"Ten kapłan zapytany najpierw o nazwisko, odpowiedział, że ma na imię Jan, a nazywa się Ogilvie z Drum. Poza granicami tego kraju przebywał przez dwadzieścia dwa lata i studiował w kolegiach w Ołomuńcu i Grazu, mianowicie dwa lata w kolegium ołomunieckim, a pięć lat w Grazu. W Paryżu został wyświęcony na kapłana. Kiedyś powrócił do Szkocji i przebywał tam około sześciu tygodni, ostatnio zaś znowu tutaj powrócił w maju. Przyznał się też, że do niego należą przedmioty, którymi się tam posługiwał, i że jest jezuitą. Zapytany zaś, czy jurysdykcja Papieża rozciąga się także na narody podległe królowi, uparcie to potwierdził i zdecydował się śmierć ponieść za ten prymat".

Jak odważnie i z jaką pokorą przygotowywał się święty Jan do męczeństwa, jasno wynika z tego oto listu, który na krótko przed kaźnią napisał skrycie do Generała zakonu, Klaudiusza Aquaviwy: "Umiłowany całym moim sercem Ojcze, a po Chrystusie i mieszkańcach nieba najsłodsze umiłowanie mojego serca. Cierpienia są straszliwe, a męczarnie okrutne. Niech Twoja ojcowska miłość modli się za mnie, żebym jak najbardziej wielkodusznie oddał życie za niezwyciężonego Jezusa. Niech Chrystus Cię na długo zachowa jako ochronę swojego Kościoła na stanowisku tak bardzo doświadczonego dowódcy gotowych do ostatecznej walki swoich żołnierzy. Przewielebnego Ojca sługa w Chrystusie najniższy i jak najbardziej niegodny synaczek, Jan Ogilvie".