K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.
Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.
1 Słowo Ojca z wysokiej krainy
Niebiosów, miłość i łaskawość sama,
Krwią swoją leczy zgubione przez winy
Plemię Adama.
2 Klęsk się litując świata i swym zgonem
Wymazać pragnąc ciężkie nasze grzechy,
Modli się kornie z czołem pochylonem
Mistrz bez pociechy.
3 Myśl Jego dręczy tak okropna dola:
Ten kielich - mówi - gorzki niesłychanie,
Mój Ojcze, odwróć, wszakże Twoja wola
Niechaj się stanie".
4 Gdy strach Mu serce owładnął do wnętrza,
Słabnie Pan, smutku przytłacza Go brzemię.
Z członków pot spływa, kroplami najświętsza
Krew zrasza ziemię.
5 Lecz anioł schodząc pociechy Bożemi
Boleści leczy, co pierś Mu szamocą,
Powraca siły ciału i ze ziemi
Pan wstaje z mocą.
6 Cześć, sława Ojcu bądź zawsze i wszędzie
Z Synem, którego wielbi ziemia cała,
I dawcy pociech, Duchowi, niech będzie
Wieczysta chwała. Amen.
1 ant.
Powierz Panu swą drogę, * a On sam będzie działał.
Psalm 37
Los złych i dobrych
Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię (Mt 5, 5)
I
Nie oburzaj się widząc źle czyniących *
i nie zazdrość ludziom nieprawym,
Bo zwiędną prędko jak trawa, *
obumrą jak świeża zieleń.
Miej ufność w Panu i czyń to, co dobre, *
a będziesz mieszkał na ziemi i żył bezpiecznie.
Raduj się w Panu, *
a On spełni pragnienia twego serca.
Powierz Panu swą drogę, *
zaufaj Mu, a On sam będzie działał.
On sprawi, że twa sprawiedliwość zabłyśnie jak światło, *
a prawość twoja jak blask południa.
Spokojny bądź wobec Pana i Jemu zaufaj, †
nie oburzaj się na tego, któremu szczęści się w drodze, *
na człowieka, który obmyśla zasadzki.
Porzuć zapalczywość i przestań się gniewać, *
nie oburzaj się, gdyż to prowadzi do złego.
Wyginą bowiem złoczyńcy, *
a ufający Panu posiądą ziemię.
Jeszcze chwila, a nie będzie przestępcy, *
spojrzysz na jego miejsce i już go nie znajdziesz.
Pokorni natomiast posiądą ziemię *
i będą się rozkoszować wielkim pokojem.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Powierz Panu swą drogę, / a On sam będzie działał.
2 ant.
Odstąp od złego i czyń dobro, * Pan bowiem umacnia sprawiedliwych.
II
Przeciw sprawiedliwemu zło knuje podstępny *
i zgrzyta na niego zębami.
Ale Pan śmieje się z niego, *
bo widzi, że dzień jego nadchodzi.
Dobywają mieczy występni i napinają swe łuki, †
by powalić biedaka i nieszczęśliwego, *
by zabić idących prostą drogą.
Ich miecz przeszyje własne ich serca, *
a łuki ich zostaną złamane.
Lepsza jest odrobina, którą posiada sprawiedliwy, *
niż wielkie bogactwa występnych.
Bo ramiona występnych będą zdruzgotane, *
a sprawiedliwych Pan podtrzymuje.
Pan zna dni postępujących uczciwie, *
a ich dziedzictwo trwać będzie na wieki.
W czasie klęski nie zaznają wstydu, *
w dniach głodu zostaną nasyceni.
Niezbożni natomiast poginą, †
wrogowie Pana zwiędną jak kwieciste łąki, *
jak dym się rozwieją.
Niezbożny pożycza, ale nie zwraca, *
sprawiedliwy zaś ma litość i użycza.
Ci bowiem posiądą ziemię, którym Pan błogosławi, *
a których przeklnie, będą wyniszczeni.
Pan umacnia kroki człowieka *
na drodze, która dlań jest miła.
A choćby upadł, nie będzie leżał, *
bo jego rękę Pan podtrzyma.
Byłem dzieckiem i jestem już starcem, †
a nie widziałem sprawiedliwego w opuszczeniu *
ani jego potomstwa, by o chleb żebrało.
