|
Menu: |
Tabele stron Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
|
|

|
Kolor szat:
|
Czwartek, 5 marca 2026
II tydzień psałterza
II tydzień Wielkiego Postu
|
 |
Teksty liturgii Mszy św.
Inne dostępne formularze Mszy świętej:
Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.
|
|
|
Mt 9, 38
|
Jezus powiedział do swoich uczniów: * Proście Pana żniwa, * żeby wyprawił robotników na swoje żniwo.
|
|
|
Boże, Ty kierujesz swoim ludem przez pasterzy, ześlij na swój Kościół ducha pobożności i męstwa * i powołaj ludzi, którzy będą godnie pełnili służbę przy ołtarzu oraz mężnie i pokornie głosili Ewangelię.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
|
|
Błogosławiony, kto ufa Bogu
|
Jr 17, 5-10
|
Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza
Tak mówi Pan: «Przeklęty mąż, który pokłada nadzieję w człowieku i który w ciele upatruje swą siłę, a od Pana odwraca swe serce. Jest on podobny do dzikiego krzewu na stepie, nie dostrzega, gdy przychodzi szczęście; wybiera miejsca spalone na pustyni, ziemię słoną i bezludną.
Błogosławiony mąż, który pokłada ufność w Panu, i Pan jest jego nadzieją. Jest on podobny do drzewa zasadzonego nad wodą, co swe korzenie puszcza ku strumieniowi; nie obawia się, gdy nadejdzie upał, bo zachowa zielone liście; także w roku posuchy nie doznaje niepokoju i nie przestaje wydawać owoców.
Serce jest zdradliwsze niż wszystko inne i niepoprawne któż je zgłębi? Ja, Pan, badam serce i doświadczam nerki, bym mógł każdemu oddać stosownie do jego postępowania, według owoców jego uczynków».
Oto słowo Boże.
|
|
|
Ps 1, 1-2. 3. 4 i 6 (R.: por. Ps 40 [39], 5a)
|
Refren: Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu.
| 1 | Szczęśliwy człowiek, który nie idzie za radą występnych,
| | | nie wchodzi na drogę grzeszników *
| | | i nie zasiada w gronie szyderców,
| | 2 | lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie *
| | | i rozmyśla nad nim dniem i nocą.
| Refren: Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu.
| | | | 3 | On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, *
| | | które wydaje owoc w swoim czasie.
| | | Liście jego nie więdną, *
| | | a wszystko, co czyni, jest udane.
| Refren: Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu.
| | | | 4 | Co innego grzesznicy: *
| | | są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
| | 6 | Albowiem droga sprawiedliwych jest Panu znana, *
| | | a droga występnych zaginie.
| Refren: Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu.
| | | |
|
|
Por. Łk 8, 15
|
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.
Błogosławieni, którzy w sercu dobrym i szlachetnym
zatrzymują słowo Boże
i wydają owoc dzięki swojej wytrwałości.
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków. |
|
Przypowieść o Łazarzu i bogaczu
|
Łk 16, 19-31
|
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus powiedział do faryzeuszów:
«Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień ucztował wystawnie. U bramy jego pałacu leżał żebrak pokryty wrzodami, imieniem Łazarz. Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza. A także psy przychodziły i lizały jego wrzody.
Umarł żebrak i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany.
Gdy cierpiąc męki w Otchłani, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. I zawołał: „Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i przyślij Łazarza, aby koniec swego palca umoczył w wodzie i ochłodził mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu”.
Lecz Abraham odrzekł: „Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz w podobny sposób niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A ponadto między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd nie przedostają się do nas”.
Tamten rzekł: „Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca. Mam bowiem pięciu braci: niech ich ostrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki”.
Lecz Abraham odparł: „Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają!” „Nie, ojcze Abrahamie odrzekł tamten lecz gdyby ktoś z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą”. Odpowiedział mu: „Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby ktoś z umarłych powstał, nie uwierzą”».
Oto słowo Pańskie.
|
|
|
|
Wszechmogący Boże, przyjmij łaskawie prośby i dary swojego ludu, spraw, aby coraz liczniejsi byli szafarze Twoich sakramentów * i trwali w Twojej miłości.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|
9. Odnowienie przez pokutę
|
|
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze składali dziękczynienie * Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, * Królu wiecznej chwały.
Ty nam dajesz czas łaski i zbawienia, * abyśmy oczyścili serca od nieuporządkowanych przywiązań * i wśród spraw doczesnych * troszczyli się przede wszystkim o wieczne zbawienie.
Dlatego z Aniołami i wszystkimi Świętymi * wysławiamy Ciebie, razem z nimi wołając...
|
|
|
por. 1 J 3, 16
|
Po tym poznaliśmy miłość Bożą, * że Jezus oddał za nas życie swoje. * My także winniśmy oddać życie za braci.
|
|
|
|
Posileni chlebem eucharystycznym, błagamy Cię, Boże, niech dzięki temu Sakramentowi miłości dojrzewają ziarna powołania, które hojnie rozsiewasz na roli Kościoła, * aby wielu chrześcijan oddawało się na kapłańską służbę Tobie i braciom.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|