Otrzymałam Wasz list, który napełnił mnie świętą radością, ponieważ napisałyście mi, że pamiętacie dobre rady otrzymane w czasie nowicjatu. Wiecie dobrze, moja Siostro, jak bardzo pragnęłam, abyście mogły w całości odbyć okres dwuletniego nowicjatu, tak jak to przewidują Święte Reguły. Pocieszam się tym, że nie było to z mojej winy, lecz sprawiło to święte posłuszeństwo: niech się spełnia we wszystkim wola Boża.

To, co Wam polecam, Siostro moja, to byście wytrwały w uczuciach i pragnieniach, które miałyście w czasie nowicjatu, a mianowicie chęć postępowania zawsze na drodze doskonałości. Wiecie o tym dobrze, że aby dojść na szczyt doskonałości, trzeba Wam praktykować świętą pokorę i posłuszeństwo; tylko przez te cnoty będziemy mogły zjednoczyć się z Jezusem Chrystusem i doświadczyć szczęścia ujrzenia umiłowanego Oblubieńca naszych dusz. Jaka to radość, moja Siostro, że zobaczymy się w niebie! Moim pragnieniem jest to, abym mogła tam zobaczyć was wszystkie: możecie już to powiedzieć wszystkim moim Siostrom, gdyż wszystkie was miłuję w Panu.

Bądźcie tak dobrą i pozdrówcie z mojej strony, każdą z osobna, począwszy od Matki Carmen. Niech wszystkie pamiętają o mnie w swoich modlitwach i powiedzcie Matce Carmen, aby pozwoliła Wam napisać do Ojca Proboszcza, gdyż wydaje mi się, że jest to waszym obowiązkiem ze względu na to, jak wiele dla was uczynił. Na Boga, bądźcie wdzięczną za to, co Wam uczynił.

Już nie przedłużam, gdyż czuję się jeszcze słaba, ponieważ nie było ze mną dobrze, dlatego też zwlekałam z odpisaniem: są to małe prezenciki od mojego ukochanego Oblubieńca; pomóżcie mi składać Mu dzięki. Możecie dysponować swoją oddana siostrą, która Was miłuje w Panu.