Lituje się w każdym czasie i pożycza, *
będzie błogosławione jego potomstwo.
Odstąp od złego i czyń dobro, *
abyś mógł przetrwać na wieki.
Gdyż Pan sprawiedliwość miłuje *
i nie opuszcza swych świętych.
Nikczemni wyginą na zawsze, *
a ich potomstwo będzie wytępione.
Sprawiedliwi posiądą ziemię *
i będą ją zamieszkiwać na wieki.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Odstąp od złego i czyń dobro, / Pan bowiem umacnia sprawiedliwych.
3 ant.
Miej nadzieję w Panu * i strzeż Jego drogi.
III
Usta sprawiedliwego głoszą mądrość, *
a język jego mówi to, co słuszne.
Prawo Boże jest w jego sercu *
i nie zachwieją się jego kroki.
Występny czatuje na sprawiedliwego *
i usiłuje go zabić.
Lecz Pan nie zostawi go w jego ręku *
i nie pozwoli skazać, gdy stanie przed sądem.
Miej nadzieję w Panu i strzeż Jego drogi, †
a On cię wywyższy, abyś posiadł ziemię, *
i ujrzysz zagładę występnych.
Widziałem, jak się pysznił występny *
i rozpierał jak cedr rozłożysty.
Przeszedłem obok, a już go nie było, *
szukałem go i nie mogłem znaleźć.
Patrz na uczciwego, przyjrzyj się prawemu, *
bo miłujący pokój posiada potomstwo.
Wszyscy zaś grzesznicy będą wyniszczeni, *
wyginie potomstwo występnych.
Zbawienie sprawiedliwych pochodzi od Pana, *
On ich ucieczką w czasie utrapienia.
Pan ich wspomaga i wyzwala, †
wyzwala od występnych i zachowuje, *
On bowiem jest ich ucieczką.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Miej nadzieję w Panu i strzeż Jego drogi.
K.
Naucz mnie, Panie, trafnego sądu i umiejętności.
W.
Bo ufam Twoim przykazaniom.
Jeżeli poniżej nie wyświetliły się teksty czytań i Te Deum, kliknij tutaj i przeładuj tę stronę (dotyczy głównie użytkowników urządzeń mobilnych).
Z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Tesaloniczan
|
5, 1-22
|
Postępowanie synów światłości
Nie potrzeba wam, bracia, pisać o czasach i chwilach. Sami bowiem dokładnie wiecie, że dzień Pański przyjdzie tak, jak złodziej w nocy. Kiedy bowiem będą mówić: "Pokój i bezpieczeństwo" - tak niespodzianie przyjdzie na nich zagłada, jak bóle na brzemienną, i nie ujdą. Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemnościach, aby ów dzień miał was zaskoczyć jak złodziej. Wszyscy wy bowiem jesteście synami światłości i synami dnia. Nie jesteśmy synami nocy ani ciemności. Nie śpijmy przeto jak inni, ale czuwajmy i bądźmy trzeźwi! Ci, którzy śpią, w nocy śpią, a którzy się upijają, w nocy są pijani. My zaś, którzy do dnia należymy, bądźmy trzeźwi, odziani w pancerz wiary i miłości oraz hełm nadziei zbawienia. Ponieważ nie przeznaczył nas Bóg, abyśmy zasłużyli na gniew, ale na osiągnięcie zbawienia przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, który za nas umarł, abyśmy, czy żywi, czy umarli, razem z Nim żyli. Dlatego zachęcajcie się wzajemnie i budujcie jedni drugich, jak to zresztą czynicie.
Prosimy was, bracia, abyście uznawali tych, którzy wśród was pracują, którzy przewodzą wam i w Panu was napominają. Ze względu na ich pracę otaczajcie ich szczególną miłością! Między sobą zachowujcie pokój! Prosimy was, bracia, upominajcie niekarnych, pocieszajcie małodusznych, przygarniajcie słabych, a dla wszystkich bądźcie cierpliwi! Uważajcie, aby nikt nie odpłacał złem za złe, zawsze usiłujcie czynić dobrze sobie nawzajem i wobec wszystkich! Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie! W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was. Ducha nie gaście, proroctwa nie lekceważcie! Wszystko badajcie, a co szlachetne - zachowujcie! Unikajcie wszystkiego, co ma choćby pozór zła.
