Garść informacji:

Katarzyna Ricci urodziła się w 1522 roku w rodzinie szlacheckiej. Otrzymała imię Aleksandra. Osierocona w dzieciństwie przez matkę, pałała wielką miłością do Chrystusa Ukrzyżowanego. W wieku dwunastu lat wstąpiła do klasztoru sióstr Dominikanek pod wezwaniem św. Wincentego w Prato, przyjmując imię Katarzyna. Ogarnięta ogniem Ducha Świętego, niestrudzenie poszukując chwały Bożej, przeprowadziła reformę życia zakonnego w duchu Hieronima Savonaroli, którego otaczała wielką czcią. Gorąco rozważając w sercu Mękę Chrystusa, zasłużyła na to, aby poprzez mistyczne zjednoczenie doznawać jej także w swoim ciele. Aby rozszerzyć nabożeństwo do Męki Pańskiej, ułożyła medytację złożoną z fragmentów Pisma Świętego. Wybrana dwa razy na przeoryszę, rządziła wspólnotą roztropnie i łagodnie.
Obdarzona darami Niebieskiego Oblubieńca i wsparta boską miłością, pozostawiła wartościowe pisma z dziedziny życia wewnętrznego, szczególnie listy, które pisała do znanych wówczas świętych: św. Filipa Nereusza, św. Karola Boromeusza i św. Marii Magdaleny de Pazzi. Zmarła w Prato 2 lutego 1590 roku. Papież Klemens XII dołączył ją 23 listopada 1732 roku do grona błogosławionych, a papież Benedykt XIV ogłosił ją świętą 29 czerwca 1746 roku.