła.

Ci, którzy statkami ruszyli na morze, *

by handlować na wodach ogromnych,

Widzieli dzieła Pana *

i Jego cuda wśród głębin.

Rzekł, i zerwał się wicher *

burzliwe piętrząc fale.

Wznosili się pod niebo, zapadali w otchłań, *

ich dusza truchlała w niedoli.

Zataczali się chwiejąc jak pijani, *

cała ich mądrość zawiodła.

Wołali w nieszczęściu do Pana, *

a On ich wyzwolił od trwogi.

Zamienił burzę na powiew łagodny, *

umilkły morskie fale.

Radowali się ciszą, która nastała, *

przywiódł ich do upragnionej przystani.

Niech dziękują Panu za dobroć Jego, *

za Jego cuda wobec synów ludzkich.

I niech Go sławią w zgromadzeniu ludu, *

na radzie starców niech Go wychwalają.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Widzieli dzieła Pana i Jego cuda.

3 ant. Pobożni z radością widzą * i rozważają łaski Pana.

III

Pan zamienia rzeki w pustynię, *

oazy w ziemię spragnioną,

Żyzne pola w ugór słony *

z powodu niegodziwości mieszkańców.

Zamienił pustynię w jezioro, *

a suchą ziemię w zielone oazy.

Tam osiedlił zgłodniałych, *

i założyli ludne miasta.

Obsiali pola, zasadzili winnice *

i plony owoców zebrali.

Gdy im błogosławił, rozmnożyli się bardzo, *

i dał im wielkie stada.

Potem zmalała ich liczba, *

zmarnieli pod ciężarem utrapień i niedoli.

Lecz Ten, który wzgardę na władców wylewa *

i każe im błądzić po pustych bezdrożach,

Podniósł nędzarza z niedoli, *

rozmnożył rodziny jak stada.

Pobożni to widzą i się weselą, *

a wszelka niegodziwość musi zamknąć usta.

Kto mądry, niech to rozważy *

i uzna łaskę Pana.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Pobożni z radością widzą / i rozważają łaski Pana.

Werset - LG tom II: Sobota III WP, str. 211; LG skrócone: Sobota III, str. 1045

K. Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła.

W. Aby jawne były jego uczynki.

Jeżeli poniżej nie wyświetliły się teksty czytań i Te Deum, kliknij tutaj i przeładuj tę stronę
(dotyczy głównie użytkowników urządzeń mobilnych).

I CZYTANIE

LG tom II: Sobota III WP, str. 211-212

Z Księgi Wyjścia

40, 16-38

Wzniesienie przybytku. Obłok Pana

Mojżesz wykonał wszystko tak, jak mu to Pan nakazał uczynić. Tak wykonał.

Wzniesiono przybytek dnia pierwszego miesiąca pierwszego roku drugiego. Postawił Mojżesz przybytek, założył podstawy, ustawił dach, umieścił poprzeczki oraz ustawił słupy. I rozciągnął namiot nad przybytkiem, i nakrył go przykryciem namiotu z góry, jak to Pan nakazał Mojżeszowi. Następnie wziął Świadectwo i położył je w arce, włożył też drążki do pierścieni arki i przykrył ją z wierzchu przebłagalnią. Wniósł następnie arkę do przybytku i zawiesił zasłonę zakrywającą i okrył nią Arkę Świadectwa, jak Pan nakazał Mojżeszowi. Postawił również stół w Namiocie Spotkania po stronie północnej przybytku przed zasłoną, a na nim rozłożył przed obliczem Pana rząd chlebów, jak Pan nakazał Mojżeszowi. Postawił też świecznik w Namiocie Spotkania naprzeciw stołu po stronie południowej przybytku i na nim umieścił lampy przed Panem, jak Pan nakazał Mojżeszowi.

Postawił również ołtarz złoty w Namiocie Spotkania naprzeciw zasłony i kazał palić na nim wonne kadzidło, jak Pan nakazał Mojżeszowi. Zawiesił zasłonę przy wejściu do przybytku. Ołtarz zaś całopalenia postawił przed wejściem do wnętrza Namiotu Spotkania i ofiarował na nim całopalenie i ofiarę pokarmową, jak Pan nakazał Mojżeszowi. Ustawił także kadź między Namiotem Spotkania a ołtarzem i nalał w nią wody do mycia. I myli w niej ręce i nogi Mojżesz i Aaron oraz jego synowie przed wchodzeniem do Namiotu Spotkania i przystąpieniem do ołtarza, jak to nakazał Pan Mojżeszowi. Wreszcie urządził dziedziniec dokoła przybytku i ołtarz, a przy wejściu zawiesił zasłonę. W ten sposób Mojżesz dokonał dzieła.

Wtedy to obłok okrył Namiot Spotkania, a chwała Pana napełniła przybytek. I nie mógł Mojżesz wejść do Namiotu Spotkania, bo spoczywał na nim obłok i chwała Pana wypełniała przybytek.

Ile razy obłok wznosił się nad przybytkiem, Izraelici wyruszali w drogę, a jeśli obłok się nie wznosił, nie ruszali w drogę aż do dnia uniesienia się obłoku. Obłok bowiem Pana za dnia zakrywał przybytek, a w nocy błyszczał jak ogień na oczach całego domu izraelskiego w czasie całej ich wędrówki.