|
Z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Tesaloniczan
|
5, 1-22
|
Postępowanie synów światłości
Nie potrzeba wam, bracia, pisać o czasach i chwilach. Sami bowiem dokładnie wiecie, że dzień Pański przyjdzie tak, jak złodziej w nocy. Kiedy bowiem będą mówić: "Pokój i bezpieczeństwo" - tak niespodzianie przyjdzie na nich zagłada, jak bóle na brzemienną, i nie ujdą. Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemnościach, aby ów dzień miał was zaskoczyć jak złodziej. Wszyscy wy bowiem jesteście synami światłości i synami dnia. Nie jesteśmy synami nocy ani ciemności. Nie śpijmy przeto jak inni, ale czuwajmy i bądźmy trzeźwi! Ci, którzy śpią, w nocy śpią, a którzy się upijają, w nocy są pijani. My zaś, którzy do dnia należymy, bądźmy trzeźwi, odziani w pancerz wiary i miłości oraz hełm nadziei zbawienia. Ponieważ nie przeznaczył nas Bóg, abyśmy zasłużyli na gniew, ale na osiągnięcie zbawienia przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, który za nas umarł, abyśmy, czy żywi, czy umarli, razem z Nim żyli. Dlatego zachęcajcie się wzajemnie i budujcie jedni drugich, jak to zresztą czynicie.
Prosimy was, bracia, abyście uznawali tych, którzy wśród was pracują, którzy przewodzą wam i w Panu was napominają. Ze względu na ich pracę otaczajcie ich szczególną miłością! Między sobą zachowujcie pokój! Prosimy was, bracia, upominajcie niekarnych, pocieszajcie małodusznych, przygarniajcie słabych, a dla wszystkich bądźcie cierpliwi! Uważajcie, aby nikt nie odpłacał złem za złe, zawsze usiłujcie czynić dobrze sobie nawzajem i wobec wszystkich! Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie! W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was. Ducha nie gaście, proroctwa nie lekceważcie! Wszystko badajcie, a co szlachetne - zachowujcie! Unikajcie wszystkiego, co ma choćby pozór zła.
|
|
|
por. 1 Tes 5, 9. 10; Kol 1, 13
|
W.
Nie przeznaczył nas Bóg, † abyśmy zasłużyli na gniew, ale na osiągnięcie zbawienia przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, * Który za nas umarł, abyśmy razem z Nim żyli.
K.
Bóg nas uwolnił spod władzy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna. W. Który za nas umarł, abyśmy razem z Nim żyli.
Z dzieł św. Wincentego Marii Strambi, biskupa
(O skarbach, jakie mamy w Jezusie Chrystusie, Macerata 1805, III, s. 84-186,191-193,199-201 passim)
Pan uczy nas modlić się
Jezus zwykł udawać się na Górę Oliwną i tam trwać całe noce na modlitwie, która niczym woń kadzidła i drogocennej mirry unosiła się do niebieskiego tronu boskiego Ojca. Tak więc mówi się: "Całą noc spędził na modlitwie do Boga" (Łk 6, 12).
Jakiż wstyd dla nas, patrzących na przykład Pana, bowiem zwykle nie potrafimy znaleźć sobie czy to miejsca, czy to czasu, by spokojnie zwrócić się do Boga i porozmawiać z Nim! Nikt nie może być wiernym uczniem Chrystusa ani także nie może być dobrym chrześcijaninem, jeśli nie oddaje się modlitwie całym sercem.
Sam Pan, po tym, jak już po wielekroć tę prawdę przypominał, wchodząc teraz do ogrodu Getsemani odnawia swoje wezwanie i daje przykład. Mówi wszak do uczniów: "Usiądźcie tu, Ja tymczasem odejdę tam i będę się modlił" (Mt 26, 36); "Módlcie się, abyście nie ulegli pokusie" (Łk 22, 40; por. Mt 26, 41; Mk 14, 38).
Pogrążony w smutku Jezus oddala się od trzech umiłowanych uczniów, rozpoczyna modlitwę, w której świadom będzie swojej śmierci i konania: I "odszedłszy nieco dalej, upadł na twarz i modlił się" (Mt 26, 39). Tak zatem modlił się.
