|

|
W zgromadzeniu Misjonarzy Krwi Chrystusa:
|
|
Kolor szat:
|
Środa, 4 lutego 2026
ŚW. MARII DE MATTIAS, DZIEWICY
Wspomnienie obowiązkowe
|
 |
Teksty liturgii Mszy św.
Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.
|
|
|
por. Ps 47, 1; 99, 2; Łk 1, 68
|
Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie, * wykrzykujcie Bogu głosem radosnym: * Pan, Bóg nasz, * przez Syna swojego Jezusa Chrystusa, * wyzwolił nas i odkupił.
|
|
|
Ojcze Święty, Ty w swojej nieskończonej miłości przyozdobiłeś świętą Marię De Mattias swoimi łaskami, aby była w Kościele świadkiem tajemnicy Krwi Chrystusa; za jej wstawiennictwem udziel nam łaski, abyśmy trwali w adoracji Baranka, który dla nas umarł i zmartwychwstał, * odnowili się w Jego Krwi Nowego i Wiecznego Przymierza, i ogłaszali wszystkim narodom moc Miłości Ukrzyżowanej.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
|
|
Pycha Dawida i kara
|
2 Sm 24, 2. 9-17
|
Czytanie z Drugiej Księgi Samuela
Rzekł król Dawid do Joaba, dowódcy wojsk, który był z nim: «Przebiegnij wszystkie pokolenia Izraela od Dan do Beer-Szeby i policzcie ludzi, abym się dowiedział, ile liczy naród». Joab przekazał królowi liczbę spisanej ludności. Izrael liczył osiemset tysięcy wojowników dobywających miecza. Juda zaś pięćset tysięcy ludzi.
Serce Dawida zadrżało, dlatego że zliczył lud. Dawid zwrócił się do Pana: «Bardzo zgrzeszyłem tym, czego dokonałem, lecz teraz, o Panie, daruj łaskawie winę swego sługi, bo postąpiłem bardzo nierozsądnie». Gdy Dawid wstał nazajutrz rano, słowo Pańskie następującej treści zostało skierowane do proroka Gada, „Widzącego” Dawidowego: «Idź i oświadcz Dawidowi: Tak mówi Pan: Przedstawiam ci trzy możliwości. Wybierz sobie jedną z nich, a Ja ci to uczynię».
Gad udał się do Dawida i przekazał mu następujące oświadczenie: «Czy chcesz, by w twej ziemi nastało siedem lat głodu, czy wolisz przez trzy miesiące uciekać przed wrogiem, który cię będzie ścigał, czy też przyjść ma na twój kraj zaraza trwająca trzy dni? Pomyśl i rozpatrz, co mam odpowiedzieć Temu, który mnie posłał». Dawid odpowiedział Gadowi: «Jestem w wielkiej rozterce. Wpadnijmy raczej w ręce Pana, bo wielkie jest Jego miłosierdzie, ale w ręce człowieka niech nie wpadnę!»
Zesłał więc Pan na Izraela zarazę od rana do ustalonego czasu. Umarło wtedy z narodu od Dan do Beer-Szeby siedemdziesiąt tysięcy ludzi.
Anioł wyciągnął już rękę nad Jerozolimą, by ją wyniszczyć; wtedy Pan ulitował się nad nieszczęściem i rzekł do anioła, niszczyciela ludności: «Wystarczy! Cofnij rękę!» Anioł Pański znajdował się obok klepiska Arauny Jebusyty.
Dawid, widząc, że anioł zabija lud, wołał do Pana: «To ja zgrzeszyłem, to ja zawiniłem, a te owce cóż uczyniły? Niech Twoja ręka obróci się raczej na mnie i na dom mego ojca!»
Oto słowo Boże.
|
|
|
|
W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję wprowadzenia do pierwszego czytania.
|
|
|
Ps 32 (31), 1b-2. 5. 6-7 (R.: por. 5d)
|
Refren: Daruj mi, Panie, winę mego grzechu.
| 1 | Szczęśliwy człowiek,
| | | któremu nieprawość została odpuszczona, *
| | | a jego grzech zapomniany.
| | 2 | Szczęśliwy ten, któremu Pan nie poczytuje winy, *
| | | a w jego duszy nie kryje się podstęp.
| Refren: Daruj mi, Panie, winę mego grzechu.
| | | | 5 | Grzech wyznałem Tobie *
| | | i nie skryłem mej winy.
| | | Rzekłem: «Wyznaję mą nieprawość Panu», *
| | | a Ty darowałeś niegodziwość mego grzechu.
| Refren: Daruj mi, Panie, winę mego grzechu.
| | | | 6 | Do Ciebie więc modlić się będzie każdy wierny,
| | | gdy znajdzie się w potrzebie. *
| | | Choćby nawet wezbrały wody, fale go nie dosięgną.
| | 7 | Ty jesteś moją ucieczką,
| | | wyrwiesz mnie z ucisku, *
| | | i dasz mi radość mego ocalenia.
| Refren: Daruj mi, Panie, winę mego grzechu.
| | | |
|
|
Por. J 10, 27
|
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Moje owce słuchają mego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. |
|
Jezus lekceważony w Nazarecie
|
Mk 6, 1-6
|
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jezus przyszedł do swego rodzinnego miasta. A towarzyszyli Mu Jego uczniowie. Gdy zaś nadszedł szabat, zaczął nauczać w synagodze; a wielu, przysłuchując się, pytało ze zdziwieniem: «Skąd to u Niego? I co to za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce! Czy nie jest to cieśla, syn Maryi, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie żyją tu u nas także Jego siostry?» I powątpiewali o Nim.
A Jezus mówił im: «Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony».
I nie mógł tam zdziałać żadnego cudu, jedynie na kilku chorych położył ręce i uzdrowił ich. Dziwił się też ich niedowiarstwu. Potem obchodził okoliczne wsie i nauczał.
Oto słowo Pańskie.
|
|
|
|
Ześlij, Panie, swojego Ducha na te dary, które Ci składamy wspominając świętą Marię De Mattias; spraw, abyśmy oczyszczeni Krwią Baranka, * stali się za jej przykładem gorliwymi apostołami Twojej miłości.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|
Posłannictwo świętej Marii De Mattias
|
|
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, * abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, * Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże, * przez umiłowanego Syna Twojego, Jezusa Chrystusa.
Ty, Ojcze, początku życia i źródło świętości, * w swojej przewidującej miłości wybrałeś świętą Marię De Mattias * i przyozdobiłeś ją darami Ducha Świętego, * aby była w Kościele prorockim głosem Słowa światła, * zwiastunką pojednania i pokoju, * mężną apostołką najdroższej Krwi Chrystusa, * świadkiem zbawczej chwały Krzyża. * Przez Jej życie ofiarowałeś nam, Ojcze, * znak Twojej miłości do biednych, grzeszników i odrzuconych. * Jej przykład zachęca nas * do kroczenia ku Tobie drogami świata.
Dlatego zjednoczeni z Aniołami i Świętymi * nieustannie śpiewamy hymn ku Twojej chwale wołając...
|
|
|
Ap 19, 9
|
Błogosławieni, którzy zostali wezwani na ucztę Baranka.
|
|
|
|
Prosimy Cię Ojcze, niech Ciało i Krew Chrystusa, które przyjęliśmy w uroczystość świętej Marii De Mattias, umocnią nas w drodze do niebieskiej ojczyzny, * i uczynią nasze życie pieśnią wiecznej chwały oraz nieustannym dziękczynieniem.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|