Z Księgi Wyjścia

40, 16-38

Wzniesienie przybytku. Obłok Pana

Mojżesz wykonał wszystko tak, jak mu to Pan nakazał uczynić. Tak wykonał.

Wtedy to obłok okrył Namiot Spotkania, a chwała Pana napełniła przybytek. I nie mógł Mojżesz wejść do Namiotu Spotkania, bo spoczywał na nim obłok i chwała Pana wypełniała przybytek.

RESPONSORIUM	1 Kor 10, 1. 2; Wj 40, 34
W. Nasi ojcowie † wszyscy zostawali pod obłokiem, / wszyscy przeszli przez morze. * I wszyscy byli ochrzczeni w imię Mojżesza w obłoku. K. Obłok okrył Namiot Spotkania, a chwała Pana napełniła przybytek. W. I wszyscy byli ochrzczeni w imię Mojżesza w obłoku. II CZYTANIE LG tom II: Sobota III WP, str. 213-214 Kazanie św. Grzegorza z Nazjanzu, biskupa (Kazanie 14, O miłości ubogich, 38. 40) Służmy Chrystusowi w ubogich "Błogosławieni miłosierni", mówi Pismo św., "albowiem oni miłosierdzia dostąpią". Miłosierdzie nie jest bynajmniej ostatnie wśród błogosławieństw. "Błogosławiony ten, kto myśli o potrzebującym i ubogim". I znowu: "Miły jest człowiek, który się lituje i pożycza". A w innym miejscu: "Sprawiedliwy cały dzień czyni miłosierdzie i pożycza". Bierzmy to błogosławieństwo, niech nas nazywają wyrozumiałymi, bądźmy dobrzy! Niech nawet noc nie przerywa ci uczynków miłosiernych! Nie mów: "Idź sobie, przyjdź później, dam ci jutro". Niech nic nie staje między twoim postanowieniem a wykonaniem dobrego czynu. Miłosierdzie bowiem nie uznaje żadnej zwłoki. "Ułam łaknącemu twojego chleba, a ubogich i tułających się wprowadź do swego domu"; rób to zaś radośnie i ochoczo. "Kto pełni uczynki miłosierdzia, niech to czyni ochoczo" - mówi Paweł Apostoł. Twój dobry uczynek będzie miał podwójną wartość, jeśli go wykonasz szybko i ochotnie. To zaś wszystko, co się robi ze smutkiem lub z przymusem, jest niemiłe i odarte ze wspaniałomyślności. Cieszyć się należy, a nie smucić, gdy czynimy dobro. "Jeżeli usuniesz przeszkody i uprzedzenia", mówi prorok Izajasz, to znaczy skąpstwo i podejrzliwość, wahanie i szemranie, wówczas cóż się dokona? Rzecz wielka i godna podziwu! Jakaż wspaniała będzie za to zapłata: "Wtedy wytryśnie jak zorza światłość twoja, a zdrowie twoje szybko rozkwitnie". Któż nie będzie wyczekiwał na światło i zdrowie? Dlatego jeśli sądzicie, że należy mnie choć trochę posłuchać, słudzy Chrystusa, bracia i Jego spadkobiercy, to odwiedzajmy Pana póki czas, pielęgnujmy Go i nakarmijmy, odziejmy Go i przygarnijmy do siebie, uczcijmy Go nie tylko stołem, jak niektórzy, czy olejkami, jak Maria, nie grobem, jak Józef z Arymatei, ani tym, co związane jest z pogrzebem, jak Nikodem, który tylko połowicznie kochał Chrystusa, nie złotem wreszcie, kadzidłem i mirrą, jak to uczynili Magowie przed tymi wszystkimi, których wymieniliśmy. Pan bowiem wszechrzeczy pragnie miłosierdzia, a nie ofiary, gdyż współczujące miłosierdzie przewyższa wszelkie mnóstwo tłustych jagniąt. Takie właśnie miłosierdzie okażmy Chrystusowi w ubogich, którzy leżą dziś rozciągnięci na ziemi, aby nas przyjęli, gdy stąd odejdziemy, do wiecznych przybytków, w samym Chrystusie, Panu naszym, któremu chwała na wieki. Amen.
RESPONSORIUM	Mt 25, 35. 40; J 15, 12
W. Byłem głodny, † a daliście Mi jeść; / byłem spragniony, a daliście Mi pić; / byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie. * Zaprawdę, powiadam wam: / wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili. K. To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. W. Zaprawdę, powiadam wam: / wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili. MODLITWA LG tom II: Sobota III WP, str. 215; LG skrócone: Piątek III WP, str. 325 Módlmy się. Obchodząc z radością doroczne przygotowanie do Wielkanocy, prosimy Cię, Boże, † abyśmy coraz głębiej przeżywali misteria paschalne * i radowali się pełnią ich owoców. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen. Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się: K. Błogosławmy Panu. W. Bogu niech będą dzięki.

Inne Godziny - Jutrznia
Modlitwa przedpołudniowa, południowa, popołudniowa
Nieszpory, Kompleta