Zabiegajcie o to, aby częściej zbierać się na odprawianie Eucharystii i na modlitwę pochwalną. Gdy bowiem częściej się gromadzicie, wtedy szatan staje się bezsilny, a jego zgubne wpływy rozbijają się o waszą jedność w wierze. Nic lepszego nad pokój, który niweczy wszelkie zakusy mocy niebieskich i ziemskich.

To wszystko będzie wam oczywiste, jeżeli tylko w pełni dochowacie wiary Chrystusowi i miłości ku Niemu: to bowiem jest początkiem i końcem życia. Początkiem jest wiara, a ukoronowaniem miłość. Wiara i miłość złączone w jedno - to Bóg, a wszystko inne, z czego się składa uczciwe życie, z nich wypływa. Nikt, kto wyznaje wiarę, nie grzeszy i nikt, kto ma w sobie miłość, nie żywi nienawiści. "Z owocu poznaje się drzewo". Tak samo rozpozna się po ich uczynkach tych, którzy twierdzą, że należą do Chrystusa. Bo teraz nie czas na słowa, lecz aby w żywej wierze wytrwać aż do końca.

Lepiej bowiem nic nie mówić, a być w Chrystusie, niż rozpowiadać, a do Niego nie należeć. Nauczanie jest rzeczą dobrą, ale wtedy, gdy się postępuje tak, jak się mówi. Albowiem jest tylko jeden Nauczyciel, "na którego słowo wszystko się stało"; a to, co uczynił w milczeniu, godne jest Ojca. Zaiste, ten, kto ma w sobie słowo Jezusa, może dosłyszeć i Jego milczenie, aby stać się doskonałym, postępować tak, jak On mówi, i dać się poznać w tym swoim milczeniu. Niesie nie ukryje przed Panem, a nawet nasze najskrytsze tajniki są przed Nim odkryte. Wszystko więc czyńmy w tej świadomości, że On w nas zamieszkuje i bądźmy Jego świątynią, a On niech w nas będzie naszym Bogiem, bo jest Nim istotnie i takim się nam ukaże, gdy Go będziemy miłować, jak należy.

Nie łudźcie się, moi Bracia: ci, którzy bezczeszczą życie rodzinne, "nie odziedziczą królestwa Bożego". Jeżeli więc ci, którzy tak się pohańbili, zostali wydani na śmierć, o ileż bardziej będzie pokarany ten, który fałszywie przeinacza wiarę w Boga, za którą Chrystus poniósł śmierć krzyżową. Ten, który się uwikłał w takie nieprawości, zostanie wydany na pastwę ognia nieugaszonego, jak też i ten, który go słucha.

Pan dał namaścić swoją głowę, aby w swój Kościół tchnąć ducha nieskazitelności. Nie przyjmujcie więc w siebie cuchnącej woni nauk księcia tego świata, aby was nie uprowadził w niewolę z dala od życia, które was czeka. Czemuż to nie stajemy się wszyscy pełni mądrości, przyjmując poznanie Boga, które jest w Chrystusie Jezusie? Czemu bez rozeznania biegniemy ku naszej zgubie, nie rozpoznając daru, rzeczywiście zesłanego nam przez Pana?

Duch mój najniższym jest sługą krzyża, który jest zgorszeniem dla niewiernych, ale dla nas jest zbawieniem i życiem wiecznym.