Ten, który ma władzę, niech pamięta o poleceniu apostoła Pawła: "Wzorem bądź dla wiernych" i niech pokazuje swoim przykładem, jak należy zachować przykazania Pana. W ten sposób jego uczniowie nie będą mogli je omijać. Pełen miłości Chrystusa niech będzie pokorny tak, że nawet gdy nie naucza, to będzie przemawiało jego postępowanie bardziej skutecznie niż słowa. Istotą naszej religii jest naśladowanie Chrystusa w tej mierze, jaka każdemu dana jest od Boga i w granicach ludzkich możliwości. Dlatego ci, którym zostało powierzone przewodnictwo, mają swoimi czynami zachęcać słabych, aby szli śladami Pana zgodnie z tym, co mówi święty Paweł: "Bądźcie naśladowcami moimi, tak jak ja jestem naśladowcą Chrystusa". Przede wszystkim więc zwierzchnicy powinni naśladować pokorę naszego Pana i być dla innych wzorem tej cnoty, bo mówi Chrystus: "uczcie się ode mnie, bo jestem łagodny i pokorny sercem". A zatem łagodne usposobienie i pokora serca powinny wyróżniać tych, którzy piastują przełożeństwo. Nasz Pan nie zawahał się służyć swoim sługom i sam być sługą tych, których stworzył z prochu ziemi. "Otóż ja jestem pośród was jak ten, kto służy".

Tak więc przełożony ma się nade wszystko odznaczać pokorą. Powinien być miłosierny, mieć wielką cierpliwość względem tych, którzy błądzą przez niewiedzę. Nie ma przemilczać występków ale upominać ich z łagodnością a z dobrocią i rozeznaniem nakłaniać do poprawy. Niech w każdym przypadku umie znaleźć odpowiednie lekarstwo i nie gani ostro, ale z łagodnością napomina i poucza stosownie do tego, co czytamy w Piśmie świętym. Niech zarządza roztropnie sprawami materialnymi i będzie przewidujący, niech nie ulega upartym i niech będzie wyrozumiały względem słabych, słowem ma tak postępować, by powierzonych mu braci prowadzić do doskonałości. To nie on obiera siebie przełożonym, ale zwierzchnicy innych wspólnot monastycznych mają wyznaczyć takiego, który swoim życiem daje dowód, że się nadaje na to stanowisko. Jest bowiem napisane: "niech będą najpierw poddawani próbie i dopiero wtedy niech spełniają posługę, jeśli są bez zarzutu".

Niech zatem przełożeństwo będzie powierzone temu, kto posiada odpowiednie przymioty: ma on czuwać nad porządkiem w życiu wspólnoty i każdemu z braci powierzać obowiązki odpowiednio do jego uzdolnień.