|
Menu: |
Tabele stron Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
Teksty Liturgia Horarum
|
|

|
Kolor szat:
|
Sobota, 17 stycznia 2026
ŚW. ANTONIEGO, OPATA
Wspomnienie obowiązkowe
|
 |
Teksty liturgii Mszy św.
Inne dostępne formularze Mszy świętej:
Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.
|
|
|
Ps 92, 13-14
|
Sprawiedliwy zakwitnie jak palma, * rozrośnie się jak cedr na Libanie; * zasadzony w domu Pańskim, * na dziedzińcach domu naszego Boga.
|
|
|
|
Boże, Ty powołałeś świętego Antoniego, opata, na pustynię, aby Ci służył z podziwu godną gorliwością, spraw przez jego wstawiennictwo, * abyśmy wyrzekali się samych siebie i miłowali Ciebie ponad wszystko.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
|
|
Namaszczenie Saula na króla
|
1 Sm 9, 1-4. 17-19; 10, 1
|
Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela
Był pewien dzielny wojownik z rodu Beniamina a na imię mu było Kisz, syn Abiela, syna Serora, syna Bekorata, syna Afijacha, syna Beniamina. Miał on syna imieniem Saul, wysokiego i dorodnego, a nie było od niego piękniejszego człowieka wśród synów izraelskich. Wzrostem o głowę przewyższał cały lud.
Gdy zaginęły oślice Kisza, ojca Saula, rzekł Kisz do swego syna, Saula: «Weź z sobą jednego z chłopców i udaj się na poszukiwanie oślic». Przeszli więc przez górę Efraima, przeszli przez ziemię Szalisza, lecz ich nie znaleźli. Powędrowali przez krainę Szaalim; tam ich nie było. Poszli do ziemi Jemini i również nie znaleźli.
Kiedy Samuel spostrzegł Saula, odezwał się do niego Pan: «Oto ten człowiek, o którym ci mówiłem, ten, który ma rządzić moim ludem».
Saul podszedł tymczasem do Samuela w bramie i rzekł: «Wskaż mi, proszę, gdzie jest dom Widzącego». Samuel odparł Saulowi: «To ja jestem Widzący. Chodź ze mną na wyżynę! Dziś jeść będziecie ze mną, a jutro pozwolę ci odejść, powiem ci też wszystko, co jest w twym sercu».
Samuel wziął wtedy naczyńko z olejem i wylał na głowę Saula, ucałował go i rzekł: «Czyż nie namaścił cię Pan na wodza nad swoim dziedzictwem?»
Oto słowo Boże.
|
|
|
|
W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję wprowadzenia do pierwszego czytania.
|
|
|
Ps 21 (20), 2-3. 4-5. 6-7 (R.: por. 2a)
|
Refren: Król się weseli z Twej potęgi, Panie.
| 2 | Panie, król się weseli z Twojej potęgi *
| | | i z Twej pomocy tak bardzo się cieszy.
| | 3 | Spełniłeś pragnienie jego serca *
| | | i nie odmówiłeś błaganiom warg jego.
| Refren: Król się weseli z Twej potęgi, Panie.
| | | | 4 | Pomyślne błogosławieństwo wcześniej zesłałeś na niego, *
| | | szczerozłotą koronę włożyłeś mu na głowę.
| | 5 | Prosił Ciebie o życie, *
| | | Ty go obdarzyłeś długimi dniami na wieki i na zawsze.
| Refren: Król się weseli z Twej potęgi, Panie.
| | | | 6 | Wielka jest jego chwała dzięki Twej pomocy, *
| | | ozdobiłeś go dostojeństwem i blaskiem.
| | 7 | Gdyż błogosławieństwem uczyniłeś go na wieki, *
| | | napełniłeś go radością Twojej obecności.
| Refren: Król się weseli z Twej potęgi, Panie.
| | | |
|
|
Por. Łk 4, 18
|
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. |
|
Powołanie Mateusza
|
Mk 2, 13-17
|
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jezus wyszedł znowu nad jezioro. Cały lud przychodził do Niego, a On go nauczał. A przechodząc, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną!» Ten wstał i poszedł za Nim.
Gdy Jezus siedział w jego domu przy stole, wielu celników i grzeszników siedziało razem z Jezusem i Jego uczniami. Wielu bowiem było tych, którzy szli za Nim. Niektórzy uczeni w Piśmie, spośród faryzeuszów, widząc, że je z grzesznikami i celnikami, mówili do Jego uczniów: «Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami?»
Jezus, usłyszawszy to, rzekł do nich: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem, aby powołać sprawiedliwych, ale grzeszników».
Oto słowo Pańskie.
|
|
|
|
Wszechmogący Boże, przyjmij od nas, sług Twoich, dary, które składamy na Twoim ołtarzu, obchodząc wspomnienie świętego Antoniego, opata, i spraw, abyśmy wolni od ziemskich przywiązań, * Ciebie uznawali za jedyne bogactwo.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|
74. Znaczenie życia poświęconego Bogu
|
|
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe a dla nas zbawienne, * abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, * Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże.
W Świętych, którzy oddali się Chrystusowi * ze względu na Królestwo niebieskie, * wychwalamy Twoją cudowną opatrzność. * Ty powołujesz wybranych ludzi do pierwotnej świętości * i pozwalasz im kosztować darów, * których nam udzielisz w przyszłym świecie.
Dlatego z Aniołami i wszystkimi Świętymi * wysławiamy Ciebie, razem z nimi wołając...
|
|
|
Mt 19, 21
|
Jeśli chcesz być doskonały, * idź, sprzedaj, co posiadasz, rozdaj ubogim * i chodź za Mną.
|
|
|
|
Boże, Ty pozwoliłeś świętemu Antoniemu odnieść sławne zwycięstwo nad mocami ciemności, spraw, abyśmy umocnieni Najświętszym Sakramentem * zawsze pokonywali zasadzki złego ducha.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|