Zobaczcie, jak modli się Pan, uwielbiając Boży majestat Ojca aktem pokory i uszanowania. Nie tylko, że uklęknął z największym poddaniem - "upadł na kolana i modlił się" (Łk 22, 41) - lecz także swoją szlachetną twarz zwrócił w proch ziemi, upadł na ziemię i modlił się.
Uczmy się od Jezusa, chrześcijanie, jak przystępować z pokorą do boskiego Ojca ze szczerym uznaniem naszych słabości, z sercem skruszonym ze względu na popełnione grzechy i napełnionym świętą bojaźnią wobec Boga wielkiego i nieskończenie doskonałego. W tym jest tajemnica, jak dostąpić miłosierdzia i przebłagawszy serce Pana zasłużyć na Jego miłość.
Następnie Jezus, pośród ciszy nocnej i ciemności, pozostawiony przez wszystkich w okropnej samotności, zwróciwszy się do przedwiecznego swojego Ojca, mówił: "Abba, Ojcze mój, jeśli to możliwe, niech Mnie ominie ten kielich!" (Mt 26, 39); "Abba, Ojcze, dla Ciebie wszystko jest możliwe, zabierz ten kielich wielkiej goryczy ode Mnie! Lecz nie to, co Ja chcę [ze względu na moją naturalną skłonność], ale to, co Ty" (Mk 14, 36) chcesz, według Twojej świętej woli, której we wszystkim i ponad wszystko się poddaję. Jej też składam dobrowolnie ofiarę poddania, posłuszeństwa i umiłowania z tego, co najlepsze we mnie.
O, jak doskonała była ta modlitwa Pana!
Boskiemu Ojcu bowiem oddał swoje cierpienia, które normalnie nie powinny były Go dotknąć, a których doświadczał jednak jako człowiek. Znosił je dobrowolnie, aby miały większą wartość zbawczą. Zachował w nich także pogodę ducha, pokój serca i harmonię wewnątrz swojej duszy. O nic innego się nie modlił, jak o wypełnienie najświętszej i godnej uwielbienia woli Boga. Stąd wytrwale powtarza godzinami te same słowa, tchnące świętością, i pozostaje niewzruszony w wewnętrznej dyspozycji serca, objawiając ową ofiarną miłość zgodną z Bożymi zamiarami. Zostało bowiem powiedziane: "Powtórnie odszedł i tak się modlił: «Ojcze mój, jeśli nie może ominąć Mnie ten kielich, i muszę go wypić, niech się stanie wola Twoja!»" (Mt 26, 42), oraz: "Odszedł znowu i modlił się po raz trzeci, powtarzając te same słowa" (Mt 26, 44).
Oto, wierni chrześcijanie, sposób modlenia się do Ojca, tak cierpliwego w stosunku do nas. Wasze zatem trudności przedstawcie, oczywiście z pokornym zaufaniem, Bogu i nie pozwólcie, by niszczyły i niepokoiły waszą duszę. W żadnym wypadku nie pozwólcie sobie wyrwać wewnętrznego spokoju z serca. Przede wszystkim zaś zawierzcie z miłością boskiej woli Ojca, który kocha was czule, który troskliwie pragnie waszego dobra, którego z nikim nie można porównać. Odpocznijcie zatem w świętych ramionach Boga, również pośród cierni waszego cierpienia, i baczcie, by nigdy nie odstąpić od Niego.
|
|
|
Hbr 10, 4-7
|
W.
Ofiary ani daru nie chciałeś, † aleś Mi utworzył ciało; całopalenia i ofiary za grzech nie podobały się Tobie. / Wtedy rzekłem: * Oto idę, abym spełniał wolę Twoją, Boże.
K.
Niemożliwe jest bowiem, aby krew cielców i kozłów usuwała grzechy. Przeto Chrystus przychodząc na świat, mówi: W. Oto idę, abym spełniał wolę Twoją, Boże.
Módlmy się.
Boże, Ojcze miłosierdzia, Ty wysłuchałeś Twojego Syna, gdy wołał do Ciebie w godzinie swej męki, † naucz nas rozważać Jego modlitwę w Ogrojcu i cierpliwość aż do śmierci, * abyśmy nieustannie pełniąc Twoją wolę, doczekali się obiecanych darów Twojej miłości.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.
Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się:
K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.
|
|
